Lucas 8

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pɨlongolela, uYeesu akhashɨlaga mʉ nhaaya ɨmpɨtɨ ni nyinsi, akhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Áamɨle peeka na bhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Khabhɨlɨ áamɨle peeka na bhantanda bhamu bhe ábhaponiizye uwubhinu, na bhe ábhefwizye amapepu amabhiibhi. Mʉ bhantanda bhanaabho, álɨɨpo uMaliya ʉwa mʉ nhaaya ɨya mu Magidaala, we uYeesu ámwefwizye amapepu amabhiibhi saba,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 nʉ Yoana ʉmʉshɨ wa Kuuza. UKuuza áamɨle mubhombi ʉmʉpɨtɨ ʉwa Heloodi. Khabhɨlɨ álɨɨpo uSusaana, na bhantanda abhanjɨ abhinji. Abhantanda bhanaabho bhakhafumwaga ivintu vwabho, kʉmwavwa uYeesu na bhalandati bhaakwe.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Isiku limo, abhantʉ abhinji kufuma mʉ nhaaya inyinji, bhábhungaanile pa Yeesu. Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya mʉ shɨkholanyo akhatɨ,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Álɨɨpo umupesi ʉmo ábhalile kʉsansa imbeyu. We akʉsansa, imbeyu zimo zɨkhalendela mwɨ dala, zɨkhakhanywa, inyonyi zɨkhɨnza na kuzilya.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɨzyamwabho zɨkhalendela pɨ lyalaawe. We zyamela na kwanda kʉkʉla, zɨkhʉʉma, kʉnongwa ye púumile.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Zimo zɨkhalendela mu makwi aga mimvwa. Amimvwa gaala we gakʉkʉla peeka ni mbeyu ziila zye zyámelile, gakhazipuuta.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ɨzyamwabho zɨkhalendela mu lusuuto uluvunzu, zɨkhamela, zɨkhakʉla, na kwela akhinza nhaani, zyonti yeeka yeeka zɨkheela amatunda imia yeeka (100).” UYeesu we aamala kʉlonga lɨnɨɨlyo, akhadandɨzya izi akhatɨ, “Umuntu wowonti ʉla we akwɨmvwa, asimishizyaje nhaani ziniizi zye akʉzyɨmvwa!”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Pɨlongolela, abhalandati bhaakwe bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ɨshɨkholanyo ishi kwe kʉtɨ bhʉlɨ?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨmwe ʉMʉlʉngʉ abhapiiye kʉmanya ɨzya kukwilu ɨzya wʉmwene waakwe. Ɨleelo bhamu ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉ vɨkholanyo ɨnga,
10 Jesus respondeu:
11 “Ɨshɨkholanyo shiniishi kwe kʉtɨ, imbeyu lye lizwi lya Mʉlʉngʉ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Imbeyu zye zyálendeeye mwɨ dala, bhantʉ bhe bhakwɨmvwa izwi lya Mʉlʉngʉ, ɨleelo akhabhalɨlo khanaakho, uSeetani akwɨnza akwefwa izwi liila mʉ mooyo gaabho, bhaleshe kwɨtɨkha, ɨnga bhatakhaapone na kʉwaaga uwuposhi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Imbeyu zye zyálendeeye pɨ lyalaawe, bhantʉ bhe bhakwɨmvwa izwi lya Mʉlʉngʉ, bhakʉposheela kʉ lʉseshelo, ɨleelo bhatakʉlɨbhɨɨkha mʉ mwoyo. Bhanaabho bhakwɨtɨkha kʉ khabhalɨlo, ɨleelo ɨnga bhalɨngwa bhakʉlʉlekha ʉlwɨtɨkho.