Lucas 22
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARC
1 Akhabhalɨlo akhi shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu sháamɨle papɨɨpɨ. Ishikulukulu shɨnɨɨsho bhakhatɨnjɨ ɨPasaaka.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Abhapɨtɨ bha bhapuutili, peeka na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgojela uYeesu. Bhakhabhombaga lɨnɨɨlyo kukwilu, kʉnongwa ye bhakhogopaga abhantʉ.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Pe uSeetani akhamwinjila ʉYʉʉda, we bhakhatɨnjɨ Sikalioti, weeka mu bhalandati bha Yeesu ishumi na bhabhɨlɨ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 ɄYʉʉda akhabhala kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili, na kʉ bhapɨtɨ abha bhasikaali bhe bhakhalɨndɨlɨlaga iNyumba iMfinjile. Akhalonga nabho she atɨbhaavwe ɨnga bhamʉleme uYeesu.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Lɨnɨɨlyo, lɨkhabhakhondezya nhaani abhapɨtɨ bhaala, pe bhakhɨtɨnhana nʉ weene kuumupa ɨnhela.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 ɄYʉʉda akhɨɨtɨkha, pe akhanda kwanza akhabhalɨlo khe ɨmpʉga ɨya bhantʉ naayimo, kʉtɨ amʉlonjeelele uYeesu.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Isiku ilyi shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu, likhafikha. Isiku lɨnɨɨlyo, yɨkhanzɨwaaga abhantʉ bhabhoole ɨngoole zye zyábhishiilwe kʉbha zyɨ Pasaaka.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Pe uYeesu akhamʉsonteelezya uPeeteli nu Yookhani, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mʉtʉlɨnganɨzanye ishaakulya ɨshɨ Pasaaka.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉkwanza tʉlɨngaanye kwoshi?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mwinjile mʉ nhaaya ɨya mu Yelusaleemu. We mwinjila, mʉtɨkhomaane nʉ mʉsakhaala ʉmo, ayitwinshile ɨnsonta ɨya minzi. Mʉkhamʉlandataje umuntu wʉnʉʉyo mukhinjilaje mu nyumba ye atiyinjile.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Pe mʉkhamʉbhʉʉzye ʉmwanensho uwi nyumba yɨnɨɨyo mʉkhatɨ, ‘UMumanyizyi akʉbhʉzɨɨlɨzya akʉtɨ, “Ulupitu ʉlwa bhajeni lʉlɨ pooshi? Mʉnʉʉmwo mwe ɨnkwanza kulya ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka peeka na bhalandati bhaanɨ.” ’
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Woope atɨbhalanje ulupitu ʉlʉpɨtɨ ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye, lwe lʉlɨngaanye nzɨɨla apa kwɨkhala. Mʉnʉʉmwo mwe mʉtɨlɨngaanye.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Abhalandati bhaala bhakhabhala, bhakhafikha mʉ nhaaya yɨnɨɨyo. We bhaafikha, bhakhaaga zyonti zɨlɨ shishiila she uYeesu ábhabhuziizye. Pe bhakhalɨngaanya ɨPasaaka.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Akhabhalɨlo akha kulya khakhafikha. Pe uYeesu akhɨɨkhala kulya ishaakulya peeka na bhasundikwa bhaakwe.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Naseshela nhaani kulya ishikulukulu ishi ɨshɨ Pasaaka peeka nɨɨmwe, we ɨnshɨɨlɨ kʉbha mʉ mayɨmba.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, te ɨnhaalye winza ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka paka ʉMʉlʉngʉ we abhatʉʉla abhantʉ bhaakwe bhonti na kʉtabhaala mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Pe uYeesu akheega ɨshɨkoopa, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ akhatɨ, “Yeeji, mʉmwele mwenti!
