Gálatas 4
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Ə ta kɨ́ mꞌɔw pa ɓan: Ngon kɨ́ à to njènéndubə lé, ḛ ya to ꞌɓa né-je lay, ngà lokɨ dɔ-é nà̰y ɓəy lé, né kɨ́ tò gay rɔ-é-tɨ kɨ̀ ɓə goto.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Ngà ḛ isɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə njékində kəm-dé go-é-tɨ, kɨ̀ njékoo go né-je-tɨ liə sar kadɨ dɔkaglo kɨ́ bɔbɨ-é ɔjɨ lé asɨ-né.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Jə̰i kàrè, lokɨ ndɔkɨ jꞌtoi kɨ ngan-je bè ɓəy lé, jꞌrai ɓə lə né-je kɨ́ kɔgɨ kare bè kɨ́ dɔnangɨ-tɨ;
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 ngà lokɨ dɔkaglo asɨ lé, Lubə ulə Ngon-é, adɨ dené ojɨ-é, ə ḛ kàrè ulə dɔ-é gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Bè kadɨ taa-né dow-je kɨ́ dꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun ilə-dé taá, kdɔ kadɨ jꞌtəli ngan lə Lubə.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Kdɔtalə to kɨ́ jꞌtoi ngan lə Lubə lé ɓá, ḛ ulə-né Ndil Ngon-é adɨ isɨ mḛḛ-ji-tɨ, adɨ isɨ ndàngɨ dɔ-é panè: Aba! Bɔbɨ-m!
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Beɓa i ꞌto ɓə al ngá, ngà i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy; ə kinə i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy rəmə, i ꞌto njènéndubə kɨ̀ takul Lubə tɔ.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Low ndɔkɨ lé, sə̰i ꞌgəi Lubə al, ꞌrai ɓə lə magɨ-je kɨ́ ꞌto lubə-je kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ngà ɓone bè kɨ́ sə̰i ꞌgəi Lubə, əse kɨ́ Lubə gə-si majɨ ngá kinlé, ra ban ɓəy ɓá ꞌndigi kɔsi nakɨ-nakɨ təli kuləi rɔ-si mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ tɔ́gɨ-dé goto, kɨ́ to ngan né-je kɨ́ mḛḛ wəy kare kin, kdɔ kadɨ ꞌrai ɓə lə-dé gogɨ ɓəy wa?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Isi indəi kəm-si go ndɔ-je-tɨ, kɨ̀ go na̰y-je-tɨ, kɨ̀ dɔkaglo-je-tɨ, kɨ̀ ɓal-je-tɨ al ɓan!
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 ꞌRai adi mꞌɓəl mꞌpanè kɔ̰̀ kɨ́ mꞌingə kdɔ ta lə-si kinlé à kḭ tò kɔgɨ kare.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kɔgri ya, ꞌtiti-na̰ sə-m titɨ kɨ́ ma̰ mꞌtitɨ-né-na̰ sə-si kin bè.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè sə̰i ꞌrai sə-m al. ꞌGəi majɨ kɨ́ ndɔkɨ mɔ̰y ɓá to kəm rəbɨ kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ mꞌilə-né mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dan-si-tɨ.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Mətɨ kɨ́ rɔ-m-tɨ kɨ́ ingəi kɔ̰̀-é kin kàrè, sə̰i ꞌnədi-mi al rəm, ɓá mꞌto n̰ḛ kəm-si-tɨ al rəm; ngà kuwə ɓá sə̰i uwəi-mi rɔ-si-tɨ tokɨ malayka lə Lubə bè, tokɨ Jeju Kristɨ bè.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Ə rɔnəl kɨ́ ndɔkɨ ꞌrai n̰a̰ lé tò rá ngá wa? Kdɔtalə mꞌpa ta lə-si mꞌpanè: Kinə lé to né kɨ́ a kasi rai rəmə lé, kəm-si ya kàrè ndɔkɨ a tɔri kadi-mi.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Ngà mꞌtəl njèba lə-si kdɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ mꞌidə-si lé tɔ ɓəy wa?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Njékadɨ rɔ-dé nga̰ njim rɔ-si-tɨ kinlé, to rɔ nga̰ njim kɨ́ majɨ al; dḛ ꞌndigɨ kɔr-si rɔ-ji-tɨ kɔgɨ, kdɔ kadɨ rɔ-si təl nga̰ njim rɔ-dé dḛ-tɨ.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 To né kɨ́ majɨ kadɨ rɔ dow nga̰ njim lo ra majɨ-tɨ kɨ̀ dɔkaglo-je lay, ɓɨ kadɨ mꞌisɨ dan-si-tɨ ya par tá al.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Ngan-m-je, mꞌtəl mꞌisɨ mꞌingə kɔ̰̀ gogɨ kdɔ ta lə-si titɨ ndo kɨ́ ra dené kin bè, sar kadɨ ta lə Kristɨ rusɨ-né mḛḛ-si.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, mꞌndigɨ kadɨ ma̰ ya mꞌa̰ rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ɓá mꞌa koo gangɨ ndi-m kɨ́ mꞌa pa-né sə-si ta ɓəy, kdɔtalə ta kɨ́ dɔ-si-tɨ lé ubə ta-m gususu.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Sə̰i kɨ́ ꞌndigi kuləi dɔ-si gin ndukun-tɨ lé, idəi-mi adɨ mꞌoo. Ta kɨ́ mbete ndukun pa lé, ooi al wa?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Abrakam ojɨ ngan-je kɨ́ dingəm joo; ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə, ə ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə al tɔ.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə lé, dꞌojɨ-é titɨ kɨ́ dow-je dꞌojɨ-né-na̰ kin ya, ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə al lé, dꞌojɨ-é kojɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Ta kinlé to mḛḛ ta: Dené-je kinlé, ꞌtɔjɨ kulənojɨ kɨ́ gin joo. Ḛ kɨ́ dɔsa̰y tɔjɨ kulənojɨ kɨ́ ꞌdɔɔ natɨ dɔ mbal Sina̰y-tɨ; ḛ ɓá to Agar kɨ́ ojɨ ɓə;
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Agar lé, tɔjɨ mbal Sina̰y kɨ́ dɔnangɨ Arabi-tɨ – ə ḛ tokɨ ɓebo Jorijalḛm kɨ́ ɓone bè, kdɔtalə Jorijalḛm kɨ̀ dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌto ɓə-je.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Ngà Jorijalḛm kɨ́ taá lé, to ɓə al, ə ḛ ɓá tokɨ kɔ̰-ji bè.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Kdɔtalə ꞌndàngɨ ꞌpanè:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ngankɔ̰-m-je, sə̰i lé, ꞌtoi ngan-je kɨ́ dꞌojɨ-si kɨ́ go kunmindɨ-tɨ, gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né Isakɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ kin bè.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ngà titɨ kɨ́ ndɔkɨ ngon kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né ngan-je ulə-né kəm ḛ kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay ndoo kinlé, ɓone bè kàrè tò bè ya tɔ.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Ə ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè ri wa? ꞌNdàngɨ ꞌpanè: ꞌTubə ɓə kin kɨ̀ ngon-é burə, kdɔtalə ngon ɓə à to njènéndubə natɨ kɨ̀ ngon lə dené kɨ́ to ɓə al al.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Beɓa ngankɔ̰-m-je, jə̰i jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə kin al, ngà jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə al.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.