Gálatas 4

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ə ta kɨ́ mꞌɔw pa ɓan: Ngon kɨ́ à to njènéndubə lé, ḛ ya to ꞌɓa né-je lay, ngà lokɨ dɔ-é nà̰y ɓəy lé, né kɨ́ tò gay rɔ-é-tɨ kɨ̀ ɓə goto.
1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ngà ḛ isɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə njékində kəm-dé go-é-tɨ, kɨ̀ njékoo go né-je-tɨ liə sar kadɨ dɔkaglo kɨ́ bɔbɨ-é ɔjɨ lé asɨ-né.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Jə̰i kàrè, lokɨ ndɔkɨ jꞌtoi kɨ ngan-je bè ɓəy lé, jꞌrai ɓə lə né-je kɨ́ kɔgɨ kare bè kɨ́ dɔnangɨ-tɨ;
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo.
4 ngà lokɨ dɔkaglo asɨ lé, Lubə ulə Ngon-é, adɨ dené ojɨ-é, ə ḛ kàrè ulə dɔ-é gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun.
4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Bè kadɨ taa-né dow-je kɨ́ dꞌisɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə ndukun ilə-dé taá, kdɔ kadɨ jꞌtəli ngan lə Lubə.
5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Kdɔtalə to kɨ́ jꞌtoi ngan lə Lubə lé ɓá, ḛ ulə-né Ndil Ngon-é adɨ isɨ mḛḛ-ji-tɨ, adɨ isɨ ndàngɨ dɔ-é panè: Aba! Bɔbɨ-m!
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Beɓa i ꞌto ɓə al ngá, ngà i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy; ə kinə i ꞌto ngon kɨ́ kojɨ kəy rəmə, i ꞌto njènéndubə kɨ̀ takul Lubə tɔ.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Low ndɔkɨ lé, sə̰i ꞌgəi Lubə al, ꞌrai ɓə lə magɨ-je kɨ́ ꞌto lubə-je kɨ́ tɔgrɔ-tɨ al.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Ngà ɓone bè kɨ́ sə̰i ꞌgəi Lubə, əse kɨ́ Lubə gə-si majɨ ngá kinlé, ra ban ɓəy ɓá ꞌndigi kɔsi nakɨ-nakɨ təli kuləi rɔ-si mḛḛ né-je-tɨ kɨ́ tɔ́gɨ-dé goto, kɨ́ to ngan né-je kɨ́ mḛḛ wəy kare kin, kdɔ kadɨ ꞌrai ɓə lə-dé gogɨ ɓəy wa?
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Isi indəi kəm-si go ndɔ-je-tɨ, kɨ̀ go na̰y-je-tɨ, kɨ̀ dɔkaglo-je-tɨ, kɨ̀ ɓal-je-tɨ al ɓan!
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 ꞌRai adi mꞌɓəl mꞌpanè kɔ̰̀ kɨ́ mꞌingə kdɔ ta lə-si kinlé à kḭ tò kɔgɨ kare.
11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 Ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, kɔgri ya, ꞌtiti-na̰ sə-m titɨ kɨ́ ma̰ mꞌtitɨ-né-na̰ sə-si kin bè.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè sə̰i ꞌrai sə-m al. ꞌGəi majɨ kɨ́ ndɔkɨ mɔ̰y ɓá to kəm rəbɨ kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ mꞌilə-né mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dan-si-tɨ.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne;
14 Mətɨ kɨ́ rɔ-m-tɨ kɨ́ ingəi kɔ̰̀-é kin kàrè, sə̰i ꞌnədi-mi al rəm, ɓá mꞌto n̰ḛ kəm-si-tɨ al rəm; ngà kuwə ɓá sə̰i uwəi-mi rɔ-si-tɨ tokɨ malayka lə Lubə bè, tokɨ Jeju Kristɨ bè.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Ə rɔnəl kɨ́ ndɔkɨ ꞌrai n̰a̰ lé tò rá ngá wa? Kdɔtalə mꞌpa ta lə-si mꞌpanè: Kinə lé to né kɨ́ a kasi rai rəmə lé, kəm-si ya kàrè ndɔkɨ a tɔri kadi-mi.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
