Apocalipse 18
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NAA
1 Go né-je-tɨ kinlé, mꞌoo malayka kɨ́ rangɨ kɨ́ ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ n̰a̰ ḭ dɔra̰-tɨ ree ə ree liə ndógɨ lo dɔnangɨ-tɨ nè.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ḛ pa ta kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: Babilɔ̰n usɨ ngá ɓoo! Ḛ usɨ ɓoo! Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy lé usɨ ɓoo! Ḛ təl to lo kisɨ ndil-je kɨ́ majɨ al, to lo mbɔ̰-na̰ lə ndil-je lay kɨ́ njéra né majɨ al, ɓá to lo mbɔ̰-na̰ lə yəl-je lay kɨ́ ꞌtò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ adɨ ꞌnəl Lubə al.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Kdɔ gin dow-je lay dꞌa̰y kaya ra-é kɨ́ n̰a̰ kin titɨ yibɨ bè; ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌra siə kaya ə njéragatɨ-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kàrè dꞌingə né n̰a̰ kɨ̀ takul né-je liə kɨ́ majɨ-majɨ kɨ́ n̰a̰ kin rəm tɔ.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Go-tɨ, mꞌoo ndi dow kɨ́ rangɨ dɔra̰-tɨ panè: Dow-je lə-m, ꞌtḛḛi mḛḛ-é-tɨ kɔgɨ kdɔ kadɨ indəi rɔ-si natɨ siə mḛḛ majal-je liə kin al rəm, ɓá kadɨ ingə-i kɔ̰̀-je liə kin al rəm tɔ.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Kdɔ majal-je liə mbɔ̰-na̰ kɨ dɔ-na̰-tɨ dɔ-na̰-tɨ sar tḛḛ dɔra̰-tɨ ə mḛḛ Lubə ole dɔ né ra-é-je-tɨ kɨ́ njururu al.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 ꞌRai-é titɨ kɨ́ ḛ ra-né dow-je ə kullə ra-é-je kɨ́ majɨ al majɨ al kinlé ugəi-é nja joo-joo! Kobɨ kɨ́ ḛ ungɨ né mḛḛ-é-tɨ adɨ dow-je lé, ungi mḛḛ-é-tɨ adi-é nja joo.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Gangɨ-é kɨ́ ḛ ɔsɨ-né gajɨ rɔ-é rəm, isɨ-né dan majɨ-tɨ kɨ́ n̰a̰ kinlé, ya adi-é-né kɔ̰̀ rəm, adi-é ndingə-né ndoo rəm tɔ! Babilɔ̰n lé pa mḛḛ-é-tɨ panè: Ma̰ mꞌisɨ kisɨ ngar kɨ́ dené ɓɨ mꞌto njèngɔwkoy al rəm, ɓá ma̰ mꞌa ndingə ndoo nda̰ al rəm tɔ.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Gin-é kin ɓá mḛḛ ndɔ-tɨ kɨ́ káre-rè ya kɔ̰̀-je kin à ree-né dɔ-é-tɨ adɨ to koy rəm, kuwəndoo rəm, ɓobo rəm, ɓá pər à ró-é rukɨ-rukɨ rəm tɔ. Kdɔ ꞌƁaɓe Lubə kɨ́ njègangta dɔ-é-tɨ lé to njètɔ́gɨ.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lay kɨ́ njéra siə kaya-je, kɨ̀ njékisɨ siə dan majɨ-tɨ kɨ́ n̰a̰ kinlé, lokɨ dꞌa koo sapər kɨ́ à ró-é lé rəmə, dꞌa nɔ̰ rəm, ɓá dꞌa ndingə rɔ-dé kdɔ ta liə rəm tɔ.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Ngar-je lé, dꞌa ɓəl kɔ̰̀-je kɨ́ tḛḛ dɔ-é-tɨ lé, adɨ dꞌa ka̰ ngərəngɨ ɓá dꞌa panè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy! Ɓebo kɨ́ njètɔ́gɨ! Dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya ꞌgangɨ ta dɔ-i-tɨ bè wa!
