Atos 17
Morokodo (MGC) vs ACF
1 Tapëtï zë ï'bënnï kpuru Ambahipolisi ehe Apoloniya, zë ï'bënnï dagba zi Tasalanika. Bi 'ba mötu 'ba Yude ëdï mï gawo kyedre nani.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Here ëdï kaa 'duwï, Pawolo ï'bë ani zi bi 'ba mötu, ehe mï ko'do 'ba ralawo wota mo ame'do zi vïdïyë. Mo ame'do tëmï wayöruwë
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 zi yada zi zë henye, ëdï laka zi Korisitɔ ki'ja riti, ehe ëdï laka mo ënyï tëmï koli. Pawolo ayada kpa zi zë henye, “Yësu mati mëdï kö'du mo kiya, Korisitɔ ra.”
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Kya maakowe tëmï zë omannï mï kö'du ma Pawolo iya, ehe ayinnï na vo lö'bö kaa Pawolo ehe Sila. Tu'dë maakowe ehe mbara kayo mati vïdï ayɔlɔnnï zë ndra omannï kpa mï kö'du kise ne.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Yuda maakowe, na mïkumbë ehe zë omannï vïdï 'ba kö'du kyënyë ko'dɔ maakowe mati alimannï toko ra bi 'ba wakogo zi yeto wehe ko'dɔ mï gawo kyedre ne. Zë ombannï zi Pawolo kïrï ehe Sila kika yaga zi vïdï kayo ne, ehe zë ï'bënnï zɔ mbïyï liŋɔ 'ba Jasɔno.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Mora mati zë i'jannï zë dë ani, zë ïrïnnï Jasɔno ehe öndu maakowe ëtï. Zë obannï zë zi vo kalakonda 'ba gawo kyedre ehe hë nnï gbögbö aba henye, “Pawolo ehe Sila o'dɔnnï kö'du kyënyë ku ta bi ne biya. Yaanya aba, ayinnï ku kinye
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 ehe Jasɔno ïrï zë kalakyedre aba liŋɔ 'bënï. Zë biya owennï kö'du kï'dï 'ba Yere 'ba Roma ku, iyannï henye, vere maako ru mo Yësu, Yere ra.”
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Vo mï turu nenyee na rasösu, mati owonnï nenye.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Here zë o'dɔnnï Jasɔno ehe maakowe ëtï zi kɔhi kopi dagba atehe 'da zë kila atï'bë.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Mï yɔndɔ kölö ne, önduwë utunnï Pawolo ehe Sila zi Beriya, ehe tapëtï zë ɔkɔnnï, ï'bënnï mï bi 'ba mötu 'ba Yude.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Vïdï 'ba Beriya ndra na laka ta da vïdï 'ba Tasalanika, ga kö'du zë rakyenyi aba zi kö'du kise ne kïrï, ehe ko'do ta ga ko'do, zë ayandinnï wayöruwë, zi kongɔ ëzë kö'du nenyee tïnyö.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Kayo tëmï zë ï'dï koma 'bënnï mï Yere, vïdï mbara Gïrïgï mati vïdï ayɔlɔnnï zë ndra ehe vïdï kora kayo,
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 mora mati Yude mï Tasalanika owonnï Pawolo ëdï kö'du kise 'ba Wïrï ne yëtï mï Beriya, zë ï'bënnï ani ehe o'dɔnnï vïdï kayo ne zi tëdïnnï na vo wehe 'ba Pawolo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Kandi önduwë utunnï Pawolo akaŋo ha ranga, mora Sila ehe Timotiyɔ alima 'bënnï mï Beriya.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Vïdï kora maakowe ï'bënnï na kɔwɔ Pawolo aba le kaa Atenisi, ehe a'bannï kö'du aba zi Sila ehe Timotiyɔ zi tayinnï kandi zi nï.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Mati Pawolo ëdï bi Sila ehe Timotiyɔ kisi mï Atenisi, mo rasösu kyedre aba zi kongɔ wïrï mbiya mï gawo kyedre ne.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Mo ï'bë mï bi 'ba mötu 'ba Yude zi me'do zi Yude ehe zi vïdï 'ba Gïrïgïyë ma erennï Wïrï. Ko'do ta ga ko'do mo ame'do kpa zi vïdï mati mo i'ja bi 'ba wakogo.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Kya vo komoyandi Epikuriyɔno maakowe ehe vo komoyandi Isitɔwïkï maakowe awasa hë nnï kpa mo aba. Vïdï ako'jonnï kö'du henye, “A'di ra vo lumë nenye ayɔnzɔ zi kiya?”
