Atos 7
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 Umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uSiteefani akhatɨ, “Bhʉlɨ, ziniizi zyonti zye bhalonga, shɨnɨɨsho she zɨlɨ?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 USiteefani akhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mʉbhanholo bhaanɨ na mubhayise bhaanɨ, mʉntejeelezye! ɄMʉlʉngʉ ʉwa Wumwamu ámʉlolesheeye ʉmaama wɨɨtʉ uAbulahaamu mʉ nsɨ ɨya mu Mesopotaamiya, we ashɨɨlɨ kʉsaamɨla mʉ nhaaya ɨya mu Halaani.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ɄMʉlʉngʉ akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Ʉyeepe mʉ nsɨ yaakho ɨnɨ, ʉbhaleshe mʉnʉʉmwo abhanholo bhaakho, ʉbhale mʉ nsɨ ye ɨntɨkʉlanje.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Pe uAbulahaamu akhasaama mʉ nsɨ yaakwe ɨya Bhakalɨdaayo, akhabhala akhɨɨkhala mʉ nhaaya ɨya ku Halaani. We uyise waakwe aafwa kʉʉkwo, ʉMʉlʉngʉ akhamʉsaamwa, akhamʉleeta mʉ nsɨ ɨnɨ ye nɨɨmwe mʉkwɨkhala mʉ khabhalɨlo akha shiishi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 “Poope shɨnɨɨsho, mʉ nsɨ ɨnɨ, ʉMʉlʉngʉ atámupiiye uAbulahaamu ishiizi she shitafishiiye poope ʉlwayo lweka kʉtɨ shɨbhe shaakwe. Ɨleelo álajile kʉtɨ atiimupe ɨnsɨ ɨnɨ yɨbhe yaakwe, peeka na bhantʉ abha shɨkholo shaakwe. Akhabhalɨlo khanaakho uAbulahaamu atáamɨle nʉ mwana ngaweeka.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 ɄMʉlʉngʉ akhamʉbhʉʉzya uAbulahaamu akhatɨ, ‘Abhantʉ abha shɨkholo shaakho bhakhayɨbha bhajeni mʉ nsɨ ɨya bhantʉ abhanjɨ. Kʉnʉʉkwo abhantʉ abhɨ nsɨ yɨnɨɨyo bhakhayɨbhabhɨɨkha bhatumwa bhaabho, bhakhayɨbhayɨmvwaga nhaani kʉ manha imia zini (400).
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ɨleelo bhaala bhe bhakhayɨbhabhɨɨkha kʉbha bhatumwa, ɨne ɨnhayɨɨbhapa ulufundo. We gaashɨla ganaago, abhantʉ bhanaabho abha shɨkholo shaakho bhakhayɨsogola mʉ nsɨ yiila, bhakhayimpuuta panaapa.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Kusimishizya zɨnɨɨzyo, pe ʉMʉlʉngʉ akhabhɨɨkha ulufingo nu Abulahaamu, lwe lʉkhabhombekhaga kwɨ dala ɨlya kutahiili abhaana bhonti abha shɨsakhaala. Pe uAbulahaamu akhamʉpaapa uIsaaka, akhamutahiili we aamala insiku naane kufuma apaapwe. UIsaaka woope akhamʉpaapa ʉYaakobo, akhamutahiili, ʉYaakobo woope akhapaapa abhasakhaala ishumi na bhabhɨlɨ, akhabhatahiili, bhanaabho bhe bhakhabha bha bhamaama bhɨɨtʉ.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Abhamaama bhɨɨtʉ bhanaabho ʉmwone wʉkhabhalema nhaani kʉ zya nholo waabho uYoosefu, bhakhamʉkazya abhe mutumwa mʉ nsɨ ɨya mu Miisili. Ɨleelo ʉMʉlʉngʉ áamɨle peeka nu Yoosefu,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 akhamʉtʉʉlaga mʉ mayɨmba gaakwe gonti. ɄMʉlʉngʉ akhamʉpanga uYoosefu ɨnjeele, akhamʉbhɨɨkha ʉFalao ʉmwene ʉwa mu Miisili amʉkʉndɨle. Pe ʉFalao akhamʉbhɨɨkha abhe mʉpɨtɨ mʉ nsɨ yaakwe ɨya mu Miisili, na mu nyumba yaakwe ɨya shɨmwene.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Pɨlongolela, ɨnzala yɨkhagwa mʉ nsɨ yonti ɨya mu Miisili, mwope mʉ nsɨ ɨya mu Kanaani, abhantʉ bhakhayɨmba nhaani. Abhamaama bhɨɨtʉ bhoope ishaakulya shikhabhasilila.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 ɄYaakobo we ayɨmvwa kʉtɨ mʉ nsɨ ɨya mu Miisili mʉlɨ nɨ ngano, akhabhasonteelezya abhaana bhaakwe, bhanaabho abhamaama bhɨɨtʉ, bhabhale kʉʉkwo. Kʉnʉʉkwo kwe kwámɨle kʉshʉʉla kwabho ʉkwa kwanda, kufikha ku Miisili.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Kʉshʉʉla kwabho ʉkwa wʉbhɨlɨ, uYoosefu akhayɨmanyɨsya kʉkwabho, bhoope bhakhamanyɨkha kwa mwene ʉFalao wʉʉyo ʉwa ku Miisili.