Apocalipse 18
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB
1 Go né-je-tɨ kinlé, mꞌoo malayka kɨ́ rangɨ kɨ́ ɔw kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ n̰a̰ ḭ dɔra̰-tɨ ree ə ree liə ndógɨ lo dɔnangɨ-tɨ nè.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ḛ pa ta kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: Babilɔ̰n usɨ ngá ɓoo! Ḛ usɨ ɓoo! Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy lé usɨ ɓoo! Ḛ təl to lo kisɨ ndil-je kɨ́ majɨ al, to lo mbɔ̰-na̰ lə ndil-je lay kɨ́ njéra né majɨ al, ɓá to lo mbɔ̰-na̰ lə yəl-je lay kɨ́ ꞌtò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ adɨ ꞌnəl Lubə al.
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Kdɔ gin dow-je lay dꞌa̰y kaya ra-é kɨ́ n̰a̰ kin titɨ yibɨ bè; ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ꞌra siə kaya ə njéragatɨ-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kàrè dꞌingə né n̰a̰ kɨ̀ takul né-je liə kɨ́ majɨ-majɨ kɨ́ n̰a̰ kin rəm tɔ.
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Go-tɨ, mꞌoo ndi dow kɨ́ rangɨ dɔra̰-tɨ panè: Dow-je lə-m, ꞌtḛḛi mḛḛ-é-tɨ kɔgɨ kdɔ kadɨ indəi rɔ-si natɨ siə mḛḛ majal-je liə kin al rəm, ɓá kadɨ ingə-i kɔ̰̀-je liə kin al rəm tɔ.
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Kdɔ majal-je liə mbɔ̰-na̰ kɨ dɔ-na̰-tɨ dɔ-na̰-tɨ sar tḛḛ dɔra̰-tɨ ə mḛḛ Lubə ole dɔ né ra-é-je-tɨ kɨ́ njururu al.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 ꞌRai-é titɨ kɨ́ ḛ ra-né dow-je ə kullə ra-é-je kɨ́ majɨ al majɨ al kinlé ugəi-é nja joo-joo! Kobɨ kɨ́ ḛ ungɨ né mḛḛ-é-tɨ adɨ dow-je lé, ungi mḛḛ-é-tɨ adi-é nja joo.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Gangɨ-é kɨ́ ḛ ɔsɨ-né gajɨ rɔ-é rəm, isɨ-né dan majɨ-tɨ kɨ́ n̰a̰ kinlé, ya adi-é-né kɔ̰̀ rəm, adi-é ndingə-né ndoo rəm tɔ! Babilɔ̰n lé pa mḛḛ-é-tɨ panè: Ma̰ mꞌisɨ kisɨ ngar kɨ́ dené ɓɨ mꞌto njèngɔwkoy al rəm, ɓá ma̰ mꞌa ndingə ndoo nda̰ al rəm tɔ.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Gin-é kin ɓá mḛḛ ndɔ-tɨ kɨ́ káre-rè ya kɔ̰̀-je kin à ree-né dɔ-é-tɨ adɨ to koy rəm, kuwəndoo rəm, ɓobo rəm, ɓá pər à ró-é rukɨ-rukɨ rəm tɔ. Kdɔ ꞌƁaɓe Lubə kɨ́ njègangta dɔ-é-tɨ lé to njètɔ́gɨ.
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Ngar-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lay kɨ́ njéra siə kaya-je, kɨ̀ njékisɨ siə dan majɨ-tɨ kɨ́ n̰a̰ kinlé, lokɨ dꞌa koo sapər kɨ́ à ró-é lé rəmə, dꞌa nɔ̰ rəm, ɓá dꞌa ndingə rɔ-dé kdɔ ta liə rəm tɔ.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ngar-je lé, dꞌa ɓəl kɔ̰̀-je kɨ́ tḛḛ dɔ-é-tɨ lé, adɨ dꞌa ka̰ ngərəngɨ ɓá dꞌa panè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy! Ɓebo kɨ́ njètɔ́gɨ! Dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya ꞌgangɨ ta dɔ-i-tɨ bè wa!
