João 6
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT
1 We ganaago gaashɨla, uYeesu akhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, we ɨtaawa ɨlyamwabho bhakʉtɨ ʉsʉmbɨ ʉwa Tibeeliya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ yɨkhamʉlandata, kʉnongwa ye bhakhalolaga ɨvɨlolesyo vwe akhabhombaga ku bhabhinu.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Pe uYeesu akhazʉbha mwɨ gamba, akhɨɨkhala peeka na bhalandati bhaakwe.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Akhabhalɨlo khanaakho, ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka ɨya Bhayahuudi shápalamɨɨye.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 UYeesu we atendeela, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ ye yɨkhɨnzaga kʉkwakwe. Pe akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uFilipo akhatɨ, “Tʉkale kwoshi amakaati ɨnga abhantʉ ɨbha bhalye?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 UYeesu ámubhuziliziizye shɨnɨɨsho kʉmʉlɨnga, kʉnongwa ye ámanyile she atɨbhombe.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 UFilipo akhamwamʉla akhatɨ, “Poope ɨnga twakala amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), gatangabhakwɨla abhantʉ ɨbha, poope ɨnga weeka weeka aapata khashe bhʉʉlo.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Weeka mu bhalandati bhaakwe ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉAndeleeya, we áamɨle wʉ khambakʉ wa Siimoni Peeteli, akhamwamʉla uYeesu akhatɨ,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “We Mwene, ɨpa alɨɨpo ʉmwana ʉmʉsakhaala alɨ na makaati gasaanʉ agi shayili ni nswi zɨbhɨlɨ. Ɨleelo viniivi vɨngakwɨla ɨmpʉga yonti ɨnɨ?”Ishayili|alt="Shairi" src="lb00102c.tif" size="col" ref="6:9"
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 UYeesu akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ.” Papaala páamɨle na malaala aminji. Pe abhantʉ bhakhɨɨkhala, páamɨle na bhasakhaala ielufu zɨsaanʉ (5,000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Pe uYeesu akheega amakaati gaala, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ. Akhabhagabhɨla abhantʉ bhaala bhe bhɨ́khaaye, akhabhomba shɨnɨɨsho ni nswi ziila. Abhantʉ bhonti bhakhapata anza she bhakhanzaga.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 We abhantʉ bhonti bhaalya bhiikuta, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhungaanyi ɨnsenyenha zye zisyalile, ɨnga zɨtakhateeje.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Pe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha zye zyásyalile ɨzya makaati agi shayili, bhakhiizuzya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 We abhantʉ bhaala bhaalola ɨvɨlolesyo vwe uYeesu ábhombile, bhakhalonga bhakhatɨ, “Nalyoli umuntu ʉnʉ we mukuwi we twagʉlɨlaga kʉtɨ akhayɨnza mʉ nsɨ.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 UYeesu akhamanya kʉtɨ abhantʉ bhaala bhakwanza kumubijila kʉmʉbhɨɨkha kʉbha wʉ Mwene waabho, ɨleelo akhasogola akhabhala mwene winza mwɨ gamba.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 We kwabha shalyabheela, abhalandati bha Yeesu bhakhiikha kʉbhala kwa sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Bhakhapanda mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhanda kufumiila ʉsʉmbɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu. Mʉ khabhalɨlo khanaakho, akhiisi kháguuye, uYeesu atáamɨle peeka nabho.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Pe ʉsʉmbɨ akhavwalangana, kʉnongwa ye impepu inhali yikhavugulaga.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 We abhalandati bha Yeesu bhashʉʉla ikilomiita zɨsaanʉ awe ʉmʉtanda, bhakhamʉlola uYeesu akʉjenda pamwanya pa minzi, akʉshɨpalamɨla ɨshɨtʉʉlɨ, bhakhoogopa nhaani.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Neene, mʉtogopaje!”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Pe bhakhanzaga kʉmʉpɨmba uYeesu mʉ shɨtʉʉlɨ. Nalʉbhɨlo ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha mʉ nsɨ inyuumu kwe bhakhabhalaga.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Isiku lye lɨkhalandata, ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhe bhásyalile kwɨsyɨla ɨlya sʉmbɨ bhakhamanya kʉtɨ shálɨɨpo ɨshɨtʉʉlɨ sheeka sheene paala. Khabhɨlɨ bhámanyile kʉtɨ uYeesu atínjiiye mʉ shɨtʉʉlɨ peeka na bhalandati bhaakwe, lyoli abhalandati bhanaabho bhábhalile bheene.