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, te ɨnhamwele winza idivaayi iyi zabiibu paka we ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ wɨnza.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Pe akheega ikaati, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ, akhamensulanya. We akʉʉbhapa, akhatɨ, “Uwu we mʉbhɨlɨ waanɨ, we inkuwufumwa kʉnongwa yiinyu. Mʉbhombaje shiniishi, kʉnkʉmbʉkha ɨne.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 We bhaamala, uYeesu akheega ɨshɨkoopa, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ. We akʉʉbhapa, akhatɨ, “Ɨshɨkoopa ishi sha lufingo ulupwa, lwe ʉMʉlʉngʉ atɨbhombe nɨɨmwe kwɨ dala ɨlya kwitikha ɨbhanda lyanɨ kʉnongwa yiinyu.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ɨleelo mʉmanye kʉtɨ, umuntu we akwanza kʉndonjeelela, tukulya peeka nawo panaapa.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Kwe kʉtɨ ʉMwana wa Muntu atɨbhale anza she ʉMʉlʉngʉ ábhiishile ʉlʉbhaatɨkho. Ɨleelo asheleeye, umuntu wʉnʉʉyo we akʉmʉlonjeelela!”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Pe abhasundikwa bha Yeesu bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya bhɨɨbho na bhɨɨbho kʉtɨ, wu naanu mʉ shɨpʉga shaabho we atɨbhombe lɨnɨɨlyo.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Abhalandati bha Yeesu bhakhanda kʉdalɨnhana kʉtɨ, wu naanu mʉ bhɨɨbho we mʉpɨtɨ.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Abhamwene abhɨ nsɨ bhakʉtabhaala abhantʉ bhaabho kʉ makha, ɨleelo abhamwene bhanaabho bhakʉyɨtekha kʉtɨ, Bha Shisa kʉ Bhantʉ.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 “Ɨleelo ɨmwe, mʉtakhasheele kʉbhomba shɨnɨɨsho. Lyoli umuntu we mʉpɨtɨ kukwinyu, wʉnʉʉyo abhanje ngatɨ muntu munsi ku bhonti. We akʉlongozya abhantʉ, abhanje ngatɨ muntu we akʉbhabhombela abhanjɨ.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ishi! Ʉmʉsongo wu naanu? We akwɨkhala kulya ishaakulya! We akwavwa? Bhaatɨ! Te we akwɨkhala kulya? Ishi, ɨne ɨndɨ peeka nɨɨmwe, ne muntu we akʉbhabhombela.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 “Akhabhalɨlo khonti akhɨ ndɨngo zyanɨ, ɨmwe mwe mwaamɨle nɨɨne.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ishi, nɨɨne ɨnkʉʉbhapa amakha aga kʉtabhaala mʉ wʉmwene waanɨ, anza she ʉTaata waanɨ ámpiiye kʉtabhaala.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Pe mukhayilya na kʉmwela nɨɨne, mʉ wʉmwene waanɨ. Khabhɨlɨ mʉkhayɨɨkhala mʉ matengo aga shɨmwene, kʉbhalonga abhantʉ abha vɨkholo ishumi na vɨbhɨlɨ ɨvwa Bhaisilaeli.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 UYeesu akhatɨ, “Siimoni, Siimoni! Ʉmanye akhinza kʉtɨ uSeetani amulaabhile ʉMʉlʉngʉ na ayitishiliilwe kʉbhalɨnga ɨmwe, anzu muvuni ʉwɨ ngano she akʉkhoma na kugulusya ɨngano yaakwe.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Ɨleelo ɨne, ɨnkʉkʉlaabhɨla kwa Mʉlʉngʉ, kʉtɨ ʉtakhalʉleshe ʉlwɨtɨkho lwakho kʉkwanɨ. Ɨleelo we wangalʉshɨla ɨne, ʉkhabhagomwe abhamwinyu.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 USiimoni akhamwamʉla akhatɨ, “We Mwene! Ɨne injifumwizye kʉbha nɨɨwe, injilinganyiinye kʉkʉngwa peeka nɨɨwe mwɨ jeela, poope yɨbhe ya kufwa!”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Peeteli! Ɨnkʉkʉbhʉʉzya kʉtɨ, uwusiku ʉwa mʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ kʉtɨ utamanyile.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Pɨlongolela, uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “We nabhasonteelezya sita nhela, awe imbuguuli awe ɨvɨlyatʉ, mwaabhuliliilwe akhantʉ khokhonti?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Khaala.”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ishi, ɨnga umuntu alɨ nɨ nhela, awe imbuguuli, ayeeje. Woope we atalɨ nʉ mʉfwo ʉmʉpɨtɨ, akazye ikooti lyakwe, ɨnga akale weeka.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Kʉnongwa ye yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Abhaziliilwe peeka na bhabhomba mbiibhi.’ Amazwi ganaago gásimbiilwe ɨzya kʉkwanɨ. Ishi ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, ganaago gakwanzɨwa gabhombeshe kʉkwanɨ, khabhɨlɨ galɨ papɨɨpɨ kʉbhombekha.”
