Atos 8
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ACF
1 Sol ndigɨ kɨ̀ dow-je dɔ tɔl-tɨ kɨ́ ꞌtɔl Etiyḛn.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Lokɨ Etiyḛn oy lé, dow-je kɨ́ njékilə kujɨ dɔ Lubə-tɨ, ꞌnɔ̰-é n̰a̰ ɓá dꞌun-é dꞌɔw ꞌdubɨ-é.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Sol uwə rɔ-é nga̰ kadɨ nꞌtɔɔ ko njékəwna̰-je, ḛ ɔw kɨ̀ mḛḛ kəy mḛḛ kəy ya tuwə dingəm-je kɨ̀ dené-je ungɨ-dé dangay-tɨ.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Ə dḛ kɨ́ ꞌsane-na̰ lé, dꞌɔw dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ̀ lo-lo.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Pilipɨ ɔw dɔnangɨ Samari-tɨ, mḛḛ ɓebo-tɨ káre bè, ilə mbḛ ta lə Kristɨ adɨ dow-je.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Nékɔjɨ-je kɨ́ Pilipɨ ra ra lé, kosɨ dow-je lay ya dꞌoo poy-é rəm, ɓá dꞌoo kɨ̀ kəm-dé rəm. Beɓa ta-dé asɨ-na̰ adɨ ꞌyəl mbi-dé majɨ dꞌoo-né ta-je lə Pilipɨ.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Kdɔ dow-je n̰a̰ ya ndil-je kɨ́ majɨ al ꞌtḛḛ mḛḛ-dé-tɨ kɔgɨ kɨ̀ nɔ̰ ta-dé-tɨ boy-boy, ɓá njérɔkoy mburukɨ-je, kɨ̀ njémətɨ-je n̰a̰ ya dꞌingə lapiya rəm tɔ.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Beɓa rɔ dow-je nəl-dé n̰a̰ mḛḛ ɓebo-tɨ kinlé.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Dɔkaglo-é-tɨ kinlé, dingəm káre bè kɨ́ ꞌɓa-é Simɔ̰ isɨ mḛḛ ɓebo-tɨ lé nɔ̰ɔ̰, isɨ ra mbəli adɨ ində dow-je kɨ́ Samari ɓəl-tɨ. Ḛ oo rɔ-é kɨ dow kɨ́ ngay.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Adɨ ngan-je kɨ́ sḛ rəm, dow-je kɨ́ tɔgɨ lay ya tagɨr lə-dé tò kɨ dɔ-é-tɨ ya sḛḛ. Ə ꞌpanè: Dingəm kinlé ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ lə Lubə kɨ́ ꞌɓa-é tɔ́gɨ kɨ́ al dɔ lo.
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ḛ ya ɓá tagɨr lə-dé tò kɨ dɔ-é-tɨ ya sḛḛ, kdɔtalə ḭ low nṵ ya isɨ ra né mbəli-je liə kɨ̀ né-je kɨ́ ində-né dow-je ɓəl-tɨ.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ngà lokɨ Pilipɨ ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kɔ̰ɓe lə Lubə rəm, kɨ́ sɔbɨ dɔ ri Jeju Kristɨ rəm lé, dḛ ꞌndigɨ dɔ ta-tɨ liə. Dingəm-je kɨ̀ dené-je kɨ́ ꞌndigɨ dɔ ta-tɨ liə lé ꞌra-dé batḛm.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Simɔ̰ lé ya kɨ̀ dɔ-é kàrè adɨ mḛḛ-é ta lə Pilipɨ adɨ ꞌra-é batḛm tɔ. Ḛ in̰ə go Pilipɨ al. Lokɨ ḛ oo né-je kɨ́ tɔjɨ tɔ́gɨ Lubə kɨ̀ nékɔjɨ-je kɨ́ ra né lé, lo ta igɨ-é səl.