Lucas 7

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 UYeesu we aamala kʉyɨbhʉʉzya ɨmpʉga ya bhantʉ amazwi ganaago gonti, akhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mʉ nhaaya yɨnɨɨyo, álɨɨpo umuntu ʉmo we atáamɨle Muyahuudi, áamɨle mʉpɨtɨ wa bhasikaali abha Shiluumi. Ʉmʉpɨtɨ wʉnʉʉyo áamɨle nu mutumwa we ámuganile nhaani. Umutumwa ʉyo áamɨle mubhinu, ápalamɨɨye kufwa.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ʉmʉpɨtɨ ʉla, we ayɨmvwa ɨnongwa ɨzya Yeesu, akhabhasonteelezya abhasongo bhamu abha Bhayahuudi kwa Yeesu, bhabhale bhamʉlaabhe ayɨnze kʉmʉponɨa umutumwa waakwe.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Abhasongo bhaala, we bhaafikha kwa Yeesu, bhakhamʉlamba nhaani bhakhatɨ, “Umuntu ʉyo akhondeeye kʉtɨ ʉmʉbhombele izwi liniili,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kʉnongwa ye abhaganile abhantʉ abhɨ nsɨ yɨɨtʉ, khabhɨlɨ we atʉzenjeeye isinagoogi.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Pe uYeesu akhabhala peeka na bhasongo bhaala kʉkhaaya kwa mʉpɨtɨ. We bhapalamɨla, ʉmʉpɨtɨ wʉnʉʉyo akhabhasonteelezya abhamanyani bhaakwe, bhakhabhala ni ntumi yaakwe kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “We Mwene, ʉtayɨyɨmvwaje, kʉnongwa ye ɨntakhondeeye kʉtɨ uyinjile mu nyumba yaanɨ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ye nongwa naalola kʉtɨ poope ɨntakhondeeye kwɨnza kʉkwakho. Ɨleelo ʉlonje izwi lyene, umubhombi waanɨ atɨpone.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kʉnongwa ye nɨɨne bhʉʉlo ɨndɨ paasɨ pa bhapɨtɨ bhaanɨ. Khabhɨlɨ ɨndɨ na bhasikaali bhe bhalɨ paasɨ papaanɨ. Ɨnga namʉbhʉʉzya weeka natɨ, ‘Bhalaga!’, nalʉbhɨlo akʉbhala. Ɨnga namʉbhʉʉzya ʉwamwabho natɨ, ‘Nzaaga!’, woope akwɨnza. Woope umutumwa waanɨ, ɨnga namʉbhʉʉzya natɨ, ‘Bhomba ʉtɨ!’, akʉbhomba shɨnɨɨsho.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 UYeesu we ayɨmvwa zɨnɨɨzyo, akhamuswiga nhaani. Akhagalʉnhana akhayeenya ɨmpʉga ya bhantʉ bhe bhakhamʉlandataga, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, mu Bhaisilaeli bhonti, intamulolile umuntu ngaweeka we alɨ nʉ lwɨtɨkho ʉlʉpɨtɨ anza lunuulu!”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Pe abhantʉ bhe ʉmʉpɨtɨ ʉla ábhasonteleziizye bhakhagalʉkha mu nyumba yaakwe, bhakhaaga umutumwa aponile.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Pɨlongolela khashe, uYeesu akhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Naayini, áamɨle peeka na bhalandati bhaakwe, na bhantʉ abhanjɨ abhinji.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 We apalamɨla pa mʉlyango ʉwa kwinjiilila mʉ nhaaya, akhakhomaana na bhantʉ bhe bhapimbile ivimba ɨlya mʉsakhaala. Ʉmʉsakhaala wʉnʉʉyo áamɨle mwana weeka mwene, unyina waakwe áamɨle mʉfwɨle. Ʉmwantanda wʉnʉʉyo álongozanyiinye na bhantʉ abhinji abha mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ɄMwene uYeesu we amʉlola ʉmʉfwɨle wʉnʉʉyo, akhamʉlolela ishisa, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Pʉʉma, ʉtalɨlaje.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Akhalɨsejeelela ipagali mwe ivimba lyámɨle, akhalɨpalamansya. Abhantʉ bhe bhápimbile, bhakhɨmɨɨlɨla. Akhatɨ, “Wʉmwana wumutunta ɨwe, ɨnkʉkʉbhʉʉzya ɨnkʉtɨ, daamʉkha!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Wʉnʉʉyo we áfuuye, nalʉbhɨlo akhadaamʉkha, akhɨɨkhala, akhanda kʉlonga winza. Pe uYeesu akhaamupa unyina waakwe.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Abhantʉ bhanaabho bhonti bhakhaswiga na kʉtʉʉya nhaani! Bhakhanda kʉmʉpaala ʉMʉlʉngʉ, bhakhatɨnjɨ, “Umukuwi ʉmʉpɨtɨ afumiiye kʉkwɨtʉ!” Bhakhapaalaga winza bhakhatɨnjɨ, “ɄMʉlʉngʉ ayinzile kʉbhaavwa abhantʉ bhaakwe!