Atos 21

Morokodo (MGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tapëtï kiya alime gbɔ, dï'bë mbïyï zi Kosi baburu aba. Mï damïndö mo aba dɔkɔ Rudasiya ehe ta karani, dï'bë zɔ Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Di'ja baburu ëdï tï'bë Ponisiya, dödu ze mï mo dï'bë gbɔ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Dayi ze bi mati dongɔ ze Seyipurusu ehe dï'bë zɔ daaba 'bɔmo, bitɔrɔ 'ba baburu 'ba Tiyere mï Siriya, ani baburu omba ku zi wakïnjë yasi tëmï nï.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Di'ja ze vo lö'böwë 'ba Yere ehe da lima zë ëtï gima kölö. Here Lawo Laka ayada zi zë, zi yada zi Pawolo mï'bë dë Yerusalema.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mora mati Gima inde rë nï ku, da yeto tï'bë dagba da gërï 'beze löhu. Vïdï kora biya mbara 'bënnï ëtï ehe gisisi alasinnï ze aba tëmï gawo zi ha ranga kyedre. Dodrɔ domo ze akaŋo dagötï, damötu.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Tapëtï kiya alime gbɔ zi oka kölö maako, dëkyï mï baburu ehe zë ï'bënnï hulëhu liŋɔ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Dï'bë ze ta Tiyere zi Potemasi, ani da mëtë ze önduwë ehe da lima zë ëtï ko'do kölö aba.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Mï ko'do ma vere dï'bë zi Kasariya ehe da lima ze liŋɔ 'ba Pilipo vo kö'du yëtï. Mo kölö tëmï vïdï kora madɔmorïyö mati akɔnyinnï vo lö'böwë.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Mo ëdï gisi mïnzö kazi koze aba sowɔ. Zë na vo kumë kö'du.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Dëdï ze mï Kasariya ko'do kayo aba, mati nëbï ru mo Agabusu ayi zi ze ta Yudiya.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Mo ïrï kɔ'di ga Pawolo, ehe mo ida kala nï ehe ndï nï mo aba. Here mo ayada zi ze, iya nenye, “Lawo Laka iya henye, Yude mï Yerusalema akidannï kora vo kyeti 'ba kɔ'di nenye. Zë akï'dïnnï mo kpa zi tu'dë maakowe.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Tapëtï Agabusu iya nenye, ze ehe vïdï ma ëdïnnï lima ani, alenzennï Pawolo zi tï'bë dë zi Yerusalema.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mora Pawolo aya'ba da me'do iya henye, “Kö'du a'di, ëdïyë kudu ehe di'di ma kowe? Manza dë nje nzɔ zi kida, mora mëdï kpa nzɔ zi koli ga kö'du 'ba Yere Yësu mï Yerusalema.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kyere dɔ'bɔ dë zi Pawolo ko'dɔ zi dë nï kopi, dila mo ehe damötu, “Akɔ Yere, o'dɔ zi ze wa mati omba zi rë nï ko'dɔ.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Here ze nzɔ zi tï'bë Yerusalema.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kya 'ba vo lö'bö maakowe tëmï Kasariya, ï'bënnï ze aba ehe obannï ze zi lima liŋɔ 'ba Manasɔno. Mo ta Seyipurusu ehe vo lö'bö ra biyeto aba.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Mati dɔkɔ mï Yerusalema, önduwë na rakyenyi ïrïnnï ze kalakyedre aba.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Pawolo ï'bë ze aba zi Yemisi kongɔ ko'do vere aba, ehe kyedree 'ba kanisa ëdïnnï biya ga bi mo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pawolo amëtë zë ehe ayada hala Wïrï o'dɔ nï zi kɔnyi tu'dë maakowe.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Vïdï biya mati owonnï nenye ayetonnï Wïrï, ehe iyannï zi Pawolo henye, “Öndu ze, atɔ'bɔ kongɔ hala kpuluku 'ba vïdï 'beze Yude ayinnï ku na vo lö'böwë! Ehe zë biya nzɔ zi koro kö'du kï'dï 'ba Mosa.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Mora ayada zi zë henye, ëdï ayandi Yude mati ëdïnnï alima mï kutë tu'dë maakowe, kazi koro kö'du kï'dï 'ba Mosa. Zë iyannï henye, ayada zi nnï ŋbete gisi kora 'bënnï dë mandere lö'bö ga dalëtï 'beze.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 A'di ra da ko'dɔ yaanya aba, vïdï owonnï ku ëdï kinye?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Akɔ, o'dɔ wa ma da ko'jo kö'du mo. Vïdï kora sowɔ 'beze maakowe o'dɔnnï lömu ku zi Wïrï.