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Beɓa lokɨ njékɔwkulə-je lə Jeju kɨ́ dꞌisɨ Jorijalḛm dꞌoo poy dow-je kɨ́ dɔnangɨ Samari-tɨ kɨ́ dꞌadɨ mḛḛ-dé ta lə Lubə lé, dḛ dꞌulə Ja̰ kɨ̀ Piyər rɔ-dé-tɨ.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Lokɨ Piyər-je kɨ̀ Ja̰ dꞌɔw ꞌtḛḛ Samari-tɨ rəmə, dḛ ꞌpa ta kɨ̀ Lubə kdɔtalə njékadmḛḛ-je kdɔ kadɨ dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Kdɔ dan-dé-tɨ lé dow káre ya kàrè, Ndil kɨ́ aa njay ree dɔ-é-tɨ al ɓəy, ngà batḛm ya par ɓá ꞌra-dé kɨ̀ ri ꞌƁaɓe Jeju.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Beɓa Piyər kɨ̀ Ja̰ dꞌində ji-dé dɔ-dé-tɨ rəmə, dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Lokɨ Simɔ̰ oo kɨ́ njékɔwkulə-je lə Jeju dꞌində ji-dé dɔ njékadmḛḛ-je-tɨ adɨ dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay lé, ḛ adɨ-dé là,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 dəjɨ-dé-né panè: «Adi-mi tɔ́gɨ kin tɔ, kdɔ kadɨ kinə mꞌində ji-m dɔ dow-je-tɨ rəmə, dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay tɔ.»
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Ngà Piyər ilə-é-tɨ panè: «Kadɨ là lə-i tujɨ sə-i natɨ. Kdɔtalə i gɨr kɨ́ kadkare lə Lubə lé, ꞌa ndogɨ kɨ̀ là!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 I lé, né lə-i káre ya kàrè goto mḛḛ né-tɨ kinlé rəm, ɓá né kɨ́ usɨ-i-tɨ nè ya kàrè goto rəm tɔ, kdɔ mḛḛ-i majɨ takəm Lubə-tɨ al.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 ꞌIn̰ə tagɨr lə-i kɨ́ majɨ al kin kɔgɨ, ə ꞌpa ta kɨ̀ ꞌƁaɓe ə́ kinə lo-é tò rəmə-je in̰ə go kɔjra lə-i kɔgɨ adɨ-i.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kdɔtalə mꞌoo kɨ́ mḛḛ katɨ bangɨ rusɨ mḛḛ-i rəm, ɓá né ra kɨ́ njururu al ɓindɨ-i ɓindɨ-ɓindɨ rəm tɔ.»
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Beɓa Simɔ̰ lé idə Piyər-je kɨ̀ Ja̰ panè: «Sə̰i ya ꞌpai ta kɨ̀ ꞌƁaɓe kdɔ ta lə-m, kdɔ kadɨ né kɨ́ ꞌpai ta-é kinlé tḛḛ dɔ-m-tɨ al.»
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Lokɨ Piyər-je kɨ̀ Ja̰ ꞌpa ta kɨ́ dɔ ꞌƁaɓe-tɨ rəm, dꞌilə mbḛ ta liə rəm lé, ꞌtəl dꞌɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ gogɨ. Ta kɔw-dé kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, dḛ dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lə Jeju taá-taá mḛḛ ɓe-je-tɨ n̰a̰ kɨ́ dɔnangɨ Samari-tɨ.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Malayka lə ꞌƁaɓe idə Pilipɨ panè: «Ḭ taá ꞌɔw kəl lo-tɨ kɨ́ bəə bè; dɔ rəbɨ-tɨ kɨ́ ḭ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ɔw kɨ Gaja kɨ́ to rəbɨ kɨ́ diləlo-tɨ.»