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Ə njéragatɨ-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kàrè ꞌnɔ̰ ə ꞌndingəndoo kdɔ ta liə, kdɔ dow kɨ́ njèndogɨ sə-dé né gatɨ-je lə-dé goto.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Né gatɨ-je lə-dé lé to lɔr-je, kɨ̀ là-je, kɨ̀ ər-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ mədkɔsɨ-je, kɨ̀ kubɨ kɨ́ ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰, kɨ̀ kubɨ kɨ́ ꞌɓa-é sua, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər bɨr-bɨr, kɨ̀ kagɨ-je lay kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ né-je lay kɨ́ ꞌra kɨ̀ ngangɨ kədɨ, kɨ̀ né-je lay kɨ́ ꞌra kɨ̀ kagɨ-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ ꞌningə́kasɨ-je, kɨ̀ ngɔwla-je, kɨ̀ ər kɨ́ ꞌɓa-é marbrə-je,
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 kɨ̀ ndujɨ kagɨ kanɛl-je, kɨ̀ nɔ̰kagɨ-je kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ ubɨ-je kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ dukan-je, kɨ̀ man nduu-je, kɨ̀ ubɨ-je, kɨ̀ ndujɨ-je, kɨ̀ gemḛ-je, kɨ̀ mangɨ-je, kɨ̀ batɨ-je, kɨ̀ sində-je, kɨ̀ pusɨ rɔ-je, ɓá dow-je ya kàrè ꞌto négatɨ-je lə-dé rəm adɨ to ɓə-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ dꞌuwə-dé ta rɔ-tɨ.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Né-je kɨ́ kəmnda-é ra-i ra-i lé, ɔr rɔ-é a̰ ngərəngɨ sə-i, né-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ né-je kɨ́ ndɔ̰y-ndɔ̰y lé goto lay rɔ-i-tɨ, dow à kingə gogɨ nda̰ al ngá.
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Njéragatɨ-je kɨ́ dꞌingə né kɨ̀ takul-é lé dꞌa ɓəl kɔ̰̀-je kɨ́ tḛḛ dɔ-é-tɨ adɨ dꞌa ka̰ ngərəngɨ ɓá dꞌa nɔ̰ ə dꞌa ndingəndoo
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 panè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Ɓebo kɨ́ boy kɨ́ dꞌulə-é kubɨ kɨ́ ndɔ̰y ngilingɨ-ngilingɨ, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər yəl-yəl kɨ́ là-é n̰a̰, kɨ̀ kubɨ kɨ́ kər bɨr-bɨr rəm, ɓá ꞌra-é kɨ̀ lɔr-je, kɨ̀ ər-je kɨ́ majɨ-majɨ, kɨ̀ mədkɔsɨ-je dꞌadɨ mɔ̰ne lé ya ə́n wa! Dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya nékingə kɨ̀ n̰a̰ kinlé tujɨ lay bè wa!
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Njékuwə ngɔw bato-je, kɨ̀ njékɔw mba dan ba-tɨ, kɨ̀ njérakullə mḛḛ bato-tɨ, kɨ̀ njéra kullə dan babo-tɨ-je dꞌa̰ ngərəngɨ-ngərəngɨ.
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Lokɨ dꞌoo sapər kɨ́ ɔ̰̀ ɓebo lé rəmə, dꞌilə bɔbɨ ndi-dé nangɨ ꞌpanè: Ɓebo kɨ́ rá ɓá titɨ-na̰ kɨ̀ ɓebo kin wa?
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Dḛ ꞌnɔ̰, dꞌɔy ꞌbabur kɨ dɔ-dé-tɨ dɔ-dé-tɨ ꞌndingə-né ndoo ə ꞌnɔ̰ ꞌpanè: Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Tujɨ kɨ́ ban ə́ tana̰ bè! Ɓebo kɨ́ boy kɨ́ njébato-je lay, dꞌingə né kɨ̀ takul kisɨ dan majɨ-tɨ liə lé, dan kàdɨ̀-tɨ kɨ́ káre-rè ya təl diləlo bè wa!
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 I dɔra̰, ꞌra rɔnəl kdɔ ta liə! Ə sə̰i njékaa njay-je, njékɔwkulə-je, kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kàrè ꞌrai rɔnəl! Kdɔtalə Lubə gangta dɔ-é-tɨ, kdɔ né kɨ́ majɨ al kɨ́ ḛ ra sə-si.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Beɓa malayka káre kɨ́ njètɔ́gɨ un ər kɨ́ boy kɨ́ titɨ-na̰ kɨ̀ mbal kusɨ né bè ya bi ilə dan babo-tɨ ə panè: Gangɨ-é kin ya dꞌa surə-né Babilɔ̰n ɓebo kɨ́ boy kilə-é rum nangɨ ə dow à koo-é gogɨ al ya sar.
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Dow à koo ndi njékində kunduməngrə-je, kɨ̀ ndi gosɨ-je, kɨ̀ njéka̰y nal-je, kɨ̀ njékɔl mbanga-je, mḛḛ ɓe-tɨ lə-i al ngá. Kɔdɨ káre ya kàrè à goto ɓe lə-i rəm, dow à koo ká mbal kusɨ né al rəm,
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 dow à koo pər lampɨ ndógɨ al rəm, ɓá dow à koo ndi dingəm-je kɨ̀ ne-é al rəm tɔ. Kdɔtalə njéragatɨ-je lə-i ɓá ꞌto dow-je kɨ́ boy-boy dɔnangɨ-tɨ nè, ə gin dow-je lay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè ya i ur-dé wale kɨ̀ takul kugə-je lə-i rəm,
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 ɓá məsɨ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ, kɨ̀ məsɨ njékaa njay-je, kɨ̀ məsɨ dow-je lay kɨ́ ꞌtijə mindɨ-dé dɔnangɨ-tɨ nè lé dꞌingə rɔ-i-tɨ.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.