Atos 8

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sol ndigɨ kɨ̀ dow-je dɔ tɔl-tɨ kɨ́ ꞌtɔl Etiyḛn.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Lokɨ Etiyḛn oy lé, dow-je kɨ́ njékilə kujɨ dɔ Lubə-tɨ, ꞌnɔ̰-é n̰a̰ ɓá dꞌun-é dꞌɔw ꞌdubɨ-é.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Sol uwə rɔ-é nga̰ kadɨ nꞌtɔɔ ko njékəwna̰-je, ḛ ɔw kɨ̀ mḛḛ kəy mḛḛ kəy ya tuwə dingəm-je kɨ̀ dené-je ungɨ-dé dangay-tɨ.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Ə dḛ kɨ́ ꞌsane-na̰ lé, dꞌɔw dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ̀ lo-lo.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Pilipɨ ɔw dɔnangɨ Samari-tɨ, mḛḛ ɓebo-tɨ káre bè, ilə mbḛ ta lə Kristɨ adɨ dow-je.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Nékɔjɨ-je kɨ́ Pilipɨ ra ra lé, kosɨ dow-je lay ya dꞌoo poy-é rəm, ɓá dꞌoo kɨ̀ kəm-dé rəm. Beɓa ta-dé asɨ-na̰ adɨ ꞌyəl mbi-dé majɨ dꞌoo-né ta-je lə Pilipɨ.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Kdɔ dow-je n̰a̰ ya ndil-je kɨ́ majɨ al ꞌtḛḛ mḛḛ-dé-tɨ kɔgɨ kɨ̀ nɔ̰ ta-dé-tɨ boy-boy, ɓá njérɔkoy mburukɨ-je, kɨ̀ njémətɨ-je n̰a̰ ya dꞌingə lapiya rəm tɔ.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Beɓa rɔ dow-je nəl-dé n̰a̰ mḛḛ ɓebo-tɨ kinlé.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Dɔkaglo-é-tɨ kinlé, dingəm káre bè kɨ́ ꞌɓa-é Simɔ̰ isɨ mḛḛ ɓebo-tɨ lé nɔ̰ɔ̰, isɨ ra mbəli adɨ ində dow-je kɨ́ Samari ɓəl-tɨ. Ḛ oo rɔ-é kɨ dow kɨ́ ngay.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Adɨ ngan-je kɨ́ sḛ rəm, dow-je kɨ́ tɔgɨ lay ya tagɨr lə-dé tò kɨ dɔ-é-tɨ ya sḛḛ. Ə ꞌpanè: Dingəm kinlé ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ lə Lubə kɨ́ ꞌɓa-é tɔ́gɨ kɨ́ al dɔ lo.
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Ḛ ya ɓá tagɨr lə-dé tò kɨ dɔ-é-tɨ ya sḛḛ, kdɔtalə ḭ low nṵ ya isɨ ra né mbəli-je liə kɨ̀ né-je kɨ́ ində-né dow-je ɓəl-tɨ.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Ngà lokɨ Pilipɨ ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kɔ̰ɓe lə Lubə rəm, kɨ́ sɔbɨ dɔ ri Jeju Kristɨ rəm lé, dḛ ꞌndigɨ dɔ ta-tɨ liə. Dingəm-je kɨ̀ dené-je kɨ́ ꞌndigɨ dɔ ta-tɨ liə lé ꞌra-dé batḛm.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Simɔ̰ lé ya kɨ̀ dɔ-é kàrè adɨ mḛḛ-é ta lə Pilipɨ adɨ ꞌra-é batḛm tɔ. Ḛ in̰ə go Pilipɨ al. Lokɨ ḛ oo né-je kɨ́ tɔjɨ tɔ́gɨ Lubə kɨ̀ nékɔjɨ-je kɨ́ ra né lé, lo ta igɨ-é səl.