Atos 7

Morokodo (MGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kyedre 'ba vo karase ako'jo ha Setifano, “Ëdïnnï kö'du tïnyö ra yada rë yï?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Setifano aya'ba da me'do iya henye, “Önduwë ehe 'buwë, owowe me'do 'bama. Wïrï 'ba bikanyi kyedre alaya zi zutu 'beze Abarayama, mati mo ëdï gba mï Mesopotamiya, gba kazi rë nï kidra zi Harani.
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Wïrï ayada zi mo, iya henye, ‘Ila dakaŋo 'bëyï, karo 'bëyï, ehe ï'bë dakaŋo mati ma kayada zi yï.’
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Here Abarayama ila dakaŋo 'ba Sadiyana ï'bë alima mï Harani. Tapëtï koli 'ba 'bu mo, Wïrï utu Abarayama zi lima mï dakaŋo nenye yaanya aba ëdï alime 'dɔmo ne.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Wïrï ï'dï kapa maako dë zi mo, gbï le ma tisi mo. Mora Wïrï alömu zi kï'dï zi mo dakota 'bënï ëtï ŋburu, ëzë Abarayama anza dë le gisisi aba.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Wïrï iya henye, ‘Kozo 'ba Abarayama akalimannï tisiwa aba mï dakaŋo 'ba vo leze. Ani zë atëdïnnï na vo kalima, oka ako'dɔ zë na kyënyë kɔɔ lamisowɔ.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Mora ma kï'dï riti zi vïdï ma o'dɔnnï zë na vo kalima oka. Here yaa zë atayinnï ma mötu ga bi nenye.’”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Wïrï ida kö'du Abarayama aba, mo o'dɔ kyïnë 'ba kö'du kida ne ŋbete aba. Here mati o'jo Yisika zi Abarayama, tapëtï ko'do mamodɔmowota, Abarayama aŋbete mo. Yaa Yisika ayi na 'bu zi Yakoba, here Yakoba ayi na 'bu zi gisi 'bënïyë 'butë dɔmorïyö, mati zë ra vïdï dagbe 'ba daliŋɔ 'butë dɔmorïyö 'ba Yiserele.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 Vïdï kora nenyee zutu 'beze ra, zë na mï kumbë ra öndu nnï Yosepa. Zë ogonnï mo na vo kalima mï Ezipeto, mora Wïrï ëdï mo aba.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Wïrï ayɔmɔ mo biya tëmï riti 'bɔmo ne, o'dɔ mo kora vo kö'du yɔlɔ zi Yere 'ba Ezipeto. Mo o'dɔ Yosepa na Yere 'ba Ezipeto ehe ï'dï mo na vo da wa biya mati mo ëdï mo aba.”
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 “Mï kadra nani mï Ezipeto ehe Kanana nyenyo ana dë. Madöyï kyënyë riti ehe zutu 'bezee ɔ'bɔnnï dë zi wakonyo ki'ja kyɔ zi konyo.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Mati Yakoba owo henye nyenyo ëdï mï Ezipeto, mo utu gisi 'bënï zutu 'bezee mï ma dagba ani.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Mï kadara tï'bë 'bëzë ma da rïyö mo, Yosepa ayada rë nï zi öndu nïyë, ëyï ra nï, ehe yere 'ba Ezipeto ayɔlɔ vo dakota 'ba Yosepa.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Yosepa utu lïtu zi 'bu nï ehe karo nïyë zi tayi. Watiti 'bëzë ëdï 'butëmadɔmorïyö dɔmomuyï.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 'Bu mo Yakoba ï'bë mï Ezipeto ehe oli kpa, kaa zutu 'bezee.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Yaa yöku zë ïnjë hulëhu mï Sikimo, ehe usu zë mï wogo, mati Abarayama ogo kazi gisi 'ba Hamora.”
