Apocalipse 6
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, pɔ̰ kɨ́ ꞌtɔsɨ mbete-tɨ lo siri ꞌtin̰ə-né ta-é lé, Ngonbatɨ kəsɨ kɨ́ káre dan-tɨ ə mꞌoo ndi kɨ́ káre dan njékiskəm-je kɨ́ sɔ pa ta adɨ ndi-é ɓa titɨ ndàngɨ ndi bè panè: ꞌRee!
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ nda ə njèkal-é uwə mandangɨ ji-é-tɨ, dꞌadɨ-é jɔgɨ ngar, ḛ ɔw kɨ́ njètətrɔ kdɔ tətɨ rɔ.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ joo panè: ꞌRee.
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Rəmə sində kɨ́ rangɨ kɨ́ kər titɨ-na̰ kɨ̀ pər bè tḛḛ ə njèkal-é ingə tɔ́gɨ kadɨ un-né lapiya kɔgɨ dɔnangɨ-tɨ, kdɔ kadɨ dow-je ꞌtijə mindɨ-na̰; ə dꞌadɨ-é kiyərɔ kɨ́ ngal.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ mutə panè: ꞌRee! Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində kɨ́ ndul. Njékal-é uwə né mbɔjɨ kɔy-né ji-é-tɨ.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Go-tɨ, mꞌoo ká né ɓa dan njékiskəm-je-tɨ kɨ́ sɔ lé titɨ kɨ̀ ndi dow bè panè: Gemḛ kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ə tə̰y kɔrɔ káre lé, là-é asɨ kəm là kullə kɨ́ ndɔ káre, ngà ubɨ-je kɨ̀ man nduu rəmə, ɔdɨ rɔ al.
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, mꞌoo ndi njèkisɨ kəm kɨ́ njèkungɨ-tɨ sɔ panè: ꞌRee!
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Beɓa mꞌoo lo rəmə, mꞌoo sində mɔsɨ ə njékal-é ri-é lə koy ə lo kɨ́ koó ɓá to njédan-é. ꞌGangɨ dow-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ lo sɔ ə dꞌadɨ-dé dəbɨ-é káre kadɨ dꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ-tɨ, kdɔ kadɨ ꞌtɔl dow-je kɨ̀ kiyərɔ rəm, kɨ̀ ɓo rəm, kɨ̀ yokosɨ rəm, ɓá kadɨ dꞌadɨ da̰-je kɨ́ wale kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌtɔ̰́-dé ꞌtɔl-dé rəm tɔ.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Lokɨ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mḭ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dow-je kɨ́ ꞌtijə mindɨ-dé kdɔ ta lə Lubə rəm, kdɔ ta liə kɨ́ ꞌpa dꞌadɨ dow-je rəm lé, mꞌoo-dé gin logugɨ né-tɨ.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Dḛ ꞌtur kɔɔl kɨ̀ ndi-dé kɨ́ boy-boy ꞌpanè: Ngar kɨ́ njékaa njay, kɨ́ njéra né kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, i ꞌisɨ kɔ́sɨ bè lé, kàdɨ̀ ban ɓá ꞌa gangta kɨ́ njururu ə ꞌa dalba məsɨ-ji dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè wa?
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Beɓa dꞌadɨ ná̰-ná̰ ya kubɨ kɨ́ ngal kɨ́ nda-nda ə dꞌidə-dé ꞌpanè kadɨ dꞌilə mḛḛ-dé dɔ madɨ-é-tɨ kaglo sḛ ɓəy, kdɔ kadɨ madkullə-je lə-dé kɨ̀ ngankɔ̰-dé-je kɨ́ dꞌa tɔl-dé titɨ-na̰ sə-dé bè lé kɔr-dé asɨ ɓəy ɓane.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Lokɨ mꞌoo lo rəmə, mꞌoo kɨ́ Ngonbatɨ kəsɨ pɔ̰ kɨ́ njèkungɨ-tɨ mɛkḛ kɨ́ ꞌtin̰ə-né ta mbete lé rəmə, dɔnangɨ yəkɨ ɓukɨ-ɓukɨ rəm, kàdɨ̀ təl ndul ndḭ-ndḭ rəm, kubru na̰y lay ya titɨ-na̰ kɨ̀ məsɨ bè rəm,
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 ɓá kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ ꞌtusɨ nangɨ titɨ-na̰ kɨ̀ kote kɨ́ yə́lbo yəkɨ-é n̰a̰ adɨ kandɨ-é kɨ́ ɓəsrə ur nangɨ wukɨ-wukɨ kin bè.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Dɔra̰ kəw rɔ-é titɨ-na̰ kɨ́ dow ɓɨr-né mbete bè ə mbal-je kɨ̀ dɔgore lo-je kɨ́ dan ba-tɨ lay ya ꞌngəsɨ dꞌin̰ə lo ka̰-dé kɨ́ kete.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ, kɨ̀ dow-je kɨ́ boy-boy, kɨ̀ ꞌboy-je lə asgar-je, kɨ̀ njénékingə-je, kɨ̀ njétɔ́gɨ-je, lay kɨ̀ ɓə-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌisɨ dow dɔ rɔ-dé, ꞌɓɔyɔ rɔ-dé bole mbal-je-tɨ, kɨ̀ mbunə̰ mbal-je-tɨ.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ə dꞌidə mbal-je ꞌpanè: ꞌTusi dɔ-ji-tɨ ə ꞌɓɔyi-ji takəm njékisɨ dɔ kalikɔɓe-tɨ, kɨ̀ ta wɔngɨ-tɨ lə Ngonbatɨ.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Kdɔ ndɔ kɨ́ boy kɨ̀ to ndɔ wɔngɨ lə-dé lé ree ngá, ə ná̰ ɓá à ka̰ gərərə ta-tɨ wa?
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.