Lucas 22
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 Akhabhalɨlo akhi shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu sháamɨle papɨɨpɨ. Ishikulukulu shɨnɨɨsho bhakhatɨnjɨ ɨPasaaka.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Abhapɨtɨ bha bhapuutili, peeka na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgojela uYeesu. Bhakhabhombaga lɨnɨɨlyo kukwilu, kʉnongwa ye bhakhogopaga abhantʉ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Pe uSeetani akhamwinjila ʉYʉʉda, we bhakhatɨnjɨ Sikalioti, weeka mu bhalandati bha Yeesu ishumi na bhabhɨlɨ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 ɄYʉʉda akhabhala kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili, na kʉ bhapɨtɨ abha bhasikaali bhe bhakhalɨndɨlɨlaga iNyumba iMfinjile. Akhalonga nabho she atɨbhaavwe ɨnga bhamʉleme uYeesu.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Lɨnɨɨlyo, lɨkhabhakhondezya nhaani abhapɨtɨ bhaala, pe bhakhɨtɨnhana nʉ weene kuumupa ɨnhela.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 ɄYʉʉda akhɨɨtɨkha, pe akhanda kwanza akhabhalɨlo khe ɨmpʉga ɨya bhantʉ naayimo, kʉtɨ amʉlonjeelele uYeesu.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Isiku ilyi shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu, likhafikha. Isiku lɨnɨɨlyo, yɨkhanzɨwaaga abhantʉ bhabhoole ɨngoole zye zyábhishiilwe kʉbha zyɨ Pasaaka.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Pe uYeesu akhamʉsonteelezya uPeeteli nu Yookhani, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mʉtʉlɨnganɨzanye ishaakulya ɨshɨ Pasaaka.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉkwanza tʉlɨngaanye kwoshi?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mwinjile mʉ nhaaya ɨya mu Yelusaleemu. We mwinjila, mʉtɨkhomaane nʉ mʉsakhaala ʉmo, ayitwinshile ɨnsonta ɨya minzi. Mʉkhamʉlandataje umuntu wʉnʉʉyo mukhinjilaje mu nyumba ye atiyinjile.
10 Jesus lhes explicou:
11 Pe mʉkhamʉbhʉʉzye ʉmwanensho uwi nyumba yɨnɨɨyo mʉkhatɨ, ‘UMumanyizyi akʉbhʉzɨɨlɨzya akʉtɨ, “Ulupitu ʉlwa bhajeni lʉlɨ pooshi? Mʉnʉʉmwo mwe ɨnkwanza kulya ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka peeka na bhalandati bhaanɨ.” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Woope atɨbhalanje ulupitu ʉlʉpɨtɨ ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye, lwe lʉlɨngaanye nzɨɨla apa kwɨkhala. Mʉnʉʉmwo mwe mʉtɨlɨngaanye.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Abhalandati bhaala bhakhabhala, bhakhafikha mʉ nhaaya yɨnɨɨyo. We bhaafikha, bhakhaaga zyonti zɨlɨ shishiila she uYeesu ábhabhuziizye. Pe bhakhalɨngaanya ɨPasaaka.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Akhabhalɨlo akha kulya khakhafikha. Pe uYeesu akhɨɨkhala kulya ishaakulya peeka na bhasundikwa bhaakwe.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Naseshela nhaani kulya ishikulukulu ishi ɨshɨ Pasaaka peeka nɨɨmwe, we ɨnshɨɨlɨ kʉbha mʉ mayɨmba.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, te ɨnhaalye winza ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka paka ʉMʉlʉngʉ we abhatʉʉla abhantʉ bhaakwe bhonti na kʉtabhaala mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Pe uYeesu akheega ɨshɨkoopa, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ akhatɨ, “Yeeji, mʉmwele mwenti!