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 “Ndundu mo aba kadra ɔkɔ zi Wïrï zi ko'dɔ wa ma mo alömu zi Abarayama. Watiti 'ba vïdï 'beze mï Ezipeto övu ku kyedre.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Here yere maako ayi da kyïtï mï Ezipeto, mo ayɔlɔ Yosepa dë.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Mo o'dɔ zutu 'beze na kyënyë, ehe na kamo zë ëtï. Mo o'dɔ zë zi gisi 'bënnïyë kila yaga zi koli.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Mï kadra nenye o'jo Mosa. Mo wisi na teme komo Wïrï, ehe vo dakota 'bɔmo ongɔnnï gɔ mo mï liŋɔ 'ba 'bu mo yehe wota aba.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Mati o'dɔ zë na wehe zi mo kila yaga, wu'jë 'ba yere i'ja mo ehe ïrï mo, kaa wisi ënï.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Mosa i'ja wayandi laka mï Ezipeto. Mo kora kyigɔ ehe me'do 'bɔmo na laka.”
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 “Mati kɔɔ 'ba Mosa ëdï 'butësowɔ, mo ï'bë vïdï 'bënï Yiserele kongɔ.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Ko'do kölö maako aba, mo i'ja vïdï 'ba Ezipeto ëdï vïdï ma kölö tëmï vïdï 'bënïyë ko'dɔ na kyënyë. Mo akɔnyi vïdï 'bënï ne, ofo vïdï 'ba Ezipeto ne.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosa asösu vïdï 'bënïyë ayɔlɔnnï ku, Wïrï ako'dɔ nï zi zë kinga na dangölö, mora zë ayɔlɔnnï dë.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Mï ko'do vere aba, Mosa i'ja vïdï 'bënï Yiserele rïyö ëdïnnï rë nnï ku'bö, ehe mo ayɔnzɔ zi zë yata. Mo iya henye, ‘E kora nee na öndu, kö'du a'di ëdïyë re ku'bö gɔ mo?’
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Mora kora mati ayeto oka nï ku'bö, adu'du Mosa dakapa, ehe ako'jo kö'du iya henye, ‘Ëyï ra o'dɔ yï na vo de ze, vurë 'beze kikye aba?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Omba zi kofo ma, kaa ofo vïdï 'ba Ezipeto mataganya ne?’
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Mati Mosa owo kö'du ne, mo aho tëmï Ezipeto ï'bë alima mï dakaŋo 'ba Mediyana. Gisi rïyö 'bɔmo nee o'jo ani.”
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 “Tapëtï kɔɔ 'butësowɔ, malayika alaya zi Mosa mï wa'do möku mï da lïpï kara ra Döku 'ba Sinayi.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Mosa na rakaga kö'du wa mati mo ongɔ ne. Mo ï'bë kara zi kongɔ mo na laka, ehe gu Yere iya henye,
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 ‘Ma Wïrï 'ba zutu 'be, mati Abarayama, Yisika, ehe Yakoba ëdïnnï amötu.’ Mosa ayeto tese tere aba, ehe omba dë zi bi kongɔ da möku ne.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Yere iya zi mo henye, ‘Otɔ kamoka 'bëyï nee 'de, ga kö'du bi ma ëdï tɔrɔ 'dɔmo ne kaŋo laka ra.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Komo ma aba, mongɔ riti 'ba vïdï 'bama mï Ezipeto ne ku. Mowo rala'ba 'bëzë ne ku, ehe mayi ku akaŋo zi yɔmɔ zë. Yaanya aba ne, momba yï kutu hulëhu mï Ezipeto.’
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 “Mosa kölö nere ra vïdï 'ba Yiserele ombannï dë, iyannï zi mo henye, ‘Ëyï ra o'dɔ yï na vo de ze ehe vo vurë kikye?’ Malayika 'ba Wïrï ame'do zi Mosa mï möku, ehe Wïrï utu Mosa zi yɔmɔ Yiserelee ehe zi tëdï na vo dagba 'bëzë.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Mosa agaga zë tëmï Ezipeto, ehe da Ranga Kahi, ehe mï da lïpï kö'du koro ko'dɔ rakaga aba kɔɔ 'butësowɔ.”
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 “Mosa ra iya zi vïdï 'ba Yiserele henye, ‘Wïrï akinzi kölö tëmï kutë vïdï 'be zi tëdï na nëbï kaa mo inzi ma.’
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Mosa ika vïdï 'beze mï da lïpï, ehe malayika ame'do zi mo da Döku 'ba Sinayi. Ani mo ïrï me'do 'ba dïdï zi kï'dï zi ze.”
