João 4
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARC
1 Pe aBhafalisaayi bhakhɨmvwa kʉtɨ uYeesu akʉbhoozya na kʉbhaaga abhalandati abhinji kʉshɨla uYookhani uMwozyi.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Uwanalyoli kʉ kʉtɨ te wu Yeesu we akhabhozyaga abhantʉ, lyoli bhalandati bhaakwe bhe bhakhozyaga.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 We uYeesu aamanya kʉtɨ intumi zɨnɨɨzyo zyasaata, akhasogola mʉ nsɨ ɨya mu Yudeeya, akhagalʉkha winza mʉ nsɨ ɨya mʉ Galɨlaaya.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Mʉ khabhalɨlo khanaakho akhanzɨwaaga kʉshɨlɨla mʉ nsɨ ɨya mu Samaliya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Pe akhafikha mu Samaliya, mʉ nhaaya ye bhakhatɨnjɨ iSikaali. Ɨnhaaya yɨnɨɨyo yáamɨle papɨɨpɨ ni shiizi she ʉYaakobo ámupiiye ʉmwana waakwe, uYoosefu.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Panaapo páamɨle ni shindingwi ɨsha Yaakobo. We ɨzʉbha lyafikha pi twe, uYeesu akhɨɨkhala pambalɨ pa shindingwi shɨnɨɨsho, kʉnongwa ɨya wulisu ʉwa kʉshʉʉla akhabhalɨlo akhatali.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Pe ʉmwantanda ʉmo uMusamaliya akhɨnza kʉtapa aminzi. UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ɨnkʉlaabha aminzi ɨmwele.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Kʉ khabhalɨlo khanaakho abhalandati bhaakwe bhábhalile mʉ nhaaya kʉkala ishaakulya. UYeesu akʉlaabha aminzi aga kʉmwela kwa mwantanda uMusamaliya|src="CN01673C.TIF" size="col" ref="4:7"
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Pe ʉmwantanda ʉla akhamwamʉla uYeesu akhatɨ, “Ɨwe we Muyahuudi, ɨne ne Musamaliya! Ʉngalaabha aminzi bhʉlɨɨbhʉlɨ kʉkwanɨ?” ABhayahuudi bhatakhanzaga kwɨmvwana na Bhasamaliya.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhanje ʉmanyaje khe ʉMʉlʉngʉ akwanza kuukupa na kʉtɨ wu naanu wʉnʉʉnʉ we akʉkʉlaabha aminzi aga kʉmwela, ɨwe nhanɨ wamʉlaabha, woope angaakupa aminzi aga wuumi.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ʉmwantanda ʉla akhamwamʉla uYeesu akhatɨ, “We mwene, ɨwe ʉtalɨ nɨ shɨlɨɨlo ɨsha kʉtapɨla aminzi, khabhɨlɨ ishindingwi ishi shibhiiye nhaani, ʉtɨgaaje kwoshi aminzi aga wuumi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ʉmaama wɨɨtʉ ʉYaakobo we átupiiye ishindingwi ishi, she ʉweene na bhaana bhaakwe peeka nɨ vwʉma vwakwe bhakhatapaga aminzi. Bhʉlɨ, ʉkʉyɨlola kʉtɨ ɨwe we mʉpɨtɨ kʉmʉshɨla ʉweene?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Pe uYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Umuntu wowonti we akʉmwela aminzi ge gakufuma mu shindingwi ishi, akwɨmvwa ɨshʉʉmɨlwa winza.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ɨleelo umuntu wowonti we akʉmwela aminzi ge ɨne inkuumupa, te akhɨmvwe ɨshʉʉmɨlwa naalumo. Aminzi ge ɨne inkuumupa, gakhayɨbha ngatɨ shindingwi ɨsha minzi mukaasi yaakwe she shɨtakwʉma naalumo na kuumupa uwuumi ʉwa wiila na wiila.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ʉmwantanda ʉla akhamʉlamba uYeesu akhatɨ, “We mwene, ɨnkʉkʉlaabha umpe aminzi ganaago ɨnga ɨntɨmvwaje ɨshʉʉmɨlwa winza, na kʉtɨ ɨndeshe kwɨnza kʉtapa aminzi winza ɨpa!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhalaga ʉmʉbhɨlɨshɨle ʉmʉlʉme waakho, ʉyɨnze nawo ɨpa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ʉweene akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨne ɨntalɨ nʉ mʉlʉme.” UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Walonga ɨzya nalyoli kʉtɨ ʉtalɨ nʉ mʉlʉme!
