Lucas 16

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jeju idə njéndó né-je liə ɓəy panè: Dingəm kɨ́ njènékingə káre bè, ɔw kɨ̀ njèkoo go né-je liə nɔ̰ɔ̰. Dow-je dꞌidə-é ꞌpanè: «Njèkoo go né-je lə-i lé, isɨ tində né-je lə-i sane.»
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Beɓa ḛ ɓa-é pa siə panè: «Ta ri ɓá dow-je ꞌpa dɔ-i-tɨ ɓá mꞌoo mꞌoo tin wa? I lé, ꞌa to njèkoo go né-je lə-m al ngá, ə́ né-je kɨ́ mꞌin̰ə ji-i-tɨ kadɨ oo go-é lé ꞌɔr go-é adɨ mꞌoo.»
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Njèkoo go né-je lé, pa mḛḛ-é-tɨ panè: «ꞌƁa-m ɔr kullə koo go né-je liə ji-m-tɨ kinlé, ri ɓá mꞌa ra wa? Kadɨ mꞌra kullə ndɔr wa? Tɔ́gɨ-m à kasɨ al. Kadɨ mꞌkɔy né wa? Rɔ-m sɔl-m.»
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ḛ panè: «Mꞌgə né kɨ́ mꞌa ra kadɨ lokɨ ꞌɓa-m ɔr-m kullə koo go né-je-tɨ liə rəmə, dow-je dꞌuwə-m-né kɨ rɔ-dé-tɨ mḛḛ kəy-je-tɨ lə-dé.»
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Beɓa dow-je kɨ́ kurə lə ꞌɓa-é tò dɔ-dé-tɨ lé, ḛ ɓa-dé adɨ ree rɔ-é-tɨ káre-káre. Ə dəjɨ ḛ kɨ́ dɔsa̰y panè: «Kurə lə ꞌɓa-m tò dɔ-i-tɨ asɨ kandangɨ wa?»
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Ə ḛ ilə-é-tɨ panè: «Kurə ubɨ liə tò dɔ-m-tɨ gùm ɓu.» Rəmə njèkoo go né-je lé, idə-é panè: «ꞌTaa mbete kurə lə-i, ꞌisɨ nangɨ kalangɨ ə ꞌndàngɨ ubɨ gùm kɔrmḭ.»
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Go-tɨ, ḛ dəjɨ ḛ kɨ́ rangɨ panè: «Kurə lə ꞌɓa-m to dɔ-i-tɨ asɨ kandangɨ wa?» Ḛ ilə-é-tɨ panè: «Kurə ko liə tò dɔ-m-tɨ suwal ɓu.» Rəmə njèkoo go né-je lé panè: «ꞌTaa mbete kurə lə-i ə ndàngɨ ko suwal kɔrjinà̰y joo.»
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Beɓa Jeju panè: «Njèkoo go né-je kɨ́ njèra né kɨ́ njururu al kinlé, ꞌɓa-é pitɨ-é kdɔ to kɨ́ ḛ to njèkəmtutɨ.» Jeju ilə dɔ-tɨ panè: «Dow-je kɨ́ njéra né kdɔ kaglo kɨ́ ngɔsnè kinlé, dꞌində kəmtutɨ n̰a̰ kɨ́ rɔ madɨ-dé-je-tɨ tɔ̀y dow-je kɨ́ dꞌisɨ lo kɨ́ ndógɨ-tɨ lə Lubə.»
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yən, adɨ mꞌidə-si rəsɨ: «Né-je kɨ́ ingəi kɨ̀ kəm rəbɨ-je kɨ́ njururu al kinlé, uwəi-né nam kdɔ kadɨ lokɨ né ree goto ji-si-tɨ kàrè rəmə, nam-si-je kinlé dꞌuwə-si kɨ rɔ-dé-tɨ lo kisɨ-je-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Dow kɨ́ ra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ ndḛ bè lé, ḛ ra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ né-tɨ kɨ́ boy tɔ. Dow kɨ́ ra né kɨ́ njururu al mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ ndḛ bè lé, ḛ ra né kɨ́ njururu al mḛḛ né-tɨ kɨ́ boy tɔ.»
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Beɓa mḛḛ nékingə-je-tɨ kɨ́ ingəi kɨ̀ kəm rəbɨ-je kɨ́ njururu al kin ya kinə ꞌrai-né né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al lé, ná̰ ɓá à kin̰ə nékingə kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ ji-si-tɨ wa?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ə kinə dow kɨ́ rangɨ in̰ə né liə ji-si-tɨ ɓá ꞌrai-né né kɨ̀ gangɨ-é al lé, né kɨ́ tokɨ ꞌlə-si ya kàrè ná̰ ɓá à kin̰ə mḛḛ ji-si-tɨ wa?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Ngonnjèkullə kɨ́ à kasɨ ra kullə kadɨ dow-je joo ya goto. Kdɔtalə à kɔsɨ ta ḛ kɨ́ káre ə à ndigɨ ḛ kɨ́ káre; al kàrè, à nam kɨ̀ ḛ kɨ́ káre ə à nədɨ ḛ kɨ́ káre. Adɨ a kasi kori Lubə kɨ̀ là natɨ joo kdɔ ra kullə kadɨ-dé al.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Lokɨ Parisi-je kɨ́ ꞌto mꞌoy yo là-je, dꞌoo ta-je kin lay bè rəmə, ꞌsɔkɨ Jeju.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Beɓa Jeju idə-dé panè: «Sə̰i lé, takəm dow-je-tɨ rəmə, ꞌrai rɔ-si tokɨ dow-je kɨ́ njéra né kɨ́ njururu bè, ngà Lubə gə mḛḛ-si gɔw. Kdɔtalə né kɨ́ dow-je ɓá dꞌoo kɨ né kɨ́ asɨ gakɨ lé, takəm Lubə-tɨ rəmə, to nékɔbɨ.»