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “We Mwene! Yeenya! Ɨpa galɨɨpo amafwo amapɨtɨ gabhɨlɨ.” Woope akhatɨ, “Mʉtajendeelele kʉlonga ɨnongwa ɨzya mʉfwo ʉmʉpɨtɨ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Pe uYeesu akhasogola, akhabhala kwɨ gamba ɨlya Mizeituni, anza she yáamɨle mwata yaakwe. Bhoope abhalandati bhaakwe, bhakhamʉlandata.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 We aafikha mwɨ gamba liila, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mumupuutaje ʉMʉlʉngʉ, kʉtɨ aabhape amakha ɨnga ɨndɨngo zɨtakhabhatole.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Pe akhabhalekha paala, akhabhala pɨlongolela khashe, uwutali ʉwa kʉsʉmba iwe. Akhasʉgamɨla, akhapuuta kwa Mʉlʉngʉ akhatɨ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “We Taata! Ɨnga uyiganile, ʉtakhɨtɨshɨzye kʉtɨ amayɨmba amapɨtɨ ɨga ganaaje! Ɨleelo yɨtakhabhe anza she ɨnkwanza, lyoli anza she ʉkwanza ɨwe.” [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Pe ʉkhabhɨzya kufuma kʉmwanya akhamwɨnzɨla uYeesu, akhamʉpanga amakha.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Ɨleelo uYeesu akhonjezya kupuuta, kʉnongwa ye áamɨle nu wuswimiilizu ʉwʉpɨtɨ. We akupuuta, amantwinsi ge galɨ anzɨ bhanda gakhalendaga paasɨ.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 We apuuta, akhɨmɨɨlɨla, akhabhala ku bhalandati bhaakwe, akhaaga bhagonile utulo, kʉnongwa ye bháamɨle mu wuswimiilizu.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Khooni khe mugonile utulo? Daamushi! Mumupuutaje ʉMʉlʉngʉ, kʉtɨ aabhape amakha ɨnga ɨndɨngo zɨtakhabhatole.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 UYeesu we akʉlonga zyonti zɨnɨɨzyo, shɨkhɨnza ɨshɨpʉga ɨsha bhantʉ bhe bhalongoliilwe nʉ Yʉʉda, weeka mu bhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ. Pe ʉYʉʉda akhamʉsejeelela uYeesu ɨnga amʉtambɨle.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “We Yʉʉda! Ʉkʉmʉlonjeelela ʉMwana wa Muntu kwɨ dala ɨlya kʉmʉtambɨla?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Abhalandati bha Yeesu we bhaalola ganaago na kʉmanya zye zɨtɨbhombeshe, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “We Mwene! Tubhadibanye na mafwo amapɨtɨ?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Pe ʉmo mʉ bhanaabho akhamʉkhoma umubhombi ʉwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ, akhamudiba nʉ mʉfwo ʉmʉpɨtɨ ikutwe ɨlya kʉndɨɨlo.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 UYeesu akhalonga akhatɨ, “Lakha kʉbhomba lɨnɨɨlyo!” Akhamʉpalamansya ikutwe liila, akhamʉponɨa.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhapɨtɨ bha bhapuutili, abhapɨtɨ abha bhasikaali, peeka na bhasongo abha Bhayahuudi, akhatɨ, “Khooni khe mwinzile na mafwo amapɨtɨ ni nduugu, ngatɨ mwinzile kʉmʉlema umubuda?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Insiku zyonti twabhanga peeka mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, khooni mʉtandemaga! Ɨleelo, ɨkha khe khabhalɨlo khiinyu, khe atabhalaaye ʉmwene ʉwa khiisi.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉlema uYeesu, bhakhamwega, bhakhabhala nawo mu nyumba ya mupuutili ʉmʉpɨtɨ. UPeeteli akhamʉlandataga ukutali.