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Kʉnongwa ye weejeliilwe na bhasakhaala bhasaanʉ, woope we ʉkwɨkhala nawo ishi, te mʉlʉme waakho. Ɨpo walonga uwanalyoli.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ʉmwantanda ʉla akhamwamʉla uYeesu akhatɨ, “We mwene, ɨnkʉlola kʉtɨ ɨwe we mukuwi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Abhamaama bhɨɨtʉ bhakhamupuutaga ʉMʉlʉngʉ mwɨ gamba ili ɨlya Geliizimu, ɨleelo ɨmwe muBhayahuudi mʉkʉtɨ tʉkwanzɨwa tʉbhalaje kumupuuta ʉMʉlʉngʉ mu Yelusaleemu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “We mwantanda, nɨɨtɨshe, akhabhalɨlo khakwɨnza khe te mukhamupuute ʉTaata mwɨ gamba ili awe mu Yelusaleemu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ɨmwe muBhasamaliya mukumupuuta we mutamumanyile, ɨtwe tuBhayahuudi tukumupuuta ʉMʉlʉngʉ we tumumanyile, kʉnongwa ye uwuposhi wukufuma ku Bhayahuudi.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ɨleelo akhabhalɨlo khakwɨnza, khabhɨlɨ khafishile khe abhantʉ bhe bhakumupuuta ʉMʉlʉngʉ nalyoli bhakhayimupuuta kʉ mwoyo nu wanalyoli. Kwe kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ akwanza abhantʉ bhe bhakumupuuta kwɨ dala lɨnɨɨlyo.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 ɄMʉlʉngʉ Mupepu, atalɨ nʉ mʉbhɨlɨ ngatɨ wa bhantʉ. Abhantʉ bhe bhakumupuuta, bhakhondeeye kʉtɨ bhamupuutaje kʉ mwoyo nu wanalyoli.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ʉmwantanda ʉla akhamwamʉla uYeesu akhatɨ, “Imanyile kʉtɨ uMeesiya we bhakʉtɨ uKilisiti akwɨnza. Khabhɨlɨ imanyile kʉtɨ ɨnga ayɨnza, akhayɨtʉbhʉʉzya zyonti kʉ zya Mʉlʉngʉ.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨne ne ɨnkʉlonga nɨɨwe, ne ne Meesiya.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, abhalandati bhaakwe bhakhagalʉkha, bhakhaswiga nhaani we bhamwaga uYeesu akʉlonga nʉ mwantanda. Ɨleelo atálɨɨpo umulandati we akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu kʉtɨ, “Ʉkwanza khooni kʉkwakwe?” Awe kʉtɨ, “Khooni khe ʉkʉlonga nawo?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ʉmwantanda ʉla akhayɨlekha ɨnsonta yaakwe, akhabhala mʉ nhaaya, akhabhabhʉʉzya abhantʉ akhatɨ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Saalɨ mʉmʉlole umuntu we ambuziizye zyonti zye nazɨbhombaga! Bhʉlɨ, pamu umuntu wʉnʉʉyo angabha wu Kilisiti?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Pe abhantʉ bhakhagʉʉkha, kufuma mʉ nhaaya kʉbhala kwe uYeesu áamɨle.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, abhalandati bhaakwe bhakhamʉlambaga uYeesu bhakhatɨnjɨ, “We Mumanyizyi, ilya ishaakulya shishe.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ɨleelo ʉweene akhabhaamʉla akhatɨ, “Ɨne ɨndɨ ni shaakulya she ɨmwe mutashimanyile.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Pe abhalandati bhaakwe bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya bhakhatɨ, “Bhʉlɨ, alɨɨpo umuntu we amʉleteeye ishaakulya?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Ishaakulya shaanɨ kʉ kʉbhomba ɨshɨgane sha Mʉlʉngʉ, na kʉyɨkwɨlɨzya ɨmbombo ye ánsonteleziizye.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ɨmwe mʉkʉlonga kʉtɨ, ‘Gasyalile ameezi gani bhʉʉlo kufishila akhabhalɨlo akhi mvuno.’ Ɨleelo ɨne ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, yenyaaji mʉlole ivwizi, she ɨvɨyabho vigomile, vɨkwɨlɨɨye kʉsezya.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 We akʉsezya akʉposheela kʉ mbombo yaakwe, woope akʉbhʉngaanya ɨvɨyabho kʉnongwa ɨya wuumi ʉwa wiila na wiila. Pe we akʉwaala na we akʉsezya, bhonti bhaseshele peeka.