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ɨleelo vɨkhɨnza ɨvɨtʉʉlɨ ɨvwamwabho kufuma mʉ nhaaya ɨya mu Tibeeliya, vikhafikha papɨɨpɨ na paala pe abhantʉ bháliiye amakaati we uYeesu amusalifwa ʉMʉlʉngʉ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Pe we ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhaala bhaamanya kʉtɨ uYeesu na bhalandati bhaakwe naabhamu paala, bhakhinjila mʉ vɨtʉʉlɨ vɨnɨɨvwo, bhakhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu kʉmwanza uYeesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 We abhantʉ bhaala bhamwaga uYeesu kwɨsyɨla ɨlyamwabho ɨlya sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, uyinzile liino kunuuku?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, imanyile kʉtɨ mʉkʉnanza te kʉnongwa ye mwaalolile ɨvɨlolesyo vwe naabhombile, lyoli kʉnongwa ye mwaaliiye amakaati gaala na kwikuta.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Mʉtashɨbhombelaje ɨmbombo ishaakulya she shɨkʉnanjɨkha, lyoli mʉshɨbhombelaje ishaakulya she shɨtakʉnanjɨkha, she shɨkʉdɨɨla wiila na wiila. ɄMwana wa Muntu we ʉTaata ʉMʉlʉngʉ amusimishiziizye, atɨɨbhape ishaakulya shɨnɨɨsho.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Pe bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Tʉkhonzye bhʉlɨ ɨnga tʉbhombaje ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza ye yɨ yɨɨnɨ: mʉmwɨtɨshe we amusonteleziizye.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉtɨbhombe shɨlolesyo shooni kʉtɨ tʉshɨlole ɨnga tʉkwɨtɨshe? Ʉtɨbhombe khantʉ khooni?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Abhamaama bhɨɨtʉ bháliiye ishaakulya she bhakʉtɨ ɨmaana we bhalɨ mu shilozu, anza she yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Ábhapiiye ishaakulya kufuma kʉmwanya ɨnga bhalye.’”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, te wʉ Moose ábhapiiye abhamaama bhiinyu ishaakulya kufuma kʉmwanya, lyoli wʉ Taata we akʉʉbhapa ɨmwe ishaakulya ɨsha nalyoli kufuma kʉmwanya.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Kʉnongwa ye ishaakulya sha Mʉlʉngʉ she akʉshɨleeta kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ bhonti mʉ nsɨ uwuumi ʉwa wiila na wiila.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Pe bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “We mwene, ʉtʉpanje wiila ishaakulya shɨnɨɨsho.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ, te akhaalole naalumo ɨnzala, khabhɨlɨ we akʉnɨɨtɨkha te akhaalole ɨshʉʉmɨlwa naalumo.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ɨleelo nábhabhuziizye kʉtɨ she poope mundolile mʉtakʉnɨɨtɨkha.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Bhonti bhe akumpa ʉTaata waanɨ, bhatɨyɨnze kʉkwanɨ, nɨɨne te ɨnhamʉsʉmbe naalumo kunzi umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Kʉnongwa ye ɨne ininzile kufuma kʉmwanya te kʉnongwa ɨya kʉbhomba ɨshɨgane shaanɨ, lyoli kʉbhomba ɨshɨgane sha Taata waanɨ we ansonteleziizye.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ɨshɨgane sha we ansonteleziizye, kʉ kʉtɨ ɨntakhamʉteezye ngaweeka mʉ bhaala bhe ampiiye, lyoli ɨnhabhazyʉsye pi siku ɨlya kʉmpeleela.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Kʉnongwa ye ɨshɨgane sha Taata waanɨ kʉ kʉtɨ umuntu wowonti we akʉmwenya ʉMwana na kʉmwɨtɨkha, abhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Pe aBhayahuudi bhakhanda kungʼulungʼuusa kʉnongwa ye uYeesu átɨlɨ, “Ɨne ne shaakulya she shikufuma kʉmwanya.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Bhakhabhʉzɨlɨzanya bhakhatɨ, “Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wu Yeesu, ʉmwana wa Yoosefu, we uyise waakwe nu nyina waakwe tubhamanyile? Angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kʉlonga kʉtɨ, ‘Imfumile kʉmwanya’?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Lashi kungʼulungʼuusa mʉneemwe na mʉneemwe.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga ʉTaata waanɨ we ansonteleziizye atamʉlongooye. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Yisimbiilwe mu wusimbe ʉwa bhakuwi kʉtɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ akhayɨbhamanyɨzya abhantʉ bhonti.’ Pe umuntu wowonti we akʉmʉtejeelezya ʉTaata na kʉmanyɨla kufuma kʉkwakwe, wʉnʉʉyo akwɨnza kʉkwanɨ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ɨntakʉtɨ alɨɨpo umuntu we amulolile ʉMʉlʉngʉ ʉTaata waanɨ, lyoli ʉla we afumile kwa Mʉlʉngʉ, wʉʉyo mwene we amulolile ʉTaata.