Atos 22
Morokodo (MGC) vs ARA
1 “Önduwë ehe 'buwë, owowe kaa miya wa mati o'dɔ rë nï.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Mati vïdï kayo ne owonnï Pawolo ame'do zi nnï mï ha 'ba Hïbïru, zë ayinnï ndra liwo. Here Pawolo iya henye,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ma Yuda ra, o'jo ma mï gawo kyedre 'ba Tasisi mï Silisiya. Mora mövu kinye mï Yerusalema na vo kö'du ko'jo 'ba Gamalili, ehe ayandi ma zi kusu ga ndï kö'du kï'dï 'ba zutu 'beze biya. Tïnyö, ma kpa momba zi Wïrï koro, kaa e biya mati ndenye.”
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 “Ma yaza vïdï mati usu Gërï 'ba Yere, ehe mofo kya maakowe. Mïrï maakowe ehe mï'dï mï kamba. Ma sösu dë, ëzë zë kora mandere mbara.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Kyedre 'ba vo karase, ehe biya vïdï mï magalesi akatɔ'bɔ yadannï zi yï nenye ëdï tïnyö. Mïrï waraga kazi zë, zi öndu ze mï Damasika, here zi ma kïrï vïdï ehe zi kika zë mï Yerusalema zi yaza.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ko'do kölö maako aba, kaa kadra kutë, mëdï ku zi tɔkɔ kara Damasika, bikanyi ta komorïyë, kandi ayanyi bi toko ra ma.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ma lëpï dakaŋo ehe mowo gu ëdï ko'jo wa, ‘Sawolo, Sawolo, kö'du a'di ëdï yaza ma?’”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ma ya'ba dɔ mo henye, ‘Yï 'bënï ëyï, Yere?’ Yere aya'ba dɔ mo iya henye, ‘Ma Yësu 'ba Nazereta! Ma ra, ëdï ayaza ne.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Vïdï ma ëdïnnï tï'bë ma aba, ongɔnnï bikanyi ne, mora owonnï gu dë.”
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ma ko'jo kö'du henye, ‘Yere, omba a'di zi ma ko'dɔ?’ Here mo ayada zi ma iya henye, ‘Ënyï rïyë ehe ï'bë mï Damasika. Ëzë ɔkɔ ani, a'di akayada zi yï ko'dɔ.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Bikanyi kyedre ne ku ndra here mɔ'bɔ dë zi bi kongɔ. Oke ra ïrïnnï ma kala aba kika mï Damasika.”
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mï gawo kyedre nani, kora maako ëdï ru mo Ananiya, mo koma aba mï kö'du kï'dï 'ba Mosa, ehe Yude biya mati alimannï ani, ombannï mo laka.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mo ayi zi ma, ehe iya henye, ‘Sawolo, öndu ma, yaanya aba akongɔ bi löhu!’ Kandi mɔ'bɔ bi kongɔ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Here Ananiyasi ayada zi ma iya henye, ‘Wïrï mati zutu 'beze amötunnï, inzi yï ku zi yɔlɔ wa mati mo omba o'dɔ rë nï ku. Mo inzi yï zi kongɔ Mo Mati Tïnyö, ehe zi gu mo kowo,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 ga kö'du zi tëdï na vo kiya 'ba wa mati ongɔ ehe owo.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 A'di ra ëdï bi mo kisi? Ënyï rïyë! Ïrï bapatisi zi kö'du kyënyë 'bëyï kaka, mötu aba zi Yere.’”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Tapëtï ma nenye ma'ba Yerusalema ehe mï'bë mï yëkëlu zi mötu. Ani mongɔ rayada
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 'ba Yere. Mo iya zi ma henye, ‘Kandi, ila Yerusalema! Vïdï ombannï dë kowo, wa mati ëdï akiya ga kö'du ma.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ma ya'ba dɔ mo henye, ‘Yere, zë ayɔlɔnnï henye mï bi 'ba mötu kayo 'beze mïrï, ehe mu'bö vïdï mati ëdïnnï koma aba mï yï.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ofo Setifano ga kö'du mo ame'do kö'du yï. Mɔrɔ ani, ehe hu kö'du kï'dï nduwë. Here mongɔ ga bɔngɔ 'ba kora mati ofonnï mo.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Mora Yere ayada zi ma tï'bë, ehe mo alömu zi kutu ma kɔwɔ zi tu'dë maakowe.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Vïdï kayo ne owonnï le Pawolo iya nenye. Here zë ayetonnï hë nnï gbögbö. “Ofowe kora nenye! Mo ɔ'bɔ dë zi lima.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Zë nduwë hë nnï gbögbö. Zë akɔhɔnnï bɔngɔ 'bënnï toko ehe u'dunnï durufu mï buluku.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Kyedre 'ba vo kyëlu mï turu 'ba Roma, ï'dï kö'du zi Pawolo koba bi 'ba vo kanye, ehe ku'bö so'da aba. Mo o'dɔ nenye zi yɔlɔ kö'du a'di vïdï ëdï hë nnï gbögbö da Pawolo.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Mati vo kanya ëdïnnï ku Pawolo kida zi ku'bö, mo ako'jo ha vo da kanye ma ëdï tɔrɔ ani, “Ëdï na dangölö zi ku'bö vïdï 'ba Roma dagba ayɔnzɔ mo dë komo vurë?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Mati vo da kanye owo nenye, mo ï'bë zi kyedre vo dë nï iya henye, “Ëdï a'di ko'dɔ? Kora nenye vïdï 'ba Roma ra!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Here, kyedre 'ba vo kyëlu ne ï'bë zi Pawolo ehe ako'jo hɔ mo, iya henye, “Ayada zi ma, yï vïdï 'ba Roma ra?” Pawolo aya'ba dɔ mo lëzë aba iya henye, “Ɔɔ.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kyedre 'ba vo da kyëlu iya henye, “Mopi kɔhi kyɔ zi tayi vïdï 'ba Roma.” Mora Pawolo aya'ba dɔ mo iya henye, “O'jo ma vïdï 'ba Roma.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Zë mati ombannï zi hɔ mo ko'jo, ina rë nnï kɔwɔ kandi ta rɔ mo. Kyedre 'ba vo da kyëlu na bi dë nï na rakaga mati mo ayɔlɔ henye nï'dï Pawolo, nida vïdï 'ba Roma ku nyɔri aba.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ko'do vere aba, kyedre 'ba da vo kyëlu omba ku zi yɔlɔ kö'du ma tïnyö, kö'du a'di Yude asusunnï Pawolo gɔ mo. Here mo inga nyɔri 'ba Pawolo 'de, ehe mo ï'dï kö'du zi kyedree 'ba vo karase ehe vo dagbe 'ba Yude biya zi rë nnï tɔtɔ. Here mo ika Pawolo loko ehe o'dɔ mo tɔrɔ komo zë.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.