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, te ɨnhamwele winza idivaayi iyi zabiibu paka we ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ wɨnza.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Pe akheega ikaati, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ, akhamensulanya. We akʉʉbhapa, akhatɨ, “Uwu we mʉbhɨlɨ waanɨ, we inkuwufumwa kʉnongwa yiinyu. Mʉbhombaje shiniishi, kʉnkʉmbʉkha ɨne.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 We bhaamala, uYeesu akheega ɨshɨkoopa, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ. We akʉʉbhapa, akhatɨ, “Ɨshɨkoopa ishi sha lufingo ulupwa, lwe ʉMʉlʉngʉ atɨbhombe nɨɨmwe kwɨ dala ɨlya kwitikha ɨbhanda lyanɨ kʉnongwa yiinyu.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Ɨleelo mʉmanye kʉtɨ, umuntu we akwanza kʉndonjeelela, tukulya peeka nawo panaapa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Kwe kʉtɨ ʉMwana wa Muntu atɨbhale anza she ʉMʉlʉngʉ ábhiishile ʉlʉbhaatɨkho. Ɨleelo asheleeye, umuntu wʉnʉʉyo we akʉmʉlonjeelela!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Pe abhasundikwa bha Yeesu bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya bhɨɨbho na bhɨɨbho kʉtɨ, wu naanu mʉ shɨpʉga shaabho we atɨbhombe lɨnɨɨlyo.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Abhalandati bha Yeesu bhakhanda kʉdalɨnhana kʉtɨ, wu naanu mʉ bhɨɨbho we mʉpɨtɨ.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Abhamwene abhɨ nsɨ bhakʉtabhaala abhantʉ bhaabho kʉ makha, ɨleelo abhamwene bhanaabho bhakʉyɨtekha kʉtɨ, Bha Shisa kʉ Bhantʉ.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 “Ɨleelo ɨmwe, mʉtakhasheele kʉbhomba shɨnɨɨsho. Lyoli umuntu we mʉpɨtɨ kukwinyu, wʉnʉʉyo abhanje ngatɨ muntu munsi ku bhonti. We akʉlongozya abhantʉ, abhanje ngatɨ muntu we akʉbhabhombela abhanjɨ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ishi! Ʉmʉsongo wu naanu? We akwɨkhala kulya ishaakulya! We akwavwa? Bhaatɨ! Te we akwɨkhala kulya? Ishi, ɨne ɨndɨ peeka nɨɨmwe, ne muntu we akʉbhabhombela.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Akhabhalɨlo khonti akhɨ ndɨngo zyanɨ, ɨmwe mwe mwaamɨle nɨɨne.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ishi, nɨɨne ɨnkʉʉbhapa amakha aga kʉtabhaala mʉ wʉmwene waanɨ, anza she ʉTaata waanɨ ámpiiye kʉtabhaala.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Pe mukhayilya na kʉmwela nɨɨne, mʉ wʉmwene waanɨ. Khabhɨlɨ mʉkhayɨɨkhala mʉ matengo aga shɨmwene, kʉbhalonga abhantʉ abha vɨkholo ishumi na vɨbhɨlɨ ɨvwa Bhaisilaeli.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 UYeesu akhatɨ, “Siimoni, Siimoni! Ʉmanye akhinza kʉtɨ uSeetani amulaabhile ʉMʉlʉngʉ na ayitishiliilwe kʉbhalɨnga ɨmwe, anzu muvuni ʉwɨ ngano she akʉkhoma na kugulusya ɨngano yaakwe.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ɨleelo ɨne, ɨnkʉkʉlaabhɨla kwa Mʉlʉngʉ, kʉtɨ ʉtakhalʉleshe ʉlwɨtɨkho lwakho kʉkwanɨ. Ɨleelo we wangalʉshɨla ɨne, ʉkhabhagomwe abhamwinyu.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 USiimoni akhamwamʉla akhatɨ, “We Mwene! Ɨne injifumwizye kʉbha nɨɨwe, injilinganyiinye kʉkʉngwa peeka nɨɨwe mwɨ jeela, poope yɨbhe ya kufwa!”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Peeteli! Ɨnkʉkʉbhʉʉzya kʉtɨ, uwusiku ʉwa mʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ kʉtɨ utamanyile.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Pɨlongolela, uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “We nabhasonteelezya sita nhela, awe imbuguuli awe ɨvɨlyatʉ, mwaabhuliliilwe akhantʉ khokhonti?