João 6

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 We ganaago gaashɨla, uYeesu akhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, we ɨtaawa ɨlyamwabho bhakʉtɨ ʉsʉmbɨ ʉwa Tibeeliya.
1 Depois disso, partiu Jesus para o outro lado do mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ yɨkhamʉlandata, kʉnongwa ye bhakhalolaga ɨvɨlolesyo vwe akhabhombaga ku bhabhinu.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Pe uYeesu akhazʉbha mwɨ gamba, akhɨɨkhala peeka na bhalandati bhaakwe.
3 E Jesus subiu ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Akhabhalɨlo khanaakho, ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka ɨya Bhayahuudi shápalamɨɨye.
4 E a Páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 UYeesu we atendeela, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ ye yɨkhɨnzaga kʉkwakwe. Pe akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uFilipo akhatɨ, “Tʉkale kwoshi amakaati ɨnga abhantʉ ɨbha bhalye?”
5 Então, Jesus, levantando os olhos e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 UYeesu ámubhuziliziizye shɨnɨɨsho kʉmʉlɨnga, kʉnongwa ye ámanyile she atɨbhombe.
6 Mas dizia isso para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 UFilipo akhamwamʉla akhatɨ, “Poope ɨnga twakala amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), gatangabhakwɨla abhantʉ ɨbha, poope ɨnga weeka weeka aapata khashe bhʉʉlo.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Weeka mu bhalandati bhaakwe ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉAndeleeya, we áamɨle wʉ khambakʉ wa Siimoni Peeteli, akhamwamʉla uYeesu akhatɨ,
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “We Mwene, ɨpa alɨɨpo ʉmwana ʉmʉsakhaala alɨ na makaati gasaanʉ agi shayili ni nswi zɨbhɨlɨ. Ɨleelo viniivi vɨngakwɨla ɨmpʉga yonti ɨnɨ?”Ishayili|alt="Shairi" src="lb00102c.tif" size="col" ref="6:9"
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isso para tantos?
10 UYeesu akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ.” Papaala páamɨle na malaala aminji. Pe abhantʉ bhakhɨɨkhala, páamɨle na bhasakhaala ielufu zɨsaanʉ (5,000).
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Pe uYeesu akheega amakaati gaala, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ. Akhabhagabhɨla abhantʉ bhaala bhe bhɨ́khaaye, akhabhomba shɨnɨɨsho ni nswi ziila. Abhantʉ bhonti bhakhapata anza she bhakhanzaga.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos, pelos que estavam assentados; e igualmente também os peixes, quanto eles queriam.
12 We abhantʉ bhonti bhaalya bhiikuta, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhungaanyi ɨnsenyenha zye zisyalile, ɨnga zɨtakhateeje.”
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Pe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha zye zyásyalile ɨzya makaati agi shayili, bhakhiizuzya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 We abhantʉ bhaala bhaalola ɨvɨlolesyo vwe uYeesu ábhombile, bhakhalonga bhakhatɨ, “Nalyoli umuntu ʉnʉ we mukuwi we twagʉlɨlaga kʉtɨ akhayɨnza mʉ nsɨ.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 UYeesu akhamanya kʉtɨ abhantʉ bhaala bhakwanza kumubijila kʉmʉbhɨɨkha kʉbha wʉ Mwene waabho, ɨleelo akhasogola akhabhala mwene winza mwɨ gamba.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 We kwabha shalyabheela, abhalandati bha Yeesu bhakhiikha kʉbhala kwa sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya.
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Bhakhapanda mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhanda kufumiila ʉsʉmbɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu. Mʉ khabhalɨlo khanaakho, akhiisi kháguuye, uYeesu atáamɨle peeka nabho.
17 E, entrando no barco, passaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado perto deles.
18 Pe ʉsʉmbɨ akhavwalangana, kʉnongwa ye impepu inhali yikhavugulaga.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 We abhalandati bha Yeesu bhashʉʉla ikilomiita zɨsaanʉ awe ʉmʉtanda, bhakhamʉlola uYeesu akʉjenda pamwanya pa minzi, akʉshɨpalamɨla ɨshɨtʉʉlɨ, bhakhoogopa nhaani.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco, e temeram.