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Ndukun-je lə Moiyijɨ, kɨ̀ mbete-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ya ra kullə sar ree tḛḛ dɔ Ja̰-tɨ kɨ́ njèra dow-je batḛm. Ə kḭ dɔ Ja̰-tɨ sar tḛḛ ɓone kin ya tokɨ kilə mbḛ kɔ̰ɓe lə Lubə ə ná̰-ná̰ ya ndur dɔ rɔ-é-tɨ kdɔ kadɨ nꞌɔw-tɨ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Ngà kadɨ dɔra̰, kɨ̀ dɔnangɨ goto lé, to né kɨ́ lo-é ɔ̰̀ al itə ndajɨ mbete kɨ́ káre bè kɨ́ kadɨ bujuru mḛḛ mbete ndukun-tɨ lə Lubə.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Ná̰-ná̰ kɨ́ tubə ne-é ə taa dené kɨ́ rangɨ lé, ra kaya, ɓá dow kɨ́ taa dené kɨ́ ngɔbɨ-é tubə-é kàrè ra kaya ya tɔ.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Ndɔ káre bè, Jeju pa ta kɨ̀ gosta panè: Dingəm káre bè, isɨ nɔ̰ɔ̰ to njènékingə, ɔɔ kubɨ-je kɨ́ kər yə̀l-yə̀l kɨ́ là-é n̰a̰-n̰a̰ rəm, ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ ə ndɔ-é ndɔ-é ya ḛ uso né-je kɨ́ majɨ-majɨ ra-né rɔnəl.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Beɓa njèndoo kɨ́ ri-é lə Lajar kɨ́ to dow kɨ́ rɔ-é lay ya to dò basrangɨ kɨ́ tò yəkɨ-yəkɨ, tò nangɨ takəy-tɨ lə njènékingə lé.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Ə ḛ ndigɨ kadɨ nꞌuso n̰ɔ̰-n̰ɔ̰ né-je kɨ́ tusɨ nangɨ gin tablə-tɨ lə njènékingə kinlé ya, rəmə bisɨ-je yó ɓá ꞌree tɔ̰n ta dò-je liə-liə.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ndɔ káre bè, njèndoo kinlé oy ə malayka-je dꞌun-é dꞌɔw siə wur-wur mbɔ́ Abrakam-tɨ. Njènékingə lé ree oy tɔ, adɨ dow-je ꞌdubɨ-é.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Lokɨ ḛ a̰ lo kɨ́ koó-tɨ dan kɔ̰̀-tɨ ngá ɓá un kəm-é oo lo əbɨ nṵ rəmə, oo kɨ́ Lajar isɨ wur-wur mbɔ́ Abrakam-tɨ lé,
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ panè: «Bɔbɨ-m Abrakam, ꞌoo kəmtondoo lə-m, ə ꞌulə Lajar adɨ ɔw ulə ta ngon ji-é kəm man-tɨ ə ree ilə ta-m-tɨ n̰ɔ̰m-né mindɨ-m, nè mꞌa̰ mꞌingə kɔ̰̀ dan pər-tɨ kɨ́ ɔ̰̀ bilɨm-bilɨm.»
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Abrakam ilə-é-tɨ panè: «Ngon-m, ꞌadɨ mḛḛ-i ole dɔ-tɨ, kɨ́ ndɔkɨ i oy-né al ɓəy lé, i isɨ dan majɨ-tɨ, ngà Lajar ɓá dangɨ-tɨ ra-é. Ə kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, ḛ ingə mḛḛ sɔl, ngà i ɓá ꞌa̰ dan kɔ̰̀-tɨ tɔ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Rəm ɓá, mbunə̰-ji jḛ sə-si-je lé, boleɓe kɨ́ sɔ̰y-é goto ya tò-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ lé, dꞌa ndigɨ kḭ rɔ-ji-tɨ nè kɔw rɔ-si-tɨ kàrè, jè lo-é dum-dé rəm, ɓá kadɨ dow ḭ rɔ-si-tɨ nṵ ree rɔ-ji-tɨ nè al rəm tɔ.»
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Njènékingə lé panè: «Bɔbɨ-m Abrakam, lé tò bè kàrè, mꞌdəjɨ-i kadɨ ꞌulə Lajar adɨ-é ɔw mḛḛ kəy-tɨ lə bɔbɨ-m.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Kdɔtalə ngankɔ̰-m-je mḭ dꞌisɨ nɔ̰ɔ̰ ə́ ꞌadɨ-é ɔw ndəjɨ-dé, kadɨ dḛ rəmə, ꞌree lo kɔ̰̀-tɨ kin al ngá.»
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abrakam ilə-é-tɨ panè: «Ndukun-je lə Moiyijɨ, kɨ̀ ta-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ tò nɔ̰ɔ̰, ə́ kadɨ dꞌində mbi-dé dꞌoo-né.»
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Ḛ ilə-é-tɨ panè: «Bè al, Bɔbɨ-m Abrakam, kinə dow ḭ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy ɓá ɔw idə-dé ta lé, dꞌa kin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ.»
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Ngà Abrakam idə-é panè: «Kinə dꞌində mbi-dé dꞌoo-né ndukun-je lə Moiyijɨ-je, kɨ̀ ta-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ al lé, ta kɨ́ dow kɨ́ tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ ya idə-dé kàrè à kuwə-dé kɨ̀ ta al ya tɔ.»
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.