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Imbeyu zye zyálendeeye pa mimvwa, bha bhaala bhe bhakwɨmvwa izwi lya Mʉlʉngʉ, ɨleelo pɨlongolela mʉ wɨɨkhalo waabho, kʉpɨlɨnhana nɨ mbombo ɨzya mʉ nsɨ na kwanza uwudumbwe, nɨ nsʉngʉkho ɨzya mʉ nsɨ, lɨnɨɨlyo lɨkʉbhabhɨɨkha kʉtɨ bhaleshe kwela amatunda.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ɨleelo imbeyu zye zyálendeeye mu lusuuto uluvunzu, shɨkholanyo sha bhantʉ bhe bhakwɨmvwa izwi na kʉlɨlema kʉ mwoyo umugolosu ʉwa lutinikho. Bhanaabho bhe bhakwela amatunda kwɨ dala ɨlya kujimbiilila mʉ mayɨmba gonti.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Atalɨɨpo umuntu we akʉkholeelezya ʉlʉkhozyo na kugubishila mʉ nsonta, awe kʉbhɨɨkha kwɨ zyʉngʉ kʉ shɨtala. Lyoli akʉbhɨɨkha pa shɨmbeeje ɨnga abhantʉ we bhakwinjila, bhalolaje ʉlʉkhozyo lwakwe.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 She zɨlɨ, gonti ge galɨ kukwilu gakhayɨbha apazelu, khabhɨlɨ gonti ge gafisishile gakhayɨmanyɨkha.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Mʉbhe amiiso she mʉkʉtejeelezya, kʉnongwa ye we akʉlɨtejeelezya izwi lya Mʉlʉngʉ na kʉlɨmanya, pe ʉMʉlʉngʉ akʉmwavwa kwonjela kʉlɨmanya nhaani. Ɨleelo we atakʉlɨtejeelezya izwi lya Mʉlʉngʉ, ni linsi lye alimanyile lɨkʉfwʉlwa.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Pe unyina na bhakhambakʉ bha Yeesu, bhakhabhala kwa Yeesu, ɨleelo bhakhapootwa kʉsejeelela papaakwe kʉnongwa ye abhantʉ bháamɨle bhinji nhaani.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Bhamu bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “Unyina waakho na bhakhambakʉ bhaakho bhalɨ panzɨ ɨpo, bhakʉkwanza.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Abhantʉ bhe bhakwɨmvwa izwi lya Mʉlʉngʉ na kʉlɨlandata, bhanaabho bhe bhanyina bhaanɨ na bhe bhakhambakʉ bhaanɨ.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Isiku limo, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Tufumiile ʉsʉmbɨ, tʉbhale kwɨsyɨla.” Pe bhakhinjila mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhanda kufumiila.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 We bhakufumiila, uYeesu akhasʉpɨɨla utulo. Impepu ɨmpɨtɨ yɨkhanda kuvugula na kʉbhɨɨkha amabhilingwa amapɨtɨ mwa sʉmbɨ. Aminzi gakhanda kwizula mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhapalamɨla kuswibha.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Pe abhalandati bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhamʉdaamʉsya, bhakhatɨ, “We Mʉpɨtɨ! We Mʉpɨtɨ! Tukufwa!” UYeesu akhadaamʉkha, akhayɨkhajɨla impepu na mabhilingwa, vɨkhapʉʉma, kʉkhabha mye!
