João 6

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 We ganaago gaashɨla, uYeesu akhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, we ɨtaawa ɨlyamwabho bhakʉtɨ ʉsʉmbɨ ʉwa Tibeeliya.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ yɨkhamʉlandata, kʉnongwa ye bhakhalolaga ɨvɨlolesyo vwe akhabhombaga ku bhabhinu.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Pe uYeesu akhazʉbha mwɨ gamba, akhɨɨkhala peeka na bhalandati bhaakwe.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Akhabhalɨlo khanaakho, ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka ɨya Bhayahuudi shápalamɨɨye.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 UYeesu we atendeela, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ ye yɨkhɨnzaga kʉkwakwe. Pe akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uFilipo akhatɨ, “Tʉkale kwoshi amakaati ɨnga abhantʉ ɨbha bhalye?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 UYeesu ámubhuziliziizye shɨnɨɨsho kʉmʉlɨnga, kʉnongwa ye ámanyile she atɨbhombe.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 UFilipo akhamwamʉla akhatɨ, “Poope ɨnga twakala amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), gatangabhakwɨla abhantʉ ɨbha, poope ɨnga weeka weeka aapata khashe bhʉʉlo.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Weeka mu bhalandati bhaakwe ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉAndeleeya, we áamɨle wʉ khambakʉ wa Siimoni Peeteli, akhamwamʉla uYeesu akhatɨ,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “We Mwene, ɨpa alɨɨpo ʉmwana ʉmʉsakhaala alɨ na makaati gasaanʉ agi shayili ni nswi zɨbhɨlɨ. Ɨleelo viniivi vɨngakwɨla ɨmpʉga yonti ɨnɨ?”Ishayili|alt="Shairi" src="lb00102c.tif" size="col" ref="6:9"
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 UYeesu akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ.” Papaala páamɨle na malaala aminji. Pe abhantʉ bhakhɨɨkhala, páamɨle na bhasakhaala ielufu zɨsaanʉ (5,000).
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Pe uYeesu akheega amakaati gaala, akhamusalifwa ʉMʉlʉngʉ. Akhabhagabhɨla abhantʉ bhaala bhe bhɨ́khaaye, akhabhomba shɨnɨɨsho ni nswi ziila. Abhantʉ bhonti bhakhapata anza she bhakhanzaga.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 We abhantʉ bhonti bhaalya bhiikuta, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhungaanyi ɨnsenyenha zye zisyalile, ɨnga zɨtakhateeje.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Pe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha zye zyásyalile ɨzya makaati agi shayili, bhakhiizuzya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 We abhantʉ bhaala bhaalola ɨvɨlolesyo vwe uYeesu ábhombile, bhakhalonga bhakhatɨ, “Nalyoli umuntu ʉnʉ we mukuwi we twagʉlɨlaga kʉtɨ akhayɨnza mʉ nsɨ.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 UYeesu akhamanya kʉtɨ abhantʉ bhaala bhakwanza kumubijila kʉmʉbhɨɨkha kʉbha wʉ Mwene waabho, ɨleelo akhasogola akhabhala mwene winza mwɨ gamba.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 We kwabha shalyabheela, abhalandati bha Yeesu bhakhiikha kʉbhala kwa sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Bhakhapanda mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhanda kufumiila ʉsʉmbɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu. Mʉ khabhalɨlo khanaakho, akhiisi kháguuye, uYeesu atáamɨle peeka nabho.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Pe ʉsʉmbɨ akhavwalangana, kʉnongwa ye impepu inhali yikhavugulaga.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 We abhalandati bha Yeesu bhashʉʉla ikilomiita zɨsaanʉ awe ʉmʉtanda, bhakhamʉlola uYeesu akʉjenda pamwanya pa minzi, akʉshɨpalamɨla ɨshɨtʉʉlɨ, bhakhoogopa nhaani.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Neene, mʉtogopaje!”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Pe bhakhanzaga kʉmʉpɨmba uYeesu mʉ shɨtʉʉlɨ. Nalʉbhɨlo ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha mʉ nsɨ inyuumu kwe bhakhabhalaga.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Isiku lye lɨkhalandata, ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhe bhásyalile kwɨsyɨla ɨlya sʉmbɨ bhakhamanya kʉtɨ shálɨɨpo ɨshɨtʉʉlɨ sheeka sheene paala. Khabhɨlɨ bhámanyile kʉtɨ uYeesu atínjiiye mʉ shɨtʉʉlɨ peeka na bhalandati bhaakwe, lyoli abhalandati bhanaabho bhábhalile bheene.