Lucas 19
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 UYeesu akhinjila mʉ nhaaya ɨya mu Yeeliko, akhashɨlaga pakaasi mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Mʉ nhaaya yiila, álɨɨpo umuntu ʉmo, we bhakhatɨnjɨ uZakaayi. Áamɨle mʉpɨtɨ wa bhasonshezya nsonho, khabhɨlɨ áamɨle wu dumbwe.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Umuntu ʉnʉ akhanzaga kʉmʉlola uYeesu kʉtɨ alɨ bhʉlɨɨbhʉlɨ, ɨleelo akhapootwa kʉmʉlola kʉnongwa ye áamɨle mufupi, khabhɨlɨ abhantʉ bháamɨle bhinji nhaani.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Pe akhabhala akʉshɨmbɨla, kwɨlongolela kʉ mpʉga ya bhantʉ, akhazʉbha mwi kwi ɨkʉyʉ, ɨnga amʉlole uYeesu we akʉshɨla paala.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 UYeesu we aafikha paala, akheenya kʉmwanya kwɨ kʉyʉ liila, akhamʉlola uZakaayi, akhatɨ, “Zakaayi, yiikha nalʉbhɨlo! Kʉnongwa ye ʉmʉsanyʉʉnʉ yɨkwanzɨwa ɨmbe ne mujeni mu nyumba yaakho.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 UZakaayi akhiikha nalʉbhɨlo, akhamʉlanjɨla uYeesu kʉkhaaya kʉkwakwe kʉ lʉseshelo.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Abhantʉ bhonti bhe bhámulolile uYeesu we akwinjila muula, bhakhanda kuyibhuna, bhakhatɨnjɨ, “Khooni aabhala kʉbha mujeni wa muntu ʉmʉbhomba mbiibhi!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ɨleelo uZakaayi akhɨmɨɨlɨla, akhamʉbhʉʉzya ʉMwene uYeesu akhatɨ, “We Mwene! Ishi, ivintu vwanɨ ɨntɨgabhʉlanye pakaasi, vimo ɨntɨɨbhape abhapɨɨna. Woope umuntu wowonti we imwibhiiye akhantʉ khaakwe, ɨntɨmʉgalʉshɨzye khani.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ʉmʉsanyʉʉnʉ, uwuposhi wɨnza kʉ bhantʉ abha mu nyumba ɨnɨ, kʉnongwa ye umuntu ʉnʉ woope wa mʉ shɨkholo sha Abulahaamu.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Kwe kʉtɨ, ʉMwana wa Muntu ayinzile kwanza na kʉpokha abhantʉ bhe bhateejile.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Abhantʉ bhe bhakhamʉtejelezyaga uYeesu bhakhasɨɨbhaga kʉtɨ ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ wʉpalamɨɨye, kʉnongwa ye bhápalamɨɨye kufikha ku Yelusaleemu. Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya kʉ shɨkholanyo
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 akhatɨ, “Álɨɨpo umuntu ʉmo ʉwa mʉ shɨkholo ɨsha shɨmwene, we áshuulile kʉbhala ɨnsɨ ɨya kutali. Ábhalile kʉ nsɨ yɨnɨɨyo kʉtɨ aposheele ʉwʉpɨtɨ ʉwa kʉbha wʉ mwene, ɨnga agalʉshe kʉtabhaala ɨnsɨ yaakwe.
