Atos 12
Morokodo (MGC) vs VC
1 Mï kadra nani, Yere Heroda ayaza kya vïdï 'ba kanisa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Mo ï'dï kö'du zi vo kanye zi da Yemisi öndu 'ba Yowani kikye kulu aba.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mati Heroda ongɔ nenye o'dɔ vïdï 'ba Yude na rakyenyi, mo ïrï Petero mï kadra karama 'ba mangɔlɔ'bɔ kazi langa.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Mo ï'dï Petero mï kamba, ehe ï'dï kö'du zi vo kanya gboko sowɔ zi gɔ mo kongɔ. Heroda o'dɔ mala zi mo kï'dï bi 'ba vurë, komo vïdï kayo tapëtï karama 'ba laga 'ba koli.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Mati Petero ëdï na sesi mï kamba, vïdï 'ba kanisa ɔrɔnnï dë ta bi 'ba mötu zi Wïrï ga kö'du mo.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Gba ta komo yɔndɔ zi Petero kï'dï bi 'ba vurë, mo ëdï ako'do, ehe ida mo nyɔri rïyö aba mï kutë vo kanya rïyö. Vo kanya rïyö maakowe ëdïnnï ha loko ma ödu mï kamba ne kongɔ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Truku'du malayika kazi Yere alaya, ehe bikanyi ayanyi bi toko mï kamba. Malayika ne isa Petero ta dakapa mo, ehe aliro mo rïyë. Here mo iya henye, “Kandi! Ënyï rïyë!” Nyɔri alëpïnnï ta kala mo,
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 ehe malayika ne iya zi mo henye, “Ënyï, usu bɔngɔ rë yï, ehe usu kamoka 'bëyï.” Petero o'dɔ kö'du ma ayada zi nï. Here malayika iya henye, “Yaanya aba usu bɔngɔ alikölu 'bëyï, ehe usu ga ma.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Petero ï'bënnï malayika aba, mora mo asösu kö'du ne wïrï ra isi nï.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Zë ï'bë alagannï gboko rïyö 'ba vo kanye, ehe mati ayinnï ha resi 'ba kɔhi zi gawo kyedre, ayëhu rë nï na bi dë nï. Zë ï'bënnï yaga, ehe mati ëdï tï'bënnï ta da gërï, kandi malayika alaya dë.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Mati Petero ayɔlɔ kö'du ma o'dɔ rë nï ne, mo iya henye, “Yaanya aba ma yɔlɔ ku Yere ra utu malayika ënï zi yɔmɔ ma kazi Heroda, ehe kazi wa biya vo dagbe 'ba Yude asösunnï zi ko'dɔ zi ma.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Here Petero ï'bë zi liŋɔ 'ba Mariya, ma 'ba Yowani Marako. Vo lö'böwë 'ba Yere ayinnï ga bi kölö ani, ehe ëdïnnï amötu.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Petero akökö ha resi, ehe vo kalima mbara maako ru mo Roda, ayi ha loko zi dɔ mo ya'ba.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Mati mo owo gu Petero, mo rakyenyi aba ndra, mo ayëhu ha resi dë. Mo aho hulëhu loko, ehe iya zi vïdïyë henye Petero ëdï atɔrɔ ani.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Mora vïdï biya ayadannï zi mo, iyannï henye, “Yï vo nökyï.” Mora mo zɔ kiya henye, ne Petero ra. Here zë iyannï henye, “Ne malayika ɔmo ra.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Petero zɔ kökö, le mï ndundu mo zë ayëhunnï ha resi. Zë ongɔnnï mo ehe zë na rakaga.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Petero ame'do kala nï aba zi zë zi tɔrɔnnï ti. Mo ayada hala Yere ika nï yaga tëmï kamba. Mo iya kpa henye, “Ayade zi Yemisi ehe zi öndu maakowe kö'du ma o'dɔ rë nï ne.” Tapëtï mo, mo ila bi nani ehe ï'bë bi maako.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Mï damïndö vere, vo kanya ma ëdïnnï bi kongɔ rasösu kyedre aba, ehe rakaga aba kö'du a'di ɔkɔ zi Petero.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Heroda ï'dï kö'du zi vo kanya 'bënïyë zi mo koma, mora du i'jannï mo dë. Here mo ako'jo ha vo kanye, ehe ï'dï zë zi kofo. Tapëtï nenye, Heroda ila Yudiya ï'bë zi lima mï Kasariya yaa.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Heroda ehe vïdï 'ba Tiyere ehe Sidoni na kamo oka ma kölö maako aba. Here gboko tëmï zë ï'bënnï Balatusu kongɔ, ma kölö tëmï vïdï kyedre mï turu 'ba Heroda. Zë alëlunnï da Balatusu henye nombannï zi rakyëyï ko'dɔ mï kutë gawo 'bëzë ehe Heroda, ga kö'du dakaŋo 'bëzë i'ja wakonyo 'bënï ta bi ma Heroda na vo dɔ mo.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Mï kadra ma zë ombannï dɔ mo, Heroda ayi usu rë nï mï bɔngɔ 'ba yere. Mo alima da kyïtï 'ba vurë ënï.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Vïdï agbögbö hë nnï iyannï henye, “Ame'do ndra kaa Wïrï ta da vïdï kora!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kandi malayika kazi Yere otra mo akaŋo, ga kö'du mo oba wakoro 'ba Wïrï. Kuruwë onyonnï Heroda ehe oli.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Kö'du kise 'ba Wïrï zɔ rë nï pere.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Tapëtï Baranaba ehe Sawolo o'dɔnnï lɔɔ ma utu zë zi ko'dɔ mo ne ku, a'bannï Yerusalema, ehe obannï Yowani Marako kpa nnï aba.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.