20 Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Neene, mʉtogopaje!”
20 Porém ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Pe bhakhanzaga kʉmʉpɨmba uYeesu mʉ shɨtʉʉlɨ. Nalʉbhɨlo ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha mʉ nsɨ inyuumu kwe bhakhabhalaga.
21 Então, eles, de boa mente, o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Isiku lye lɨkhalandata, ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhe bhásyalile kwɨsyɨla ɨlya sʉmbɨ bhakhamanya kʉtɨ shálɨɨpo ɨshɨtʉʉlɨ sheeka sheene paala. Khabhɨlɨ bhámanyile kʉtɨ uYeesu atínjiiye mʉ shɨtʉʉlɨ peeka na bhalandati bhaakwe, lyoli abhalandati bhanaabho bhábhalile bheene.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sós
23 Ɨleelo vɨkhɨnza ɨvɨtʉʉlɨ ɨvwamwabho kufuma mʉ nhaaya ɨya mu Tibeeliya, vikhafikha papɨɨpɨ na paala pe abhantʉ bháliiye amakaati we uYeesu amusalifwa ʉMʉlʉngʉ.
23 (contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças);
24 Pe we ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhaala bhaamanya kʉtɨ uYeesu na bhalandati bhaakwe naabhamu paala, bhakhinjila mʉ vɨtʉʉlɨ vɨnɨɨvwo, bhakhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu kʉmwanza uYeesu.
24 vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 We abhantʉ bhaala bhamwaga uYeesu kwɨsyɨla ɨlyamwabho ɨlya sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, uyinzile liino kunuuku?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, imanyile kʉtɨ mʉkʉnanza te kʉnongwa ye mwaalolile ɨvɨlolesyo vwe naabhombile, lyoli kʉnongwa ye mwaaliiye amakaati gaala na kwikuta.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Mʉtashɨbhombelaje ɨmbombo ishaakulya she shɨkʉnanjɨkha, lyoli mʉshɨbhombelaje ishaakulya she shɨtakʉnanjɨkha, she shɨkʉdɨɨla wiila na wiila. ɄMwana wa Muntu we ʉTaata ʉMʉlʉngʉ amusimishiziizye, atɨɨbhape ishaakulya shɨnɨɨsho.”
27 Trabalhai não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará, porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Pe bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Tʉkhonzye bhʉlɨ ɨnga tʉbhombaje ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza?”
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza ye yɨ yɨɨnɨ: mʉmwɨtɨshe we amusonteleziizye.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉtɨbhombe shɨlolesyo shooni kʉtɨ tʉshɨlole ɨnga tʉkwɨtɨshe? Ʉtɨbhombe khantʉ khooni?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Abhamaama bhɨɨtʉ bháliiye ishaakulya she bhakʉtɨ ɨmaana we bhalɨ mu shilozu, anza she yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Ábhapiiye ishaakulya kufuma kʉmwanya ɨnga bhalye.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, te wʉ Moose ábhapiiye abhamaama bhiinyu ishaakulya kufuma kʉmwanya, lyoli wʉ Taata we akʉʉbhapa ɨmwe ishaakulya ɨsha nalyoli kufuma kʉmwanya.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo que Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kʉnongwa ye ishaakulya sha Mʉlʉngʉ she akʉshɨleeta kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ bhonti mʉ nsɨ uwuumi ʉwa wiila na wiila.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Pe bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “We mwene, ʉtʉpanje wiila ishaakulya shɨnɨɨsho.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ, te akhaalole naalumo ɨnzala, khabhɨlɨ we akʉnɨɨtɨkha te akhaalole ɨshʉʉmɨlwa naalumo.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome; e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Ɨleelo nábhabhuziizye kʉtɨ she poope mundolile mʉtakʉnɨɨtɨkha.
