Lucas 16
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Jeju idə njéndó né-je liə ɓəy panè: Dingəm kɨ́ njènékingə káre bè, ɔw kɨ̀ njèkoo go né-je liə nɔ̰ɔ̰. Dow-je dꞌidə-é ꞌpanè: «Njèkoo go né-je lə-i lé, isɨ tində né-je lə-i sane.»
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Beɓa ḛ ɓa-é pa siə panè: «Ta ri ɓá dow-je ꞌpa dɔ-i-tɨ ɓá mꞌoo mꞌoo tin wa? I lé, ꞌa to njèkoo go né-je lə-m al ngá, ə́ né-je kɨ́ mꞌin̰ə ji-i-tɨ kadɨ oo go-é lé ꞌɔr go-é adɨ mꞌoo.»
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Njèkoo go né-je lé, pa mḛḛ-é-tɨ panè: «ꞌƁa-m ɔr kullə koo go né-je liə ji-m-tɨ kinlé, ri ɓá mꞌa ra wa? Kadɨ mꞌra kullə ndɔr wa? Tɔ́gɨ-m à kasɨ al. Kadɨ mꞌkɔy né wa? Rɔ-m sɔl-m.»
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ḛ panè: «Mꞌgə né kɨ́ mꞌa ra kadɨ lokɨ ꞌɓa-m ɔr-m kullə koo go né-je-tɨ liə rəmə, dow-je dꞌuwə-m-né kɨ rɔ-dé-tɨ mḛḛ kəy-je-tɨ lə-dé.»
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Beɓa dow-je kɨ́ kurə lə ꞌɓa-é tò dɔ-dé-tɨ lé, ḛ ɓa-dé adɨ ree rɔ-é-tɨ káre-káre. Ə dəjɨ ḛ kɨ́ dɔsa̰y panè: «Kurə lə ꞌɓa-m tò dɔ-i-tɨ asɨ kandangɨ wa?»
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Ə ḛ ilə-é-tɨ panè: «Kurə ubɨ liə tò dɔ-m-tɨ gùm ɓu.» Rəmə njèkoo go né-je lé, idə-é panè: «ꞌTaa mbete kurə lə-i, ꞌisɨ nangɨ kalangɨ ə ꞌndàngɨ ubɨ gùm kɔrmḭ.»
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Go-tɨ, ḛ dəjɨ ḛ kɨ́ rangɨ panè: «Kurə lə ꞌɓa-m to dɔ-i-tɨ asɨ kandangɨ wa?» Ḛ ilə-é-tɨ panè: «Kurə ko liə tò dɔ-m-tɨ suwal ɓu.» Rəmə njèkoo go né-je lé panè: «ꞌTaa mbete kurə lə-i ə ndàngɨ ko suwal kɔrjinà̰y joo.»
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Beɓa Jeju panè: «Njèkoo go né-je kɨ́ njèra né kɨ́ njururu al kinlé, ꞌɓa-é pitɨ-é kdɔ to kɨ́ ḛ to njèkəmtutɨ.» Jeju ilə dɔ-tɨ panè: «Dow-je kɨ́ njéra né kdɔ kaglo kɨ́ ngɔsnè kinlé, dꞌində kəmtutɨ n̰a̰ kɨ́ rɔ madɨ-dé-je-tɨ tɔ̀y dow-je kɨ́ dꞌisɨ lo kɨ́ ndógɨ-tɨ lə Lubə.»
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yən, adɨ mꞌidə-si rəsɨ: «Né-je kɨ́ ingəi kɨ̀ kəm rəbɨ-je kɨ́ njururu al kinlé, uwəi-né nam kdɔ kadɨ lokɨ né ree goto ji-si-tɨ kàrè rəmə, nam-si-je kinlé dꞌuwə-si kɨ rɔ-dé-tɨ lo kisɨ-je-tɨ kɨ́ tò sartagangɨ.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Dow kɨ́ ra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ ndḛ bè lé, ḛ ra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ né-tɨ kɨ́ boy tɔ. Dow kɨ́ ra né kɨ́ njururu al mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ ndḛ bè lé, ḛ ra né kɨ́ njururu al mḛḛ né-tɨ kɨ́ boy tɔ.»
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Beɓa mḛḛ nékingə-je-tɨ kɨ́ ingəi kɨ̀ kəm rəbɨ-je kɨ́ njururu al kin ya kinə ꞌrai-né né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al lé, ná̰ ɓá à kin̰ə nékingə kɨ́ tɔgrɔ-tɨ mḛḛ ji-si-tɨ wa?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Ə kinə dow kɨ́ rangɨ in̰ə né liə ji-si-tɨ ɓá ꞌrai-né né kɨ̀ gangɨ-é al lé, né kɨ́ tokɨ ꞌlə-si ya kàrè ná̰ ɓá à kin̰ə mḛḛ ji-si-tɨ wa?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ngonnjèkullə kɨ́ à kasɨ ra kullə kadɨ dow-je joo ya goto. Kdɔtalə à kɔsɨ ta ḛ kɨ́ káre ə à ndigɨ ḛ kɨ́ káre; al kàrè, à nam kɨ̀ ḛ kɨ́ káre ə à nədɨ ḛ kɨ́ káre. Adɨ a kasi kori Lubə kɨ̀ là natɨ joo kdɔ ra kullə kadɨ-dé al.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Lokɨ Parisi-je kɨ́ ꞌto mꞌoy yo là-je, dꞌoo ta-je kin lay bè rəmə, ꞌsɔkɨ Jeju.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Beɓa Jeju idə-dé panè: «Sə̰i lé, takəm dow-je-tɨ rəmə, ꞌrai rɔ-si tokɨ dow-je kɨ́ njéra né kɨ́ njururu bè, ngà Lubə gə mḛḛ-si gɔw. Kdɔtalə né kɨ́ dow-je ɓá dꞌoo kɨ né kɨ́ asɨ gakɨ lé, takəm Lubə-tɨ rəmə, to nékɔbɨ.»
