Atos 14

Morokodo (MGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pawolo ehe Baranaba ame'donnï mï bi 'ba mötu mï Yikɔnïyömu, ehe Yuda kayo ehe tu'dë kayo omannï mï Yere.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Mora Yuda ma ombannï dë koma mï mo, o'dɔnnï tu'dë maakowe na kamo ehe ofɔ rë nnï na vo wehe ra önduwë mï Korisitɔ.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pawolo ehe Baranaba alimannï ani kadra konda aba, me'do kö'du 'ba Yere kazi tere, ehe Yere ï'dï kyigɔ zi zë, zi kö'du koro ko'dɔ ehe rakaga, mati akayada kö'du kise 'ba rakyëyï ëdï tïnyö.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Vïdï mï gawo 'ba Yikɔnïyömu ayɔlɔnnï dë a'di zi sösu. Kya maakowe omannï mï gboko 'ba Yude ehe maakowe omannï mï vo lïtuwë.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Ndundu mo aba, tu'dë maakowe ehe Yude, bi kölö vo dagba 'bënnï ëtï, ombannï mala ko'dɔ zi ko'dɔ zë na kyënyë ehe zë ku'du yïtö aba brua.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Mati Pawolo ehe Baranaba ayɔlɔnnï wa ma ëdï rë nï ko'dɔ, zë ahonnï mï dakaŋo 'ba Lëyïkɔniya, ani mï gawo 'ba Liyisitra ehe Dëbë ehe bi ma kara dakapa dakaŋo ne.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Ani zë nduwë kö'du yöyö laka ne yëtï.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Mï Liyisitra, kora maako ëdï ani o'jo mo na ndï keŋe ehe ɔ'bɔ dë zi lasi.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Kora ne ëdï mbili nï koze da me'do 'ba Pawolo. Mati Pawolo ongɔ mo ëdï koma aba mï Yësu zi kɔ'jɔ,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 mo agbögbö hë nï iya henye, “Ënyï rïyë!” Kora ne öfu rïyë ehe ayeto lasi toko.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Mati vïdï kayo ne ongɔnnï wa ma Pawolo o'dɔ ne, agbögbö hë nnï yaga mï ha 'ba Lëyïkɔniya, iyannï henye, “Wïrïyë ofɔnnï rë nnï ku na vïdï köndu ehe ayinnï ku akaŋo zi ze!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Vïdï ï'dïnnï ru da Baranaba, Zeyusi, ehe ï'dïnnï ru da Pawolo Hemoso, ga kö'du mo ra ame'do.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Yëkëlu 'ba Zeyusi ëdï kara ha bi tödu zi gawo kyedre. Vo karasa 'ba Zeyusi ika ise ehe döruwë ha resi 'ba gawo kyedre, ga kö'du mo ehe vïdïyë ombannï zi kï'dï wakumu zi zë.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Mati Pawolo ehe Baranaba ayɔlɔnnï kö'du nenye, zë izannï bɔngɔ 'bënnï ahonnï mï kutë vïdï kayo ne hë nnï gbögbö aba henye,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ëdïyë kö'du nenye ko'dɔ ga a'di? Ze vïdï könduwë ra kaa e. Dika ze kö'du yöyö laka ra zi ye here zi ye kila wïrï mbiya ma kazi kö'du, ehe otɔ de zi Wïrï ma dïdï, ma o'dɔ komorïyë, dakaŋo, wini kyedre, ehe wa biya mï zë.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Mï kadra ma alaga, Wïrï ila vïdï tï'bënnï mï gërï 'bënnï,
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 mora mo ayada mo ëdï ani tëmï wa laka mati mo o'dɔ. Wïrï utu mïrë ta komorïyë ehe o'dɔ wa 'be mï yaka övu. Mo ï'dï wakonyo zi ye ehe o'dɔ di'di ye na rakyenyi.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Gbï le tapëtï Pawolo ehe Baranaba iyannï nenye biya, na kyigɔ zi zë yata vïdï ta bi wakumu kï'dï mo zi nnï.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kya 'ba Yude tëmï Atiyɔkɔ ehe Yikɔnïyömu ayinnï, ofɔnnï vïdï kayo ne na wehe ra Pawolo. Zë otrannï mo yïtö aba ehe otɔnnï mo yaga tëmï gawo kyedre. Asösunnï mo oli ku,
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 mora mati vo lö'böwë atɔtɔ rë nnï toko ra Pawolo, mo ɔrɔ rïyë ehe ï'bë hulëhu mï gawo kyedre ne. Mï ko'do vere aba, mo ehe Baranaba ï'bënnï zi Dëbë.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pawolo ehe Baranaba ayëtïnnï kö'du yöyö laka ne mï Dëbë ehe vïdï kayo ayinnï na vo lö'böwë. Here zë ï'bënnï hulëhu Liyisitra, Yikɔnïyömu, ehe Atiyɔkɔ.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Zë akyigɔnnï vo lö'böwë ehe alenzennï zë zi limannï mï koma. Zë ayadannï zi zë henye, “Da tödu ze Damöku 'ba Wïrï tëmï rayaza kyedre.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Pawolo ehe Baranaba inzinnï kyedree zi nnï mï kanisa biya na kölö kölö. Here zë oro hë nnï, amötunnï, ehe ï'dïnnï rënnï zi Yere zi gë zë gaga, ma ëdïnnï koma aba mï Yere.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Tapëtï tï'bë kpuru Pisidiya, ze ayinnï Pambaliya,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 ehe tapëtï zë ayëtïnnï kö'du mï Paga, here zë ï'bënnï akaŋo zi Italiya.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Ta Italiya ï'bënnï zi Atiyɔkɔ mï Siriya. Ani vo lö'böwë kyere dagba ï'dïnnï zë zi Wïrï gë zë kongɔ, mati ëdïnnï lɔɔ ko'dɔ, yaanya aba lɔɔ inde rë nï ku.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Tapëtï tɔkɔ mï Atiyɔkɔ, zë ako'jonnï kanisa bi kölö. Zë ayadannï zi vïdï wa ma Wïrï akɔnyi zë zi ko'dɔ, ehe hala mo o'dɔ zi tu'dëë zi koma.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Here zë alimannï ani vo lö'bö ëtï mï kadra konda.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.