Lucas 7

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 UYeesu we aamala kʉyɨbhʉʉzya ɨmpʉga ya bhantʉ amazwi ganaago gonti, akhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mʉ nhaaya yɨnɨɨyo, álɨɨpo umuntu ʉmo we atáamɨle Muyahuudi, áamɨle mʉpɨtɨ wa bhasikaali abha Shiluumi. Ʉmʉpɨtɨ wʉnʉʉyo áamɨle nu mutumwa we ámuganile nhaani. Umutumwa ʉyo áamɨle mubhinu, ápalamɨɨye kufwa.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ʉmʉpɨtɨ ʉla, we ayɨmvwa ɨnongwa ɨzya Yeesu, akhabhasonteelezya abhasongo bhamu abha Bhayahuudi kwa Yeesu, bhabhale bhamʉlaabhe ayɨnze kʉmʉponɨa umutumwa waakwe.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Abhasongo bhaala, we bhaafikha kwa Yeesu, bhakhamʉlamba nhaani bhakhatɨ, “Umuntu ʉyo akhondeeye kʉtɨ ʉmʉbhombele izwi liniili,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 kʉnongwa ye abhaganile abhantʉ abhɨ nsɨ yɨɨtʉ, khabhɨlɨ we atʉzenjeeye isinagoogi.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Pe uYeesu akhabhala peeka na bhasongo bhaala kʉkhaaya kwa mʉpɨtɨ. We bhapalamɨla, ʉmʉpɨtɨ wʉnʉʉyo akhabhasonteelezya abhamanyani bhaakwe, bhakhabhala ni ntumi yaakwe kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “We Mwene, ʉtayɨyɨmvwaje, kʉnongwa ye ɨntakhondeeye kʉtɨ uyinjile mu nyumba yaanɨ.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ye nongwa naalola kʉtɨ poope ɨntakhondeeye kwɨnza kʉkwakho. Ɨleelo ʉlonje izwi lyene, umubhombi waanɨ atɨpone.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kʉnongwa ye nɨɨne bhʉʉlo ɨndɨ paasɨ pa bhapɨtɨ bhaanɨ. Khabhɨlɨ ɨndɨ na bhasikaali bhe bhalɨ paasɨ papaanɨ. Ɨnga namʉbhʉʉzya weeka natɨ, ‘Bhalaga!’, nalʉbhɨlo akʉbhala. Ɨnga namʉbhʉʉzya ʉwamwabho natɨ, ‘Nzaaga!’, woope akwɨnza. Woope umutumwa waanɨ, ɨnga namʉbhʉʉzya natɨ, ‘Bhomba ʉtɨ!’, akʉbhomba shɨnɨɨsho.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 UYeesu we ayɨmvwa zɨnɨɨzyo, akhamuswiga nhaani. Akhagalʉnhana akhayeenya ɨmpʉga ya bhantʉ bhe bhakhamʉlandataga, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, mu Bhaisilaeli bhonti, intamulolile umuntu ngaweeka we alɨ nʉ lwɨtɨkho ʉlʉpɨtɨ anza lunuulu!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Pe abhantʉ bhe ʉmʉpɨtɨ ʉla ábhasonteleziizye bhakhagalʉkha mu nyumba yaakwe, bhakhaaga umutumwa aponile.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Pɨlongolela khashe, uYeesu akhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Naayini, áamɨle peeka na bhalandati bhaakwe, na bhantʉ abhanjɨ abhinji.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 We apalamɨla pa mʉlyango ʉwa kwinjiilila mʉ nhaaya, akhakhomaana na bhantʉ bhe bhapimbile ivimba ɨlya mʉsakhaala. Ʉmʉsakhaala wʉnʉʉyo áamɨle mwana weeka mwene, unyina waakwe áamɨle mʉfwɨle. Ʉmwantanda wʉnʉʉyo álongozanyiinye na bhantʉ abhinji abha mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ɄMwene uYeesu we amʉlola ʉmʉfwɨle wʉnʉʉyo, akhamʉlolela ishisa, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Pʉʉma, ʉtalɨlaje.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Akhalɨsejeelela ipagali mwe ivimba lyámɨle, akhalɨpalamansya. Abhantʉ bhe bhápimbile, bhakhɨmɨɨlɨla. Akhatɨ, “Wʉmwana wumutunta ɨwe, ɨnkʉkʉbhʉʉzya ɨnkʉtɨ, daamʉkha!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Wʉnʉʉyo we áfuuye, nalʉbhɨlo akhadaamʉkha, akhɨɨkhala, akhanda kʉlonga winza. Pe uYeesu akhaamupa unyina waakwe.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Abhantʉ bhanaabho bhonti bhakhaswiga na kʉtʉʉya nhaani! Bhakhanda kʉmʉpaala ʉMʉlʉngʉ, bhakhatɨnjɨ, “Umukuwi ʉmʉpɨtɨ afumiiye kʉkwɨtʉ!” Bhakhapaalaga winza bhakhatɨnjɨ, “ɄMʉlʉngʉ ayinzile kʉbhaavwa abhantʉ bhaakwe!