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Abhantʉ bhaala we bhaafikha ku nyumba ya mupuutili ʉmʉpɨtɨ, bhakhapemba ʉmwoto pakaasi pa lʉbhʉngo mwi linga, bhakhɨɨkhala peeka, bhakhootaga ʉmwoto. Woope uPeeteli akhasejeelela, akhɨɨkhala peeka nabho.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ɨleelo we ʉlʉkhozyo ʉlwa mwoto lwalama, umubhombi ʉmo ʉmʉlɨndʉ, akhamʉlola uPeeteli ayɨkhaaye, akhamwenya akhinza, akhatɨ, “Woope umuntu ʉnʉ aamɨle peeka nu Yeesu.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana akhatɨ, “Wʉmwantanda ɨwe, ʉlɨ na malenga, ɨne intamumanyile!”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Pɨlongolela khashe, umuntu ʉwamwabho akhamʉlola uPeeteli akhatɨ, “Nɨɨwe bhʉʉlo ʉlɨ peeka nabho.” Ɨleelo uPeeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Wumuntu ɨwe! Ɨne ɨntalɨ peeka nabho!”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 We yatʉʉkha ɨsaala yeeka, umuntu ʉwamwabho akhazemeshezya akhatɨ, “Nalyoli umuntu ʉnʉ aamɨle peeka nu Yeesu! Kʉnongwa ye woope muntu wa kʉ Galɨlaaya!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ɨleelo uPeeteli akhatɨ, “Wumuntu ɨwe! Zɨnɨɨzyo zye ʉkʉlonga, ɨne ɨntakʉzyaganya!”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 ɄMwene uYeesu akhagalʉnhana, akhamwenya uPeeteli. Pe uPeeteli akhakʉmbʉkha amazwi gaala ge uYeesu ámubhuziizye kʉtɨ, “Ʉmʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Pe uPeeteli akhafuma kunzi, akhalɨla amansozi gakhiikha nhaani.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Abhasakhaala bhe bhakhamʉlɨndɨlɨlaga uYeesu, bhakhamʉsʉpɨzyaga na kʉmʉkhoma.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Bhakhamupinya nɨ shɨtambaala kumiiso, bhakhamʉbhʉzɨlɨzyaga bhakhatɨnjɨ, “Tambʉla twenye! Wu naanu we akʉkhoma?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Bhakhajendeelela kʉmʉshoolanya inyinji bhʉʉlo.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 We kwasha, abhasongo abha Bhayahuudi, abhapɨtɨ bha bhapuutili, na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhabhʉngaana. Bhakhalajɨzya kʉtɨ bhamʉleete uYeesu pɨlongolela pɨ balaaza lyabho, bhakhamʉbhʉzɨlɨzyaga bhakhatɨnjɨ,
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 “Tʉbhʉʉzye! Ɨwe we we Kilisiti?” UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Poope ɨnga nabhabhʉʉzya, te mwɨtɨshe ngakheeka.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Khabhɨlɨ ɨnga nabhabhʉzɨɨlɨzya, te mʉnaamʉle naalimo.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ɨleelo kufuma ɨsaala ɨnɨ, ʉMwana wa Muntu atɨyɨɨkhale kʉmbalɨ ɨya kʉndɨɨlo ɨya Mʉlʉngʉ ʉwa makha.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ɨpo pe bhonti bhakhatɨ, “Kwe kʉtɨ ɨwe we Mwana wa Mʉlʉngʉ?” UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mwe mʉkʉtɨ ɨne ne neene!”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Pe abhapɨtɨ bhaala bhakhatɨ, “Tʉkwanza bhaashi abhakeeti? Kʉnongwa ye ɨtwe tʉneetwe twɨmvwa izwi ili kufuma mwi lomu lyakwe wʉʉyo!”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.