36 Mas vos disse que também vós me vistes e, contudo, não credes.
37 Bhonti bhe akumpa ʉTaata waanɨ, bhatɨyɨnze kʉkwanɨ, nɨɨne te ɨnhamʉsʉmbe naalumo kunzi umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ.
37 Tudo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Kʉnongwa ye ɨne ininzile kufuma kʉmwanya te kʉnongwa ɨya kʉbhomba ɨshɨgane shaanɨ, lyoli kʉbhomba ɨshɨgane sha Taata waanɨ we ansonteleziizye.
38 Porque eu desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ɨshɨgane sha we ansonteleziizye, kʉ kʉtɨ ɨntakhamʉteezye ngaweeka mʉ bhaala bhe ampiiye, lyoli ɨnhabhazyʉsye pi siku ɨlya kʉmpeleela.
39 E a vontade do Pai, que me enviou, é esta: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último Dia.
40 Kʉnongwa ye ɨshɨgane sha Taata waanɨ kʉ kʉtɨ umuntu wowonti we akʉmwenya ʉMwana na kʉmwɨtɨkha, abhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.”
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: que todo aquele que vê o Filho e crê nele tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último Dia.
41 Pe aBhayahuudi bhakhanda kungʼulungʼuusa kʉnongwa ye uYeesu átɨlɨ, “Ɨne ne shaakulya she shikufuma kʉmwanya.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bhakhabhʉzɨlɨzanya bhakhatɨ, “Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wu Yeesu, ʉmwana wa Yoosefu, we uyise waakwe nu nyina waakwe tubhamanyile? Angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kʉlonga kʉtɨ, ‘Imfumile kʉmwanya’?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Lashi kungʼulungʼuusa mʉneemwe na mʉneemwe.
43 Respondeu, pois, Jesus e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga ʉTaata waanɨ we ansonteleziizye atamʉlongooye. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último Dia.
45 Yisimbiilwe mu wusimbe ʉwa bhakuwi kʉtɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ akhayɨbhamanyɨzya abhantʉ bhonti.’ Pe umuntu wowonti we akʉmʉtejeelezya ʉTaata na kʉmanyɨla kufuma kʉkwakwe, wʉnʉʉyo akwɨnza kʉkwanɨ.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ɨntakʉtɨ alɨɨpo umuntu we amulolile ʉMʉlʉngʉ ʉTaata waanɨ, lyoli ʉla we afumile kwa Mʉlʉngʉ, wʉʉyo mwene we amulolile ʉTaata.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, umuntu wowonti we akwɨtɨkha, alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Abhamaama bhiinyu bháliiye ishaakulya ɨshɨkholo ɨshɨ maana we bhalɨ mu shilozu, ɨleelo bháfuuye.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ɨleelo ɨpa shɨlɨɨpo ishaakulya she shifumile kʉmwanya. Umuntu wowonti ɨnga aalya te akhaafwe naalumo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ɨne ne shaakulya she shíishile kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we aalya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Ishaakulya she intiimupe mʉbhɨlɨ waanɨ we inkuwufumwa kʉnongwa ya wuumi ʉwa bhantʉ bhonti mʉ nsɨ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer desse pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Pe aBhayahuudi bhakhanda kʉdalɨnhana bhɨɨbho na bhɨɨbho kʉtɨ, “Umuntu ʉnʉ angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kuutupa ʉmʉbhɨlɨ waakwe tulye?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, ɨnga mutakulya ʉmʉbhɨlɨ wa Mwana wa Muntu na kʉmwela ɨbhanda lyakwe, te mʉbhe nu wuumi mukaasi yiinyu.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do Homem e
54 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila, nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último Dia.