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ɨleelo vɨkhɨnza ɨvɨtʉʉlɨ ɨvwamwabho kufuma mʉ nhaaya ɨya mu Tibeeliya, vikhafikha papɨɨpɨ na paala pe abhantʉ bháliiye amakaati we uYeesu amusalifwa ʉMʉlʉngʉ.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Pe we ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhaala bhaamanya kʉtɨ uYeesu na bhalandati bhaakwe naabhamu paala, bhakhinjila mʉ vɨtʉʉlɨ vɨnɨɨvwo, bhakhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu kʉmwanza uYeesu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 We abhantʉ bhaala bhamwaga uYeesu kwɨsyɨla ɨlyamwabho ɨlya sʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, uyinzile liino kunuuku?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, imanyile kʉtɨ mʉkʉnanza te kʉnongwa ye mwaalolile ɨvɨlolesyo vwe naabhombile, lyoli kʉnongwa ye mwaaliiye amakaati gaala na kwikuta.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Mʉtashɨbhombelaje ɨmbombo ishaakulya she shɨkʉnanjɨkha, lyoli mʉshɨbhombelaje ishaakulya she shɨtakʉnanjɨkha, she shɨkʉdɨɨla wiila na wiila. ɄMwana wa Muntu we ʉTaata ʉMʉlʉngʉ amusimishiziizye, atɨɨbhape ishaakulya shɨnɨɨsho.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Pe bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Tʉkhonzye bhʉlɨ ɨnga tʉbhombaje ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨmbombo ye ʉMʉlʉngʉ akwanza ye yɨ yɨɨnɨ: mʉmwɨtɨshe we amusonteleziizye.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉtɨbhombe shɨlolesyo shooni kʉtɨ tʉshɨlole ɨnga tʉkwɨtɨshe? Ʉtɨbhombe khantʉ khooni?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Abhamaama bhɨɨtʉ bháliiye ishaakulya she bhakʉtɨ ɨmaana we bhalɨ mu shilozu, anza she yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ, ‘Ábhapiiye ishaakulya kufuma kʉmwanya ɨnga bhalye.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, te wʉ Moose ábhapiiye abhamaama bhiinyu ishaakulya kufuma kʉmwanya, lyoli wʉ Taata we akʉʉbhapa ɨmwe ishaakulya ɨsha nalyoli kufuma kʉmwanya.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kʉnongwa ye ishaakulya sha Mʉlʉngʉ she akʉshɨleeta kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ bhonti mʉ nsɨ uwuumi ʉwa wiila na wiila.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Pe bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “We mwene, ʉtʉpanje wiila ishaakulya shɨnɨɨsho.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ, te akhaalole naalumo ɨnzala, khabhɨlɨ we akʉnɨɨtɨkha te akhaalole ɨshʉʉmɨlwa naalumo.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ɨleelo nábhabhuziizye kʉtɨ she poope mundolile mʉtakʉnɨɨtɨkha.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Bhonti bhe akumpa ʉTaata waanɨ, bhatɨyɨnze kʉkwanɨ, nɨɨne te ɨnhamʉsʉmbe naalumo kunzi umuntu wowonti we akwɨnza kʉkwanɨ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kʉnongwa ye ɨne ininzile kufuma kʉmwanya te kʉnongwa ɨya kʉbhomba ɨshɨgane shaanɨ, lyoli kʉbhomba ɨshɨgane sha Taata waanɨ we ansonteleziizye.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ɨshɨgane sha we ansonteleziizye, kʉ kʉtɨ ɨntakhamʉteezye ngaweeka mʉ bhaala bhe ampiiye, lyoli ɨnhabhazyʉsye pi siku ɨlya kʉmpeleela.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Kʉnongwa ye ɨshɨgane sha Taata waanɨ kʉ kʉtɨ umuntu wowonti we akʉmwenya ʉMwana na kʉmwɨtɨkha, abhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Pe aBhayahuudi bhakhanda kungʼulungʼuusa kʉnongwa ye uYeesu átɨlɨ, “Ɨne ne shaakulya she shikufuma kʉmwanya.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bhakhabhʉzɨlɨzanya bhakhatɨ, “Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wu Yeesu, ʉmwana wa Yoosefu, we uyise waakwe nu nyina waakwe tubhamanyile? Angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kʉlonga kʉtɨ, ‘Imfumile kʉmwanya’?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Lashi kungʼulungʼuusa mʉneemwe na mʉneemwe.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga ʉTaata waanɨ we ansonteleziizye atamʉlongooye. Nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yisimbiilwe mu wusimbe ʉwa bhakuwi kʉtɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ akhayɨbhamanyɨzya abhantʉ bhonti.’ Pe umuntu wowonti we akʉmʉtejeelezya ʉTaata na kʉmanyɨla kufuma kʉkwakwe, wʉnʉʉyo akwɨnza kʉkwanɨ.