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Ndukun-je lə Moiyijɨ, kɨ̀ mbete-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ya ra kullə sar ree tḛḛ dɔ Ja̰-tɨ kɨ́ njèra dow-je batḛm. Ə kḭ dɔ Ja̰-tɨ sar tḛḛ ɓone kin ya tokɨ kilə mbḛ kɔ̰ɓe lə Lubə ə ná̰-ná̰ ya ndur dɔ rɔ-é-tɨ kdɔ kadɨ nꞌɔw-tɨ.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ngà kadɨ dɔra̰, kɨ̀ dɔnangɨ goto lé, to né kɨ́ lo-é ɔ̰̀ al itə ndajɨ mbete kɨ́ káre bè kɨ́ kadɨ bujuru mḛḛ mbete ndukun-tɨ lə Lubə.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ná̰-ná̰ kɨ́ tubə ne-é ə taa dené kɨ́ rangɨ lé, ra kaya, ɓá dow kɨ́ taa dené kɨ́ ngɔbɨ-é tubə-é kàrè ra kaya ya tɔ.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ndɔ káre bè, Jeju pa ta kɨ̀ gosta panè: Dingəm káre bè, isɨ nɔ̰ɔ̰ to njènékingə, ɔɔ kubɨ-je kɨ́ kər yə̀l-yə̀l kɨ́ là-é n̰a̰-n̰a̰ rəm, ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ ə ndɔ-é ndɔ-é ya ḛ uso né-je kɨ́ majɨ-majɨ ra-né rɔnəl.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Beɓa njèndoo kɨ́ ri-é lə Lajar kɨ́ to dow kɨ́ rɔ-é lay ya to dò basrangɨ kɨ́ tò yəkɨ-yəkɨ, tò nangɨ takəy-tɨ lə njènékingə lé.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Ə ḛ ndigɨ kadɨ nꞌuso n̰ɔ̰-n̰ɔ̰ né-je kɨ́ tusɨ nangɨ gin tablə-tɨ lə njènékingə kinlé ya, rəmə bisɨ-je yó ɓá ꞌree tɔ̰n ta dò-je liə-liə.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ndɔ káre bè, njèndoo kinlé oy ə malayka-je dꞌun-é dꞌɔw siə wur-wur mbɔ́ Abrakam-tɨ. Njènékingə lé ree oy tɔ, adɨ dow-je ꞌdubɨ-é.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Lokɨ ḛ a̰ lo kɨ́ koó-tɨ dan kɔ̰̀-tɨ ngá ɓá un kəm-é oo lo əbɨ nṵ rəmə, oo kɨ́ Lajar isɨ wur-wur mbɔ́ Abrakam-tɨ lé,
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ panè: «Bɔbɨ-m Abrakam, ꞌoo kəmtondoo lə-m, ə ꞌulə Lajar adɨ ɔw ulə ta ngon ji-é kəm man-tɨ ə ree ilə ta-m-tɨ n̰ɔ̰m-né mindɨ-m, nè mꞌa̰ mꞌingə kɔ̰̀ dan pər-tɨ kɨ́ ɔ̰̀ bilɨm-bilɨm.»
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abrakam ilə-é-tɨ panè: «Ngon-m, ꞌadɨ mḛḛ-i ole dɔ-tɨ, kɨ́ ndɔkɨ i oy-né al ɓəy lé, i isɨ dan majɨ-tɨ, ngà Lajar ɓá dangɨ-tɨ ra-é. Ə kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, ḛ ingə mḛḛ sɔl, ngà i ɓá ꞌa̰ dan kɔ̰̀-tɨ tɔ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Rəm ɓá, mbunə̰-ji jḛ sə-si-je lé, boleɓe kɨ́ sɔ̰y-é goto ya tò-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ lé, dꞌa ndigɨ kḭ rɔ-ji-tɨ nè kɔw rɔ-si-tɨ kàrè, jè lo-é dum-dé rəm, ɓá kadɨ dow ḭ rɔ-si-tɨ nṵ ree rɔ-ji-tɨ nè al rəm tɔ.»
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Njènékingə lé panè: «Bɔbɨ-m Abrakam, lé tò bè kàrè, mꞌdəjɨ-i kadɨ ꞌulə Lajar adɨ-é ɔw mḛḛ kəy-tɨ lə bɔbɨ-m.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Kdɔtalə ngankɔ̰-m-je mḭ dꞌisɨ nɔ̰ɔ̰ ə́ ꞌadɨ-é ɔw ndəjɨ-dé, kadɨ dḛ rəmə, ꞌree lo kɔ̰̀-tɨ kin al ngá.»
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Abrakam ilə-é-tɨ panè: «Ndukun-je lə Moiyijɨ, kɨ̀ ta-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ tò nɔ̰ɔ̰, ə́ kadɨ dꞌində mbi-dé dꞌoo-né.»
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ḛ ilə-é-tɨ panè: «Bè al, Bɔbɨ-m Abrakam, kinə dow ḭ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ dꞌoy ɓá ɔw idə-dé ta lé, dꞌa kin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ.»
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ngà Abrakam idə-é panè: «Kinə dꞌində mbi-dé dꞌoo-né ndukun-je lə Moiyijɨ-je, kɨ̀ ta-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ al lé, ta kɨ́ dow kɨ́ tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ ya idə-dé kàrè à kuwə-dé kɨ̀ ta al ya tɔ.»
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.