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Beɓa lokɨ njékɔwkulə-je lə Jeju kɨ́ dꞌisɨ Jorijalḛm dꞌoo poy dow-je kɨ́ dɔnangɨ Samari-tɨ kɨ́ dꞌadɨ mḛḛ-dé ta lə Lubə lé, dḛ dꞌulə Ja̰ kɨ̀ Piyər rɔ-dé-tɨ.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Lokɨ Piyər-je kɨ̀ Ja̰ dꞌɔw ꞌtḛḛ Samari-tɨ rəmə, dḛ ꞌpa ta kɨ̀ Lubə kdɔtalə njékadmḛḛ-je kdɔ kadɨ dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Kdɔ dan-dé-tɨ lé dow káre ya kàrè, Ndil kɨ́ aa njay ree dɔ-é-tɨ al ɓəy, ngà batḛm ya par ɓá ꞌra-dé kɨ̀ ri ꞌƁaɓe Jeju.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Beɓa Piyər kɨ̀ Ja̰ dꞌində ji-dé dɔ-dé-tɨ rəmə, dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Lokɨ Simɔ̰ oo kɨ́ njékɔwkulə-je lə Jeju dꞌində ji-dé dɔ njékadmḛḛ-je-tɨ adɨ dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay lé, ḛ adɨ-dé là,
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 dəjɨ-dé-né panè: «Adi-mi tɔ́gɨ kin tɔ, kdɔ kadɨ kinə mꞌində ji-m dɔ dow-je-tɨ rəmə, dꞌingə Ndil kɨ́ aa njay tɔ.»
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Ngà Piyər ilə-é-tɨ panè: «Kadɨ là lə-i tujɨ sə-i natɨ. Kdɔtalə i gɨr kɨ́ kadkare lə Lubə lé, ꞌa ndogɨ kɨ̀ là!
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 I lé, né lə-i káre ya kàrè goto mḛḛ né-tɨ kinlé rəm, ɓá né kɨ́ usɨ-i-tɨ nè ya kàrè goto rəm tɔ, kdɔ mḛḛ-i majɨ takəm Lubə-tɨ al.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 ꞌIn̰ə tagɨr lə-i kɨ́ majɨ al kin kɔgɨ, ə ꞌpa ta kɨ̀ ꞌƁaɓe ə́ kinə lo-é tò rəmə-je in̰ə go kɔjra lə-i kɔgɨ adɨ-i.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kdɔtalə mꞌoo kɨ́ mḛḛ katɨ bangɨ rusɨ mḛḛ-i rəm, ɓá né ra kɨ́ njururu al ɓindɨ-i ɓindɨ-ɓindɨ rəm tɔ.»
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Beɓa Simɔ̰ lé idə Piyər-je kɨ̀ Ja̰ panè: «Sə̰i ya ꞌpai ta kɨ̀ ꞌƁaɓe kdɔ ta lə-m, kdɔ kadɨ né kɨ́ ꞌpai ta-é kinlé tḛḛ dɔ-m-tɨ al.»
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Lokɨ Piyər-je kɨ̀ Ja̰ ꞌpa ta kɨ́ dɔ ꞌƁaɓe-tɨ rəm, dꞌilə mbḛ ta liə rəm lé, ꞌtəl dꞌɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ gogɨ. Ta kɔw-dé kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, dḛ dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lə Jeju taá-taá mḛḛ ɓe-je-tɨ n̰a̰ kɨ́ dɔnangɨ Samari-tɨ.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Malayka lə ꞌƁaɓe idə Pilipɨ panè: «Ḭ taá ꞌɔw kəl lo-tɨ kɨ́ bəə bè; dɔ rəbɨ-tɨ kɨ́ ḭ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ɔw kɨ Gaja kɨ́ to rəbɨ kɨ́ diləlo-tɨ.»
