Atos 7
mfxl (MFXL) vs NTLH
1 Qeesitay halaqay Isxifaanoseko, «Yha mootay tuma?» yeegii oycceeza.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Isxifaanose, «Ta ishuntho, ta aditayyo, si7oytta! Nu ada Afraame Kaaraane yezodayis yhanigodaypp tiina Masephexoome yezin, bonchcho Xoossay ees qonccii,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‹Ne gadayppennee ne dabbitaypp shaakinttii taanii nena beeziza biitta qitoba› yeegeeza.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ye wode Afraame Kaladaawitay biittapp kezii Kaaraane yezodayis qiteeza. E aday yhayqqeezaypp guye Xoossii eza yha biitta yhatti yi yez gada ke7eeza.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 E hara attozin tokay yedhdhiz aqokka Afiraames inggekka. Zin na7a ees baa wode Xooss yha biitta eesinnee e sheeshayis laata udii inggodana qaala geleeza.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Xoossii Afraameko, ‹Ne sheeshay hara biitta imathetithar yezoda; ezayid oyddii xeet layth unttii aylletitha haarinttoda.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Zin taanii ne sheesha moodiz gadayil afa pirddoda. Yeypp guye, unttii ye biittaypp kezii yhaydda taas goynnoda› yeegeeza.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Xoossii Afraame sheeshay dookalinttoday garkk ezar caaqqin, Isaaqa yelintteez hosppuntha gallasar dookaleeza. Isaaqa Yayqqooba dookaleeza; ma Yayqqooba taphpho nam77ii fa na7ita, nu aditay mayzita dookaleeza.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 «Yayqqooba na7itay Yooseefana qinaatii Gibxxe biitta aylletithis bayizeeza, zin Xoossii ezar yeza.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Eza, e waaye ubbaypp kesseeza. Gibxxe kaat Paarona tiina deettennee ecetith ees inggeeza. Gibxxe kaatay Yooseefas Gibxxe biittannee fa kara ubba aqisod halaqatithi inggeeza.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 «Gibxxe biittayidannee Kan7aane gade ubbayid naye gelii gaame asa un77itheeza. Ye wode nu mayzitay katha denggodayis danda7ibe7ekkaya.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Yayqqooba Gibxxe biittayid katha yezana si7ii nu aditay tiina ged eza dakkeeza.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Nam7inth yhamayir Yoosef fa ishitayis fana erseeza. Gibxxe kaat Faarona Yooseefa sheeshay ereeza.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Yooseefa fa ade Yayqqoobannee fa dabbo ubba, laappun tamann ichchin asay faako ye7oday garkk kiittii ki7iseeza.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Yayqqooba Gibxxe biitta wodhdheeza; eenne e na7itay ezayid yhayqqeeza.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 U meqetha ye aqaypp Seekeeme tookinttii yhanigii, ezayid Afraame Hamoore na7itaypp gaam birar wongeez duufayid moogeeza.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 «Zin Xoossay Afraames inggod geeza poliza layth hellodayis helleez wode Gibxxe biittayid yez nu asay gaanggii gaanggii qiteeza.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Yeypp guye, Yooseefa eroowa hara kaat Gibxxe biittayid kawutod hellodayisii.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ye kaatay nu zeritha genii xiqqa na7itay yhayqqoday garkk unttan bale kessii oloday garkk nu adita un77itheeza.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 «Ye wode Muse yelintteez; E Xooss tiina usa lo77o na7a. Fa aday kara hayidzii agina hellodayis dicceeza.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Muse wora gaddeez wode Gibxxe kaatay na7ita denggii ekkii fa na7a udii eza dichcheeza.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Muse Gibxxitay ecetith ubba taamarii odarannee oosor mino as maaqqeeza.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 «Muses laythay oyttam kumeez wode fa ishita, Isra7eelita be7adayis fa wozinayid qoppeeza.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Isra7eelitaypp pettaya Gibxxe as pettay qohodar bi7ii ye Isreele atha maaddii, ye qoheez Gibxxe atha wodhii kushe maheeza.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Muse fa ishita fa baggar Xoossii ashshodayis hanizana unttii akaakoda gi qoppeeza, zin unttii akaakekka.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 «Wonttitha gallas nam77ii Isreele asitay pettay pettayir yhadhinttodar denggeeza unttan dabbosodayis kezii, ‹Asuntho, yi ishita; abis pettay petta qohine?› yeegeeza.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 «Zin pettay fa lagga qohizay Museko, ‹Nena nuul afa haarizannee daynna ootheezay oonoo?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Neenii ziqin Gibxxe atha wodheezay garkk tana wodhodayis koyinee?› yeegii Musena urqqii dakkeeza.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Muse yeya si7ii Gibxxepp bettii Miidaame biitta bete as maaqqii yezitar nam7i dhirith na7ita yeleeza.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 «Goda kiitanchchay oyttam laythapp guye Siinna amba kale yez liizho tushe gancce eexiza tama laco gancce Muses bentteeza.