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Oba kora nenyee o'dɔ rë yï ŋbala zë ëtï na kö'du kï'dï 'ba Mosa, ehe opi wakï'dï 'bëzë here zë mohi dë nnï. Here zi vïdï biya yɔlɔ henye, kö'du ako anza dë mï kö'du yada 'bëzë ne. Zë akayɔlɔnnï orowe kö'du kï'dï 'ba Mosa.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Kadra ma alaga nani aba, da yada zi vo lö'böwë 'ba tu'dë maakowe, mati da sösu zi zë ko'dɔ. Diya zi zë, monyonnï wa mati ï'dï zi wïrï ma mbiya ne dë. Ayada zi zë, monyonnï yama dë, mandere ida 'ba ngötu mati urï gu mo. Ayada kpa zi zë, mo'dɔnnï kö'du kyënyë 'ba ndoro dë.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Mï ko'do vere aba, Pawolo oba kora sowɔ nï aba ehe akɔ'jɔ rë nnï nzɔ mï kadra kölö. Here mo ï'bë mï yëkëlu ehe ayada ndala aba kadra 'ba ra ko'dɔ ŋbala ne akinde rë nï ehe ndala aba akï'dï wakumu zi ma kölö tëmï zë.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Mati kadra 'ba ra ko'dɔ ŋbala ku kara zi rë nï kinde, kya 'ba Yuda maakowe tëmï Asiya ongɔnnï Pawolo mï yëkëlu. Zë o'dɔnnï vïdï kayo na kamo Pawolo aba, ehe zë ïrïnnï mo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Vïdï kayo hë nnï gbögbö aba, iyannï henye, “Kora 'ba Yuda akɔnyi ye ze! Kora nenye ï'bë ta bi ne toko, kö'du kyënyë kiya aba ra vïdï 'ba Yiserele, ehe kö'du kï'dï 'ba Mosa, ehe yëkëlu nenye. Mo ika komokaya kpa zi yëkëlu laka nenye, tu'dë maakowe kika mï mo.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Kya zë maakowe asösunnï henye Pawolo ika Trɔhimusu ta Efeso mï yëkëlu, ga kö'du zë ongɔnnï zë 'dö rïyö mï gawo kyedre ne.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mï gawo kyedre ne biya kpɔrɔ aba, ehe vïdï ayinnï taho aba. Zë ïrïnnï Pawolo ehe otɔnnï mo yaga tëmï yëkëlu. Here ha loko biya isi rë nï.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Vïdï ombannï ku kara zi Pawolo kofo, mati kyedre 'ba turu anjiya mï turu 'ba Roma owo henye biya Yerusalema ayeto ku zi kamo ko'dɔ.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kandi mo oba kya vo kanya maakowe ehe vo da kanye, ehe ahonnï bi mati vïdï kayo atɔtɔ rë nnï zi mo. Kandi mati vïdï kayo ne ongɔnnï vo kyëlu ne, ehe vo hu kanye, zë ɔrɔnnï ta bi Pawolo ku'bö.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kyedre 'ba vo kyëlu ne ï'bë ehe ïrï mo, ehe ida mo nyɔri rïyö aba. Here mo ayɔnzɔ zi yɔlɔ, ëyï ra Pawolo ehe a'di ra mo o'dɔ.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Kya 'ba vïdï kayo maakowe agbögbö hë nnï kö'du wa maako, ehe maakowe agbögbö hë nnï kö'du wa maako 'beri. Mora ëdïnnï ku ko'dɔ kpɔrɔ kyɔ kyedre 'ba vo kyëlu ɔ'bɔ dë zi wa maako ki'ja. Here mo ï'dï kö'du zi Pawolo koba bi 'ba vo kanye.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Mati zë ɔkɔnnï ani, vïdï kayo ayinnï na kamo, here vo kanya ïrïnnï Pawolo rïyë ehe ïnjënnï mo.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Vïdï kayo alö'bönnï ga ndï zë ehe nduwë hë nnï gbögbö aba henye, “Ofo mo! Ofo mo!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Mati ombannï ku zi Pawolo koba mï bi 'ba vo kanye, mo ako'jo ha kyedre 'ba vo kyëlu ne, iya henye, “Ma tɔ'bɔ dë kiya kö'du maako zi yï?” Kyedre 'ba vo kyëlu ne ako'jo hɔ mo iya henye, “Hala ayɔlɔ ha 'ba Gïrïgï?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Anza dë vïdï 'ba Ezipeto mati ayeto kamo anza na kɔwɔ ehe alëpï dagba zi vo wehe ko'dɔ kpulukusowɔ yaga mï da lïpï?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Pawolo aya'ba dɔ mo iya henye, “E e. Ma Yuda ra, ta Tasisi gawo kyedre laka mï Silisiya. Akɔ ila ma, ma me'do zi vïdï kayo nee.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Kyedre 'ba vo kyëlu ayada zi mo, mo atɔ'bɔ me'do. Here Pawolo ɔrɔ rïyë ame'do kala nï aba zi vïdï. Mati dë zë ku liwo, mo ame'do zi zë ha 'ba Hïbïru aba.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.