Lucas 1

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kʉkwakho wa lushindikho Seofiilo:
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Bhasimbile ɨnongwa ziniizi anza she bhátubhuziizye bhaala bhe bhálolile na miiso gaabho na kʉzɨlʉmbɨɨlɨla kufuma pawandɨlo waakwe.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ishi nɨɨne naalola kʉtɨ khinza kukusimbila ziniizi zyonti mʉ lʉbhaatɨkho, kʉnongwa ye insimishiziizye akhinza uwanalyoli ʉwɨ nongwa zya Yeesu kufuma kʉwandɨlo,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 ɨnga ʉmanye uwanalyoli ʉwɨ nongwa zye bhakubhuziizye.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Mu nsiku zye uHeloodi áamɨle wʉ mwene mʉ nsɨ ɨya Yudeeya, álɨɨpo umupuutili ʉmo we bhakhatɨnjɨ uZakaliya, kufuma mʉ shɨpʉga ɨsha shipuutili ɨsha Abiya. Ʉmʉshɨ waakwe bhakhatɨnjɨ uElisabeeti, áfumile mʉ shɨkholo ɨsha shipuutili ɨsha Aaloni.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 UZakaliya nu Elisabeeti bháamɨle bhagolosu pamiiso ga Mʉlʉngʉ, bhakhalandataga akhinza ɨndajɨzyo zyonti ɨzya Mʉlʉngʉ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Bhatáamɨle na bhaana, kʉnongwa ye uElisabeeti áamɨle mʉlʉʉjɨ, khabhɨlɨ bháamɨle bhagoosi.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Akhabhalɨlo khe áamɨle mukaasi akutukulushizya, abhantʉ abhinji bháamɨle mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile bhakhapuutaga.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Pe ʉkhabhɨzya wa Mwene akhamʉloleshela uZakaliya. Ʉkhabhɨzya wʉnʉʉyo áyɨmɨlɨɨye kʉmbalɨ ɨya kʉndɨɨlo ɨya shɨgemo shiila.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 UZakaliya we amʉlola ʉkhabhɨzya, ɨlyoga lɨkhamʉlema nhaani.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Pe ʉkhabhɨzya ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ʉtogopaje Zakaliya, kʉnongwa ye ʉMʉlʉngʉ ayimvwizye impuuto zyakho, ʉmʉshɨ waakho uElisabeeti atɨkʉpaapɨle ʉmwana, ʉmwana wʉnʉʉyo ukhayiimupa ɨtaawa abhe wu Yookhani.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ɨpo pe ʉkhayɨbha nʉ lʉseshelo na khaluluuto, khabhɨlɨ abhantʉ abhinji bhakhayɨbha nʉ lʉseshelo we apaapwa,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 kʉnongwa ye akhayɨbha nʉ wʉpɨtɨ kufuma kwa Mwene. Ʉmwana wʉnʉʉyo te akhamwelaje akhantʉ khokhonti khe khakʉkhola, lyoli amakha ga Mupepu uMufinjile gakhayɨbha nawo kufuma akhabhalɨlo khe alɨ mʉ lwanda mwa nyina waakwe.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Akhayɨbhagalʉsya aBhaisilaeli abhinji kwa Mwene ʉMʉlʉngʉ waabho.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Wʉnʉʉyo akhayɨmʉlongolela ʉMwene mʉ makha nu mupepu anzu mukuwi uEliya. Akhayɨbhɨmvwanyaaga abhapaafi na bhaana bhaabho, khabhɨlɨ akhayɨbhagalʉsyaga bhe bhatakumutinikha ʉMʉlʉngʉ mʉ njeele ɨya wugolosu, na kʉbhalɨngaanya abhantʉ kʉmʉposheela ʉMwene.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Pe uZakaliya akhamʉbhʉʉzya ʉkhabhɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, khantʉ khooni khe khanganaavwa kʉmanya kʉtɨ amazwi ganaaga ga wanalyoli? Kʉnongwa ye ɨne nʉ mʉshɨ waanɨ insiku zituushile.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 We alonga lɨnɨɨlyo, ʉkhabhɨzya akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ɨne ne Gabulieli, ɨnkwɨmɨɨlɨla pamiiso ga Mʉlʉngʉ, ne ansonteleziizye kʉkʉbhʉʉzya ɨwe intumi inyinza ziniizi.