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Kʉnongwa yɨnɨɨyo, ɨndonjelo ɨnɨ ya nalyoli, ‘Umuntu weeka akʉwaala imbeyu nʉ wamwabho akʉsezya.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nábhasonteleziizye kʉsezya ɨvɨyabho vwe mutawaalile. Bhamu bhábhombile ɨmbombo ingomu. Ɨleelo nɨɨmwe mʉkʉseshela kufumilana nɨ mbombo yaabho.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 ABhasamaliya abhinji kufuma mʉ nhaaya yiila ɨya Sikaali bhakhamwɨtɨkha uYeesu kʉnongwa ya wukeeti wa mwantanda ʉla we akhabhabhʉʉzya kʉtɨ, “Umuntu ʉnʉ ambuziizye zyonti zye nazɨbhombaga.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Pe aBhasamaliya bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhamʉlaabha kʉtɨ ayɨkhalaje kʉkwabho. Woope akhɨɨkhala kʉʉkwo insiku zɨbhɨlɨ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Abhantʉ abhinji nhaani bhakhamwɨtɨkha kʉnongwa ya mazwi gaakwe.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Bhakhamʉbhʉʉzya ʉmwantanda ʉla bhakhatɨ, “Ishi, tʉkwɨtɨkha te kʉnongwa ya mazwi gaakho meene, lyoli kʉnongwa ye twɨmvwa tʉneetwe. Twamanya kʉtɨ nalyoli ʉnʉ we Muposhi wa bhantʉ bhonti.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 We insiku zɨbhɨlɨ zyashɨla, uYeesu na bhalandati bhaakwe bhakhasogola mʉ nhaaya ɨya mu Sikaali na kʉbhala mʉ nsɨ ɨya mʉ Galɨlaaya.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 UYeesu wʉʉyo álonjile kʉtɨ umukuwi abhantʉ abha mʉ nhaaya yaakwe bhatakumushindikha.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 We aafikha mʉ Galɨlaaya, aBhagalɨlaaya abhinji bhakhamʉposheela. Abhantʉ bhanaabho bhoope bhábhalile ku shikulukulu ɨshɨ Pasaaka ku Yelusaleemu, bházilolile zye uYeesu ábhombile.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Pe uYeesu akhabhala winza mʉ nhaaya ɨya mʉ Kaana ye yɨlɨ mʉ Galɨlaaya. Mʉ nhaaya yɨnɨɨyo mwe ágalulanyiinye aminzi kʉbha divaayi. Kʉnʉʉkwo álɨɨpo umulongozi weeka uwi silikaali we akhafumaga mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu we ʉmwana waakwe ʉmʉsakhaala áamɨle mubhinu.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Umulongozi wʉnʉʉyo we ayɨmvwa kʉtɨ uYeesu ayinzile winza mʉ Galɨlaaya kufuma mʉ nsɨ ɨya Yudeeya, akhabhala kwa Yeesu na kʉmʉlaabha kʉtɨ abhale kʉmʉponɨa ʉmwana waakwe we abhinile, ápalamɨɨye kufwa.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Mʉbhantʉ ɨmwe, ɨnga mʉtaalola ɨvɨlolesyo na mayele mʉtangakhola kwɨtɨkha!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Umulongozi ʉla akhamwamʉla akhatɨ, “We mwene, ɨnkʉkʉlaabha, saalɨ she ʉmwana waanɨ ashɨɨlɨ kufwa.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhalaga kʉkhaaya, ʉmwana waakho aponile.” Umulongozi ʉla akhagɨɨtɨkha amazwi ge uYeesu ámubhuziizye, pe akhasogola kʉbhala kʉkwakwe.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 We umulongozi ʉla alɨ mwɨ dala, akhakhomaana na bhabhombi bhaakwe. Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ʉmwana waakho aponile.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Pe akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Aponile kwandɨla liino?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Aponile kwandɨla mazʉbha shamʉsanya mʉ saa saba.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Pe uyise wa mwana ʉla akhamanya kʉtɨ aaponile akhabhalɨlo khakhaala khe uYeesu ámubhuziizye kʉtɨ, “Ʉmwana waakho aponile.” Pe umulongozi ʉla peeka na bha mu nyumba yaakwe bhonti bhakhamwɨtɨkha uYeesu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ishi sháamɨle shɨlolesyo sha wʉbhɨlɨ she uYeesu ábhombile mʉ nsɨ ɨya kʉ Galɨlaaya we aafuma mʉ nsɨ ɨya mu Yudeeya.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.