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɨnongwa zɨnɨɨzyo zye uYeesu ábhombile zɨkhasaata nhaani mu Yudeeya yonti, na mʉ nsɨ izinji ɨzya papɨɨpɨ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Akhabhalɨlo khanaakho, abhalandati bha Yookhani, bhakhamʉtwalɨla uYookhani ɨnongwa zyonti zɨnɨɨzyo ɨzya Yeesu. UYookhani akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe bhabhɨlɨ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 akhabhasonteelezya kʉtɨ bhabhale kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ʉMwene uYeesu, bhatɨ, “Bhʉlɨ, ɨwe we Kilisiti we abhakuwi bhátɨlɨ akhayɨnza, awe tʉmʉgʉlɨlaje uwunji?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Pe bhanaabho bhabhɨlɨ we bhaafikha kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “UYookhani uMwozyi atusonteleziizye kʉkwakho, kʉtɨ tʉkʉbhʉzɨɨlɨzye, ‘Bhʉlɨ, ɨwe we Kilisiti we abhakuwi bhátɨlɨ akhayɨnza, awe tʉmʉgʉlɨlaje uwunji?’ ”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uYeesu akhaponɨaga abhantʉ abhinji uwubhinu na bhe amapepu amabhiibhi gábhinjiiye. Khabhɨlɨ akhabhavwaga abhinji bhe bhatakʉlola bhande kʉlola.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pe uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhalaji mʉmʉbhʉʉzye uYookhani zyonti zye mwazɨlola, na kʉzyɨmvwa: bhe bhatalolaga bhakʉlola, bhe bhatajendaga bhakʉjenda, bhe bhalɨ na maketa bhakʉsatʉkha, bhe bhatɨmvwaga bhakwɨmvwa, abhafwe bhakʉzyʉkha, na bhapɨɨna bhakʉlʉmbɨɨlɨlwa iNtumi iNyinza.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Asayiilwe umuntu we atakʉlʉlekha ʉlwɨtɨkho kʉnongwa yaanɨ!”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Bhanaabho bhabhɨlɨ we bhasogola panaapo, uYeesu akhanda kʉyɨbhʉʉzya ɨmpʉga ya bhantʉ kʉ zya Yookhani akhatɨ, “Mwabhalaga kwenya khooni ku shilozu kuula? Bhʉlɨ, mwabhalaga kwenya umuntu we atalɨ na makha ngatɨ lɨtete lye impepu yikuyinzanya?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ɨnga te shɨ shɨnɨɨsho, mwábhalile kwenya khooni? Mwábhalile kʉmwenya umuntu we akwatile amenda agɨ togo? Yeenya, abhantʉ bhe bhakʉkwata amenda agɨ togo, na kʉyɨbaada mu winji ʉwa vintu vwe bhalɨ navwo, bhanaabho bhakwɨkhala mu nyumba ɨmpɨtɨ ɨzya shɨmwene!
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Pe mwabhalaga kwenya khooni? Bhʉlɨ, mwábhalile kʉmwenya umukuwi? Nalyoli uYookhani mʉpɨtɨ kʉshɨla umukuwi.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Wʉnʉʉnʉ we wʉ wʉʉla we yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 UYeesu akhatɨ, “Nɨɨne ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, mʉ bhantʉ bhonti bhe bhapapiilwe na bhantanda, atalɨɨpo we mʉpɨtɨ kʉmʉshɨla uYookhani uMwozyi. Poope shɨnɨɨsho, umuntu we munsi nhaani mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ, we mʉpɨtɨ kʉmʉshɨla uYookhani.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Bhanaabho abhantʉ bhonti, peeka na bhasonshezya nsonho, we bhɨmvwa amazwi ganaago aga Yeesu, bhakhɨɨtɨkha kʉtɨ ɨnsɨɨbho ya Mʉlʉngʉ yáamɨle nyinza. Bhanaabho bhe bha bhaala bhe bhózeliilwe nu Yookhani.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ɨleelo aBhafalisaayi na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo bhatózeliilwe nu Yookhani, kʉnongwa ye bhákhaanile zye ʉMʉlʉngʉ akhabhasɨbhɨlɨlaga.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Pe uYeesu akhalonga winza akhatɨ, “Abhantʉ abha khabhalɨlo ɨkha ɨmbakholanye na khooni? Bhakholiine na khooni?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Bhakʉkholana na bhaana bhe bhɨkhaaye pa mʉnaalo, bhakʉbhɨlɨshɨlana bhakʉtɨ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Shɨnɨɨsho she nɨɨmwe mʉlɨ, kʉnongwa ye akhabhalɨlo khe uYookhani uMwozyi áyinzile, atakhalyanga ikaati, awe kʉmwela idivaayi, ɨmwe mʉkhatɨ, ‘Alemiilwe ni pepu ibhiibhi!’