Atos 23

Morokodo (MGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pawolo ongɔ bi mbïyï da gboko 'ba magalesi ehe iya henye, “Öndu me, zi ko'do ndenye, ma lïtu zi Wïrï di'di ŋbala aba.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Here Ananiya kyedre 'ba vo karase ï'dï kö'du zi kora mati ëdïnnï atɔrɔ kara, dakapa Pawolo zi hɔ mo kisa.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pawolo opi komo nï zi kyedre vo karasa ehe iya henye, “Yï ta rë yï yaga ŋbala kaa yïku kanyi, mora mïyï ku na köndu kaa kalïlï. Wïrï aku'bö yï. Alima nani zi vurë ko'dɔ ra ma kö'du kï'dï 'ba Mosa aba. Mora mï kadra kölö ne, ï'dï kö'du zi kora nee, zi kowe kö'du kï'dï ma ku'bö.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Kora mati ɔrɔnnï kara dakapa Pawolo ako'jonnï kö'du iyannï henye, “Ayɔlɔ dë, ëdï kyedre 'ba vo karase 'ba Wïrï ra lidi?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pawolo aya'ba dɔ mo iya henye, “Akɔ öndu me! Ma yɔlɔ dë mo kyedre 'ba vo karase ra. Wayöruwë ayada zi ze, anza dë zi me'do kyënyë kiya ra vïdï vo dagba 'be.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Mati Pawolo ongɔ kya 'ba kyedre maakowe Sadeke, ehe maakowe Farasiye, mo agbögbö hë nï iya henye, “Öndu me, ma Farasi, ehe wisi 'ba Farasi ra. Ma kinye bi 'ba vurë ne, ga kö'du moma yöku atënyï na dïdï.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Kandi mati Pawolo iya nenye, Farasiye ehe Sadekee ayetonnï mï ha wasa kyedre, ehe vo dagbe 'ba Yude ayetonnï kapa maako.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Sadekee omannï dë mï malayike, lawowe, mandere yöku atënyï na dïdï. Mora Farasiye omannï biya mï wa nenyee,
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 ehe here ani ha gbögbö kayo ëdï. Kya 'ba vo komoyandi 'ba kö'du kï'dï 'ba Mosa mati ëdïnnï Farasiye, zë ayinnï na kamo ehe iyannï henye, “Di'ja waako dë na kyënyë ra kora nenye. A'di ra ëzë lawo mandere malayika tïnyö ame'do ku zi mo.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ha wasa ne ayi ku na kyigɔ, kyedre 'ba vo da kanye ëdï na tere henye, vïdï akizannï Pawolo na nzoyi. Here mo ï'dï kö'du zi vo kanye zi tï'bë loko ehe Pawolo yɔmɔ. Here, zë obannï mo hulëhu bi lima 'ba vo kanye.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Yɔndɔ nani aba, Yere ɔrɔ dakapa Pawolo iya henye, “Akyigɔ rë yï! Te kaa mati ayada kö'du ma zi maakowe mï Yerusalema, akayada kö'du ma kpa mï Roma.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Mï damïndö vere, Yuda maakowe atɔtɔ rë nnï ga bi kölö ehe alömunnï, iyannï henye, nonyonnï wa mandere uwënnï wa maako dë, le ëzë nofonnï Pawolo ku.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Zë mati o'dɔnnï yeṛe ne ndra ta da 'butësowɔ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Here kya zë maakowe ï'bënnï zi kyedree 'ba vo karase ehe vo dagbe 'ba Yude ehe iyannï henye, “Da lömu Wïrï henye, donyo wa maako dë, le ëzë dofo Pawolo ku.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 E ehe biya magalesi ï'bëë zi kyedre 'ba vo da kanye ehe rako'ba henye ombe yɔlɔ ndra vurë ma iya ra Pawolo. Ako'jowe kö'du mo zi kika komo vurë 'be. Here, da tëdï bi mo kisi, zi mo kofo gba kazi mo tɔkɔ ani.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Mati wisi 'ba ëmï 'ba Pawolo owo kö'du 'ba yeṛe ne, mo ï'bë bi lima 'ba vo kanye ehe ayada zi Pawolo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Here Pawolo iya zi kyedre 'ba vo da kanya lamikölö maako henye, “Oba kora ɔbi nenye zi kyedre 'ba vo da kanye. Mo ëdï kö'du aba zi yada zi mo.