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ishi ʉtɨbhe we shinuunu, kʉnongwa ye ʉtɨɨtɨkha zye nakʉbhʉʉzya. Te ʉlongaje paka isiku lye zikhayifumila ziniizi zye nakʉbhʉʉzya, we akhabhalɨlo khaakwe khaafikha!”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Akhabhalɨlo khanaakho, abhantʉ bhaala bhe bháamɨle mwi linga, bhakhamʉgʉlɨlaga uZakaliya kumo bhakuswiga, kʉnongwa ye ákhaabhile nhaani aPafinjile mu Nyumba iMfinjile.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 We aafuma, akhapootwa kʉlonga nabho, pe abheene bhakhamanya kʉtɨ, alolile amayele ge gafumiiye aPafinjile. Ʉweene akhalolesyaga nɨ nyoobhe zye akwanza kʉlonga, akhajendeelela kʉbha wu shinuunu.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 We insiku zyakwe zyasila ɨzya kʉbhomba ɨmbombo ɨya shipuutili, akhagalʉkha kʉkhaaya.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Pɨlongolela, ʉmʉshɨ waakwe uElisabeeti akhabha pa wumwamu, akhʉʉbha mu nyumba ameezi gasaanʉ. Akhayɨlonjelaga wʉʉyo akhatɨnjɨ,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Liniili lye ʉMwene ambombeeye ɨne, andolile na kʉneefwezya insoni pamiiso ga bhantʉ.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 We waafikha umwezi ʉwa mʉtanda ʉwa wumwamu wa Elisabeeti, ʉMʉlʉngʉ akhamʉsonteelezya ʉkhabhɨzya uGabulieli mʉ khakhaaya akha mu Naazaleti, khe kháamɨle mʉ mʉkoa ʉwa mʉ Galɨlaaya.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Akhabhala kwa mʉlɨndʉ we bhakhatɨnjɨ uMaliya, we ázinjiliilwe nu Yoosefu ʉwa mʉ shɨkholo sha mwene uDaudi.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ʉkhabhɨzya we aafikha kwa Maliya akhatɨ, “Ɨnkʉkʉlamʉkha ɨwe we usayiilwe, ʉMwene alɨ nɨɨwe.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 UMaliya, we ayɨmvwa amazwi ganaago aga khabhɨzya, ʉmwoyo wʉkheleela nhaani, akhayɨbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ɨndamʉkho ɨnɨ, kwe kʉtɨ bhʉlɨ?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Pe ʉkhabhɨzya akhatɨ, “Maliya, ʉtogopaje, kʉnongwa ye ʉMʉlʉngʉ akupiiye uwiila.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Yeenya, ʉtɨbhe pa wumwamu, ʉtɨpaape ʉmwana ʉmʉsakhaala, ukhayimwita ɨtaawa lyakwe akhayɨbha wu Yeesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ʉmwana wʉnʉʉyo akhayɨbha mʉpɨtɨ, khabhɨlɨ ɨtaawa lyakwe bhakhayɨtɨnjɨ Mwana wa Mʉlʉngʉ ʉMʉpɨtɨ ʉwa kʉmwanya. ɄMwene ʉMʉlʉngʉ akhayiimupa amakha aga shɨmwene, anza she áamɨle ʉmaama waakwe ʉmwene uDaudi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Khabhɨlɨ akhayɨtabhaalaga aBhaisilaeli insiku zyonti, ʉwʉmwene waakwe te wʉkhabhe nu wusililishilo.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 UMaliya akhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉkhabhɨzya akhatɨ, “Ɨne ɨntalɨ nʉ mʉlʉme, ishi liniili lɨtɨbhe bhʉlɨɨbhʉlɨ?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ʉkhabhɨzya akhamwamʉla akhatɨ, “UMupepu uMufinjile atɨkwɨnzɨle, na makha ga Mʉlʉngʉ ʉMʉpɨtɨ ʉwa kʉmwanya gatikugubishile anzɨ shɨnzyʉngʉʉlɨ. Pe ʉmwana we ʉkhayɨpaapa akhayɨbha mufinjile, we bhakhayɨtɨnjɨ ʉMwana wa Mʉlʉngʉ.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Tejeelezya! Woope ʉnholo waakho uElisabeeti alɨ pa wumwamu, she poope mugoosi. Khabhɨlɨ uwumwamu waakwe wa meezi ʉmʉtanda, we bhatɨnjɨ mʉlʉʉjɨ!