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Akhabhalɨlo khe ʉMwana wa Muntu áyinzile, akhalyanga na kʉmwela. Ɨmwe mʉkhatɨ, ‘Yeenya! Umulyovi ʉnʉ, khabhɨlɨ mumwezi, mumanyani wa bhasonshezya nsonho na bhabhomba mbiibhi!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Poope shɨnɨɨsho, ɨnjeele ya Mʉlʉngʉ, yɨkʉlolekha kʉtɨ yɨkhondeeye kʉ zye bhakʉbhomba abhalandati bhaakwe.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Isiku limo, uMufalisaayi ʉmo ámʉlanjɨɨye uYeesu kʉtɨ ayɨnze kulya kʉkwakwe. Pe uYeesu akhinjila kʉkhaaya kwa Mufalisaayi, akhɨɨkhala pa shintalati.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mʉ nhaaya yɨnɨɨyo, mwámɨle nʉ mwantanda ʉmo we ámanyishile kʉtɨ akwɨkhala mʉ njendo imbiibhi. Ʉmwantanda ʉla, we ayɨmvwa kʉtɨ uYeesu akulya kwa Mufalisaayi, akhafikha mʉmwo na khasupa akhinza akha mafuta ge gakununshiilila.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Akhɨmɨɨlɨla kʉlʉsalo kwa Yeesu, papɨɨpɨ nɨ vɨnama vwakwe. Akhanda kʉlɨla, amansozi gaakwe gakhalendelaga mʉ vɨnama vwa Yeesu. Akhasyʉmʉlaga ni nsisi zyakwe, akhamʉtambɨlaga-tambɨlaga mʉ vɨnama vwakwe, na kʉvɨpakhazya amafuta ge gakununshiilila.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 UMufalisaayi we aalola zɨnɨɨzyo, akhasɨɨbha mʉ mwoyo waakwe akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ, ɨnga abhanje mukuwi, amanyaga kʉtɨ ʉmwantanda ʉnʉ we akʉmʉpalamansya muntu we alɨ bhʉlɨɨbhʉlɨ. Amanyaga kʉtɨ ʉweene akwɨkhala mʉ njendo imbiibhi!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We Siimoni, ɨndɨ ni zwi ɨlya kʉkʉbhʉʉzya.” Woope akhamwamʉla akhatɨ, “We Mumanyizyi, mbʉʉzye.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 “Páamɨle na bhantʉ bhabhɨlɨ, bhakhadayɨlwaga ɨnhela nu muntu we ábhapabhɨɨye. Weeka mʉ bhanaabho ákhopile idinaali imia zɨsaanʉ (500), ʉwamwabho woope ákhopile idinaali amashumi gasaanʉ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Bhanaabho bhabhɨlɨ bhakhapootwa ɨnhela ɨzya kʉtabhʉla amadeeni gaabho, pe we ábhapabhɨɨye akhabhatʉʉyɨla, kʉtɨ bhatatabhʉle. Bhʉlɨ, kʉ bhabhɨlɨ bhanaabho, alikwi we angamʉgana kʉshɨla ʉwamwabho?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 USiimoni akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨnkʉlola kʉtɨ wʉ wʉʉla we átuyiliilwe ideeni ɨpɨtɨ.” UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Waamʉla akhinza.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Pe uYeesu akhagalʉnhana, akheenya kwa mwantanda ʉla, akhamʉbhʉʉzya uSiimoni akhatɨ, “Ʉkʉmʉlola ʉmwantanda ʉnʉ? Ininjiiye mu nyumba yaakho ɨwe, ɨleelo ʉtamposheleeye kwɨ dala ɨlya kumpa aminzi aga kʉvwanzya mʉ vɨnama vwanɨ. Ɨleelo ʉweene avwanzya ɨvɨnama vwanɨ na mansozi gaakwe, na kʉgasyʉmʉla ni nsisi zyakwe.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 We ʉkʉndamʉkha, ʉtantambɨɨye, ɨleelo ʉweene, kufuma akhabhalɨlo khe ininjiiye umu, atalitile kʉntambɨla mʉ vɨnama vwanɨ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ɨwe utampakhaziizye pi twe lyanɨ amafuta, ɨleelo ʉweene ampakhaziizye ɨvɨnama vwanɨ amafuta ge gakununshiilila!
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Pe shɨnɨɨsho, ɨnkʉkʉbhʉʉzya ɨnkʉtɨ, ʉlʉgano ʉlwa mwantanda ʉnʉ lʉpɨtɨ, kʉnongwa ye atuyiliilwe imbiibhi zyakwe inyinji. Ɨleelo wowonti we atuyiliilwe imbiibhi inyinsi, akʉbha nʉ lʉgano ulunsi.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya ʉmwantanda ʉla akhatɨ, “Imbiibhi zyakho zituyiliilwe.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Abhajeni abhanjɨ bhe bháamɨle pa shintalati, bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya kʉtɨ, “Wu naanu wʉnʉʉnʉ, we poope akʉtʉʉyɨla ni mbiibhi?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya ʉmwantanda ʉla akhatɨ, “Ʉlwɨtɨkho lwakho lwe lwakʉpokha, sogolaga ku wutengaanu.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.