Romanos 4
Makua New Testament 2015 (MGH2016) vs NTLH
1 Nuulhumacheke nlhove naani etu, no waacha athumwanihu Aburahimu? Ittu yaani yaakhumelhenlhe?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Paahi etu yakhalhaka Aburahimu ahaalhakelhiya ukhalha oombone wo mitheko chaya, anokhalhana ittu yo wiifunelha nansho kuhiwe wiithoni wa Nlhuku.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kwaani Malhove Matakatifu aneera chani? Aneera, “Aburahimu ahonrumelhelha Nlhuku, ni wo nlhatu wo nrima waya Nlhuku ahaalhakelha ukhalha ntu e ikekhiaye.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ntu vanopanga awe ntheko khanolhiviya izawadi, nansho nolhiviya ittu inottuna awe.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Nansho attu ahinokulhuvelha mitheko chaya, anonrumelhelha Nlhuku naahiyerera attu uwonya waya, noolhohiya wo nrima wawe ni waalhakelhiya ikekhia.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Adaudi phi neera aya chiicho vanohimiacha aya mpuha wa ntu nopocheriya ni Nlhuku wiira horata, wo uhivarechesha ikekhia chaapanga awe,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Ahoreeriya attu ahiyereriye utteka waya,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Hopuha ntu
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Chani yoyo mpuha uhimiachiye ni Adaudi uyo uri wa Ayahudi ahiinelhiye unyawo vekha aya? Ata mena! Uri mpuha wa attu ata ahiri Ayahudi ahiinelhiye unyawo ukhalhawaya kihoshoma Malhove Matakatifu wiira, “Aburahimu ahonrumelhelha Nlhuku, ni wo nlhatu wo nrima waya, Nlhuku ahaalhakelha ikekhiaye.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Chani Aburahimu aalhakelhelhiye veenelhiye aya ama ahinaya wiinelhiya unyawo? Yaari ahineenelhiya, kuhiwe veenelhiye aya.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Aburahimu ahopochera nthonyero wo wiinelhiya unyawo kaanyuma. Ni wiinelhiya unyawo uwo wooniye wiira, Nlhuku ahaapochera wo nrima waya ahinaya wiinelhiya unyawo. Paahi etu, Aburahimu phi athumwanihu attu onkhaye anonrumelhelha Nlhuku munrimani nkayaakelhiya ikekhia anakhalhaka khaneenelhiya unyawo.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Chiicho Aburahimu phi athumwanaya attu onkhaye eenelhiye unyawo, kuhiweru wo nlhatu no wiinelhiya unyawo paahi, nansho wo uttwara iphiro yo nrima thoko waarina aya athumwanihu Aburahimu vaari aya ahineenelhiya.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nlhuku ahaalhehera Aburahimu ni achishaana aya wiira ilhapo inookhalha yawaya. Yayo malhehano ayo khayaapangiye ukhalhawaya Aburahimu ahovarechesha thoko chinothananiya aya. Nansho wo ukhalhawaya ahovarechesha ikekhia ya Nlhuku, nkayaapocheriya wiira ahopanga chittu chinothanana awe Nlhuku wo upisha nrima.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ukhalhawaya yakhalhaka attu anohalha upochera malhehano a Nlhuku phi ayo anovarechesha Malhehero vekha aya, paahi etu upisha nrima khurini maana ariyoothe ni malhehano a Nlhuku khave ittu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Malhehero phi nowiiha nrusho na Nlhuku, nansho vahirii Malhehero, khavanooria utteka.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Wo yoyo nlhatu uyo etu, malhehano anokhulhuvelhiya wo upisha nrima, ikhalhe wiira, yayo malhehano ayo anokhuma nhina nnema wa Nlhuku wa attu onkhaye. Kuhiwe wa attu anovara Malhehero nansho ata wa attu anorumelhelha thoko chenre aya Aburahimu. Ukhalhawaya Aburahimu phi athumwanihu hii onkhaye va.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Thoko Malhove Matakatifu chineera aya, “Kihouthanlhani nkhalhe athumwanaya attu o makosho menchi.” Malhehano ari e ikeekhene mmiithoni mwa Nlhuku, anrumelhenlhe aya Aburahimu. Nlhuku naahihimusha attu akhwilhe nolhehera chittu chahaariwo chikhalhe.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Aburahimu ahorumelhelha ni ukhulhuvelha, inakhalhaka khawaariwo ittu yo ukhulhuvelha. Thoko Malhove Matakatifu chineera aya, ahopangiya ukhalha athumwanaya attu o makosho onkhaye vaneerelhiya aya, “Achishaana inyu anowa ukhalha enchi chinene.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Aburahimu ahoolhuvalha aphiyelhaka iyaakha imia imoka, nansho upisha nrima khawaawukuwilhe inakhalhaka ahochuwelha wiira iruttu aya yaari yo uhichooria tho, ni ahanu aya, Asara, ahoriaka urupalha irukulhu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Aburahimu khayaakelhiye nipampa vachulhu malhehano a Nlhuku, nrima wahaachara machiri, nkayanthimicha Nlhuku.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ahochuwelha wiira Nlhuku nowooria utimiriha malhehano lhenhe awe.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Phi nlhatu etu “Nlhuku ahaapochera Aburahimu ukhalha ahaalhakelha ikekhia wo upisha nrima waya.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Malhove vaneera aya “Nlhuku ahaapochera Aburahimu ukhalha ahaalhakelhiya ikekhia wo upisha nrima waya.” Khineeriya wo nlhatu waya vekha aya.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nansho yaalhepiye tho wo nlhatu ihu hii naalhakelhiye ikekhia, ninonrumelhelha Nlhuku va, aahihimunshe Athithi Yesu Kuristo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yesu ahokumihiya wiira eeviye wo nlhatu no uwonya wihu, nkaahihimmwa wiira naalhakelhiye ikekhia ni Nlhuku.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.