45 Está escrito nos profetas:
46 Ɨntakʉtɨ alɨɨpo umuntu we amulolile ʉMʉlʉngʉ ʉTaata waanɨ, lyoli ʉla we afumile kwa Mʉlʉngʉ, wʉʉyo mwene we amulolile ʉTaata.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, umuntu wowonti we akwɨtɨkha, alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɨne ne shaakulya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Abhamaama bhiinyu bháliiye ishaakulya ɨshɨkholo ɨshɨ maana we bhalɨ mu shilozu, ɨleelo bháfuuye.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ɨleelo ɨpa shɨlɨɨpo ishaakulya she shifumile kʉmwanya. Umuntu wowonti ɨnga aalya te akhaafwe naalumo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ɨne ne shaakulya she shíishile kufuma kʉmwanya she shɨkʉʉbhapa abhantʉ uwuumi ʉwa wiila na wiila. Umuntu wowonti we aalya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila. Ishaakulya she intiimupe mʉbhɨlɨ waanɨ we inkuwufumwa kʉnongwa ya wuumi ʉwa bhantʉ bhonti mʉ nsɨ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Pe aBhayahuudi bhakhanda kʉdalɨnhana bhɨɨbho na bhɨɨbho kʉtɨ, “Umuntu ʉnʉ angakhola bhʉlɨɨbhʉlɨ kuutupa ʉmʉbhɨlɨ waakwe tulye?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, ɨnga mutakulya ʉmʉbhɨlɨ wa Mwana wa Muntu na kʉmwela ɨbhanda lyakwe, te mʉbhe nu wuumi mukaasi yiinyu.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ alɨ nu wuumi ʉwa wiila na wiila, nɨɨne ɨnhayɨmʉzyʉsya pi siku ɨlya kʉmpeleela.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kʉnongwa ye ʉmʉbhɨlɨ waanɨ shaakulya sha nalyoli nɨ bhanda lyanɨ shakʉmwela ɨsha nalyoli.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ na kʉmwela ɨbhanda lyanɨ, atɨyɨɨkhale mukaasi mʉmwanɨ, nɨɨne ɨntɨyɨɨkhale mukaasi yaakwe.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 “ɄTaata waanɨ we mwumi ansonteleziizye, nɨɨne ne mwumi kʉshɨlɨla kʉkwakwe. She shɨnɨɨsho, umuntu wowonti we akulya ʉmʉbhɨlɨ waanɨ, atɨbhe mwumi kʉshɨlɨla kʉkwanɨ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ishi she shaakulya she shiishile kufuma kʉmwanya. Ishaakulya shiniishi shitakholiine ni shaakulya ɨshɨ maana she abhamaama bhiinyu bháliiye, bhakhafwa. Lyoli wowonti we akulya ishaakulya ishi, atɨbhe nu wuumi ʉwa wiila na wiila.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 UYeesu álonjile zɨnɨɨzyo we alɨ kʉmanyɨzya mwi sinagoogi kuula mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Abhinji mu bhalandati bhaakwe we bhɨmvwa zɨnɨɨzyo bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo izi mbiibhi nhaani! Wu naanu we angakhola kʉzɨtejeelezya?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 We uYeesu aamanya kʉtɨ abhalandati bhaakwe bhakungʼulungʼuusa kʉ zye alonga, akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, liniili lyabhaviisya?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Pe yɨkhayɨbha bhʉlɨɨbhʉlɨ we mʉkʉmʉlola ʉMwana wa Muntu akʉzʉbha kʉbhala kʉmwanya kwe áamɨle kʉwandɨlo?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 UMupepu uMufinjile we akʉʉbhapa abhantʉ uwuumi, umuntu atangakhola kʉbhomba lyolyonti. Amazwi ɨga ge nabhabhʉʉzya gakufuma kwa Mupepu uMufinjile, khabhɨlɨ gakʉbhaleetela uwuumi ʉwa wiila na wiila.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ɨleelo bhalɨɨpo bhamu pakaasi yiinyu bhe bhatakʉmwɨtɨkha.” UYeesu álonjile shɨnɨɨsho kʉnongwa ye ámanyile kufuma kʉwandɨlo kʉtɨ bha bhanaanu bhe bhatakwɨtɨkha na kʉtɨ wu naanu we akhayɨmʉlonjeelela kʉ bhalʉgʉ.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Akhajendeelela kʉlonga akhatɨ, “Ye nongwa yɨnɨɨyo, nabhabhʉʉzya kʉtɨ atalɨɨpo umuntu we angakhola kwɨnza kʉkwanɨ ɨnga atalongoliilwe nʉ Taata waanɨ.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Kufuma akhabhalɨlo khanaakho abhalandati bhaakwe abhinji bhakhagalʉkha kʉlʉsalo, bhakhalekha kʉmʉlandata.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya bhaala ishumi na bhabhɨlɨ akhatɨ, “Bhʉlɨ, nɨɨmwe bhʉʉlo mʉkwanza kʉsogola?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 USiimoni Peeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Mwene, tʉsogole tʉbhale kwa naanu? Ɨwe ʉlɨ na mazwi aga wuumi ʉwa wiila na wiila.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ɨtwe tʉkwɨtɨkha, khabhɨlɨ tumanyile kʉtɨ ɨwe we Mufinjile kufuma kwa Mʉlʉngʉ.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Pe uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhʉlɨ, intabhasebhile ɨmwe ishumi na bhabhɨlɨ? Ɨleelo weeka mukaasi yiinyu akʉlongolwa nu Seetani.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Ɨpa uYeesu akhamʉtekhaga wʉ Yʉʉda, ʉmwana wa Siimoni Sikalioti. She poope áamɨle weeka mʉ bhaala ishumi na bhabhɨlɨ, pɨlongolela we akhayɨmʉlonjeelela uYeesu.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.