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Khaala.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ishi, ɨnga umuntu alɨ nɨ nhela, awe imbuguuli, ayeeje. Woope we atalɨ nʉ mʉfwo ʉmʉpɨtɨ, akazye ikooti lyakwe, ɨnga akale weeka.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Kʉnongwa ye yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Abhaziliilwe peeka na bhabhomba mbiibhi.’ Amazwi ganaago gásimbiilwe ɨzya kʉkwanɨ. Ishi ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, ganaago gakwanzɨwa gabhombeshe kʉkwanɨ, khabhɨlɨ galɨ papɨɨpɨ kʉbhombekha.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “We Mwene! Yeenya! Ɨpa galɨɨpo amafwo amapɨtɨ gabhɨlɨ.” Woope akhatɨ, “Mʉtajendeelele kʉlonga ɨnongwa ɨzya mʉfwo ʉmʉpɨtɨ.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Pe uYeesu akhasogola, akhabhala kwɨ gamba ɨlya Mizeituni, anza she yáamɨle mwata yaakwe. Bhoope abhalandati bhaakwe, bhakhamʉlandata.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 We aafikha mwɨ gamba liila, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mumupuutaje ʉMʉlʉngʉ, kʉtɨ aabhape amakha ɨnga ɨndɨngo zɨtakhabhatole.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Pe akhabhalekha paala, akhabhala pɨlongolela khashe, uwutali ʉwa kʉsʉmba iwe. Akhasʉgamɨla, akhapuuta kwa Mʉlʉngʉ akhatɨ,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “We Taata! Ɨnga uyiganile, ʉtakhɨtɨshɨzye kʉtɨ amayɨmba amapɨtɨ ɨga ganaaje! Ɨleelo yɨtakhabhe anza she ɨnkwanza, lyoli anza she ʉkwanza ɨwe.” [
42 dizendo:
43 Pe ʉkhabhɨzya kufuma kʉmwanya akhamwɨnzɨla uYeesu, akhamʉpanga amakha.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ɨleelo uYeesu akhonjezya kupuuta, kʉnongwa ye áamɨle nu wuswimiilizu ʉwʉpɨtɨ. We akupuuta, amantwinsi ge galɨ anzɨ bhanda gakhalendaga paasɨ.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 We apuuta, akhɨmɨɨlɨla, akhabhala ku bhalandati bhaakwe, akhaaga bhagonile utulo, kʉnongwa ye bháamɨle mu wuswimiilizu.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Khooni khe mugonile utulo? Daamushi! Mumupuutaje ʉMʉlʉngʉ, kʉtɨ aabhape amakha ɨnga ɨndɨngo zɨtakhabhatole.”
46 E disse:
47 UYeesu we akʉlonga zyonti zɨnɨɨzyo, shɨkhɨnza ɨshɨpʉga ɨsha bhantʉ bhe bhalongoliilwe nʉ Yʉʉda, weeka mu bhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ. Pe ʉYʉʉda akhamʉsejeelela uYeesu ɨnga amʉtambɨle.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “We Yʉʉda! Ʉkʉmʉlonjeelela ʉMwana wa Muntu kwɨ dala ɨlya kʉmʉtambɨla?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Abhalandati bha Yeesu we bhaalola ganaago na kʉmanya zye zɨtɨbhombeshe, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “We Mwene! Tubhadibanye na mafwo amapɨtɨ?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Pe ʉmo mʉ bhanaabho akhamʉkhoma umubhombi ʉwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ, akhamudiba nʉ mʉfwo ʉmʉpɨtɨ ikutwe ɨlya kʉndɨɨlo.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 UYeesu akhalonga akhatɨ, “Lakha kʉbhomba lɨnɨɨlyo!” Akhamʉpalamansya ikutwe liila, akhamʉponɨa.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhapɨtɨ bha bhapuutili, abhapɨtɨ abha bhasikaali, peeka na bhasongo abha Bhayahuudi, akhatɨ, “Khooni khe mwinzile na mafwo amapɨtɨ ni nduugu, ngatɨ mwinzile kʉmʉlema umubuda?