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kyedre 'ba vo da kanya lami ne oba mo zi kyedre 'ba vo da kanye iya henye, “Maboso ru mo Pawolo ako'jo ma zi kika kora ɔbi nenye zi yï, ga kö'du mo ëdï kö'du aba zi yada zi yï.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Kyedre 'ba vo kyëlu oba kora ɔbi ne dakapa ehe ako'jo hɔ mo na liwo, “A'di ra omba yada zi ma?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Mo aya'ba dɔ mo iya henye, “Vïdï kora maakowe ëdïnnï kö'du sösu aba zi hë yï ko'jo zi kika Pawolo akaŋo zi magalesi 'ba Yude mïndö aba. Zë akiyannï, nombannï zi kö'du yɔlɔ ndra kö'du mo.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Mora akɔ, o'dɔ wa ma zë iyannï ne dë. Ndra ta da kora 'butësowɔ ombannï lɔdrɔ da Pawolo. Zë o'dɔnnï lömu anza dë zi konyo mandere kuwë wa maako le ëzë nofonnï Pawolo ku. Yaanya aba ëdïnnï bi mo kisi zi kowo a'di ra akiya.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kyedre 'ba vo kyëlu utu kora ɔbi ne 'de tapëtï mo iya zi mo henye, “Ila vïdï kölö maako dë yɔlɔ kö'du mati ayada zi ma nenye.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Kyedre 'ba vo da kanye ako'jo kyedre 'ba vo kanya lamirïyö ehe ayada zi zë, “Kadra madɔmosowɔ yɔndɔ aba, lamirïyö vo kanya ma ndï mëdïnnï nzɔ zi tï'bë zi Kasariya. Oba 'butëmadɔmorïyö kora da akakya ehe lamirïyö vo kanya wehe aba.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Akɔ'je akakya nzɔ kö'du Pawolo ehe ayɔle laka mo mɔkɔ kazi kö'du maako kpuru zi vo dakaŋo Felekisi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kyedre 'ba vo da kyëlu ne ayöru waraga iya henye,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Wamëtë kazi Kulidasi Layisisi, zi kyedre vo dakaŋo Felekisi.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yuda maakowe ïrïnnï kora nenye ehe kara zi mo kofo. Mora mati ma yɔlɔ mo vïdï 'ba Roma, moba vo kanya maakowe ehe ayɔmɔnnï mo.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Momba zi yɔlɔ kö'du a'di ra ombannï mo dë. Here mika mo komo magalesi
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 ehe ma yɔlɔ henye nje kö'du kï'dï 'ba yënï 'bëzë. Kora nenye o'dɔ kö'du kyënyë maako dë zi mo koli mandere kï'dï mo mï kamba.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Kandi mati ma yɔlɔ ëdï yeṛe ko'dɔ rɔ mo, mutu mo zi yï ehe ma yada vo mo susuwë zi kika kö'du ko'dɔ kyënyë 'bɔmo ne mï bi vurë 'bëyï.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Vo kanya oronnï kö'du kï'dï 'ba kyedre 'ba vo da kanye ehe mï yɔndɔ kölö nani, zë obannï Pawolo zi gawo kyedre 'ba Anitipatrisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Mï ko'do vere, vo kanye ndï aba, a'bannï bi lima 'ba vo kanye, ehe ilannï vo kanye mati da akakya nduwë tï'bë mo aba dagba.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Mati zë ayinnï zi Kasariya, zë ï'dïnnï waraga ne zi vo dakaŋo ehe ï'dïnnï Pawolo zi mo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Vo dakaŋo ako'jo waraga ne. Here mo ako'jo ha Pawolo, dakaŋo vala ra mo ta 'dɔmo. Mati mo ayɔlɔ mo ta Silisiya,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 vo dakaŋo iya henye, “Ma kowo kö'du 'bëyï ne, ëzë vïdï ne ayinnï, ikannï kö'du kyënyë mati ombannï yï dë gɔ mo ne ku.” Tapëtï mo iya kö'du nenye, mo ï'dï kö'du zi Pawolo sesi na maboso mï liŋɔ 'ba Yere Heroda.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.