Atos 26
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Agripa idə Pol panè: «Tarəbɨ tò tagɨ kadɨ ꞌpa ta dɔ rɔ-i-tɨ.» Beɓa Pol ɔy ji-é kɨ taá ə pa ta dɔ rɔ-é-tɨ panè:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 «I ngar Agripa, mꞌɔw kɨ̀ rɔnəl n̰a̰, kadɨ ɓone mꞌa̰ nɔ̰̀-i-tɨ mꞌpa ta dɔ rɔ-m-tɨ, dɔ né-je-tɨ kɨ́ jipɨ-je ꞌtilə ta-é dɔ-m-tɨ kin.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Jipɨ-je lé, nékoɓe-je lə-dé lay rəm, né-je lay kɨ́ ꞌnajɨ-na̰ ta dɔ-tɨ dɔ-tɨ kàrè, i gə majɨ n̰a̰ rəm tɔ. Beɓa kɔgri ya, mꞌdəjɨ-i kadɨ ꞌyəl mbi-i oo-né ta lə-m, kɨ̀ mḛḛ kɨ́ kilə dɔ madɨ-é-tɨ pɔ̰́ ya.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Basa-m-tɨ nṵ ya, panjiyə-m kɨ́ dan gin dow-je-tɨ lə-m lé, jipɨ-je lay ya ꞌgə majɨ; ɓa kisɨ-m mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, lo kulə gin-é-tɨ nṵ ya sar ɓone kin kàrè ꞌgə majɨ rəm tɔ.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 To kɨ́ mꞌto kɨ́ káre dan kutɨ dow-je-tɨ kɨ́ ꞌɓa-dé Parisi-je kɨ́ ꞌto njéra ta lə pole Lubə lə-ji kadɨ nga̰ n̰a̰ kinlé, jipɨ-je lay ya ꞌgə majɨ low nṵ rəm, dḛ ya kàrè tokɨ ꞌndigɨ lé, dꞌa pa kadɨ-si ooi rəm tɔ.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Kunmindɨ kɨ́ Lubə un adɨ ka-ji-je, ə́ mꞌində mḛḛ-m dɔ-tɨ mꞌpanè né-é à ra né lé, ḛ ɓá təl gin ka̰-m logangta-tɨ ngɔsnè tin.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Kunmindɨ kinlé, gin kojɨ lə-ji kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kɨ́ ꞌpole Lubə dꞌin̰ə ta-é al, ya ndɔɔ-je kɨ̀ kada-je kinlé, dꞌində mḛḛ-dé dɔ-tɨ tɔ. I ngar, to ta lə nékində mḛḛ dɔ-tɨ kinlé, ɓá jipɨ-je ꞌtilə-né ta-je dɔ-m-tɨ tin.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Kɔbɨ ɓo! Sə̰i lé, ta lə tɔsɨ kɨ́ Lubə à kadɨ dow-je kɨ́ dꞌoy ꞌtɔsɨ ndəl dꞌində lo tḛḛ lé, kdɔ ri ɓá adi to ta kɨ́ kare wa?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Kɨ́ sɔbɨ dɔ-m lé, ma̰ ya kɨ̀ dɔ-m kàrè ndɔkɨ mꞌrɔ kɨ̀ Jeju kɨ́ Najarɛtɨ-tɨ lé kɨ̀ tɔ́gɨ-m lay ya tɔ.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ḛ ɓá to né kɨ́ mꞌra mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, adɨ dow-je n̰a̰ dan dḛ-tɨ kɨ́ ꞌto njékaa njay-je lé, ma̰ ya mꞌungɨ-dé dangay-tɨ. To njékun dɔ njégugné-je lə Lubə ya, ɓá dꞌadɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé rəm, lokɨ tò kadɨ ꞌtɔl njékadmḛḛ-je kàrè, mꞌilə ta-m titɨ rəm tɔ.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Dḛ lé, taá-taá ya mꞌɔw mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je mꞌadɨ-dé kɔ̰̀ rəm, mꞌində tɔ́gɨ dɔ-dé-tɨ kadɨ ꞌpa takɔbɨ dɔ ta-tɨ lə Jeju, ɓá mḛḛ wɔngɨ-tɨ lə-m kɨ́ ra-m dɔ-dé-tɨ al dɔ majɨ kinlé, mꞌɔw njal mḛḛ ɓebo-je-tɨ kɨ́ dɔ ɓe mba-tɨ ya mꞌulə kəm-dé ndoo ɓəy.»