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 Pilipɨ ḭ tajinatɨ nè ya ɔw tɔ. Dɔ rəbɨ-tɨ lé, ḛ ingə dingəm káre kɨ́ to dow kɨ́ Etiyopi. To dingəm kɨ́ ꞌtɔɔ gəm-é, to dow kɨ́ boy n̰a̰, njèrakullə kɨ́ boy lo ngəm né-tɨ lə ngar kɨ́ dené kɨ́ Etiyopi kɨ́ ri-é lə Kandasɨ, ḛ ɔw Jorijalḛm ɔw ɔsɨ dɔ-é nangɨ nɔ̰̀ Lubə-tɨ.
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 Lokɨ isɨ mḛḛ pusɨ-tɨ isɨ təl kɨ ɓee liə lé, ḛ isɨ ndó mbete lə Ejay kɨ́ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ taá-taá.
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ndil Lubə idə Pilipɨ panè: «Ɔw mbɔ́ pusɨ-tɨ kin.»
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Ə Pilipɨ a̰y ngɔdɨ ɔw rəmə, oo dɔ ta kɨ́ dingəm kɨ́ Etiyopi kin isɨ ndó mḛḛ mbete-tɨ lə Ejay njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé. Ə dəjɨ-é panè: «Se i gə mḛḛ ta kɨ́ isɨ ndó kinlé majɨ wa?»Pilipɨ a̰y ngɔdɨ kɨ ta pusɨ-tɨ lə dow kɨ́ Etiyopi|alt="Philippe et l'eunuque Ethiopien" src="lb00331c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8:30"
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Beɓa dingəm lé ilə-é-tɨ panè: «Dow ɔr-m mḛḛ-é al ngà, mꞌa ra ban ɓá mꞌa gə mḛḛ-é wa?» Ḛ dəjɨ Pilipɨ adɨ-é al isɨ mḛḛ pusɨ-tɨ mbɔ́-é-tɨ.
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Ta kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay kɨ́ ḛ ndó lé ə́n:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Dꞌulə rɔsɔl dɔ-é-tɨ kàrè dow ilə ká nàjɨ-tɨ liə al
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Njèrakullə kɨ́ boy kinlé, dəjɨ Pilipɨ panè: «Mꞌra-i kɔgri ya, kadɨ ꞌidə-m se to ná̰ ɓá njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kinlé pa ta liə bè wa? Ḛ pa ta kɨ́ dɔ-é ḛ-tɨ ya əse pa ta kɨ́ dɔ dow kɨ́ rangɨ-tɨ wa?»
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Beɓa Pilipɨ un ta ə ulə gin-é dɔ ta-tɨ kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ ḛ isɨ ndó lé ɓá idə-é-né Poyta kɨ́ Majɨ lə Jeju.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Dḛ dꞌun rəbɨ sar ꞌtḛḛ lo-tɨ madɨ kɨ́ man tò-tɨ. Beɓa njèrakullə kɨ́ boy lé panè: «ꞌOo bè, man ə́ tò tin, ngà se ri ɓá ɔgɨ kadɨ mꞌra batḛm wa?»
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Pilipɨ idə-é panè: «Kinə i adɨ mḛḛ-i lay Jeju lé, ꞌa ra batḛm ya.» Beɓa dingəm lé təl panè: «Mꞌadɨ mḛḛ-m kɨ́ Jeju Kristɨ to Ngon lə Lubə.»]
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Beɓa ḛ un ndu adɨ pusɨ a̰ nangɨ. Rəmə Pilipɨ ɔw siə dan man-tɨ ɔw ra-é batḛm.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Ngà lokɨ dḛ ꞌtḛḛ kəm man-tɨ rəmə, Ndil ꞌƁaɓe un Pilipɨ ɔw siə adɨ njèrakullə kɨ́ boy lé oo-é al, ngà ḛ un ta rəbɨ liə ɔw kɨ̀ rɔnəl.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Pilipɨ ubə rəmə ubə ɓebo Ajotɨ-tɨ nṵ, ngá ɓá ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ taá-taá mḛḛ ɓebo-je-tɨ lay ɔw njal tḛḛ-né ɓebo Sejare-tɨ.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.