12 Por isso, Jesus disse:
13 “We ashɨɨlɨ kʉsogola, akhabhabhɨlɨshɨla abhabhombi bhaakwe ishumi, weeka weeka akhaamupa ɨnhela inyinji, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, ‘Mʉbhombelaje ɨnhela ziniizi kʉtɨ akhabhalɨlo khe ɨnhayɨgalʉkha ɨnhaagaje zyonjeeye.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ɨleelo abhantʉ abhɨ nsɨ yaakwe bhámupatile, pe bhakhasonteelezya abhantʉ bhamʉlandate kʉ nsɨ yiila ɨya kutali, bhabhale bhalonje bhatɨ, ‘Tʉtakwanza umuntu ʉnʉ abhe wʉ mwene wɨɨtʉ!’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Poope she bhálonjile lɨnɨɨlyo, akhɨtɨshɨlwa kʉbha mʉpɨtɨ ʉwa wʉmwene. We agalʉkha, akhabhabhɨlɨshɨla abhabhombi bhaala bhe ábhapiiye ɨnhela, kʉtɨ amanye kwa weeka weeka ayonjeziizye zɨlɨnga.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Umubhombi ʉwa kwanda akhɨnza, akhalonga akhatɨ, ‘We mwene, ɨnhela zye wándesheeye, inonjeziizye ɨzyamwabho ɨvɨlʉndo ishumi.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ʉmwene ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Ubhombile akhinza, ɨwe we mubhombi umwinza. Kʉnongwa ye waamɨle we musunde mu vintu ivinsi nhaani, intiikupe ʉwʉpɨtɨ ʉwa kʉtabhaala ɨnhaaya ishumi.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Umubhombi ʉwa wʉbhɨlɨ woope akhɨnza, akhalonga akhatɨ, ‘We mwene, ɨnhela zye wándesheeye, inonjeziizye ɨzyamwabho ɨvɨlʉndo vɨsaanʉ.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ʉmwene waakwe akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Nɨɨwe, inkuukupa amakha aga kʉtabhaala ɨnhaaya zɨsaanʉ.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Umubhombi ʉwamwabho akhɨnza, akhatɨ, ‘We mwene, yeega ɨnhela zyakho zye wándesheeye izi ɨpa. Naazisenguuye akhinza mʉ shɨtambaala, kʉtɨ zɨtakhateeje.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Naakwogopile, kʉnongwa ye ɨwe we muntu umugomu. Ɨwe ʉkwega vwe utabhiishile, khabhɨlɨ ʉkʉyebhela vwe utawaalile.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ʉmwene akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Ɨwe we mubhombi ʉmʉbhomba mbiibhi! Ishi, inkuukupa ulufundo ku mazwi gaakho ge walonga. Waamanyile kʉtɨ ɨne ne muntu umugugu nhaani, ɨnkwega vwe intabhiishile, khabhɨlɨ ɨnkʉbhʉngaanya vwe intawaalile.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ishi khooni utabhiishile ɨnhela zyanɨ kʉ bhe bhakʉpaapɨzya, kʉtɨ ɨneeje peeka nɨ zya pamwanya zye zyonjeeye?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Pe akhabhabhʉʉzya abhantʉ bhe bhɨ́mɨlɨɨye paala, akhatɨ, ‘Fwuli ɨtalanta zyakwe, muumupe we ayonjeziizye ɨzyamwabho ishumi.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, ‘We mwene, mbona ʉyo alɨ nazyo ishumi!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Akhabhaamʉla akhatɨ, ‘Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, umuntu wowonti we akʉshɨbhombela akhinza ɨshɨkʉnjɨlwa shaakwe, ʉMʉlʉngʉ akʉmwonjezya ku winji. Ɨleelo we atakʉshɨbhombela ɨshɨkʉnjɨlwa shaakwe, ʉMʉlʉngʉ akʉfwʉla ni shinsi she alɨ nasho.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Peeka na zɨnɨɨzyo, bhaleete abhalʉgʉ bhaanɨ bhaala bhe bhatanzaga ɨne ɨmbe ne mwene waabho, mʉbhagoje pɨlongolela yaanɨ!’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 UYeesu we alonga ganaago, akhajendeelela kʉbhala ku Yelusaleemu kumo alongoleeye kʉ mpʉga yiila ɨya bhantʉ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 We alɨ papɨɨpɨ na khakhaaya akha Betisifaage na kha Besaniya, mwɨ gamba ɨlya Mizeituni, akhabhasonteelezya abhalandati bhaakwe bhabhɨlɨ,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉbhale mʉ khakhaaya khaala khe khalɨ pɨlongolela yiinyu. We mukwinjila muula, mʉtɨyɨlole ɨnyaana yi ndogomi nkʉnjɨɨle ye umuntu atapandile naalumo. Mʉyɨsatʉle, mʉyɨleete ɨpa.