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Insiku zyonti twabhanga peeka mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, khooni mʉtandemaga! Ɨleelo, ɨkha khe khabhalɨlo khiinyu, khe atabhalaaye ʉmwene ʉwa khiisi.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉlema uYeesu, bhakhamwega, bhakhabhala nawo mu nyumba ya mupuutili ʉmʉpɨtɨ. UPeeteli akhamʉlandataga ukutali.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Abhantʉ bhaala we bhaafikha ku nyumba ya mupuutili ʉmʉpɨtɨ, bhakhapemba ʉmwoto pakaasi pa lʉbhʉngo mwi linga, bhakhɨɨkhala peeka, bhakhootaga ʉmwoto. Woope uPeeteli akhasejeelela, akhɨɨkhala peeka nabho.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Ɨleelo we ʉlʉkhozyo ʉlwa mwoto lwalama, umubhombi ʉmo ʉmʉlɨndʉ, akhamʉlola uPeeteli ayɨkhaaye, akhamwenya akhinza, akhatɨ, “Woope umuntu ʉnʉ aamɨle peeka nu Yeesu.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana akhatɨ, “Wʉmwantanda ɨwe, ʉlɨ na malenga, ɨne intamumanyile!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Pɨlongolela khashe, umuntu ʉwamwabho akhamʉlola uPeeteli akhatɨ, “Nɨɨwe bhʉʉlo ʉlɨ peeka nabho.” Ɨleelo uPeeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Wumuntu ɨwe! Ɨne ɨntalɨ peeka nabho!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 We yatʉʉkha ɨsaala yeeka, umuntu ʉwamwabho akhazemeshezya akhatɨ, “Nalyoli umuntu ʉnʉ aamɨle peeka nu Yeesu! Kʉnongwa ye woope muntu wa kʉ Galɨlaaya!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ɨleelo uPeeteli akhatɨ, “Wumuntu ɨwe! Zɨnɨɨzyo zye ʉkʉlonga, ɨne ɨntakʉzyaganya!”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 ɄMwene uYeesu akhagalʉnhana, akhamwenya uPeeteli. Pe uPeeteli akhakʉmbʉkha amazwi gaala ge uYeesu ámubhuziizye kʉtɨ, “Ʉmʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Pe uPeeteli akhafuma kunzi, akhalɨla amansozi gakhiikha nhaani.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Abhasakhaala bhe bhakhamʉlɨndɨlɨlaga uYeesu, bhakhamʉsʉpɨzyaga na kʉmʉkhoma.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Bhakhamupinya nɨ shɨtambaala kumiiso, bhakhamʉbhʉzɨlɨzyaga bhakhatɨnjɨ, “Tambʉla twenye! Wu naanu we akʉkhoma?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Bhakhajendeelela kʉmʉshoolanya inyinji bhʉʉlo.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 We kwasha, abhasongo abha Bhayahuudi, abhapɨtɨ bha bhapuutili, na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhabhʉngaana. Bhakhalajɨzya kʉtɨ bhamʉleete uYeesu pɨlongolela pɨ balaaza lyabho, bhakhamʉbhʉzɨlɨzyaga bhakhatɨnjɨ,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Tʉbhʉʉzye! Ɨwe we we Kilisiti?” UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Poope ɨnga nabhabhʉʉzya, te mwɨtɨshe ngakheeka.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Khabhɨlɨ ɨnga nabhabhʉzɨɨlɨzya, te mʉnaamʉle naalimo.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ɨleelo kufuma ɨsaala ɨnɨ, ʉMwana wa Muntu atɨyɨɨkhale kʉmbalɨ ɨya kʉndɨɨlo ɨya Mʉlʉngʉ ʉwa makha.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ɨpo pe bhonti bhakhatɨ, “Kwe kʉtɨ ɨwe we Mwana wa Mʉlʉngʉ?” UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mwe mʉkʉtɨ ɨne ne neene!”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Pe abhapɨtɨ bhaala bhakhatɨ, “Tʉkwanza bhaashi abhakeeti? Kʉnongwa ye ɨtwe tʉneetwe twɨmvwa izwi ili kufuma mwi lomu lyakwe wʉʉyo!”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.