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 “Mora zutu 'bezee ombannï dë zi Mosa koro, zë ombannï ta'ba hulëhu mï Ezipeto.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Vïdï iyannï zi Arona henye, ‘O'dɔ wïrï maakowe zi laga dagba zi ze. Mosa ika ze yaga ta Ezipeto, mora da yɔlɔ dë a'di ra o'dɔ rë nï zi mo.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Zë o'dɔnnï wïrï mbiya na da kyïnë isa kora, zë ï'dïnnï wakumu zi mo, ehe na rakyenyi kö'du wa mati o'dɔnnï ne.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Wïrï opi gë nï zi vïdï 'bënï, ehe ila zë zi mötu kyëlu mï komorïyë, kaa ma iya mï wayöruwë 'ba Nëbïyë, ‘Vïdï 'ba Yiserele, ï'dïyë wakumu dë zi ma ehe wakï'dï zi ma mï kɔɔ 'butësowɔ aba mï da lëpï ne?
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Tapëtï mo ïnjë loko tisi 'ba wïrï Molesi zi mötu, ehe obe kyëlu 'ba wïrï Repena kpa. O'de wïrï mbiya nenyee zi mötu, mora yaanya aba ma kïnjëë 'de kafo dakaŋo 'ba Babalönï.’
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Mï da lïpï zutu 'bezee o'dɔnnï bi lima 'ba Wïrï, kaa Wïrï ayada zi Mosa ko'dɔ.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Yaa ï'dï zi zutu 'bezee, ehe zë obannï mo mati ëdï tï'bënnï Yasowa aba zi kïrï dakaŋo ne kazi vïdï naniye mati Wïrï ore yaga. Mo alima ani le mï kadra 'ba Dawidi.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Dawidi o'dɔ Wïrï na rakyenyi, ehe ako'jo hɔ mo ëzë na tɔ'bɔ zi kuvö loko 'ba Wïrï zi gisi 'ba Yakoba.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Ndundu mo aba Solomono ra o'ba loko ne zi Wïrï.”
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 “Mora Wïrï Kyedre alima dë mï loko mati vïdï köndu ra uvö. Ëdï kaa nëbï iya henye,
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 ‘Wïrï iya henye,
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Mo'dɔ wasisi ku biya?’”
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 “E vo kazi kö'du kowo, ehe vïdï 'ba da kyigɔ! Ëdïyë kaa vïdï mati ombannï ŋbete dë. E 'duwï wehe ko'dɔ Lawo Laka aba, kaa zutuwë o'dɔnnï!
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Nëbï maakowe ëdïnnï mati zutu 'be o'dɔ zë dë na kyënyë? Zë ofonnï nëbïyë mati ayadannï kö'du tayi 'ba Wïrï ma Tïnyö. Yaanya aba asusuwë mo, ehe ofowe mo.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Malayika ï'dïnnï kö'du kï'dï 'ba Wïrï zi ye, mora gba orowe dë.”
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Mati vo vurë owonnï me'do 'ba Setifano, zë ayinnï na kamo kyïrïnnï konyo aba,
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 mora Setifano oso ndɔ Lawo Laka aba. Mo ongɔ bi komorïyë, ongɔ bikanyi kyedre 'ba Wïrï, ehe Yësu ëdï tɔrɔ da kala tïrï 'ba Wïrï.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Mo iya henye, “Mongɔ komorïyë ayëhu rë nï, Wisi 'ba Vïdï ëdï tɔrɔ da kala tïrï 'ba Wïrï.”
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Vo vurë nee agbögbö hë nnï na gu kyembe ehe isi mbili nnï. Kandi zë biya alɔdrɔnnï da Setifano,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 ehe u'dunnï mo yaga tëmï gawo kyedre ne. Ayetonnï mo ku'du yïtö aba. Vo kiye o'bannï bɔngɔ 'bënnï ndï kora maaako ru mo Sawolo.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mati ëdïnnï Setifano ku'du yïyö aba zi koli, mo ako'jo yaga, iya henye, “Yere Yësu, ïrï lawo ma kalakyedre aba!”
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Mo odrɔ domo nï akaŋo, ehe udu gu kyembe aba iya henye, “Yere, aya'ba kö'du kyënyë ko'dɔ 'bëzë ne dë, dë zë.” Here mo oli.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.