30 dizendo-lhes:
31 Ɨnga umuntu wowonti akʉbhabhʉzɨɨlɨzya akʉtɨ, ‘Khooni khe mʉkʉyɨsatʉla?’ mʉmʉbhʉʉzye mʉtɨ, ‘ɄMwene akʉyanza.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Pe abhalandati bhaala bhakhabhala, bhakhalola zyonti anza she uYeesu ábhabhuziizye.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 We bhakʉyɨsatʉla ɨnyaana yiila iyi ndogomi, abhanensho bhakhabhabhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Khooni khe mʉkʉyɨsatʉla ɨnyaana yi ndogomi?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Bhakhabhabhʉʉzya bhakhatɨ, “ɄMwene akʉyanza.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Pe bhakhɨnza nɨ nyaana yi ndogomi yiila kwa Yeesu, bhakhaala amenda gaabho pamwanya pa ndogomi, bhakhamʉzʉvwa uYeesu.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 UYeesu we akʉbhala, abhantʉ bhakhaalaga amenda gaabho mwɨ dala.UYeesu akʉposheelwa mu Yelusaleemu ku khaluluuto|alt="Jesus goes to Jerusalem to shouts of praise" src="lb00315c.tif" size="span" loc="19:35-38" ref="19:36"
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 We alɨ papɨɨpɨ kwikha ɨgamba ɨlya Mizeituni, ɨshɨpʉga shonti ɨsha bhalandati bhaakwe bhakhaseshela, bhakhanda kʉmʉpaala ʉMʉlʉngʉ kʉnongwa ya mayele gonti ge bhálolile we uYeesu akʉbhomba. Bhakhamʉpaalaga nhaani
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 bhakhatɨnjɨ,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Mʉ mpʉga yiila, bhálɨɨpo aBhafalisaayi abhanjɨ, bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “Mumanyizyi, bhalongane abhalandati bhaakho, bhaleshe kʉlonga zɨnɨɨzyo!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 UYeesu akhatɨ, “Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, ɨnga ɨbha bhapʉʉma, amawe ɨgo gatɨlonje nhaani!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 UYeesu we alɨ papɨɨpɨ, akʉlola ɨnhaaya ɨya Yelusaleemu, akhanda kʉlɨla kʉnongwa ɨya mayɨmba ge gakwɨnza kʉ nhaaya yɨnɨɨyo,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 akhatɨ, “Nhanɨ waamanya ʉmʉsanyʉʉnʉ zye ʉkwanzɨwa kʉbhomba kʉtɨ ʉbhe nu wutengaanu! Ishi zifisiilwe pamiiso gaakho.
42 dizendo:
43 Mu nsiku zye zɨkwɨnza, abhalʉgʉ bhaakho bhakhayɨzenga ʉlʉbhaga ulugomu kʉzyʉngʉʉlɨzya ɨnhaaya yaakho yonti, ɨpo pe bhakhayanda kukubuda kufuma ɨmbalɨ zyonti.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Bhakhayikugwisya paasɨ, ɨwe na bhantʉ bhaakho bhonti. Te bhakhakʉleshele ni we lye lɨkhayɨsyala pamwanya pa lyamwabho, kʉnongwa ye ʉtanzaga kʉmanya akhabhalɨlo khe ʉMʉlʉngʉ akʉkʉleetela uwuposhi!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 UYeesu akhinjila mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, akhanda kʉbhabhɨnjɨla kunzi bhe bhakhakazyaga ivintu.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Inyumba yaanɨ, yɨtɨbhe nyumba ya kupuutila.’ Ɨleelo ɨmwe, muyigalulanyiinye kʉbha ngwenya ya bhabuda!”
46 dizendo-lhes:
47 UYeesu akhamanyɨzyaga abhantʉ insiku zyonti mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile. Abhapɨtɨ abha bhapuutili, na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo na bhasongo abha Bhayahuudi, bhakhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgoga.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ɨleelo bhakhapootwa, kʉnongwa ye abhantʉ bhonti bhe bhakhamʉlandataga bhakhalemaga akhinza amazwi gaakwe.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.