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Ə njéragatɨ-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kàrè ꞌnɔ̰ ə ꞌndingəndoo kdɔ ta liə, kdɔ dow kɨ́ njèndogɨ sə-dé né gatɨ-je lə-dé goto.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Né gatɨ-je lə-dé lé to lɔr-je, kɨ̀ là-je, kɨ̀ ər-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ mədkɔsɨ-je, kɨ̀ kubɨ kɨ́ ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰, kɨ̀ kubɨ kɨ́ ꞌɓa-é sua, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər bɨr-bɨr, kɨ̀ kagɨ-je lay kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ né-je lay kɨ́ ꞌra kɨ̀ ngangɨ kədɨ, kɨ̀ né-je lay kɨ́ ꞌra kɨ̀ kagɨ-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ ꞌningə́kasɨ-je, kɨ̀ ngɔwla-je, kɨ̀ ər kɨ́ ꞌɓa-é marbrə-je,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 kɨ̀ ndujɨ kagɨ kanɛl-je, kɨ̀ nɔ̰kagɨ-je kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ ubɨ-je kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ dukan-je, kɨ̀ man nduu-je, kɨ̀ ubɨ-je, kɨ̀ ndujɨ-je, kɨ̀ gemḛ-je, kɨ̀ mangɨ-je, kɨ̀ batɨ-je, kɨ̀ sində-je, kɨ̀ pusɨ rɔ-je, ɓá dow-je ya kàrè ꞌto négatɨ-je lə-dé rəm adɨ to ɓə-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌuwə-dé ta rɔ-tɨ.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Né-je kɨ́ kəmnda-é ra-i ra-i lé, ɔr rɔ-é a̰ ngərəngɨ sə-i, né-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ né-je kɨ́ ndɔ̰y-ndɔ̰y lé goto lay rɔ-i-tɨ, dow à kingə gogɨ nda̰ al ngá.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Njéragatɨ-je kɨ́ dꞌingə né kɨ̀ takul-é lé dꞌa ɓəl kɔ̰̀-je kɨ́ tḛḛ dɔ-é-tɨ adɨ dꞌa ka̰ ngərəngɨ ɓá dꞌa nɔ̰ ə dꞌa ndingəndoo
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 panè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Ɓebo kɨ́ boy kɨ́ dꞌulə-é kubɨ kɨ́ ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər bɨr-bɨr rəm, ɓá ꞌra-é kɨ̀ lɔr-je, kɨ̀ ər-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ mədkɔsɨ-je dꞌadɨ mɔ̰ne lé ya ə́n wa! Dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya nékingə kɨ̀ n̰a̰ kinlé tujɨ lay bè wa!
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Njékuwə ngɔw bato-je, kɨ̀ njékɔw mba dan ba-tɨ, kɨ̀ njérakullə mḛḛ bato-tɨ, kɨ̀ njéra kullə dan babo-tɨ-je dꞌa̰ ngərəngɨ-ngərəngɨ.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Lokɨ dꞌoo sapər kɨ́ ɔ̰̀ ɓebo lé rəmə, dꞌilə bɔbɨ ndi-dé nangɨ ꞌpanè: Ɓebo kɨ́ rá ɓá titɨ-na̰ kɨ̀ ɓebo kin wa?
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Dḛ ꞌnɔ̰, dꞌɔy ꞌbabur kɨ dɔ-dé-tɨ dɔ-dé-tɨ ꞌndingə-né ndoo ə ꞌnɔ̰ ꞌpanè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Ɓebo kɨ́ boy kɨ́ njébato-je lay, dꞌingə né kɨ̀ takul kisɨ dan majɨ-tɨ liə lé, dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya təl diləlo bè wa!
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 I dɔra̰, ꞌra rɔnəl kdɔ ta liə! Ə sə̰i njékaa njay-je, njékɔwkulə-je, kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kàrè ꞌrai rɔnəl! Kdɔtalə Lubə gangta dɔ-é-tɨ, kdɔ né kɨ́ majɨ al kɨ́ ḛ ra sə-si.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Beɓa malayka káre kɨ́ njètɔ́gɨ un ər kɨ́ boy kɨ́ titɨ-na̰ kɨ̀ mbal kusɨ né bè ya bi ilə dan babo-tɨ ə panè: Gangɨ-é kin ya dꞌa surə-né Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy kilə-é rum nangɨ ə dow à koo-é gogɨ al ya sar.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Dow à koo ndi njékində kunduməngrə-je, kɨ̀ ndi gosɨ-je, kɨ̀ njéka̰y nal-je, kɨ̀ njékɔl mbanga-je, mḛḛ ɓe-tɨ lə-i al ngá. Kɔdɨ káre ya kàrè à goto ɓe lə-i rəm, dow à koo ká mbal kusɨ né al rəm,
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 dow à koo pər lampɨ ndógɨ al rəm, ɓá dow à koo ndi dingəm-je kɨ̀ ne-é al rəm tɔ. Kdɔtalə njéragatɨ-je lə-i ɓá ꞌto dow-je kɨ́ boy-boy dɔnangɨ-tɨ nè, ə gin dow-je lay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ya i ur-dé wale kɨ̀ takul kugə-je lə-i rəm,
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 ɓá məsɨ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ, kɨ̀ məsɨ njékaa njay-je, kɨ̀ məsɨ dow-je lay kɨ́ ꞌtijə mindɨ-dé dɔnangɨ-tɨ nè lé dꞌingə rɔ-i-tɨ.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.