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 UYoosefu akhasonteelezya intumi kwa yise waakwe ʉYaakobo kʉtɨ ayɨnze ku Miisili, peeka nɨ nhaaya yaakwe yonti, bháamɨle abhantʉ amashumi saba na bhasaanʉ.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Pe ʉYaakobo akhabhala ku Miisili, akhafwɨla kʉʉkwo. Abhamaama bhɨɨtʉ bhe bhásyalile, bhoope bhakhafwɨla kʉʉkwo.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ɨleelo amavimba gaabho, bhakhatwala kʉkwabho mʉ nhaaya ɨya ku Shekeemu, bhakhagasyɨla mʉ mbɨɨpa ye uAbulahaamu ákalile kʉ bhaana bha Hamoli.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “We akhabhalɨlo khapalamɨla khe ʉMʉlʉngʉ atɨbhombe zye álajile kwa Abulahaamu, uwinji wa bhamaama bhɨɨtʉ wónjeeye na kʉbha wʉpɨtɨ nhaani mʉ nsɨ ɨya mu Miisili.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Pɨlongolela, akhanda kʉtabhaala ʉmwene uwunji we atámanyile naazimo ɨzya Yoosefu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ʉmwene wʉnʉʉyo akhanda kʉbhayɨmvwa abhamaama bhɨɨtʉ. Akhabhalajɨzya abhantʉ abha shɨkholo shɨɨtʉ kʉtɨ bhataagaje abhaana bhaabho abheela, ɨnga bhafwanje.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Mʉ khabhalɨlo khanaakho ʉMoose woope akhapaapwa, áamɨle mwana umwinza nhaani pamiiso ga Mʉlʉngʉ. Abhapaafi bhaakwe bhakhamʉsʉnga mu nyumba ameezi gatatʉ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ɨleelo we bhapootwa kumufisa, bhakhamʉtaaga, ʉmwalɨ wa mwene ʉFalao akhamʉsebha, akhanda kʉmʉsʉnga ngatɨ mʉvʉlɨ waakwe.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Bhakhamʉmanyɨzya ʉMoose ɨmanyɨzyo zyonti ɨzya Bhamiisili, akhabha mudandamazu kʉlonga, khabhɨlɨ akhabha mugolosu mʉ njendo zyakwe.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “ɄMoose we aafisya amanha amashumi gani, akhasamba kʉbhala kʉbhalola abhanholo bhaakwe aBhaisilaeli.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Akhamwaga uMumiisili ʉmo akʉmʉkhoma uMwisilaeli naazimo zimo. Akhamwavwa ʉnholo waakwe ʉla, akhatabhʉlɨzya, akhamʉgoga uMumiisili ʉla.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 ɄMoose akhasɨɨbha kʉtɨ abhanholo bhaakwe bhatɨmanye kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ atɨbhatʉʉle kʉshɨlɨla kʉkwakwe, ɨleelo abhanholo bhaakwe bhatakhazyaganya zɨnɨɨzyo.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 “We kwasha, ʉMoose akhafumila ku Bhaisilaeli bhabhɨlɨ bhe bhakhalwanga. Akhanzaga kʉtɨ abhataazanye, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, ‘Mʉbhasakhaala ɨmwe, mumanyile kʉtɨ mwe bhanashɨkholo! Khooni khe mʉkʉvwalazanya?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ɨleelo ʉla we akhamʉkhomaga ʉwamwabho akhamubunshila ʉMoose, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Wu naanu we akubhiishile kʉtɨ ʉbhe we mʉsongo, na kʉbha we mwamuli wɨɨtʉ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Bhʉlɨ, ʉkwanza kʉngoga nɨɨne anza she waamugojile mazʉbha uMumiisili ʉla?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 ɄMoose we ayɨmvwa amazwi ganaago, akhashɨmbɨla akhabhala kʉ nsɨ ɨya mu Midiani, akhɨɨkhala anzu mujeni, akhapaapa abhaana bhabhɨlɨ kʉnʉʉkwo.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Amanha amashumi gani we gaafikha, ʉMoose áamɨle mu shilozu papɨɨpɨ nɨ gamba ɨlya Sinaayi. Pe ʉkhabhɨzya wa Mwene akhamʉloleshela mʉ shɨsyeta she shɨkhaakhaga ɨmbɨɨtʉ ɨzya mwoto.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 We aalola, akhaswiga, akhashɨsejeelela ɨshɨsyeta shiila kʉtɨ asheenye akhinza. Nalʉbhɨlo akhɨmvwa izi lya Mwene, lɨkhamʉbhʉʉzya lɨkhatɨ,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ɨne ne Mʉlʉngʉ wa bhamaama bhaakho, ne Mʉlʉngʉ wa Abulahaamu, ne Mʉlʉngʉ wa Isaaka, khabhɨlɨ ne Mʉlʉngʉ wa Yaakobo.’ ɄMoose we ayɨmvwa zɨnɨɨzyo, akhanda kuyinga, akhoogopa kʉzyenya ɨmbɨɨtʉ ziila.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Pe ʉMwene akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Zʉʉla ɨndaala zyakho, kʉnongwa ye panaapo pe ʉyɨmɨlɨɨye pafinjile.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ɨne indolile nalyoli she abhantʉ bhaanɨ bhakʉyɨmba mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, inimvwizye na kʉlɨla kwabho, iniishile kʉbhatʉʉla mu wutumwa. Ishi ɨnkʉsonteelezye ʉbhale ku Miisili.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “ɄMoose wʉnʉʉyo we abhamaama bhɨɨtʉ bhámusiitile, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, ‘Wu naanu we akubhiishile kʉtɨ ʉbhe we mʉsongo, na kʉbha we mwamuli wɨɨtʉ?’ We wʉnʉʉyo ʉMoose we ʉMʉlʉngʉ ámusonteleziizye kʉtɨ abhe mʉsongo waabho nu muposhi waabho, kufumilana na she ʉkhabhɨzya ámʉlolesheeye mʉ shɨsyeta shiila.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Pɨlongolela, we ábhalongoziizye kʉbheefwa mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, kwɨ dala ɨlya kʉlolesya ɨvɨlolesyo na mayele ge akhabhombaga mu Miisili, mwa sʉmbɨ ʉwa Shaamu, na mu shilozu, kʉ khabhalɨlo akha manha amashumi gani.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “ɄMoose wʉnʉʉyo we ábhabhuziizye aBhaisilaeli kʉtɨ, ‘Kufuma mumwinyu mwe ʉMʉlʉngʉ akhayɨbhasebhela ɨmwe umukuwi we akholiine nɨɨne.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 ɄMoose akhabhanga peeka na bhamaama bhɨɨtʉ mu shilozu. We álonjile nʉ khabhɨzya mwɨ gamba ɨlya Sinaayi, akhaposheela amazwi aga wuumi ɨnga aatupe ɨtwe.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Poope shɨnɨɨsho, abhamaama bhɨɨtʉ bhatakhanzaga kumutinikha, bhakhamʉkhaana, bhakhasʉngʉkha mʉ mooyo gaabho kʉtɨ bhangagalʉkha mʉ nsɨ ɨya ku Miisili.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 We ʉMoose akhaabha mwɨ gamba, bhakhamʉbhʉʉzya uAaloni ʉmʉsongo waakwe bhakhatɨ, ‘Ʉtʉgombele ivifwani ɨvwa bhamʉlʉngʉ, bhe bhatɨtʉlongozyaje mwɨ dala. ɄMoose we atʉlongolaga kufuma mʉ nsɨ ɨya mu Miisili, tutamanyile zye zimwajile kʉnʉʉkwo!’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Mu nsiku zɨnɨɨzyo aBhaisilaeli bhaala bhakhagomba ishifwani she shikholiine nɨ ngwata ɨyɨ ngʼombe. Poope she sháamɨle shintu ɨsha kʉgombwa nɨ nyoobhe zyabho bhɨɨbho, bhakhashifumwizya imfinjile, na kʉshɨbhɨɨshɨla ishikulukulu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Zɨnɨɨzyo zɨkhapela kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ abhaleshe bhapuutaje ɨzʉbha, umwezi, nɨ nzota, anza she yisimbiilwe mu shitaabu ɨsha bhakuwi kʉtɨ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Yeenya, mʉkhapɨmbaga isheegwi
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 USiteefani akhatɨ, “Mu shilozu mumuula, abhamaama bhɨɨtʉ bhájendeleeye kʉbha ni sheegwi she shikhasimishizyaga kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ alɨ peeka na bhantʉ bhaakwe. Isheegwi shɨnɨɨsho bhágombile anza she ʉMʉlʉngʉ ámulajiziizye ʉMoose kʉshɨgomba kʉkholana ni shifwani she áshiwenyi.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Pɨlongolela, abhamaama bhɨɨtʉ peeka nu Yoshua, ʉmʉsongo waabho, bhakhaposhelezanya, bhakhashɨtwala mʉ nsɨ ye bháfwulile kʉ bhantʉ abhɨ nsɨ izinji, mʉ khabhalɨlo khe ʉMʉlʉngʉ ábhabhinjile abhantʉ bhanaabho kʉ bhamaama bhɨɨtʉ. Shɨkhasyala mumuula mʉ nsɨ yaabho kufishila akhabhalɨlo akha Daudi.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 “Wʉnʉʉyo uDaudi akhamʉkhondezya ʉMʉlʉngʉ, akhamʉlaabha akhatɨ, ‘We Mʉlʉngʉ wa Yaakobo, ʉnɨtɨshɨzye ɨnkʉzenjele inyumba.’