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Ɨnongwa zɨnɨɨzyo zye uYeesu ábhombile zɨkhasaata nhaani mu Yudeeya yonti, na mʉ nsɨ izinji ɨzya papɨɨpɨ.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Akhabhalɨlo khanaakho, abhalandati bha Yookhani, bhakhamʉtwalɨla uYookhani ɨnongwa zyonti zɨnɨɨzyo ɨzya Yeesu. UYookhani akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe bhabhɨlɨ,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 akhabhasonteelezya kʉtɨ bhabhale kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ʉMwene uYeesu, bhatɨ, “Bhʉlɨ, ɨwe we Kilisiti we abhakuwi bhátɨlɨ akhayɨnza, awe tʉmʉgʉlɨlaje uwunji?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Pe bhanaabho bhabhɨlɨ we bhaafikha kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “UYookhani uMwozyi atusonteleziizye kʉkwakho, kʉtɨ tʉkʉbhʉzɨɨlɨzye, ‘Bhʉlɨ, ɨwe we Kilisiti we abhakuwi bhátɨlɨ akhayɨnza, awe tʉmʉgʉlɨlaje uwunji?’ ”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uYeesu akhaponɨaga abhantʉ abhinji uwubhinu na bhe amapepu amabhiibhi gábhinjiiye. Khabhɨlɨ akhabhavwaga abhinji bhe bhatakʉlola bhande kʉlola.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pe uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhalaji mʉmʉbhʉʉzye uYookhani zyonti zye mwazɨlola, na kʉzyɨmvwa: bhe bhatalolaga bhakʉlola, bhe bhatajendaga bhakʉjenda, bhe bhalɨ na maketa bhakʉsatʉkha, bhe bhatɨmvwaga bhakwɨmvwa, abhafwe bhakʉzyʉkha, na bhapɨɨna bhakʉlʉmbɨɨlɨlwa iNtumi iNyinza.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Asayiilwe umuntu we atakʉlʉlekha ʉlwɨtɨkho kʉnongwa yaanɨ!”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Bhanaabho bhabhɨlɨ we bhasogola panaapo, uYeesu akhanda kʉyɨbhʉʉzya ɨmpʉga ya bhantʉ kʉ zya Yookhani akhatɨ, “Mwabhalaga kwenya khooni ku shilozu kuula? Bhʉlɨ, mwabhalaga kwenya umuntu we atalɨ na makha ngatɨ lɨtete lye impepu yikuyinzanya?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ɨnga te shɨ shɨnɨɨsho, mwábhalile kwenya khooni? Mwábhalile kʉmwenya umuntu we akwatile amenda agɨ togo? Yeenya, abhantʉ bhe bhakʉkwata amenda agɨ togo, na kʉyɨbaada mu winji ʉwa vintu vwe bhalɨ navwo, bhanaabho bhakwɨkhala mu nyumba ɨmpɨtɨ ɨzya shɨmwene!
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Pe mwabhalaga kwenya khooni? Bhʉlɨ, mwábhalile kʉmwenya umukuwi? Nalyoli uYookhani mʉpɨtɨ kʉshɨla umukuwi.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Wʉnʉʉnʉ we wʉ wʉʉla we yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 UYeesu akhatɨ, “Nɨɨne ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, mʉ bhantʉ bhonti bhe bhapapiilwe na bhantanda, atalɨɨpo we mʉpɨtɨ kʉmʉshɨla uYookhani uMwozyi. Poope shɨnɨɨsho, umuntu we munsi nhaani mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ, we mʉpɨtɨ kʉmʉshɨla uYookhani.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Bhanaabho abhantʉ bhonti, peeka na bhasonshezya nsonho, we bhɨmvwa amazwi ganaago aga Yeesu, bhakhɨɨtɨkha kʉtɨ ɨnsɨɨbho ya Mʉlʉngʉ yáamɨle nyinza. Bhanaabho bhe bha bhaala bhe bhózeliilwe nu Yookhani.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ɨleelo aBhafalisaayi na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo bhatózeliilwe nu Yookhani, kʉnongwa ye bhákhaanile zye ʉMʉlʉngʉ akhabhasɨbhɨlɨlaga.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Pe uYeesu akhalonga winza akhatɨ, “Abhantʉ abha khabhalɨlo ɨkha ɨmbakholanye na khooni? Bhakholiine na khooni?