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Kdɔ né-je kinlé ya njékun dɔ njégugné-je lə Lubə dꞌadɨ-m tarəbɨ, ə dꞌadɨ-m tɔ́gɨ rəm, adɨ mꞌɔw dɔ-m kɨ ɓebo Damasɨ-tɨ.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 I ngar Agripa, à to ta kɨ́ kàdɨ̀ à ka̰ jam dɔ ɓe-tɨ je bè ngá, lokɨ mꞌɔw dɔ rəbɨ-tɨ ya ɓəy rəmə, mꞌoo londógɨ kɨ́ ndógɨ tɔy kàdɨ̀ ya ḭ dɔra̰-tɨ ree gəə dɔ-ji sipɨ kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌɔw sə-m.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Jḛ lay ya jꞌtusɨ nangɨ ə mꞌoo ndi dow pa sə-m ta kɨ̀ ta Əbrə panè: «Sol, Sol, kdɔ ri ɓá ꞌulə kəm-m ndoo bè wa?» Nékatɨ kɨ́ ꞌtɔsɨ-né kutɨ-i lé, tokɨ i ꞌnjirə kutɨ-i kɨ gogɨ-gogɨ ə à kusɨ rɔ-i-tɨ palangɨ ya tɔ.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Beɓa mꞌilə-é-tɨ mꞌpanè: I ꞌto ná̰ wa, ꞌƁaɓe? ꞌƁaɓe ilə-m-tɨ panè: «To ma̰ Jeju kɨ́ ꞌisɨ ꞌulə kəm-m ndoo lé ya.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ngà ꞌubə nangɨ ḭ ꞌa̰ dɔ nja-i-tɨ taá. Yən, mꞌtḛḛ sə-i kɔy kdɔ kində-i kadɨ ꞌto ngonnjèkullə lə-m. Né-je kɨ́ ꞌoo kɨ̀ kəm-i ngá kin rəm, ḛ kɨ́ mꞌa tḛḛ sə-i kɔy kdɔ kadɨ ꞌoo ɓəy kinlé, i ɓá ꞌa to njèkɔr go-é kadɨ dow-je dꞌoo.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Mꞌa taa-i kilə-i taá ji gin dow-je-tɨ kin rəm, ji gin dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al kɨ́ mꞌa kulə-i rɔ-dé-tɨ kin,
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 kdɔ kadɨ ꞌɔw ꞌtḛḛ kəm-dé kadɨ ꞌtḛḛ kɔgɨ londul-tɨ ə dꞌɔw lo-tɨ kɨ́ ndógɨ rəm, kadɨ ꞌtḛḛ kɔgɨ gin tɔ́gɨ-tɨ lə Sata̰ ə dꞌɔw gin tɔ́gɨ-tɨ lə Lubə rəm, kdɔ kadɨ lokɨ dꞌadɨ-m mḛḛ-dé rəmə, Lubə in̰ə go majal-je lə-dé kɔgɨ adɨ-dé rəm, ɓá kdɔ kadɨ dꞌingə-né nékugə dɔji natɨ kɨ̀ dow-je kɨ́ Lubə ɔr-dé ində-dé tagay kin rəm tɔ.»
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 «I ngar Agripa, né kin ɓá, mꞌtəl-né rɔ-m go né-tɨ kɨ́ dɔra̰-tɨ kɨ́ ra-m tokɨ nḭ bè kin tin.»
