Atos 7

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uSiteefani akhatɨ, “Bhʉlɨ, ziniizi zyonti zye bhalonga, shɨnɨɨsho she zɨlɨ?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 USiteefani akhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mʉbhanholo bhaanɨ na mubhayise bhaanɨ, mʉntejeelezye! ɄMʉlʉngʉ ʉwa Wumwamu ámʉlolesheeye ʉmaama wɨɨtʉ uAbulahaamu mʉ nsɨ ɨya mu Mesopotaamiya, we ashɨɨlɨ kʉsaamɨla mʉ nhaaya ɨya mu Halaani.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 ɄMʉlʉngʉ akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Ʉyeepe mʉ nsɨ yaakho ɨnɨ, ʉbhaleshe mʉnʉʉmwo abhanholo bhaakho, ʉbhale mʉ nsɨ ye ɨntɨkʉlanje.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Pe uAbulahaamu akhasaama mʉ nsɨ yaakwe ɨya Bhakalɨdaayo, akhabhala akhɨɨkhala mʉ nhaaya ɨya ku Halaani. We uyise waakwe aafwa kʉʉkwo, ʉMʉlʉngʉ akhamʉsaamwa, akhamʉleeta mʉ nsɨ ɨnɨ ye nɨɨmwe mʉkwɨkhala mʉ khabhalɨlo akha shiishi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 “Poope shɨnɨɨsho, mʉ nsɨ ɨnɨ, ʉMʉlʉngʉ atámupiiye uAbulahaamu ishiizi she shitafishiiye poope ʉlwayo lweka kʉtɨ shɨbhe shaakwe. Ɨleelo álajile kʉtɨ atiimupe ɨnsɨ ɨnɨ yɨbhe yaakwe, peeka na bhantʉ abha shɨkholo shaakwe. Akhabhalɨlo khanaakho uAbulahaamu atáamɨle nʉ mwana ngaweeka.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 ɄMʉlʉngʉ akhamʉbhʉʉzya uAbulahaamu akhatɨ, ‘Abhantʉ abha shɨkholo shaakho bhakhayɨbha bhajeni mʉ nsɨ ɨya bhantʉ abhanjɨ. Kʉnʉʉkwo abhantʉ abhɨ nsɨ yɨnɨɨyo bhakhayɨbhabhɨɨkha bhatumwa bhaabho, bhakhayɨbhayɨmvwaga nhaani kʉ manha imia zini (400).
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ɨleelo bhaala bhe bhakhayɨbhabhɨɨkha kʉbha bhatumwa, ɨne ɨnhayɨɨbhapa ulufundo. We gaashɨla ganaago, abhantʉ bhanaabho abha shɨkholo shaakho bhakhayɨsogola mʉ nsɨ yiila, bhakhayimpuuta panaapa.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Kusimishizya zɨnɨɨzyo, pe ʉMʉlʉngʉ akhabhɨɨkha ulufingo nu Abulahaamu, lwe lʉkhabhombekhaga kwɨ dala ɨlya kutahiili abhaana bhonti abha shɨsakhaala. Pe uAbulahaamu akhamʉpaapa uIsaaka, akhamutahiili we aamala insiku naane kufuma apaapwe. UIsaaka woope akhamʉpaapa ʉYaakobo, akhamutahiili, ʉYaakobo woope akhapaapa abhasakhaala ishumi na bhabhɨlɨ, akhabhatahiili, bhanaabho bhe bhakhabha bha bhamaama bhɨɨtʉ.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Abhamaama bhɨɨtʉ bhanaabho ʉmwone wʉkhabhalema nhaani kʉ zya nholo waabho uYoosefu, bhakhamʉkazya abhe mutumwa mʉ nsɨ ɨya mu Miisili. Ɨleelo ʉMʉlʉngʉ áamɨle peeka nu Yoosefu,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 akhamʉtʉʉlaga mʉ mayɨmba gaakwe gonti. ɄMʉlʉngʉ akhamʉpanga uYoosefu ɨnjeele, akhamʉbhɨɨkha ʉFalao ʉmwene ʉwa mu Miisili amʉkʉndɨle. Pe ʉFalao akhamʉbhɨɨkha abhe mʉpɨtɨ mʉ nsɨ yaakwe ɨya mu Miisili, na mu nyumba yaakwe ɨya shɨmwene.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Pɨlongolela, ɨnzala yɨkhagwa mʉ nsɨ yonti ɨya mu Miisili, mwope mʉ nsɨ ɨya mu Kanaani, abhantʉ bhakhayɨmba nhaani. Abhamaama bhɨɨtʉ bhoope ishaakulya shikhabhasilila.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 ɄYaakobo we ayɨmvwa kʉtɨ mʉ nsɨ ɨya mu Miisili mʉlɨ nɨ ngano, akhabhasonteelezya abhaana bhaakwe, bhanaabho abhamaama bhɨɨtʉ, bhabhale kʉʉkwo. Kʉnʉʉkwo kwe kwámɨle kʉshʉʉla kwabho ʉkwa kwanda, kufikha ku Miisili.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Kʉshʉʉla kwabho ʉkwa wʉbhɨlɨ, uYoosefu akhayɨmanyɨsya kʉkwabho, bhoope bhakhamanyɨkha kwa mwene ʉFalao wʉʉyo ʉwa ku Miisili.