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Ʉlwɨtɨkho lwinyu lʉlɨ kwoshi?” Abhalandati bhakhaswiga na kwogopa, kumo bhakhabhʉzɨlɨzanyaaga bhakhatɨnjɨ, “Wu naanu wʉnʉʉnʉ we akʉkhajɨla poope ni mpepu na mabhilingwa, vikumutinikha?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 UYeesu na bhalandati bhaakwe bhakhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhafikha kwɨsyɨla mʉ nsɨ ɨya Bhagelaasi.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 UYeesu we ayiikha mʉ shɨtʉʉlɨ, umuntu ʉmo ʉwa mʉ nsɨ yiila akhɨnza kʉkwakwe. Umuntu ʉyo áamɨle na mapepu amabhiibhi. Insiku inyinji akhajendaga ishitali, khabhɨlɨ atakhɨkhalaga mu nyumba, lyoli akhɨkhalaga kʉ mbɨɨpa.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 UYeesu akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ɨtaawa lyakho we naanu?” Akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨtaawa lyanɨ ne Lijeeshi,” kʉnongwa ye amapepu amabhiibhi gáamɨle minji mʉmwakwe.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Amapepu amabhiibhi gaala gakhamʉlamba uYeesu kʉtɨ atakhagalajɨzye gafume kʉbhala mwi lyina itali.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Akhabhalɨlo khanaakho pambalɨ pɨ gamba páamɨle ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨyɨ ngʉlʉbhe, zye zikhadimwaga. Pe amapepu amabhiibhi gaala gakhamʉlamba uYeesu kʉtɨ, agɨtɨshɨzye ginjile mʉ ngʉlʉbhe, pe akhagɨtɨshɨzya.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Gakheepa mukaasi mwa muntu ʉla, gakhinjila mʉ ngʉlʉbhe. Pe ɨngʉlʉbhe zyonti zikhiikha nalʉbhɨlo ku lwikha lwe lusulamile nhaani, paka mwa sʉmbɨ, zɨkhagwɨla na kufwa.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Abhadiimi abhɨ ngʉlʉbhe we bhaalola shɨnɨɨsho, bhakhoogopa, bhakhashɨmbɨla, bhakhabhala mʉ nhaaya na mu vwizi, bhakhalongaga zyonti zye bhazɨlola.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Abhantʉ bhe bhímvwizye, bhakhabhalaga kwenya zye zifumiiye. We bhaafikha pe uYeesu áamɨle, bhakhamʉlola umuntu we amapepu amabhiibhi gamwepile, ayɨkhaaye pa vɨnama pa Yeesu, akwatile akhinza, khabhɨlɨ alɨ nɨ njeele zyonti, pe bhakhalemwa nɨ lyoga.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Abhantʉ bhe bhálolile zye zyábhombeshile, bhakhabhabhʉʉzya abhanjɨ she zyámɨle, uYeesu we akʉmʉponɨa ʉwa mapepu.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Pe abhantʉ bhonti abha mʉ nsɨ ɨya Bhagelaasi, bhakhalemwa nɨ lyoga. Pe bhakhamʉlamba uYeesu asogole kʉkwabho. UYeesu akhinjila mʉ shɨtʉʉlɨ, akhasogola.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 UYeesu we akʉsogola, umuntu ʉla we amapepu amabhiibhi gámwepile, akhamʉlamba uYeesu kʉtɨ bhabhale bhonti. Ɨleelo uYeesu atakhamwɨtɨshɨzya, akhatɨ,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Galʉkhaga kʉkhaaya kʉkwakho, ʉbhale ʉbhabhʉʉzye abhantʉ zye ʉMʉlʉngʉ akʉbhombeeye.” Pe umuntu ʉla akhasogola paala, akhabhala mʉ nhaaya. Kʉnʉʉkwo akhavwɨnsyaga mʉ nhaaya yonti, zye uYeesu amʉbhombeeye.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 UYeesu we agalʉkha kwɨsyɨla ɨlyamwabho, akhaposheelwa kʉ lʉseshelo nɨ mpʉga ɨya bhantʉ, kʉnongwa ye bhakhamʉgʉlɨlaga.