Gálatas 4

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ə ta kɨ́ mꞌɔw pa ɓan: Ngon kɨ́ à to njènéndubə lé, ḛ ya to ꞌɓa né-je lay, ngà lokɨ dɔ-é nà̰y ɓəy lé, né kɨ́ tò gay rɔ-é-tɨ kɨ̀ ɓə goto.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Ngà ḛ isɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə njékində kəm-dé go-é-tɨ, kɨ̀ njékoo go né-je-tɨ liə sar kadɨ dɔkaglo kɨ́ bɔbɨ-é ɔjɨ lé asɨ-né.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Jə̰i kàrè, lokɨ ndɔkɨ jꞌtoi kɨ ngan-je bè ɓəy lé, jꞌrai ɓə lə né-je kɨ́ kɔgɨ kare bè kɨ́ dɔnangɨ-tɨ;
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 ngà lokɨ dɔkaglo asɨ lé, Lubə ulə Ngon-é, adɨ dené ojɨ-é, ə ḛ kàrè ulə dɔ-é gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Bè kadɨ taa-né dow-je kɨ́ dꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun ilə-dé taá, kdɔ kadɨ jꞌtəli ngan lə Lubə.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Kdɔtalə to kɨ́ jꞌtoi ngan lə Lubə lé ɓá, ḛ ulə-né Ndil Ngon-é adɨ isɨ mḛḛ-ji-tɨ, adɨ isɨ ndàngɨ dɔ-é panè: Aba! Bɔbɨ-m!
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Beɓa i ꞌto ɓə al ngá, ngà i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy; ə kinə i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy rəmə, i ꞌto njènéndubə kɨ̀ takul Lubə tɔ.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Low ndɔkɨ lé, sə̰i ꞌgəi Lubə al, ꞌrai ɓə lə magɨ-je kɨ́ ꞌto lubə-je kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ngà ɓone bè kɨ́ sə̰i ꞌgəi Lubə, əse kɨ́ Lubə gə-si majɨ ngá kinlé, ra ban ɓəy ɓá ꞌndigi kɔsi nakɨ-nakɨ təli kuləi rɔ-si mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ tɔ́gɨ-dé goto, kɨ́ to ngan né-je kɨ́ mḛḛ wəy kare kin, kdɔ kadɨ ꞌrai ɓə lə-dé gogɨ ɓəy wa?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Isi indəi kəm-si go ndɔ-je-tɨ, kɨ̀ go na̰y-je-tɨ, kɨ̀ dɔkaglo-je-tɨ, kɨ̀ ɓal-je-tɨ al ɓan!
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 ꞌRai adi mꞌɓəl mꞌpanè kɔ̰̀ kɨ́ mꞌingə kdɔ ta lə-si kinlé à kḭ tò kɔgɨ kare.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kɔgri ya, ꞌtiti-na̰ sə-m titɨ kɨ́ ma̰ mꞌtitɨ-né-na̰ sə-si kin bè.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè sə̰i ꞌrai sə-m al. ꞌGəi majɨ kɨ́ ndɔkɨ mɔ̰y ɓá to kəm rəbɨ kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ mꞌilə-né mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dan-si-tɨ.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Mətɨ kɨ́ rɔ-m-tɨ kɨ́ ingəi kɔ̰̀-é kin kàrè, sə̰i ꞌnədi-mi al rəm, ɓá mꞌto n̰ḛ kəm-si-tɨ al rəm; ngà kuwə ɓá sə̰i uwəi-mi rɔ-si-tɨ tokɨ malayka lə Lubə bè, tokɨ Jeju Kristɨ bè.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Ə rɔnəl kɨ́ ndɔkɨ ꞌrai n̰a̰ lé tò rá ngá wa? Kdɔtalə mꞌpa ta lə-si mꞌpanè: Kinə lé to né kɨ́ a kasi rai rəmə lé, kəm-si ya kàrè ndɔkɨ a tɔri kadi-mi.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Ngà mꞌtəl njèba lə-si kdɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ mꞌidə-si lé tɔ ɓəy wa?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Njékadɨ rɔ-dé nga̰ njim rɔ-si-tɨ kinlé, to rɔ nga̰ njim kɨ́ majɨ al; dḛ ꞌndigɨ kɔr-si rɔ-ji-tɨ kɔgɨ, kdɔ kadɨ rɔ-si təl nga̰ njim rɔ-dé dḛ-tɨ.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 To né kɨ́ majɨ kadɨ rɔ dow nga̰ njim lo ra majɨ-tɨ kɨ̀ dɔkaglo-je lay, ɓɨ kadɨ mꞌisɨ dan-si-tɨ ya par tá al.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Ngan-m-je, mꞌtəl mꞌisɨ mꞌingə kɔ̰̀ gogɨ kdɔ ta lə-si titɨ ndo kɨ́ ra dené kin bè, sar kadɨ ta lə Kristɨ rusɨ-né mḛḛ-si.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, mꞌndigɨ kadɨ ma̰ ya mꞌa̰ rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ɓá mꞌa koo gangɨ ndi-m kɨ́ mꞌa pa-né sə-si ta ɓəy, kdɔtalə ta kɨ́ dɔ-si-tɨ lé ubə ta-m gususu.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Sə̰i kɨ́ ꞌndigi kuləi dɔ-si gin ndukun-tɨ lé, idəi-mi adɨ mꞌoo. Ta kɨ́ mbete ndukun pa lé, ooi al wa?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Abrakam ojɨ ngan-je kɨ́ dingəm joo; ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə, ə ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə al tɔ.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə lé, dꞌojɨ-é titɨ kɨ́ dow-je dꞌojɨ-né-na̰ kin ya, ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə al lé, dꞌojɨ-é kojɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Ta kinlé to mḛḛ ta: Dené-je kinlé, ꞌtɔjɨ kulənojɨ kɨ́ gin joo. Ḛ kɨ́ dɔsa̰y tɔjɨ kulənojɨ kɨ́ ꞌdɔɔ natɨ dɔ mbal Sina̰y-tɨ; ḛ ɓá to Agar kɨ́ ojɨ ɓə;
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Agar lé, tɔjɨ mbal Sina̰y kɨ́ dɔnangɨ Arabi-tɨ – ə ḛ tokɨ ɓebo Jorijalḛm kɨ́ ɓone bè, kdɔtalə Jorijalḛm kɨ̀ dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌto ɓə-je.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ngà Jorijalḛm kɨ́ taá lé, to ɓə al, ə ḛ ɓá tokɨ kɔ̰-ji bè.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Kdɔtalə ꞌndàngɨ ꞌpanè:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Ngankɔ̰-m-je, sə̰i lé, ꞌtoi ngan-je kɨ́ dꞌojɨ-si kɨ́ go kunmindɨ-tɨ, gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né Isakɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ kin bè.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Ngà titɨ kɨ́ ndɔkɨ ngon kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né ngan-je ulə-né kəm ḛ kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay ndoo kinlé, ɓone bè kàrè tò bè ya tɔ.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Ə ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè ri wa? ꞌNdàngɨ ꞌpanè: ꞌTubə ɓə kin kɨ̀ ngon-é burə, kdɔtalə ngon ɓə à to njènéndubə natɨ kɨ̀ ngon lə dené kɨ́ to ɓə al al.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Beɓa ngankɔ̰-m-je, jə̰i jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə kin al, ngà jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə al.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.