Apocalipse 6
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, pɔ̰ kɨ́ ꞌtɔsɨ mbete-tɨ lo siri ꞌtin̰ə-né ta-é lé, Ngonbatɨ kəsɨ kɨ́ káre dan-tɨ ə mꞌoo ndi kɨ́ káre dan njékiskəm-je kɨ́ sɔ pa ta adɨ ndi-é ɓa titɨ ndàngɨ ndi bè panè: ꞌRee!
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ nda ə njèkal-é uwə mandangɨ ji-é-tɨ, dꞌadɨ-é jɔgɨ ngar, ḛ ɔw kɨ́ njètətrɔ kdɔ tətɨ rɔ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo panè: ꞌRee.
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Rəmə sində kɨ́ rangɨ kɨ́ kər titɨ-na̰ kɨ̀ pər bè tḛḛ ə njèkal-é ingə tɔ́gɨ kadɨ un-né lapiya kɔgɨ dɔnangɨ-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je ꞌtijə mindɨ-na̰; ə dꞌadɨ-é kiyərɔ kɨ́ ngal.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə panè: ꞌRee! Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ ndul. Njékal-é uwə né mbɔjɨ kɔy-né ji-é-tɨ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Go-tɨ, mꞌoo ká né ɓa dan njékiskəm-je-tɨ kɨ́ sɔ lé titɨ kɨ̀ ndi dow bè panè: Gemḛ kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ə tə̰y kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ngà ubɨ-je kɨ̀ man nduu rəmə, ɔdɨ rɔ al.
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ panè: ꞌRee!
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində mɔsɨ ə njékal-é ri-é lə koy ə lo kɨ́ koó ɓá to njédan-é. ꞌGangɨ dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ lo sɔ ə dꞌadɨ-dé dəbɨ-é káre kadɨ dꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ-tɨ, kdɔ kadɨ ꞌtɔl dow-je kɨ̀ kiyərɔ rəm, kɨ̀ ɓo rəm, kɨ̀ yokosɨ rəm, ɓá kadɨ dꞌadɨ da̰-je kɨ́ wale kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌtɔ̰́-dé ꞌtɔl-dé rəm tɔ.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mḭ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dow-je kɨ́ ꞌtijə mindɨ-dé kdɔ ta lə Lubə rəm, kdɔ ta liə kɨ́ ꞌpa dꞌadɨ dow-je rəm lé, mꞌoo-dé gin logugɨ né-tɨ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Dḛ ꞌtur kɔɔl kɨ̀ ndi-dé kɨ́ boy-boy ꞌpanè: Ngar kɨ́ njékaa njay, kɨ́ njéra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, i ꞌisɨ kɔ́sɨ bè lé, kàdɨ̀ ban ɓá ꞌa gangta kɨ́ njururu ə ꞌa dalba məsɨ-ji dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè wa?
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Beɓa dꞌadɨ ná̰-ná̰ ya kubɨ kɨ́ ngal kɨ́ nda-nda ə dꞌidə-dé ꞌpanè kadɨ dꞌilə mḛḛ-dé dɔ madɨ-é-tɨ kaglo sḛ ɓəy, kdɔ kadɨ madkullə-je lə-dé kɨ̀ ngankɔ̰-dé-je kɨ́ dꞌa tɔl-dé titɨ-na̰ sə-dé bè lé kɔr-dé asɨ ɓəy ɓane.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, mꞌoo kɨ́ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mɛkḛ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dɔnangɨ yəkɨ ɓukɨ-ɓukɨ rəm, kàdɨ̀ təl ndul ndḭ-ndḭ rəm, kubru na̰y lay ya titɨ-na̰ kɨ̀ məsɨ bè rəm,
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 ɓá kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ ꞌtusɨ nangɨ titɨ-na̰ kɨ̀ kote kɨ́ yə́lbo yəkɨ-é n̰a̰ adɨ kandɨ-é kɨ́ ɓəsrə ur nangɨ wukɨ-wukɨ kin bè.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Dɔra̰ kəw rɔ-é titɨ-na̰ kɨ́ dow ɓɨr-né mbete bè ə mbal-je kɨ̀ dɔgore lo-je kɨ́ dan ba-tɨ lay ya ꞌngəsɨ dꞌin̰ə lo ka̰-dé kɨ́ kete.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ, kɨ̀ dow-je kɨ́ boy-boy, kɨ̀ ꞌboy-je lə asgar-je, kɨ̀ njénékingə-je, kɨ̀ njétɔ́gɨ-je, lay kɨ̀ ɓə-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌisɨ dow dɔ rɔ-dé, ꞌɓɔyɔ rɔ-dé bole mbal-je-tɨ, kɨ̀ mbunə̰ mbal-je-tɨ.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Ə dꞌidə mbal-je ꞌpanè: ꞌTusi dɔ-ji-tɨ ə ꞌɓɔyi-ji takəm njékisɨ dɔ kalikɔɓe-tɨ, kɨ̀ ta wɔngɨ-tɨ lə Ngonbatɨ.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Kdɔ ndɔ kɨ́ boy kɨ̀ to ndɔ wɔngɨ lə-dé lé ree ngá, ə ná̰ ɓá à ka̰ gərərə ta-tɨ wa?
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.