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ɨleelo ʉmwana waakwe uSelemaani we ázenjile inyumba yɨnɨɨyo.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Poope shɨnɨɨsho, ʉMʉlʉngʉ ʉMʉpɨtɨ ʉwa kʉmwanya, atakwɨkhala mu nyumba zye abhantʉ bhazenjile. Anza she umukuwi álonjile kʉtɨ,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘ɄMwene akʉtɨ,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Bhʉlɨ, vɨnɨɨvwo vwonti te neene nʉneene návipelile?” ’”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 USiteefani akhajendeelela kʉlonga kʉtɨ, “Ɨmwe mwe mʉlɨ na matwe amagomu! Amooyo giinyu na makutwe giinyu galɨ anza ga bhantʉ abha panzɨ. Wiila bhʉʉlo ɨmwe mukumudinda uMupepu uMufinjile anza shishiila she abhamaama bhiinyu bhoope bhakhabhombaga!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Bhʉlɨ, kʉlɨ nu mukuwi we bhatámuyimvwizye? Yeenya, bhakhabhagogaga poope na bhakuwi bhe bhakhafumwaga uwukuwi kʉ zya kwɨnza kwa Kilisiti uMugolosu pamiiso ga Mʉlʉngʉ! We nɨɨmwe mʉkhamʉtwala kʉ bhalʉgʉ, mʉkhamʉgoga.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Poope she ɨmwe mwe mwáposheleeye ɨndajɨzyo zya Mʉlʉngʉ kʉshɨlɨla kwa khabhɨzya waakwe, ɨleelo mukhasiitaga kuzitinikha.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Abhapɨtɨ bha Bhayahuudi bhaala we bhɨmvwa amazwi ga Siteefani, bhakhaviitwa nhaani, bhakhamuzyekushizya amiino kʉ mʉlakha.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ɨleelo uMupepu uMufinjile akhamʉlongolaga uSiteefani. Akheenya kʉmwanya kʉ khabhalɨlo, akhalola uwumwamu wa Mʉlʉngʉ, nu Yeesu ayɨmɨlɨɨye kʉlʉbhazʉ ʉlwa kʉndɨɨlo kwa Mʉlʉngʉ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Pe akhalonga akhatɨ, “Yeenyi! Naalola kʉmwanya kwigukha, ʉMwana wa Muntu ayɨmɨlɨɨye kʉlʉbhazʉ ʉlwa kʉndɨɨlo kwa Mʉlʉngʉ!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Pe abhapɨtɨ bha Bhayahuudi bhaala bhakhasiita kʉtejeelezya, bhakhadinda amakutwe gaabho, kumo bhakudwegaana, bhakhamʉtomoshela uSiteefani,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 bhakhamufumwa panzɨ pa nhaaya, bhakhanda kʉmʉkhoma na mawe. We bhashɨɨlɨ kwanda kʉmʉkhoma na mawe, abhakeeti bhaala bhakhakipa amakooti gaabho, bhakhagabhɨɨkha pa vɨnama vwa mwana umutunta ʉmo, we bhakhatɨnjɨ uSauli.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 We bhakʉmʉkhoma uSiteefani na mawe, akhapuutaga akhatɨnjɨ, “Mwene Yeesu, ʉwʉposheele uwuumi waanɨ!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Pe akhasʉgamɨla paasɨ, akhakhoola kwi zi akhatɨ, “Mwene, ʉtakhabhalonje ku mbiibhi yaabho ɨnɨ ye bhabhomba.” We alonga zɨnɨɨzyo, akhafwa.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.