16 Ngà mꞌtəl njèba lə-si kdɔ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ kɨ́ mꞌidə-si lé tɔ ɓəy wa?
16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Njékadɨ rɔ-dé nga̰ njim rɔ-si-tɨ kinlé, to rɔ nga̰ njim kɨ́ majɨ al; dḛ ꞌndigɨ kɔr-si rɔ-ji-tɨ kɔgɨ, kdɔ kadɨ rɔ-si təl nga̰ njim rɔ-dé dḛ-tɨ.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 To né kɨ́ majɨ kadɨ rɔ dow nga̰ njim lo ra majɨ-tɨ kɨ̀ dɔkaglo-je lay, ɓɨ kadɨ mꞌisɨ dan-si-tɨ ya par tá al.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
19 Ngan-m-je, mꞌtəl mꞌisɨ mꞌingə kɔ̰̀ gogɨ kdɔ ta lə-si titɨ ndo kɨ́ ra dené kin bè, sar kadɨ ta lə Kristɨ rusɨ-né mḛḛ-si.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, mꞌndigɨ kadɨ ma̰ ya mꞌa̰ rɔ-si-tɨ nɔ̰ɔ̰ ɓá mꞌa koo gangɨ ndi-m kɨ́ mꞌa pa-né sə-si ta ɓəy, kdɔtalə ta kɨ́ dɔ-si-tɨ lé ubə ta-m gususu.
20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Sə̰i kɨ́ ꞌndigi kuləi dɔ-si gin ndukun-tɨ lé, idəi-mi adɨ mꞌoo. Ta kɨ́ mbete ndukun pa lé, ooi al wa?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Abrakam ojɨ ngan-je kɨ́ dingəm joo; ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə, ə ḛ kɨ́ káre kɔ̰-é to ɓə al tɔ.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə lé, dꞌojɨ-é titɨ kɨ́ dow-je dꞌojɨ-né-na̰ kin ya, ngà ngon kɨ́ kɔ̰-é to ɓə al lé, dꞌojɨ-é kojɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Ta kinlé to mḛḛ ta: Dené-je kinlé, ꞌtɔjɨ kulənojɨ kɨ́ gin joo. Ḛ kɨ́ dɔsa̰y tɔjɨ kulənojɨ kɨ́ ꞌdɔɔ natɨ dɔ mbal Sina̰y-tɨ; ḛ ɓá to Agar kɨ́ ojɨ ɓə;
24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Agar lé, tɔjɨ mbal Sina̰y kɨ́ dɔnangɨ Arabi-tɨ – ə ḛ tokɨ ɓebo Jorijalḛm kɨ́ ɓone bè, kdɔtalə Jorijalḛm kɨ̀ dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌto ɓə-je.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Ngà Jorijalḛm kɨ́ taá lé, to ɓə al, ə ḛ ɓá tokɨ kɔ̰-ji bè.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
27 Kdɔtalə ꞌndàngɨ ꞌpanè:
27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; Esforça-te e clama, tu que não estás de parto; Porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Ngankɔ̰-m-je, sə̰i lé, ꞌtoi ngan-je kɨ́ dꞌojɨ-si kɨ́ go kunmindɨ-tɨ, gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né Isakɨ kɨ́ go kunmindɨ-tɨ kin bè.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
29 Ngà titɨ kɨ́ ndɔkɨ ngon kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ gangɨ-é kɨ́ dꞌojɨ-né ngan-je ulə-né kəm ḛ kɨ́ dꞌojɨ-é kɨ̀ tɔ́gɨ lə Ndil kɨ́ aa njay ndoo kinlé, ɓone bè kàrè tò bè ya tɔ.
29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Ə ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè ri wa? ꞌNdàngɨ ꞌpanè: ꞌTubə ɓə kin kɨ̀ ngon-é burə, kdɔtalə ngon ɓə à to njènéndubə natɨ kɨ̀ ngon lə dené kɨ́ to ɓə al al.
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Beɓa ngankɔ̰-m-je, jə̰i jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə kin al, ngà jꞌtoi ngan lə dené kɨ́ to ɓə al.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.