Atos 3
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Ndɔ káre bè, ta ji losɔl-tɨ, Piyər kɨ̀ Ja̰ dꞌisɨ dꞌɔw mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə kdɔ pa ta kɨ̀ Lubə.
1 Pedro e João iam subindo ao templo para rezar à hora nona.
2 Lokɨ ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ ta rəbɨ kəy lə Lubə, kɨ́ ꞌɓa-é: «Ta rəbɨ kɨ́ kurə́ n̰a̰ lé», dow-je dꞌun dingəm káre kɨ́ nja-é oy mburukɨ lo kojɨ-é-tɨ nṵ dꞌisɨ dꞌɔw siə titɨ. Ndɔ-je lay ya dꞌində-é mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə kadɨ kɔy né dow-je kɨ́ dꞌisɨ dꞌɔw takəy-tɨ lə Lubə.
2 Nisto levavam um homem que era coxo de nascença e que punham todos os dias à porta do templo, chamada Formosa, para que pedisse esmolas aos que entravam no templo.
3 Beɓa lokɨ dingəm lé, oo Piyər-je kɨ̀ Ja̰ kɨ́ dꞌisɨ dꞌɔw mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə rəmə, ḛ kɔy-dé né.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrando no templo, implorou a eles uma esmola.
4 Rəmə Piyər dḛ kɨ̀ Ja̰ dꞌoo-é gə́rə́rə́, ə Piyər idə-é panè: «ꞌOo-ji nè bè!»
4 Pedro fitou nele os olhos, como também João, e disse: Olha para nós.
5 Rəmə dingəm lé kàrè, oo-dé gə́rə́rə́ ya tɔ, kdɔtalə ḛ gɨr mḛḛ-é-tɨ kɨ́ nꞌa kingə né madɨ ji-dé-tɨ.
5 Ele os olhou com atenção esperando receber deles alguma coisa.
6 Beɓa Piyər idə-é panè: «Là əse lɔr goto ji-m-tɨ. Ngà né kɨ́ tò kadɨ madɨ-i ɓá tò tin: Kɨ̀ ri Jeju Kristɨ kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ, ḭ taá ꞌnjiyə!»
6 Pedro, porém, disse: Não tenho nem ouro nem prata, mas o que tenho eu te dou: em nome de Jesus Cristo Nazareno, levanta-te e anda!
7 Ngá ɓá Piyər lé, uwə jikɔl-é ra siə kadɨ-é ḭ-né taá, ya rəmə tajinatɨ nè ya nja-é-je kɨ̀ gul nja-é-je ndajɨ rəngɨ-rəngɨ gogɨ.
7 E tomando-o pela mão direita, levantou-o. Imediatamente os pés e os tornozelos se lhe firmaram. De um salto pôs-se de pé e andava.
8 Adɨ ḛ ubə nangɨ ratɨ a̰ dɔ nja-é-tɨ, ə ɔtɨ njiyə. Ḛ njiyə rəm, tal jakra-jakra rəm, ɓá tɔ́y Lubə andɨ-né mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə natɨ kɨ̀ njékɔwkulə-je lé.
8 Entrou com eles no templo, caminhando, saltando e louvando a Deus.
9 Dow-je lay ya dꞌoo-é ɔw njiyə rəm, ɔw tɔ́y Lubə rəm.
9 Todo o povo o viu andar e louvar a Deus.
10 Lokɨ dow-je ꞌgə-é kɨ́ to dingəm kɨ́ njékisɨ ta rəbɨ kəy-tɨ lə Lubə kɨ́ ꞌɓa-é «ta rəbɨ kɨ́ kurə́ n̰a̰» kdɔ kɔy né lé, dḛ lay ya ndil-dé tḛḛ sa̰y, ɓá lo ta igɨ-dé sə́l rəm, kdɔtalə né kɨ́ tḛḛ dɔ dingəm-tɨ kinlé.
10 Reconheceram ser o mesmo coxo que se sentava para mendigar à porta Formosa do templo, e encheram-se de espanto e pasmo pelo que lhe tinha acontecido.