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Pilipɨ ḭ tajinatɨ nè ya ɔw tɔ. Dɔ rəbɨ-tɨ lé, ḛ ingə dingəm káre kɨ́ to dow kɨ́ Etiyopi. To dingəm kɨ́ ꞌtɔɔ gəm-é, to dow kɨ́ boy n̰a̰, njèrakullə kɨ́ boy lo ngəm né-tɨ lə ngar kɨ́ dené kɨ́ Etiyopi kɨ́ ri-é lə Kandasɨ, ḛ ɔw Jorijalḛm ɔw ɔsɨ dɔ-é nangɨ nɔ̰̀ Lubə-tɨ.
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Lokɨ isɨ mḛḛ pusɨ-tɨ isɨ təl kɨ ɓee liə lé, ḛ isɨ ndó mbete lə Ejay kɨ́ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ taá-taá.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ndil Lubə idə Pilipɨ panè: «Ɔw mbɔ́ pusɨ-tɨ kin.»
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Ə Pilipɨ a̰y ngɔdɨ ɔw rəmə, oo dɔ ta kɨ́ dingəm kɨ́ Etiyopi kin isɨ ndó mḛḛ mbete-tɨ lə Ejay njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé. Ə dəjɨ-é panè: «Se i gə mḛḛ ta kɨ́ isɨ ndó kinlé majɨ wa?»Pilipɨ a̰y ngɔdɨ kɨ ta pusɨ-tɨ lə dow kɨ́ Etiyopi|alt="Philippe et l'eunuque Ethiopien" src="lb00331c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8:30"
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Beɓa dingəm lé ilə-é-tɨ panè: «Dow ɔr-m mḛḛ-é al ngà, mꞌa ra ban ɓá mꞌa gə mḛḛ-é wa?» Ḛ dəjɨ Pilipɨ adɨ-é al isɨ mḛḛ pusɨ-tɨ mbɔ́-é-tɨ.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Ta kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay kɨ́ ḛ ndó lé ə́n:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Dꞌulə rɔsɔl dɔ-é-tɨ kàrè dow ilə ká nàjɨ-tɨ liə al
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Njèrakullə kɨ́ boy kinlé, dəjɨ Pilipɨ panè: «Mꞌra-i kɔgri ya, kadɨ ꞌidə-m se to ná̰ ɓá njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kinlé pa ta liə bè wa? Ḛ pa ta kɨ́ dɔ-é ḛ-tɨ ya əse pa ta kɨ́ dɔ dow kɨ́ rangɨ-tɨ wa?»
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Beɓa Pilipɨ un ta ə ulə gin-é dɔ ta-tɨ kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ ḛ isɨ ndó lé ɓá idə-é-né Poyta kɨ́ Majɨ lə Jeju.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Dḛ dꞌun rəbɨ sar ꞌtḛḛ lo-tɨ madɨ kɨ́ man tò-tɨ. Beɓa njèrakullə kɨ́ boy lé panè: «ꞌOo bè, man ə́ tò tin, ngà se ri ɓá ɔgɨ kadɨ mꞌra batḛm wa?»
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Pilipɨ idə-é panè: «Kinə i adɨ mḛḛ-i lay Jeju lé, ꞌa ra batḛm ya.» Beɓa dingəm lé təl panè: «Mꞌadɨ mḛḛ-m kɨ́ Jeju Kristɨ to Ngon lə Lubə.»]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Beɓa ḛ un ndu adɨ pusɨ a̰ nangɨ. Rəmə Pilipɨ ɔw siə dan man-tɨ ɔw ra-é batḛm.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Ngà lokɨ dḛ ꞌtḛḛ kəm man-tɨ rəmə, Ndil ꞌƁaɓe un Pilipɨ ɔw siə adɨ njèrakullə kɨ́ boy lé oo-é al, ngà ḛ un ta rəbɨ liə ɔw kɨ̀ rɔnəl.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Pilipɨ ubə rəmə ubə ɓebo Ajotɨ-tɨ nṵ, ngá ɓá ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ taá-taá mḛḛ ɓebo-je-tɨ lay ɔw njal tḛḛ-né ɓebo Sejare-tɨ.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.