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 UYoosefu akhasonteelezya intumi kwa yise waakwe ʉYaakobo kʉtɨ ayɨnze ku Miisili, peeka nɨ nhaaya yaakwe yonti, bháamɨle abhantʉ amashumi saba na bhasaanʉ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Pe ʉYaakobo akhabhala ku Miisili, akhafwɨla kʉʉkwo. Abhamaama bhɨɨtʉ bhe bhásyalile, bhoope bhakhafwɨla kʉʉkwo.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Ɨleelo amavimba gaabho, bhakhatwala kʉkwabho mʉ nhaaya ɨya ku Shekeemu, bhakhagasyɨla mʉ mbɨɨpa ye uAbulahaamu ákalile kʉ bhaana bha Hamoli.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “We akhabhalɨlo khapalamɨla khe ʉMʉlʉngʉ atɨbhombe zye álajile kwa Abulahaamu, uwinji wa bhamaama bhɨɨtʉ wónjeeye na kʉbha wʉpɨtɨ nhaani mʉ nsɨ ɨya mu Miisili.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Pɨlongolela, akhanda kʉtabhaala ʉmwene uwunji we atámanyile naazimo ɨzya Yoosefu.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ʉmwene wʉnʉʉyo akhanda kʉbhayɨmvwa abhamaama bhɨɨtʉ. Akhabhalajɨzya abhantʉ abha shɨkholo shɨɨtʉ kʉtɨ bhataagaje abhaana bhaabho abheela, ɨnga bhafwanje.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Mʉ khabhalɨlo khanaakho ʉMoose woope akhapaapwa, áamɨle mwana umwinza nhaani pamiiso ga Mʉlʉngʉ. Abhapaafi bhaakwe bhakhamʉsʉnga mu nyumba ameezi gatatʉ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ɨleelo we bhapootwa kumufisa, bhakhamʉtaaga, ʉmwalɨ wa mwene ʉFalao akhamʉsebha, akhanda kʉmʉsʉnga ngatɨ mʉvʉlɨ waakwe.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Bhakhamʉmanyɨzya ʉMoose ɨmanyɨzyo zyonti ɨzya Bhamiisili, akhabha mudandamazu kʉlonga, khabhɨlɨ akhabha mugolosu mʉ njendo zyakwe.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “ɄMoose we aafisya amanha amashumi gani, akhasamba kʉbhala kʉbhalola abhanholo bhaakwe aBhaisilaeli.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Akhamwaga uMumiisili ʉmo akʉmʉkhoma uMwisilaeli naazimo zimo. Akhamwavwa ʉnholo waakwe ʉla, akhatabhʉlɨzya, akhamʉgoga uMumiisili ʉla.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 ɄMoose akhasɨɨbha kʉtɨ abhanholo bhaakwe bhatɨmanye kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ atɨbhatʉʉle kʉshɨlɨla kʉkwakwe, ɨleelo abhanholo bhaakwe bhatakhazyaganya zɨnɨɨzyo.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 “We kwasha, ʉMoose akhafumila ku Bhaisilaeli bhabhɨlɨ bhe bhakhalwanga. Akhanzaga kʉtɨ abhataazanye, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, ‘Mʉbhasakhaala ɨmwe, mumanyile kʉtɨ mwe bhanashɨkholo! Khooni khe mʉkʉvwalazanya?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ɨleelo ʉla we akhamʉkhomaga ʉwamwabho akhamubunshila ʉMoose, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Wu naanu we akubhiishile kʉtɨ ʉbhe we mʉsongo, na kʉbha we mwamuli wɨɨtʉ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Bhʉlɨ, ʉkwanza kʉngoga nɨɨne anza she waamugojile mazʉbha uMumiisili ʉla?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 ɄMoose we ayɨmvwa amazwi ganaago, akhashɨmbɨla akhabhala kʉ nsɨ ɨya mu Midiani, akhɨɨkhala anzu mujeni, akhapaapa abhaana bhabhɨlɨ kʉnʉʉkwo.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Amanha amashumi gani we gaafikha, ʉMoose áamɨle mu shilozu papɨɨpɨ nɨ gamba ɨlya Sinaayi. Pe ʉkhabhɨzya wa Mwene akhamʉloleshela mʉ shɨsyeta she shɨkhaakhaga ɨmbɨɨtʉ ɨzya mwoto.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 We aalola, akhaswiga, akhashɨsejeelela ɨshɨsyeta shiila kʉtɨ asheenye akhinza. Nalʉbhɨlo akhɨmvwa izi lya Mwene, lɨkhamʉbhʉʉzya lɨkhatɨ,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ɨne ne Mʉlʉngʉ wa bhamaama bhaakho, ne Mʉlʉngʉ wa Abulahaamu, ne Mʉlʉngʉ wa Isaaka, khabhɨlɨ ne Mʉlʉngʉ wa Yaakobo.’ ɄMoose we ayɨmvwa zɨnɨɨzyo, akhanda kuyinga, akhoogopa kʉzyenya ɨmbɨɨtʉ ziila.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Pe ʉMwene akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Zʉʉla ɨndaala zyakho, kʉnongwa ye panaapo pe ʉyɨmɨlɨɨye pafinjile.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ɨne indolile nalyoli she abhantʉ bhaanɨ bhakʉyɨmba mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, inimvwizye na kʉlɨla kwabho, iniishile kʉbhatʉʉla mu wutumwa. Ishi ɨnkʉsonteelezye ʉbhale ku Miisili.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “ɄMoose wʉnʉʉyo we abhamaama bhɨɨtʉ bhámusiitile, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, ‘Wu naanu we akubhiishile kʉtɨ ʉbhe we mʉsongo, na kʉbha we mwamuli wɨɨtʉ?’ We wʉnʉʉyo ʉMoose we ʉMʉlʉngʉ ámusonteleziizye kʉtɨ abhe mʉsongo waabho nu muposhi waabho, kufumilana na she ʉkhabhɨzya ámʉlolesheeye mʉ shɨsyeta shiila.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Pɨlongolela, we ábhalongoziizye kʉbheefwa mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, kwɨ dala ɨlya kʉlolesya ɨvɨlolesyo na mayele ge akhabhombaga mu Miisili, mwa sʉmbɨ ʉwa Shaamu, na mu shilozu, kʉ khabhalɨlo akha manha amashumi gani.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “ɄMoose wʉnʉʉyo we ábhabhuziizye aBhaisilaeli kʉtɨ, ‘Kufuma mumwinyu mwe ʉMʉlʉngʉ akhayɨbhasebhela ɨmwe umukuwi we akholiine nɨɨne.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 ɄMoose akhabhanga peeka na bhamaama bhɨɨtʉ mu shilozu. We álonjile nʉ khabhɨzya mwɨ gamba ɨlya Sinaayi, akhaposheela amazwi aga wuumi ɨnga aatupe ɨtwe.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Poope shɨnɨɨsho, abhamaama bhɨɨtʉ bhatakhanzaga kumutinikha, bhakhamʉkhaana, bhakhasʉngʉkha mʉ mooyo gaabho kʉtɨ bhangagalʉkha mʉ nsɨ ɨya ku Miisili.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 We ʉMoose akhaabha mwɨ gamba, bhakhamʉbhʉʉzya uAaloni ʉmʉsongo waakwe bhakhatɨ, ‘Ʉtʉgombele ivifwani ɨvwa bhamʉlʉngʉ, bhe bhatɨtʉlongozyaje mwɨ dala. ɄMoose we atʉlongolaga kufuma mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, tutamanyile zye zimwajile kʉnʉʉkwo!’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Mu nsiku zɨnɨɨzyo aBhaisilaeli bhaala bhakhagomba ishifwani she shikholiine nɨ ngwata ɨyɨ ngʼombe. Poope she sháamɨle shintu ɨsha kʉgombwa nɨ nyoobhe zyabho bhɨɨbho, bhakhashifumwizya imfinjile, na kʉshɨbhɨɨshɨla ishikulukulu.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Zɨnɨɨzyo zɨkhapela kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ abhaleshe bhapuutaje ɨzʉbha, umwezi, nɨ nzota, anza she yisimbiilwe mu shitaabu ɨsha bhakuwi kʉtɨ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Yeenya, mʉkhapɨmbaga isheegwi
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 USiteefani akhatɨ, “Mu shilozu mumuula, abhamaama bhɨɨtʉ bhájendeleeye kʉbha ni sheegwi she shikhasimishizyaga kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ alɨ peeka na bhantʉ bhaakwe. Isheegwi shɨnɨɨsho bhágombile anza she ʉMʉlʉngʉ ámulajiziizye ʉMoose kʉshɨgomba kʉkholana ni shifwani she áshiwenyi.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Pɨlongolela, abhamaama bhɨɨtʉ peeka nu Yoshua, ʉmʉsongo waabho, bhakhaposhelezanya, bhakhashɨtwala mʉ nsɨ ye bháfwulile kʉ bhantʉ abhɨ nsɨ izinji, mʉ khabhalɨlo khe ʉMʉlʉngʉ ábhabhinjile abhantʉ bhanaabho kʉ bhamaama bhɨɨtʉ. Shɨkhasyala mumuula mʉ nsɨ yaabho kufishila akhabhalɨlo akha Daudi.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 “Wʉnʉʉyo uDaudi akhamʉkhondezya ʉMʉlʉngʉ, akhamʉlaabha akhatɨ, ‘We Mʉlʉngʉ wa Yaakobo, ʉnɨtɨshɨzye ɨnkʉzenjele inyumba.’
