Atos 15
Morokodo (MGC) vs VC
1 Vïdï kora maakowe ayinnï ta Yudiya zi Atiyɔkɔ ehe ayetonnï yandi önduwë 'ba Korisitɔ, iyannï henye, “Ayɔmɔ zë dë nje ëzë aŋbete zë ku kaa Mosa ayandi.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pawolo ehe Baranaba awasa hë nnï zë ëtï. Here kanisa omba zi kutu Pawolo ehe Baranaba ehe vïdï maakowe zi tï'bë Yerusalema zi me'do mï kö'du nenye zi vo lïtuwë ehe kyedree mï Yerusalema.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Here kanisa utu zë. Mati zë ëdïnnï atï'bë, zë ï'bënnï kpuru Ponisiya ehe Samariya, ehe ayadannï hala tu'dëë otɔ dë nnï ku zi Wïrï. Kö'du yöyö nenye o'dɔ önduwë biya na rakyenyi.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Mati kora ne ɔkɔnnï mï Yerusalema, kanisa ïrï zë kalakyedre aba, ehe vo lïtuwë kyedree ëtï. Pawolo, Baranaba ehe vïdï ma ayinnï zë ëtï, ayadannï biya zi zë wa ma Wïrï o'dɔ kpuru kazi zë.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Here kya 'ba vo koma maakowe mati zë kpa Farasiye, zë ɔrɔnnï rïyë iyannï henye, “Tu'dëë ma ŋbete zë, ehe moronnï kö'du kï'dï 'ba Mosa.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Vo lïtuwë ehe kyedree atɔtɔ rë nnï me'do mï kö'du nenye.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ame'donnï kadra konda aba. Here Petero ënyï rïyë ehe iya henye, “Önduwë, ayɔle ku henye, kyere mï kadra ma alaga, Wïrï inzi ma tëmï kutëë henye tu'dë akowonnï ta dami'di ha ma kö'du yöyö laka ehe koma.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Wïrï mati ayɔlɔ a'di ra ëdï mï di'di vïdï biya, mo ayada mo omba zë ku, Lawo Laka kï'dï aba zi zë, kaa mo ï'dï zi ze.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wïrï o'dɔ zë dë kutu ta re ze. Mo o'dɔ di'di zë ŋbala koma aba.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Yaanya aba, kö'du a'di ëdïyë yɔnzɔ Wïrï, wa yeto kï'dï gu vo lö'bö nenyee? Wakïnjë nenye ayeto ndra le ze ehe zutu 'bezee ɔ'bɔ dë kïnjë.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mora doma henye, akayɔmɔ ze wakï'dï 'ba rakyëyï aba kazi Yere Yësu, kpa kaa tu'dëë.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Vïdï biya alimannï liwo mati owonnï Baranaba ehe Pawolo ayadannï hala Wïrï o'dɔ kö'du koro, kyïnë kyigɔ 'bënï, ehe rakaga zi tu'dëë kpuru kazi zë.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Tapëtï zë indennï me'do ku, Yemisi iya henye, “Önduwë, oze mbili ye zi ma!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simona ayada henye hala Wïrï ayi mï kadra ma dagba zi tu'dëë, ehe o'dɔ kya maakowe na vïdï ënï.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Me'do 'ba nëbïyë ida rë nï ku kö'du kiya 'bama aba. Ëdï na yöru,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ma kata'ba ehe kuvö löhu loko 'ba Dawidi ma alëpï.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 here vïdï ma ɔsɔnnï ehe tu'dëë,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ma ayada zë mï kadra ma alagannï kyere.’”