11 Dingəm lé in̰ə go Piyər-je kɨ̀ Ja̰ al. Beɓa dow-je lay ya dꞌa̰y-na̰ kɨ rɔ-dé-tɨ «gin pal-tɨ lə Salomɔ̰» kɨ́ tò takəy-tɨ lə Lubə, kdɔ ndil-dé tḛḛ sa̰y.
11 Como ele se conservava perto de Pedro e João, uma multidão de curiosos afluiu a eles no pórtico chamado Salomão.
12 Lokɨ Piyər oo né kin bè rəmə, ḛ idə kosɨ dow-je lé panè: «Sə̰i dow-je kɨ́ dɔnangɨ Israyel-tɨ! Kdɔ ri ɓá lapiya kɨ́ dingəm kin ingə lé, ɔr ndil-si bè wa? Kdɔ ri ə́ sə̰i ooi-ji titɨ-na̰ né kɨ́ to tɔ́gɨ-ji əse to takul kujɨ kɨ́ jꞌilə dɔ Lubə-tɨ ɓá jꞌra-né dingəm kinlé jꞌadɨ-é njiyə bè wa?
12 À vista disso, falou Pedro ao povo: Homens de Israel, por que vos admirais assim? Ou por que fitais os olhos em nós, como se por nossa própria virtude ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 To Lubə lə Abrakam, kɨ̀ Lubə lə Isakɨ, kɨ̀ Lubə lə Jakobɨ, kɨ́ to Lubə lə ka-ji-je ɓá ulə riɓa dɔ ngonnjèkullə-tɨ liə Jeju. Sə̰i ya iləi-é ji ꞌboy-je-tɨ lə jipɨ-je rəm, ɓá sə̰i mbati-é nɔ̰̀ Pilatɨ-tɨ, lokɨ ḛ ɔjɨ kilə-é taá.
13 O Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó, o Deus de nossos pais glorificou seu servo Jesus, que vós entregastes e negastes perante Pilatos, quando este resolvera soltá-lo.
14 Sə̰i lé, ꞌmbati dow kɨ́ aa njay, njèra né kɨ́ njururu, rəmə njètɔl dow-je ɓá ꞌdəji kadɨ kɔgri ya dꞌilə-é taá dꞌadɨ-si.
14 Mas vós renegastes o Santo e o Justo e pedistes que se vos desse um homicida.
15 Sə̰i adi ꞌtɔl njèkadɨ kiskəm dow-je. Ngà Lubə adɨ-é tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ adɨ jꞌoo-é kɨ̀ kəm-ji.
15 Matastes o Príncipe da vida, mas Deus o ressuscitou dentre os mortos: disso nós somos testemunhas.
16 Dingəm kan, kɨ́ sə̰i ooi-é rəm, ꞌgəi-é majɨ rəm kinlé, to takul mḛḛ-ji kɨ́ jꞌadɨ Jeju, ɓá Jeju ya adɨ rɔ-é təl nga̰-né gəw-gəw tin. Kadmḛḛ Jeju ɓá dingəm kanlé ingə-né lapiya kɨ́ ɔr njutɨ adɨ sə̰i lay ya ooi-é tin.»
16 Em virtude da fé em seu nome foi que esse mesmo nome consolidou este homem, que vedes e conheceis. Foi a fé em Jesus que lhe deu essa cura perfeita, à vista de todos vós.
17 «Beɓa ɓone bè kinlé, ngankɔ̰-m-je, mꞌgə kɨ́ né kɨ́ ndɔkɨ sə̰i kɨ̀ ꞌboy-je lə-si ꞌrai kɨ̀ Jeju lé, ꞌrai dɔ mbə́-tɨ.
17 Agora, irmãos, sei que o fizestes por ignorância, como também os vossos chefes.
18 Ngà Lubə adɨ né kinlé ra né bè, kdɔ kadɨ ta kɨ́ njépata-je kɨ́ ta-é-tɨ lay ya ꞌpa kete kinlé né-é ra-né né. Lubə panè: Kristɨ à kingə kɔ̰̀.
18 Deus, porém, assim cumpriu o que já antes anunciara pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo devia padecer.