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Kʉnongwa ye khatalɨɨpo naakhamu khe khakʉmʉtola ʉMʉlʉngʉ.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Pe uMaliya akhatɨ, “Ɨne ne mubhombi wa Mwene, zɨbhe shɨnɨɨsho kʉkwanɨ anza she walonga.” Pe ʉkhabhɨzya akhasogola.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 We zyashɨla insiku nyishe, uMaliya akhasogola akhalambiine, akhabhala mʉ nhaaya yimo ye yáamɨle mʉ nsɨ ɨya mʉ magamba aga mu Yudeeya.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Kukuula akhinjila mu nyumba ya Zakaliya, akhamʉlamʉkha uElisabeeti.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 UElisabeeti we ayɨmvwa ɨndamʉkho ya Maliya, ʉmwana akhashimwa mukaasi mʉ lwanda lwakwe. Pe uMupepu uMufinjile akhamʉlongola uElisabeeti,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 akhadandɨzya kʉlonga akhatɨ, “Usayiilwe ɨwe kʉshɨla abhantanda bhonti, khabhɨlɨ asayiilwe nʉ mwana we ʉtɨpaape.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ɨne ne naanu ne unyina wa Mwene waanɨ ayinzile kʉkwanɨ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 We nɨmvwa izi lyakho, ʉmwana mʉ lwanda lwanɨ aashimwa kʉ lʉseshelo.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Usayiilwe ɨwe we uyitishile kʉtɨ zɨnɨɨzyo zye ʉMwene akubhuziizye, zɨtɨbhombeshe.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Pe uMaliya akhatɨ,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ʉmwoyo waanɨ wʉkʉmʉseshela
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 kʉnongwa ye anavwizye mʉ wʉtolwe
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 ɄMwene ʉwa makha gonti ambombeeye ɨzya kuswijizya,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ishisa shaakwe sha vipaafi vwonti,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ɨnyoobhe yaakwe ya makha,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Abhapɨtɨ abhefwizye mʉ matengo gaabho aga wʉpɨtɨ,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Bhe bhalɨ nɨ nzala, abhapiiye ivintu ivwinza,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Abhavwizye abhabhombi bhaakwe aBhaisilaeli,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 anza she álonjile kwa maama wɨɨtʉ,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 UMaliya akhɨɨkhala nu Elisabeeti pamu ameezi gatatʉ, pɨlongolela, akhagalʉkha kʉkwabho.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 We khaafikha akhabhalɨlo akha kʉpaapa, uElisabeeti akhapaapa ʉmwana ʉmʉsakhaala.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Abhapalamani na bhanholo bhaakwe we bhɨmvwa kʉtɨ ʉMwene amʉloleeye ishisa nhaani, bhakhaseshela peeka nawo.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Isiku ɨlya naane kufuma apaapwe ʉmwana, bhakhɨnza kumutahiili. Bhakhanzaga kuumupa ʉmwana ɨtaawa lya yise waakwe, uZakaliya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ɨleelo unyina wa mwana akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ndaali, ɨtaawa lyakwe atɨbhe wu Yookhani.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Abheene bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Mʉ shɨkholo shaakho atalɨɨpo umuntu we alɨ nɨ taawa lɨnɨɨlyo.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Pe bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya uyise waakwe kʉtɨ akwanza kuumupa ʉmwana ɨtaawa abhe wu naanu.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 UZakaliya akhalaabha ɨshɨbaabho ɨsha kusimba, akhasimba akhatɨ, “Ɨtaawa lyakwe atɨbhe wu Yookhani.” Abhantʉ bhonti bhakhaswiga.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Panaapo bhʉʉlo ulumili lwakwe lukhiigukha, akhanda kʉlonga na kʉmʉpaala ʉMʉlʉngʉ.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Pe abhapalamani bhonti abha Zakaliya, ɨlyoga lɨkhabhalema. Ɨnongwa ziniizi zɨkhasaata mʉ nsɨ yonti ɨya mʉ magamba aga mu Yudeeya.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Abhantʉ bhonti bhe bhimvwizye, bhakhasɨɨbhaga mʉ mooyo gaabho kʉtɨ, “Ʉmwana wʉnʉʉnʉ akhayɨbha anza bhʉlɨɨbhʉlɨ?” Bhakhasɨɨbhaga shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye bhámanyile kʉtɨ ʉMwene alɨ peeka nawo.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Pe amakha ga Mupepu uMufinjile gakhamwɨnzɨla uZakaliya, uyise wa mwana, akhanda kʉkʉwa akhatɨ,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Apalwaje ʉMwene ʉMʉlʉngʉ ʉwa Bhaisilaeli,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Atupiiye uMuposhi ʉwa makha,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Anza she álonjile kufuma ɨmaandɨ
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 kʉtɨ akhayɨtʉtʉʉla kʉ bhalʉgʉ bhɨɨtʉ,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 ɄMʉlʉngʉ atʉloleeye ishisa,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Anza she álapile kwa maama wɨɨtʉ uAbulahaamu,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 kʉtɨ akhayɨtwavwa kʉtʉtʉʉla
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 mu wufinjile na mu wugolosu
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Ishi ɨwe mwana waanɨ,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 kʉbhabhʉʉzya abhantʉ bhaakwe kʉtɨ,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Kʉnongwa ye ʉMʉlʉngʉ wɨɨtʉ alɨ ni shisa kʉkwɨtʉ,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 twenti twe tʉlɨ mu khiisi akha wufwe,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Pe uYookhani akhajendeelela kʉkʉla, na kwonjela kʉbha nu wudandamazu mʉ mwoyo. We aakʉla, áyɨkhaaye mu shilozu paka akhabhalɨlo khe akhalolekha ku Bhaisilaeli.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.