Atos 14
Morokodo (MGC) vs VC
1 Pawolo ehe Baranaba ame'donnï mï bi 'ba mötu mï Yikɔnïyömu, ehe Yuda kayo ehe tu'dë kayo omannï mï Yere.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Mora Yuda ma ombannï dë koma mï mo, o'dɔnnï tu'dë maakowe na kamo ehe ofɔ rë nnï na vo wehe ra önduwë mï Korisitɔ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Pawolo ehe Baranaba alimannï ani kadra konda aba, me'do kö'du 'ba Yere kazi tere, ehe Yere ï'dï kyigɔ zi zë, zi kö'du koro ko'dɔ ehe rakaga, mati akayada kö'du kise 'ba rakyëyï ëdï tïnyö.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Vïdï mï gawo 'ba Yikɔnïyömu ayɔlɔnnï dë a'di zi sösu. Kya maakowe omannï mï gboko 'ba Yude ehe maakowe omannï mï vo lïtuwë.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ndundu mo aba, tu'dë maakowe ehe Yude, bi kölö vo dagba 'bënnï ëtï, ombannï mala ko'dɔ zi ko'dɔ zë na kyënyë ehe zë ku'du yïtö aba brua.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Mati Pawolo ehe Baranaba ayɔlɔnnï wa ma ëdï rë nï ko'dɔ, zë ahonnï mï dakaŋo 'ba Lëyïkɔniya, ani mï gawo 'ba Liyisitra ehe Dëbë ehe bi ma kara dakapa dakaŋo ne.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ani zë nduwë kö'du yöyö laka ne yëtï.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Mï Liyisitra, kora maako ëdï ani o'jo mo na ndï keŋe ehe ɔ'bɔ dë zi lasi.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Kora ne ëdï mbili nï koze da me'do 'ba Pawolo. Mati Pawolo ongɔ mo ëdï koma aba mï Yësu zi kɔ'jɔ,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 mo agbögbö hë nï iya henye, “Ënyï rïyë!” Kora ne öfu rïyë ehe ayeto lasi toko.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Mati vïdï kayo ne ongɔnnï wa ma Pawolo o'dɔ ne, agbögbö hë nnï yaga mï ha 'ba Lëyïkɔniya, iyannï henye, “Wïrïyë ofɔnnï rë nnï ku na vïdï köndu ehe ayinnï ku akaŋo zi ze!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Vïdï ï'dïnnï ru da Baranaba, Zeyusi, ehe ï'dïnnï ru da Pawolo Hemoso, ga kö'du mo ra ame'do.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Yëkëlu 'ba Zeyusi ëdï kara ha bi tödu zi gawo kyedre. Vo karasa 'ba Zeyusi ika ise ehe döruwë ha resi 'ba gawo kyedre, ga kö'du mo ehe vïdïyë ombannï zi kï'dï wakumu zi zë.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mati Pawolo ehe Baranaba ayɔlɔnnï kö'du nenye, zë izannï bɔngɔ 'bënnï ahonnï mï kutë vïdï kayo ne hë nnï gbögbö aba henye,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Ëdïyë kö'du nenye ko'dɔ ga a'di? Ze vïdï könduwë ra kaa e. Dika ze kö'du yöyö laka ra zi ye here zi ye kila wïrï mbiya ma kazi kö'du, ehe otɔ de zi Wïrï ma dïdï, ma o'dɔ komorïyë, dakaŋo, wini kyedre, ehe wa biya mï zë.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Mï kadra ma alaga, Wïrï ila vïdï tï'bënnï mï gërï 'bënnï,
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 mora mo ayada mo ëdï ani tëmï wa laka mati mo o'dɔ. Wïrï utu mïrë ta komorïyë ehe o'dɔ wa 'be mï yaka övu. Mo ï'dï wakonyo zi ye ehe o'dɔ di'di ye na rakyenyi.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Gbï le tapëtï Pawolo ehe Baranaba iyannï nenye biya, na kyigɔ zi zë yata vïdï ta bi wakumu kï'dï mo zi nnï.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Kya 'ba Yude tëmï Atiyɔkɔ ehe Yikɔnïyömu ayinnï, ofɔnnï vïdï kayo ne na wehe ra Pawolo. Zë otrannï mo yïtö aba ehe otɔnnï mo yaga tëmï gawo kyedre. Asösunnï mo oli ku,
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 mora mati vo lö'böwë atɔtɔ rë nnï toko ra Pawolo, mo ɔrɔ rïyë ehe ï'bë hulëhu mï gawo kyedre ne. Mï ko'do vere aba, mo ehe Baranaba ï'bënnï zi Dëbë.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pawolo ehe Baranaba ayëtïnnï kö'du yöyö laka ne mï Dëbë ehe vïdï kayo ayinnï na vo lö'böwë. Here zë ï'bënnï hulëhu Liyisitra, Yikɔnïyömu, ehe Atiyɔkɔ.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Zë akyigɔnnï vo lö'böwë ehe alenzennï zë zi limannï mï koma. Zë ayadannï zi zë henye, “Da tödu ze Damöku 'ba Wïrï tëmï rayaza kyedre.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Pawolo ehe Baranaba inzinnï kyedree zi nnï mï kanisa biya na kölö kölö. Here zë oro hë nnï, amötunnï, ehe ï'dïnnï rënnï zi Yere zi gë zë gaga, ma ëdïnnï koma aba mï Yere.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Tapëtï tï'bë kpuru Pisidiya, ze ayinnï Pambaliya,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 ehe tapëtï zë ayëtïnnï kö'du mï Paga, here zë ï'bënnï akaŋo zi Italiya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ta Italiya ï'bënnï zi Atiyɔkɔ mï Siriya. Ani vo lö'böwë kyere dagba ï'dïnnï zë zi Wïrï gë zë kongɔ, mati ëdïnnï lɔɔ ko'dɔ, yaanya aba lɔɔ inde rë nï ku.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Tapëtï tɔkɔ mï Atiyɔkɔ, zë ako'jonnï kanisa bi kölö. Zë ayadannï zi vïdï wa ma Wïrï akɔnyi zë zi ko'dɔ, ehe hala mo o'dɔ zi tu'dëë zi koma.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Here zë alimannï ani vo lö'bö ëtï mï kadra konda.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.