55 Kʉnongwa ye ʉmʉbhɨlɨ waanɨ shaakulya sha nalyoli nɨ bhanda lyanɨ shakʉmwela ɨsha nalyoli.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ, atɨyɨɨkhale mukaasi mʉmwanɨ, nɨɨne ɨntɨyɨɨkhale mukaasi yaakwe.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 “ɄTaata waanɨ we mwumi ansonteleziizye, nɨɨne ne mwumi kʉshɨlɨla kʉkwakwe. She shɨnɨɨsho, umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ, atɨbhe mwumi kʉshɨlɨla kʉkwanɨ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Ishi she shaakulya she shiishile kufuma kʉmwanya. Ishaakulya shiniishi shitakholiine ni shaakulya ɨshɨ maana she abhamaama bhiinyu bháliiye, bhakhafwa. Lyoli wowonti we akulya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 UYeesu álonjile zɨnɨɨzyo we alɨ kʉmanyɨzya mwi sinagoogi kuula mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu.
59 Ele disse essas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Abhinji mu bhalandati bhaakwe we bhɨmvwa zɨnɨɨzyo bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo izi mbiibhi nhaani! Wu naanu we angakhola kʉzɨtejeelezya?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 We uYeesu aamanya kʉtɨ abhalandati bhaakwe bhakungʼulungʼuusa kʉ zye alonga, akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, liniili lyabhaviisya?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito disso, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Pe yɨkhayɨbha bhʉlɨɨbhʉlɨ we mʉkʉmʉlola ʉMwana wa Muntu akʉzʉbha kʉbhala kʉmwanya kwe áamɨle kʉwandɨlo?
62 — ausente —
63 UMupepu uMufinjile we akʉʉbhapa abhantʉ uwuumi, umuntu atangakhola kʉbhomba lyolyonti. Amazwi ɨga ge nabhabhʉʉzya gakufuma kwa Mupepu uMufinjile, khabhɨlɨ gakʉbhaleetela uwuumi ʉwa wiila na wiila.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos disse são espírito e vida.
64 Ɨleelo bhalɨɨpo bhamu pakaasi yiinyu bhe bhatakʉmwɨtɨkha.” UYeesu álonjile shɨnɨɨsho kʉnongwa ye ámanyile kufuma kʉwandɨlo kʉtɨ bha bhanaanu bhe bhatakwɨtɨkha na kʉtɨ wu naanu we akhayɨmʉlonjeelela kʉ bhalʉgʉ.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam e quem era o que o havia de entregar.
65 Akhajendeelela kʉlonga akhatɨ, “Ye nongwa yɨnɨɨyo, nabhabhʉʉzya kʉtɨ atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga atalongoliilwe nʉ Taata waanɨ.”
65 E dizia: Por isso, eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai lhe não for concedido.
66 Kufuma akhabhalɨlo khanaakho abhalandati bhaakwe abhinji bhakhagalʉkha kʉlʉsalo, bhakhalekha kʉmʉlandata.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos tornaram para trás e já não andavam com ele.
67 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya bhaala ishumi na bhabhɨlɨ akhatɨ, “Bhʉlɨ, nɨɨmwe bhʉʉlo mʉkwanza kʉsogola?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 USiimoni Peeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Mwene, tʉsogole tʉbhale kwa naanu? Ɨwe ʉlɨ na mazwi aga wuumi ʉwa wiila na wiila.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna,
69 Ɨtwe tʉkwɨtɨkha, khabhɨlɨ tumanyile kʉtɨ ɨwe we Mufinjile kufuma kwa Mʉlʉngʉ.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho de Deus.
70 Pe uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhʉlɨ, intabhasebhile ɨmwe ishumi na bhabhɨlɨ? Ɨleelo weeka mukaasi yiinyu akʉlongolwa nu Seetani.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? E um de vós é um diabo.
71 Ɨpa uYeesu akhamʉtekhaga wʉ Yʉʉda, ʉmwana wa Siimoni Sikalioti. She poope áamɨle weeka mʉ bhaala ishumi na bhabhɨlɨ, pɨlongolela we akhayɨmʉlonjeelela uYeesu.
71 E isso dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.