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Zë ikannï Pawolo bi 'ba ratɔtɔ ako'jo Aropagusi, ehe iya henye, “Ayada zi ze, a'di ra kö'du yandi kyïyï 'bëyï ne biya ëdï?
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Dowo ze ika kö'du rakaga maakowe da yɔlɔ zë dë mï me'do 'bëyï ne a'di ra?”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Kpa ndra ta da wa maako, vïdï 'ba Atenisi ehe vo leze mati ëdï alimannï ani, ɔwɔ zi kowo ehe zi me'do kö'du wakyïyï maako.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Here Pawolo ɔrɔ mï kutë bi 'ba Aropagusi iya henye, “Vïdï 'ba Atenisi, monge vïdï 'ba yënï ndra.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Mati mëdï tï'bë kpuru bi kongɔ aba da wa mötuwë, mi'ja me'do da karasa: Zi wïrï ma kazi yɔlɔ. Amötuwë wïrï nenye, mora tïnyö ayɔle mo dë. Here momba zi yada kö'du mo zi ye.”
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Wïrï nenye ra o'dɔ damöku ehe wa biya mï mo. Mo Yere 'ba komorïyë ehe dakaŋo ehe mo alima dë mï yëkëlu mati uvö kala vïdï köndu aba.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Mo omba wakɔnyi dë kazi vïdï maako. Mo ï'dï dïdï, lawo, ehe wa kpa biya zi vïdï.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Tëmï vïdï kölö, Wïrï o'dɔ vïdï mati alimannï dakaŋo, ehe mo o'dɔ kadra ehe bi zi vïdï limannï 'dɔmo.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Wïrï o'dɔ nenye biya, here zi ze nï koma, ehe tɔkɔ yaga, ehe nï ki'ja. Mora mo anza dë na kɔwɔ ta re ze,
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 ehe mo ï'dï kyigɔ zi ze, zi lima, zi tehe, ehe zi tëdï ëyï 'bënï ze. “Ze gisi ɔmo,” kaa vo ngala ya'bi 'be maakowe iyannï.
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Kyere ze gisi 'ba Wïrï, da sösuwë dë henye, mo ëdï kaa wïrï mbiya o'dɔ yaga tëmï dahabo mandere manzede mandere yïtö. Mo anza dë kaa wa mati vïdï köndu akasösu ehe ko'dɔ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Kɔɔ mati alaga kyere naniye, Wïrï ila nenye biya ga kö'du vïdï ayɔlɔnnï dë a'di ra nëdïnnï ko'dɔ. Mora yaanya aba mo iya henye, vïdï biya ta bi ne motɔ dë nnï zi mo.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Mo akɔ'jɔ ko'do mo ku mati ako'dɔ vurë vïdï 'ba damöku na laka. Ehe mo inzi kora ne, Yësu zi ko'dɔ vurë. Wïrï ï'dï yɔlɔ mo nenye zi ze biya Yësu kïnjë aba tëmï koli.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Kandi mati vïdï owonnï Pawolo iya, kora ïnjë tëmï koli, kya zë maakowe ayetonnï kogo. Maakowe iyannï henye, “Da kowo ze yï ame'do ga kö'du nenye kadra maako aba löhu.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Mati Pawolo ila bi 'ba ratɔtɔ ne ku,
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 kya kora maakowe ï'dïnnï koma 'bënnï mï Yere ehe ï'bënnï Pawolo aba. Ma kölö tëmï vïdï 'ba ratɔte ru mo Danasiyösi, ehe mbara maako ru mo Damari ehe maakowe kpa kayo ï'dï koma 'bënnï mï Yere.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.