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Here ma sösu dë da kï'dï wakïnjë yeto da tu'dëë, ma ëdïnnï ku dë nnï kopi zi Wïrï.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Da yöru ehe nje yada zi zë, anza dë zi konyo wa maako ma ï'dï ku zi wïrï mbiye, anza dë zi ndoro ko'dɔ, anza dë zi konyo ida 'ba ngötu maakowe mati urï gu mo, ehe anza dë zi konyo yama.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ga kö'du kï'dï 'ba Mosa ayëtï ku mï gawo biya mï kɔɔ lakyi, ehe ta ga ko'do 'ba ralawo biya ëdï ako'jo mï bi 'ba mötu 'beze.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Vo lïtuwë ehe kyedree, ehe biya vïdï 'ba kanisa ombannï zi kutu kya kora 'bënnï maakowe zi Atiyɔkɔ zi tï'bënnï Pawolo ehe Baranaba ëtï. Zë inzinnï Sila ehe Yudasi, mati ako'jo kpa Barasaba, zë ra na vo dagbe 'ba önduwë.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Zë ayörunnï waraga iya henye, “Ze vo lïtuwë, ehe kyedree, ze önduwë dutu wamëtë zi ye biya tu'dë mati vo lö'böwë 'ba Yere mï Atiyɔkɔ, Siriya ehe Silisiya.”
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 “Dowo ze henye, vïdï maakowe ta kinye, o'dɔnnï yë rasösu aba, ga kö'du ma zë iyannï, mora dutu zë dë.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Here da tɔtɔ re ze ehe domba ku zi kinzi kya kora maakowe kutu zë zi ye, nï aboka laka 'beze Baranaba ehe Pawolo ëtï.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Kora nenyee ï'dï dïdï nnï ku kö'du 'ba Yere Yësu Korisitɔ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dëdï kpa kutu zi ye Yudasi ehe Sila, zë ra akayadannï zi ye hë nnï aba, kpa kaa da yöru.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Lawo Laka ayada zi ze henye, dï'dï ze kya wakïnjë maako dë ndra zi ye ta da ma nenyee:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 anza dë zi konyo wa maako ma ï'dï ku zi wïrï mbiye, anza dë zi konyo yama, anza dë zi konyo ida 'ba ngötu maakowe mati urï gu mo, ehe anza dë zi ndoro ko'dɔ. Ëzë o'de kö'du nenyee, ako'de na laka. Dutu wamëtë 'beze zi ye.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Kora sowɔ ne ilannï Yerusalema ehe ï'bënnï Atiyɔkɔ. Here zë ako'jonnï vïdï 'ba kanisa bi kölö ehe ï'dï waraga ne zi zë.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Mati waraga ne ako'jo, ï'dï rakyigɔ ehe rakyenyi kyedre zi zë.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yudasi ehe Sila zë ku nëbïyë, zë iyannï kö'du kayo mati ï'dï kyigɔ zi önduwë.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Kora mati zë ta Yerusalema, tapëtï alimannï kadra maako aba mï Atiyɔkɔ, zë ënyïnnï ta'ba zi vïdï mati utunnï zë. Önduwë iyannï zi zë henye, “Ï'bëë na rakyëyï.”
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Mora Pawolo ehe Baranaba alimannï nduwë mï Atiyɔkɔ. Ani zë ayandinnï kö'du ehe ayëtïnnï me'do 'ba Yere, vïdï kayo maakowe ëtï.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Kadra maako aba yaa, Pawolo iya zi Baranaba henye, “Dï'bë ze hulëhu ehe tï'bë kongɔ önduwë mï Korisitɔ mï gawo biya mati da yëtï me'do 'ba Yere mï zë. Here da kayɔlɔ ze hala zë ëdïnnï ako'dɔ.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Baranaba omba zi Yowani koba, ru mo vere Marako.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Mora Pawolo omba dë, ga kö'du mo ila zë mï Pambaliya ehe mo ɔrɔ ku ta bi lɔɔ ko'dɔ zë ëtï.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Pawolo ehe Baranaba awasa hë nnï, ehe vïdï kölö tëmï zë ï'bë gërï 'bënï kutu. Baranaba oba Marako ehe ï'bënnï Seyipurusu,
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 mora Pawolo inzi Sila ehe ï'bënnï gërï ma kutu. Önduwë mï Korisitɔ ï'dïnnï zë ku da kala Wïrï.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Pawolo ï'bë kpuru Siriya ehe Silisiya vïdï 'ba kanisa ko'dɔ zi kyigɔ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.