Apocalipse 6
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARC
1 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, pɔ̰ kɨ́ ꞌtɔsɨ mbete-tɨ lo siri ꞌtin̰ə-né ta-é lé, Ngonbatɨ kəsɨ kɨ́ káre dan-tɨ ə mꞌoo ndi kɨ́ káre dan njékiskəm-je kɨ́ sɔ pa ta adɨ ndi-é ɓa titɨ ndàngɨ ndi bè panè: ꞌRee!
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ nda ə njèkal-é uwə mandangɨ ji-é-tɨ, dꞌadɨ-é jɔgɨ ngar, ḛ ɔw kɨ́ njètətrɔ kdɔ tətɨ rɔ.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo panè: ꞌRee.
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Rəmə sində kɨ́ rangɨ kɨ́ kər titɨ-na̰ kɨ̀ pər bè tḛḛ ə njèkal-é ingə tɔ́gɨ kadɨ un-né lapiya kɔgɨ dɔnangɨ-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je ꞌtijə mindɨ-na̰; ə dꞌadɨ-é kiyərɔ kɨ́ ngal.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə panè: ꞌRee! Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ ndul. Njékal-é uwə né mbɔjɨ kɔy-né ji-é-tɨ.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Go-tɨ, mꞌoo ká né ɓa dan njékiskəm-je-tɨ kɨ́ sɔ lé titɨ kɨ̀ ndi dow bè panè: Gemḛ kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ə tə̰y kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ngà ubɨ-je kɨ̀ man nduu rəmə, ɔdɨ rɔ al.
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ panè: ꞌRee!
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində mɔsɨ ə njékal-é ri-é lə koy ə lo kɨ́ koó ɓá to njédan-é. ꞌGangɨ dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ lo sɔ ə dꞌadɨ-dé dəbɨ-é káre kadɨ dꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ-tɨ, kdɔ kadɨ ꞌtɔl dow-je kɨ̀ kiyərɔ rəm, kɨ̀ ɓo rəm, kɨ̀ yokosɨ rəm, ɓá kadɨ dꞌadɨ da̰-je kɨ́ wale kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌtɔ̰́-dé ꞌtɔl-dé rəm tɔ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mḭ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dow-je kɨ́ ꞌtijə mindɨ-dé kdɔ ta lə Lubə rəm, kdɔ ta liə kɨ́ ꞌpa dꞌadɨ dow-je rəm lé, mꞌoo-dé gin logugɨ né-tɨ.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Dḛ ꞌtur kɔɔl kɨ̀ ndi-dé kɨ́ boy-boy ꞌpanè: Ngar kɨ́ njékaa njay, kɨ́ njéra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, i ꞌisɨ kɔ́sɨ bè lé, kàdɨ̀ ban ɓá ꞌa gangta kɨ́ njururu ə ꞌa dalba məsɨ-ji dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè wa?
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Beɓa dꞌadɨ ná̰-ná̰ ya kubɨ kɨ́ ngal kɨ́ nda-nda ə dꞌidə-dé ꞌpanè kadɨ dꞌilə mḛḛ-dé dɔ madɨ-é-tɨ kaglo sḛ ɓəy, kdɔ kadɨ madkullə-je lə-dé kɨ̀ ngankɔ̰-dé-je kɨ́ dꞌa tɔl-dé titɨ-na̰ sə-dé bè lé kɔr-dé asɨ ɓəy ɓane.
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, mꞌoo kɨ́ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mɛkḛ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dɔnangɨ yəkɨ ɓukɨ-ɓukɨ rəm, kàdɨ̀ təl ndul ndḭ-ndḭ rəm, kubru na̰y lay ya titɨ-na̰ kɨ̀ məsɨ bè rəm,
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 ɓá kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ ꞌtusɨ nangɨ titɨ-na̰ kɨ̀ kote kɨ́ yə́lbo yəkɨ-é n̰a̰ adɨ kandɨ-é kɨ́ ɓəsrə ur nangɨ wukɨ-wukɨ kin bè.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Dɔra̰ kəw rɔ-é titɨ-na̰ kɨ́ dow ɓɨr-né mbete bè ə mbal-je kɨ̀ dɔgore lo-je kɨ́ dan ba-tɨ lay ya ꞌngəsɨ dꞌin̰ə lo ka̰-dé kɨ́ kete.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ, kɨ̀ dow-je kɨ́ boy-boy, kɨ̀ ꞌboy-je lə asgar-je, kɨ̀ njénékingə-je, kɨ̀ njétɔ́gɨ-je, lay kɨ̀ ɓə-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌisɨ dow dɔ rɔ-dé, ꞌɓɔyɔ rɔ-dé bole mbal-je-tɨ, kɨ̀ mbunə̰ mbal-je-tɨ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 Ə dꞌidə mbal-je ꞌpanè: ꞌTusi dɔ-ji-tɨ ə ꞌɓɔyi-ji takəm njékisɨ dɔ kalikɔɓe-tɨ, kɨ̀ ta wɔngɨ-tɨ lə Ngonbatɨ.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 Kdɔ ndɔ kɨ́ boy kɨ̀ to ndɔ wɔngɨ lə-dé lé ree ngá, ə ná̰ ɓá à ka̰ gərərə ta-tɨ wa?
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.