31 E Jesus continuou:
32 Bhakʉkholana na bhaana bhe bhɨkhaaye pa mʉnaalo, bhakʉbhɨlɨshɨlana bhakʉtɨ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Shɨnɨɨsho she nɨɨmwe mʉlɨ, kʉnongwa ye akhabhalɨlo khe uYookhani uMwozyi áyinzile, atakhalyanga ikaati, awe kʉmwela idivaayi, ɨmwe mʉkhatɨ, ‘Alemiilwe ni pepu ibhiibhi!’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Akhabhalɨlo khe ʉMwana wa Muntu áyinzile, akhalyanga na kʉmwela. Ɨmwe mʉkhatɨ, ‘Yeenya! Umulyovi ʉnʉ, khabhɨlɨ mumwezi, mumanyani wa bhasonshezya nsonho na bhabhomba mbiibhi!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Poope shɨnɨɨsho, ɨnjeele ya Mʉlʉngʉ, yɨkʉlolekha kʉtɨ yɨkhondeeye kʉ zye bhakʉbhomba abhalandati bhaakwe.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Isiku limo, uMufalisaayi ʉmo ámʉlanjɨɨye uYeesu kʉtɨ ayɨnze kulya kʉkwakwe. Pe uYeesu akhinjila kʉkhaaya kwa Mufalisaayi, akhɨɨkhala pa shintalati.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mʉ nhaaya yɨnɨɨyo, mwámɨle nʉ mwantanda ʉmo we ámanyishile kʉtɨ akwɨkhala mʉ njendo imbiibhi. Ʉmwantanda ʉla, we ayɨmvwa kʉtɨ uYeesu akulya kwa Mufalisaayi, akhafikha mʉmwo na khasupa akhinza akha mafuta ge gakununshiilila.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Akhɨmɨɨlɨla kʉlʉsalo kwa Yeesu, papɨɨpɨ nɨ vɨnama vwakwe. Akhanda kʉlɨla, amansozi gaakwe gakhalendelaga mʉ vɨnama vwa Yeesu. Akhasyʉmʉlaga ni nsisi zyakwe, akhamʉtambɨlaga-tambɨlaga mʉ vɨnama vwakwe, na kʉvɨpakhazya amafuta ge gakununshiilila.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 UMufalisaayi we aalola zɨnɨɨzyo, akhasɨɨbha mʉ mwoyo waakwe akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ, ɨnga abhanje mukuwi, amanyaga kʉtɨ ʉmwantanda ʉnʉ we akʉmʉpalamansya muntu we alɨ bhʉlɨɨbhʉlɨ. Amanyaga kʉtɨ ʉweene akwɨkhala mʉ njendo imbiibhi!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We Siimoni, ɨndɨ ni zwi ɨlya kʉkʉbhʉʉzya.” Woope akhamwamʉla akhatɨ, “We Mumanyizyi, mbʉʉzye.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 “Páamɨle na bhantʉ bhabhɨlɨ, bhakhadayɨlwaga ɨnhela nu muntu we ábhapabhɨɨye. Weeka mʉ bhanaabho ákhopile idinaali imia zɨsaanʉ (500), ʉwamwabho woope ákhopile idinaali amashumi gasaanʉ.
41 Jesus continuou:
42 Bhanaabho bhabhɨlɨ bhakhapootwa ɨnhela ɨzya kʉtabhʉla amadeeni gaabho, pe we ábhapabhɨɨye akhabhatʉʉyɨla, kʉtɨ bhatatabhʉle. Bhʉlɨ, kʉ bhabhɨlɨ bhanaabho, alikwi we angamʉgana kʉshɨla ʉwamwabho?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 USiimoni akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨnkʉlola kʉtɨ wʉ wʉʉla we átuyiliilwe ideeni ɨpɨtɨ.” UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Waamʉla akhinza.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Pe uYeesu akhagalʉnhana, akheenya kwa mwantanda ʉla, akhamʉbhʉʉzya uSiimoni akhatɨ, “Ʉkʉmʉlola ʉmwantanda ʉnʉ? Ininjiiye mu nyumba yaakho ɨwe, ɨleelo ʉtamposheleeye kwɨ dala ɨlya kumpa aminzi aga kʉvwanzya mʉ vɨnama vwanɨ. Ɨleelo ʉweene avwanzya ɨvɨnama vwanɨ na mansozi gaakwe, na kʉgasyʉmʉla ni nsisi zyakwe.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 We ʉkʉndamʉkha, ʉtantambɨɨye, ɨleelo ʉweene, kufuma akhabhalɨlo khe ininjiiye umu, atalitile kʉntambɨla mʉ vɨnama vwanɨ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ɨwe utampakhaziizye pi twe lyanɨ amafuta, ɨleelo ʉweene ampakhaziizye ɨvɨnama vwanɨ amafuta ge gakununshiilila!
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Pe shɨnɨɨsho, ɨnkʉkʉbhʉʉzya ɨnkʉtɨ, ʉlʉgano ʉlwa mwantanda ʉnʉ lʉpɨtɨ, kʉnongwa ye atuyiliilwe imbiibhi zyakwe inyinji. Ɨleelo wowonti we atuyiliilwe imbiibhi inyinsi, akʉbha nʉ lʉgano ulunsi.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya ʉmwantanda ʉla akhatɨ, “Imbiibhi zyakho zituyiliilwe.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Abhajeni abhanjɨ bhe bháamɨle pa shintalati, bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya kʉtɨ, “Wu naanu wʉnʉʉnʉ, we poope akʉtʉʉyɨla ni mbiibhi?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya ʉmwantanda ʉla akhatɨ, “Ʉlwɨtɨkho lwakho lwe lwakʉpokha, sogolaga ku wutengaanu.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.