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ngà ma̰ lé, mꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ mꞌadɨ dow-je kɨ́ ɓebo Damasɨ-tɨ ya kete, ɓá dḛ kɨ́ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, kɨ̀ dḛ kɨ́ dɔnangɨ Jude-tɨ rəm, ɓá mꞌadɨ dḛ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al mꞌpanè: Kadɨ dꞌin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ ə ꞌree rɔ Lubə-tɨ rəm, kadɨ kullə ra-dé tuwə kullə ra dow-je kɨ́ dꞌin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ ɓane.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Né kin ɓá jipɨ-je ꞌtətɨ-m-né dꞌuwə-m mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə ya ə ꞌsangɨ kadɨ ꞌtɔl-m-né lé tin.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Ngà Lubə ngəm-m sar mḛḛ ndɔ-tɨ kin, adɨ ma̰ mꞌpa ta liə madɨ ngan dow-je kɨ̀ dow-je kɨ́ boy tin. Mꞌpa ta mꞌadɨ tɔɔ ur rangɨ al, ngà to né-je kɨ́ Moiyijɨ-je kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌpa ꞌpanè à ra né lé, ya ɓá mꞌpa,
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 adɨ to ta lə Kristɨ kɨ́ à kingə kɔ̰̀ rəm, ɓá ḛ ya à to dow kɨ́ dɔsa̰y kɨ́ à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ ə à kilə mbḛ londógɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kajɨ kadɨ jipɨ-je rəm, kadɨ gin dow-je kɨ́ ꞌto jipɨ-je al rəm lé.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Pol a̰ ɔr go né-je kinlé bè, pa-né ta dɔ rɔ-é-tɨ ya rəmə Pestusɨ pa ta kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: «Pol, i lé dɔ-i majɨ al wa! Négə lə-i kɨ́ n̰a̰ lé, ra-i adɨ dɔ-i tò dana̰ al wa!»
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ngà Pol ilə-é-tɨ panè: «Kay! Pestusɨ dow kɨ́ boy! Dɔ-m majɨ al al! To ta-je kɨ́ tɔgrɔ-tɨ rəm, ta-je kɨ́ kəm kaa njay-njay ya ɓá mꞌpa tin.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Ngar Agripa dəjɨ ta dɔ né-je-tɨ kinlé, oo majɨ. Né kin ɓá mꞌpa-né mꞌadɨ-é kɨ̀ mḛḛ-m kɨ́ nda ka̰y tin. Mꞌgə majɨ, kɨ́ né-je kɨ́ ra né kinlé, ḛ káre kɨ́ lo-é à kiyə Agripa ya goto, kdɔtalə to né-je kɨ́ ra né lo ɓɔyɔrɔ-tɨ al.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ngar Agripa, i adɨ mḛḛ-i ta-je kɨ́ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌpa lé ya al wa? Mꞌgə tokɨ i adɨ mḛḛ-i ta-je lə-dé ya!»
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Agripa idə Pol panè: «Nà̰y ndḛ bè kadɨ uwə-m kɨ̀ ta kadɨ mꞌtəl njèkun go Kristɨ lé ya!»
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Beɓa Pol ilə-é-tɨ panè: «Lé nà̰y ndḛ bè əse nà̰y n̰a̰ kàrè, ma̰ mꞌisɨ mꞌpa ta kɨ̀ Lubə kadɨ i par al, ngà kadɨ dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ dꞌoo ta lə-m ɓone kin ya ꞌtəl titɨ-na̰ kɨ́ ma̰ mꞌisɨ-né kin bè. Ngà sil-je kin ya par ə kadɨ labɨ mbɔ́-si al!»
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Ngar Agripa rəm, gubərnər Pestusɨ rəm, Berenisɨ rəm, ɓá dḛ kɨ́ dꞌisɨ sə-dé lé dꞌḭ taá.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Beɓa lokɨ dꞌisɨ dꞌɔr rɔ-dé kɨ rangɨ lé, ꞌpa-na̰ ta ꞌpanè: «Dingəm kinlé, né káre ya kɨ́ ḛ ra kɨ́ asɨ koy əse asɨ dangay ya goto.»
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Go-tɨ, Agripa idə Pestusɨ panè: «Dingəm kinlé, to dəjɨ kɨ́ ḛ ya dəjɨ kadɨ ta lə-nꞌḛ̀ ɔw nɔ̰̀ Sejar-tɨ ngá kin al lé, lé à tokɨ kilə-é taá kɨ́ kilə ya bè.»
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.