19 Beɓa in̰əi panjiyə-si-je kɨ́ majɨ al, ə ꞌtəli kɨ rɔ Lubə-tɨ kadɨ-é bɔr majal-je lə-si kɔgɨ.
19 Arrependei-vos, portanto, e convertei-vos para serem apagados os vossos pecados.
20 Beɓa ꞌƁaɓe à kadɨ-si dɔkaglo mḛḛ kusɨ nangɨ rəm, ɓá à kulə Jeju, kɨ́ to Kristɨ, dow kɨ́ ḛ mbətɨ-é kete kdɔ ta lə-si lé kadɨ-si. Kristɨ, dow kɨ́ Lubə mbətɨ-é lé to Jeju.
20 Virão, assim, da parte do Senhor os tempos de refrigério, e ele enviará aquele que vos é destinado: Cristo Jesus.
21 Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, tò kadɨ Jeju Kristɨ lé à kisɨ dɔra̰-tɨ sar dɔkaglo-tɨ kɨ́ Lubə à kadɨ né-je lay təl kɨ́ sigɨ, titɨ kɨ́ Lubə pa-né kete low nṵ adɨ njépata-je kɨ́ ta-é-tɨ, kɨ́ ꞌto dow-je kɨ́ dꞌaa njay.
21 É necessário, porém, que o céu o receba até os tempos da restauração universal, da qual falou Deus outrora pela boca dos seus santos profetas.
22 Beɓa ndɔkɨ Moiyijɨ panè: “ꞌƁaɓe Lubə lə-si à kadɨ-si njèpata kɨ́ ta-é-tɨ kɨ́ titɨ-na̰ sə-m ma̰ Moiyijɨ bè, ḛ à to ngonkɔ̰-si kɨ́ dan-si-tɨ ya; sə̰i a təli rɔ-si go ta-tɨ liə mḛḛ né-je-tɨ lay.
22 Já dissera Moisés: O Senhor, nosso Deus, vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim: a este ouvireis em tudo o que ele vos disser.
23 Dow kɨ́ rá-rá kɨ́ təl rɔ-é go ta-tɨ lə njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kin al lé, dꞌa tubə-é kɔgɨ dan dow-je-tɨ lə Lubə rəm, dꞌa tɔl-é kɔgɨ rəm tɔ.”
23 Todo aquele que não ouvir esse profeta será exterminado do meio do povo {Dt 18,15.19}.
24 Njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ lay kɨ́ un kutɨ-é dɔ Samiyel-tɨ nṵ sar dɔ dḛ kɨ́ dꞌore go-é lé, ꞌpa ta kete dɔ ndɔ-je-tɨ kɨ́ ji-si-tɨ kinlé tɔ.
24 Todos os profetas, que têm falado sucessivamente desde Samuel, anunciaram estes dias.
25 Sə̰i lé, kunmindɨ lə Lubə kɨ́ njépata-je kɨ́ ta-é-tɨ ꞌpa ta-é lé, tò kdɔ ta lə-si rəm, ɓá nojɨ kɨ́ Lubə ulə natɨ kɨ̀ ka-ji-je lé kàrè, sə̰i ubəi majɨ-é rəm tɔ. Lubə ulə nojɨ natɨ kɨ̀ ka-ji-je lokɨ ḛ idə-né Abrakam panè: “Gin dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lay ya dꞌa kingə tɔrndi kɨ̀ takul nganka-i.”
25 Vós sois filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os nossos pais, quando disse a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra {Gn 22,18}.
26 Beɓa, Lubə adɨ ngonnjèkullə liə tḛḛ kdɔ ta lə-si sə̰i ya dɔsa̰y. Ḛ ulə-é kdɔ kadɨ ree tɔrndi-é dɔ-si-tɨ kɨ̀ go rəbɨ ra kɨ́ à ra kadɨ ná̰-ná̰ dan-si-tɨ təl gidɨ-é adɨ majal-je liə.»
26 Foi em primeiro lugar para vós que Deus suscitou o seu servo, para vos abençoar, a fim de que cada um se aparte da sua iniqüidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.