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Muse fa be7eezayid malabaz gi, loythii be7adayis tusheko shiiqii yezin, Goda qaalar,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Taanii ne aditay, Afraame Xooss, Isaaqa Xooss, Yayqqooba Xooss› yeegttar Museko ye7eez. Muse yashshar kukkurii be7adayis danda7ekka.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 «Goday Museko, ‹Neenii eqqeez biittay geeshshi maaqqeez gishos ne tokayid yez caamma kessoba.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Taanii Gibxxe yez ta asay un77intta be7eeza. U uufa si7ii unttan ashshodayis wodhdheeza. Yhatti yhana! Taanii nena Gibxxe kiittoda› yeegeeza.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 «Isreelitay Muse, ‹Nena nuna haarizannee daynna ootheezay oonoo?› yeegii ixxeeza ye muse tushe gancce ees bentteez kiitanchchay baggar haarizannee ashshiza udii Xooss azazeeza.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ye Muse Isra7eelita Gibxxe biittayir zoqo Abbannee liizho biittar oyttam layth malabazitannee orothabazita oothitar unttan kaalith keseeza.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Isreele asayiko, ‹Xoossii tana dentheezay garkk yi sheeshay ganccepp ta garkk nabe yinttis denthoda› yeegeezay yha Muse.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Liizho biitta shiiqeez Isreele asayira yezeezay, nu aditayirannee Siinna ambal afa ees odeez kiitanchchayira yezeez. Ye Muse de7o qaala nuus inggodayis ekkeeza.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 «Zin nu mayzitay Muses azazinttodayis koyekkaya; eza ixxii guye Gibxxe maaqqodayis amotteeza.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ma Aaroonako, ‹Nuna kaalithiza Xoossita nuus oothoba. Abis giiko, yhayi nuna Gibxxepp ke7eez Muse, wayeezako nuunii erooya› yeegeeza.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ye wode ooggona aaziz eeqa ootheeza. Ye eeqayis yarshsho yarshsheez fa kusher ootheez oosayir ufaytteeza.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Zin Xoossii unttis zokko maheeza. Unttii salo xoolinttita goynnoday garkk unttan ashshii ashsheeza. Nabitay maxaafayid,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Yi, yinttis goynnodayis kochcheez eeqanne Mooloke dunkkaana
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 «Nu aditayis liizho biitta markka dunkkaanay yeza. Ezakka Xoossii Muse kiitteezannee e beezeezay garkk ootheeza.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ma nu aditay ye dunkkaana fa aditaypp ekkii Xooss tiina bayi7itheez Ayihude maaqqekka asay biitta aykkeez wode Iyyaasur woli ekkii geleeza. Ye dunkkaanay Dawute wode hellodayiskka ye gadayid yezeeza.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dawute Xoossar sabintteeza. Ma Yayqqooba Xoossayis keeth keexxodayis Xoossa woosseeza.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Zin ees keeth keexxeezay Solomone.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 «Hano zin, Ubbaypp afa Xoossay asii keexxeez keetha yezooya. Nabe geezay garkk,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 «‹Salo ta zufaane,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Yha ubba ootheezay ta kushe baasa?›
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 «Yi wayizii si7oowa aso? Yi wozinay Xooss qaala ekkodayis abis ixxeenee? Yi hayay abis tuleenee? Yi, yi aditaykka uba wode Geeshsha Ayyanara eqinttiza.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Nabitay ganccepp yi aditay bayi7eezay oonoo? Xillay ye7odana tiinatii odeezana wodheeza. Yhatti yi eza aathii inggii wodheeza.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Yi kiitanchcha kushepp Xooss higga ekkeeza, zin kiitinttekkaya» yeegeeza.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Unttii yeya si7eez wode fa wozinayid Isxifaanosel afa gaame yilottii, fa achch dhaqii manddeeza.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Zin Isxifaanose Geeshsha Ayyanar kumii, salo udee bi7ii, Xooss bonchchonnee Yesuusa Xooss ushachch baggar eqqeezana be7eeza.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 «Yeezako, taanii salo dooyinttin, As Na7ay, Xoossa ushachcha eqqeeza be7eeza» yeegeeza.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Qaala dhoqq udii ukkittar, fa haya tuccii wola eeko woxxeeza
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Eza katamaypp gaxa kessii, shuchchar caddeeza. Markkattii fa ma7a pettii Saa7oola giz na7atithay kale gaddeeza.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Isxifaanose, «Ta Goda Yesuusa, ta shemppa ekkoba» yeegii xeegodar unttii eza shuchchar cadeeza.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Bunqittii, fa qaala dhoqq udii, «Ta Godayyo, yha nagara unttis atto goba» yeegeeza. Yey geezapp maaqqii yhayqqeeza.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.