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Pe umuntu ʉmo akhɨnza. Umuntu wʉnʉʉyo bhakhatɨnjɨ ʉYayɨlo, áamɨle weeka mʉ bhapɨtɨ abhi sinagoogi. Akhagwa pa vɨnama pa Yeesu, akhamʉlamba kʉtɨ abhale kʉkwakwe,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 kʉnongwa ye ʉmwalɨ waakwe ʉwa manha ishumi na gabhɨlɨ, we áamɨle weeka mwene kwa yise waakwe, ábhinile ɨya kufwa.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Mʉ mpʉga yiila, álɨɨpo ʉmwantanda, we áamɨle nu wubhinu ʉwa kuzwa ɨbhanda. Uwubhinu wʉnʉʉwo wámuyimvwizye kʉ manha ishumi na gabhɨlɨ. [Khabhɨlɨ ámalile ivintu vwakwe vwonti kʉ bhaganga,] ɨleelo nʉʉmo we ámuponiizye.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Pe ʉmwantanda ʉla akhabhala kʉlʉsalo kwa Yeesu, akhapalamansya ipindilwi ɨlya mwenda waakwe, papaala akhapona uwubhinu waakwe.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 UYeesu akhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Wu naanu we ampalamansya?” Abhantʉ bhonti bhakhakhaana. Pe uPeeteli akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mʉpɨtɨ, abhantʉ abhinji nhaani bhakusyetile, bhakukubiganya!”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ɨleelo uYeesu akhatɨ, “Alɨɨpo umuntu we ampalamansya, kʉnongwa ye ɨnkʉyɨlola kʉtɨ amakha ganeepa.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ʉmwantanda ʉla we aalola kʉtɨ uYeesu amʉmanya, akhabhala kumo akuyinga. Akhagwa pa vɨnama vwa Yeesu, akhamʉbhʉʉzya pɨlongolela pa bhantʉ bhonti zye zyámubhiishile kʉtɨ amʉpalamansye, khabhɨlɨ she aponile nalʉbhɨlo.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We mwalɨ waanɨ, ʉlwɨtɨkho lwakho lwakʉponɨa. Bhalaga ku wutengaanu!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 We uYeesu alɨ kʉlonga nʉ mwantanda ʉyo, akhɨnza umuntu kufuma kʉkhaaya kwa Yayɨlo, akhamʉbhʉʉzya ʉYayɨlo akhatɨ, “Lakha kʉmʉyɨmvwa uMumanyizyi, ʉmwalɨ waakho afuuye.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ɨleelo uYeesu we ayɨmvwa shɨnɨɨsho, akhamʉbhʉʉzya ʉYayɨlo akhatɨ, “Ʉtogopaje khaala, lyoli ʉyɨɨtɨshe. Ʉmwalɨ waakho atɨpone.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 UYeesu we aafikha kʉkhaaya kwa Yayɨlo, akhabhakhaana abhantʉ abhanjɨ kwinjila peeka nawo, lyoli uPeeteli, uYookhani, ʉYaakobo, uyise nu nyina wa mʉlɨndʉ.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Abhantʉ bhonti bhe bhálɨɨpo paala, bhakhalɨlaga na kʉyɨlʉmbʉʉzya kʉnongwa yaakwe. UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Lashi kʉlɨla! Ʉmʉlɨndʉ ʉnʉ atafuuye, asʉpɨlɨɨye bhʉʉlo.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Abhantʉ bhaala we bhɨmvwa shɨnɨɨsho, bhakhamʉsekha uYeesu, kʉnongwa ye bhámanyile kʉtɨ ʉmʉlɨndʉ ʉla afuuye.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 UYeesu akhamʉlema ɨnyoobhe umufwe ʉla, akhamʉbhɨlɨshɨla kwi zi akhatɨ, “We mwana, yɨmɨɨlɨla!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Akhabhalɨlo khanaakho, ʉmʉlɨndʉ ʉla, uwuumi waakwe wʉkhagalʉkha, akhɨmɨɨlɨla. UYeesu akhabhalajɨzya kʉtɨ bhaamupe ishaakulya.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Abhapaafi bhaakwe bhakhaswiga nhaani, ɨleelo uYeesu akhabhasokha kʉtɨ bhatakhamʉbhʉʉzye umuntu nʉʉmo zye zifumiiye.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.