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, umuntu wowonti we akwɨtɨkha, alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Abhamaama bhiinyu bháliiye ishaakulya ɨshɨkholo ɨshɨ maana we bhalɨ mu shilozu, ɨleelo bháfuuye.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ɨleelo ɨpa shɨlɨɨpo ishaakulya she shifumile kʉmwanya. Umuntu wowonti ɨnga aalya te akhaafwe naalumo.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ɨne ne shaakulya she shíishile kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we aalya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Ishaakulya she intiimupe mʉbhɨlɨ waanɨ we inkuwufumwa kʉnongwa ya wuumi ʉwa bhantʉ bhonti mʉ nsɨ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Pe aBhayahuudi bhakhanda kʉdalɨnhana bhɨɨbho na bhɨɨbho kʉtɨ, “Umuntu ʉnʉ angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kuutupa ʉmʉbhɨlɨ waakwe tulye?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, ɨnga mutakulya ʉmʉbhɨlɨ wa Mwana wa Muntu na kʉmwela ɨbhanda lyakwe, te mʉbhe nu wuumi mukaasi yiinyu.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila, nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kʉnongwa ye ʉmʉbhɨlɨ waanɨ shaakulya sha nalyoli nɨ bhanda lyanɨ shakʉmwela ɨsha nalyoli.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ, atɨyɨɨkhale mukaasi mʉmwanɨ, nɨɨne ɨntɨyɨɨkhale mukaasi yaakwe.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 “ɄTaata waanɨ we mwumi ansonteleziizye, nɨɨne ne mwumi kʉshɨlɨla kʉkwakwe. She shɨnɨɨsho, umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ, atɨbhe mwumi kʉshɨlɨla kʉkwanɨ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ishi she shaakulya she shiishile kufuma kʉmwanya. Ishaakulya shiniishi shitakholiine ni shaakulya ɨshɨ maana she abhamaama bhiinyu bháliiye, bhakhafwa. Lyoli wowonti we akulya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 UYeesu álonjile zɨnɨɨzyo we alɨ kʉmanyɨzya mwi sinagoogi kuula mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Abhinji mu bhalandati bhaakwe we bhɨmvwa zɨnɨɨzyo bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo izi mbiibhi nhaani! Wu naanu we angakhola kʉzɨtejeelezya?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 We uYeesu aamanya kʉtɨ abhalandati bhaakwe bhakungʼulungʼuusa kʉ zye alonga, akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, liniili lyabhaviisya?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Pe yɨkhayɨbha bhʉlɨɨbhʉlɨ we mʉkʉmʉlola ʉMwana wa Muntu akʉzʉbha kʉbhala kʉmwanya kwe áamɨle kʉwandɨlo?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 UMupepu uMufinjile we akʉʉbhapa abhantʉ uwuumi, umuntu atangakhola kʉbhomba lyolyonti. Amazwi ɨga ge nabhabhʉʉzya gakufuma kwa Mupepu uMufinjile, khabhɨlɨ gakʉbhaleetela uwuumi ʉwa wiila na wiila.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ɨleelo bhalɨɨpo bhamu pakaasi yiinyu bhe bhatakʉmwɨtɨkha.” UYeesu álonjile shɨnɨɨsho kʉnongwa ye ámanyile kufuma kʉwandɨlo kʉtɨ bha bhanaanu bhe bhatakwɨtɨkha na kʉtɨ wu naanu we akhayɨmʉlonjeelela kʉ bhalʉgʉ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Akhajendeelela kʉlonga akhatɨ, “Ye nongwa yɨnɨɨyo, nabhabhʉʉzya kʉtɨ atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga atalongoliilwe nʉ Taata waanɨ.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Kufuma akhabhalɨlo khanaakho abhalandati bhaakwe abhinji bhakhagalʉkha kʉlʉsalo, bhakhalekha kʉmʉlandata.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya bhaala ishumi na bhabhɨlɨ akhatɨ, “Bhʉlɨ, nɨɨmwe bhʉʉlo mʉkwanza kʉsogola?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 USiimoni Peeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Mwene, tʉsogole tʉbhale kwa naanu? Ɨwe ʉlɨ na mazwi aga wuumi ʉwa wiila na wiila.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ɨtwe tʉkwɨtɨkha, khabhɨlɨ tumanyile kʉtɨ ɨwe we Mufinjile kufuma kwa Mʉlʉngʉ.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Pe uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhʉlɨ, intabhasebhile ɨmwe ishumi na bhabhɨlɨ? Ɨleelo weeka mukaasi yiinyu akʉlongolwa nu Seetani.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Ɨpa uYeesu akhamʉtekhaga wʉ Yʉʉda, ʉmwana wa Siimoni Sikalioti. She poope áamɨle weeka mʉ bhaala ishumi na bhabhɨlɨ, pɨlongolela we akhayɨmʉlonjeelela uYeesu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.