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ɨleelo ʉmwana waakwe uSelemaani we ázenjile inyumba yɨnɨɨyo.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Poope shɨnɨɨsho, ʉMʉlʉngʉ ʉMʉpɨtɨ ʉwa kʉmwanya, atakwɨkhala mu nyumba zye abhantʉ bhazenjile. Anza she umukuwi álonjile kʉtɨ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘ɄMwene akʉtɨ,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Bhʉlɨ, vɨnɨɨvwo vwonti te neene nʉneene návipelile?” ’”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 USiteefani akhajendeelela kʉlonga kʉtɨ, “Ɨmwe mwe mʉlɨ na matwe amagomu! Amooyo giinyu na makutwe giinyu galɨ anza ga bhantʉ abha panzɨ. Wiila bhʉʉlo ɨmwe mukumudinda uMupepu uMufinjile anza shishiila she abhamaama bhiinyu bhoope bhakhabhombaga!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Bhʉlɨ, kʉlɨ nu mukuwi we bhatámuyimvwizye? Yeenya, bhakhabhagogaga poope na bhakuwi bhe bhakhafumwaga uwukuwi kʉ zya kwɨnza kwa Kilisiti uMugolosu pamiiso ga Mʉlʉngʉ! We nɨɨmwe mʉkhamʉtwala kʉ bhalʉgʉ, mʉkhamʉgoga.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Poope she ɨmwe mwe mwáposheleeye ɨndajɨzyo zya Mʉlʉngʉ kʉshɨlɨla kwa khabhɨzya waakwe, ɨleelo mukhasiitaga kuzitinikha.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Abhapɨtɨ bha Bhayahuudi bhaala we bhɨmvwa amazwi ga Siteefani, bhakhaviitwa nhaani, bhakhamuzyekushizya amiino kʉ mʉlakha.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ɨleelo uMupepu uMufinjile akhamʉlongolaga uSiteefani. Akheenya kʉmwanya kʉ khabhalɨlo, akhalola uwumwamu wa Mʉlʉngʉ, nu Yeesu ayɨmɨlɨɨye kʉlʉbhazʉ ʉlwa kʉndɨɨlo kwa Mʉlʉngʉ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Pe akhalonga akhatɨ, “Yeenyi! Naalola kʉmwanya kwigukha, ʉMwana wa Muntu ayɨmɨlɨɨye kʉlʉbhazʉ ʉlwa kʉndɨɨlo kwa Mʉlʉngʉ!”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pe abhapɨtɨ bha Bhayahuudi bhaala bhakhasiita kʉtejeelezya, bhakhadinda amakutwe gaabho, kumo bhakudwegaana, bhakhamʉtomoshela uSiteefani,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 bhakhamufumwa panzɨ pa nhaaya, bhakhanda kʉmʉkhoma na mawe. We bhashɨɨlɨ kwanda kʉmʉkhoma na mawe, abhakeeti bhaala bhakhakipa amakooti gaabho, bhakhagabhɨɨkha pa vɨnama vwa mwana umutunta ʉmo, we bhakhatɨnjɨ uSauli.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 We bhakʉmʉkhoma uSiteefani na mawe, akhapuutaga akhatɨnjɨ, “Mwene Yeesu, ʉwʉposheele uwuumi waanɨ!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Pe akhasʉgamɨla paasɨ, akhakhoola kwi zi akhatɨ, “Mwene, ʉtakhabhalonje ku mbiibhi yaabho ɨnɨ ye bhabhomba.” We alonga zɨnɨɨzyo, akhafwa.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.