Gálatas 4

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ə ta kɨ́ mꞌɔw pa ɓan: Ngon kɨ́ à to njènéndubə lé, ḛ ya to ꞌɓa né-je lay, ngà lokɨ dɔ-é nà̰y ɓəy lé, né kɨ́ tò gay rɔ-é-tɨ kɨ̀ ɓə goto.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Ngà ḛ isɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə njékində kəm-dé go-é-tɨ, kɨ̀ njékoo go né-je-tɨ liə sar kadɨ dɔkaglo kɨ́ bɔbɨ-é ɔjɨ lé asɨ-né.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Jə̰i kàrè, lokɨ ndɔkɨ jꞌtoi kɨ ngan-je bè ɓəy lé, jꞌrai ɓə lə né-je kɨ́ kɔgɨ kare bè kɨ́ dɔnangɨ-tɨ;
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 ngà lokɨ dɔkaglo asɨ lé, Lubə ulə Ngon-é, adɨ dené ojɨ-é, ə ḛ kàrè ulə dɔ-é gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Bè kadɨ taa-né dow-je kɨ́ dꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun ilə-dé taá, kdɔ kadɨ jꞌtəli ngan lə Lubə.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Kdɔtalə to kɨ́ jꞌtoi ngan lə Lubə lé ɓá, ḛ ulə-né Ndil Ngon-é adɨ isɨ mḛḛ-ji-tɨ, adɨ isɨ ndàngɨ dɔ-é panè: Aba! Bɔbɨ-m!
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Beɓa i ꞌto ɓə al ngá, ngà i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy; ə kinə i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy rəmə, i ꞌto njènéndubə kɨ̀ takul Lubə tɔ.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Low ndɔkɨ lé, sə̰i ꞌgəi Lubə al, ꞌrai ɓə lə magɨ-je kɨ́ ꞌto lubə-je kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Ngà ɓone bè kɨ́ sə̰i ꞌgəi Lubə, əse kɨ́ Lubə gə-si majɨ ngá kinlé, ra ban ɓəy ɓá ꞌndigi kɔsi nakɨ-nakɨ təli kuləi rɔ-si mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ tɔ́gɨ-dé goto, kɨ́ to ngan né-je kɨ́ mḛḛ wəy kare kin, kdɔ kadɨ ꞌrai ɓə lə-dé gogɨ ɓəy wa?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Isi indəi kəm-si go ndɔ-je-tɨ, kɨ̀ go na̰y-je-tɨ, kɨ̀ dɔkaglo-je-tɨ, kɨ̀ ɓal-je-tɨ al ɓan!
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 ꞌRai adi mꞌɓəl mꞌpanè kɔ̰̀ kɨ́ mꞌingə kdɔ ta lə-si kinlé à kḭ tò kɔgɨ kare.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kɔgri ya, ꞌtiti-na̰ sə-m titɨ kɨ́ ma̰ mꞌtitɨ-né-na̰ sə-si kin bè.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè sə̰i ꞌrai sə-m al. ꞌGəi majɨ kɨ́ ndɔkɨ mɔ̰y ɓá to kəm rəbɨ kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ mꞌilə-né mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dan-si-tɨ.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Mətɨ kɨ́ rɔ-m-tɨ kɨ́ ingəi kɔ̰̀-é kin kàrè, sə̰i ꞌnədi-mi al rəm, ɓá mꞌto n̰ḛ kəm-si-tɨ al rəm; ngà kuwə ɓá sə̰i uwəi-mi rɔ-si-tɨ tokɨ malayka lə Lubə bè, tokɨ Jeju Kristɨ bè.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ə rɔnəl kɨ́ ndɔkɨ ꞌrai n̰a̰ lé tò rá ngá wa? Kdɔtalə mꞌpa ta lə-si mꞌpanè: Kinə lé to né kɨ́ a kasi rai rəmə lé, kəm-si ya kàrè ndɔkɨ a tɔri kadi-mi.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Ngà mꞌtəl njèba lə-si kdɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ mꞌidə-si lé tɔ ɓəy wa?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Njékadɨ rɔ-dé nga̰ njim rɔ-si-tɨ kinlé, to rɔ nga̰ njim kɨ́ majɨ al; dḛ ꞌndigɨ kɔr-si rɔ-ji-tɨ kɔgɨ, kdɔ kadɨ rɔ-si təl nga̰ njim rɔ-dé dḛ-tɨ.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 To né kɨ́ majɨ kadɨ rɔ dow nga̰ njim lo ra majɨ-tɨ kɨ̀ dɔkaglo-je lay, ɓɨ kadɨ mꞌisɨ dan-si-tɨ ya par tá al.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ngan-m-je, mꞌtəl mꞌisɨ mꞌingə kɔ̰̀ gogɨ kdɔ ta lə-si titɨ ndo kɨ́ ra dené kin bè, sar kadɨ ta lə Kristɨ rusɨ-né mḛḛ-si.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, mꞌndigɨ kadɨ ma̰ ya mꞌa̰ rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ɓá mꞌa koo gangɨ ndi-m kɨ́ mꞌa pa-né sə-si ta ɓəy, kdɔtalə ta kɨ́ dɔ-si-tɨ lé ubə ta-m gususu.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Sə̰i kɨ́ ꞌndigi kuləi dɔ-si gin ndukun-tɨ lé, idəi-mi adɨ mꞌoo. Ta kɨ́ mbete ndukun pa lé, ooi al wa?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Abrakam ojɨ ngan-je kɨ́ dingəm joo; ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə, ə ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə al tɔ.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə lé, dꞌojɨ-é titɨ kɨ́ dow-je dꞌojɨ-né-na̰ kin ya, ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə al lé, dꞌojɨ-é kojɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ta kinlé to mḛḛ ta: Dené-je kinlé, ꞌtɔjɨ kulənojɨ kɨ́ gin joo. Ḛ kɨ́ dɔsa̰y tɔjɨ kulənojɨ kɨ́ ꞌdɔɔ natɨ dɔ mbal Sina̰y-tɨ; ḛ ɓá to Agar kɨ́ ojɨ ɓə;
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Agar lé, tɔjɨ mbal Sina̰y kɨ́ dɔnangɨ Arabi-tɨ – ə ḛ tokɨ ɓebo Jorijalḛm kɨ́ ɓone bè, kdɔtalə Jorijalḛm kɨ̀ dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌto ɓə-je.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Ngà Jorijalḛm kɨ́ taá lé, to ɓə al, ə ḛ ɓá tokɨ kɔ̰-ji bè.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Kdɔtalə ꞌndàngɨ ꞌpanè:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ngankɔ̰-m-je, sə̰i lé, ꞌtoi ngan-je kɨ́ dꞌojɨ-si kɨ́ go kunmindɨ-tɨ, gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né Isakɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ kin bè.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ngà titɨ kɨ́ ndɔkɨ ngon kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né ngan-je ulə-né kəm ḛ kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay ndoo kinlé, ɓone bè kàrè tò bè ya tɔ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Ə ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè ri wa? ꞌNdàngɨ ꞌpanè: ꞌTubə ɓə kin kɨ̀ ngon-é burə, kdɔtalə ngon ɓə à to njènéndubə natɨ kɨ̀ ngon lə dené kɨ́ to ɓə al al.
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Beɓa ngankɔ̰-m-je, jə̰i jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə kin al, ngà jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə al.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.