Juízes 7
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa k'ekpebhawu dani, Jerub-Baal (kw'ode Gideọn) ọmaana ajinọng pẹ biphyir abhing k'okhekhaho kwa Harọd. Wa ibhingabe s'anọng pa Midiyan iwobh k'ebira-ebira kw'ittolim s'ibaang egbegbeho cha More.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Gideọn bi, “Ajinọng p'akhaam ahaabhi kpọng bi, kaam ndọkha anọng pa Midiyan nge bẹ ka mbọhk. Oni mando ode, anọng p'Israẹl an-asi ẹmma bi, ‘Ẹfa chaman ekk'man ẹkkaana e.’
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 Na si ẹjaakhi anang arim-egbong bi, ‘Tte ọnọng kpenamkpen kw'ojor-ẹ ojora obina k'egbegbeho cha Gilead ọkpa nnam.’ ” Mando kw'ajinọng nnọhna arọbh afa obhiri chi, akpa nnam abhana, on-omunga ajinọng nnọhna ẹrọbh obhiri nzen.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Yina, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Gideọn bi, “Ajinọng mba atzima ahaabhi kpọng e. Tzima bẹ ahakha k'ekhekha, ifha nyoma bẹ nnang-ọ. Idikha mbeni bi, ‘Oyok nwa wọ ọ́tzọn-ọ abẹ,’ kẹ wọ ọ́tzọn-ọ abẹ; yina, idikha mbeni bi, ‘Oyok nwa kọ abẹ kọ́tzọn,’ kọ abẹ kọ́tzọn.”
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Mando kwa Gideọn otzim ajinọng mba ọhakha k'ekhekha. Mẹ wọ kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oben-ẹ bi, “K'ottem kw'anọng p'attim ndudungi agwo asi, kọ tzekha anọng p'atzim ẹdaak agberi asi, mach'ẹpfa ẹttaakhi asi.”
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Wa ajinọng arọbh chi bọ atzim mbọhk akhaabha asi agwo. Ajinọng mbonggo biphyir attima ndudungi agwo.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Gideọn bi, “Ajinọng mbuma arọbh chi p'atzim mbọhk akhaabha asi agwo, bọ pa kaam ńnenga mẹ ńkkaan-ọ, ḿbiri ndọkha anọng pa Midiyan ńge bọng ka mbọhk. Tte ajinọng mbonggo biphyir akpa nnam, ọnọng-ọnọng k'ikhira sẹ.”
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Mando wọ kwa Gideọn ọtzọhmi anọng mbonggo biphyir p'Israẹl bẹ akpa nnam k'okhira fabẹ, yina, wa ohok ajinọng mba arọbh chi, p'atzọk agbere ọmaana abukpọhng p'anọng mbonggo p'afon-ofona.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 M'erungi nduma Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Gideọn bi, “Bina ahakha atza arima anọng pa Midiyan abẹ k'ibhingabe sabẹ, okhuri bi, kaam ńdọkha bẹ ọ́tzọkha ngọ-ọ ka mbọhk.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Idikha ojora ọsọ-ọ bi, atza arima bẹ abẹ, hakha k'ibhingabe ttara ọtzọhmnọng kwọ Pura,
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 ayonga itzọhng abhaanga odik kwa bẹ am-agbaak. Mẹ wọ kw'abar ettem bi, atza arima anọng mba abẹ k'ibhingabe sabẹ.” Mẹ wọ e, kẹ ọmaana ọtzọhmnọng kwẹ Pura ahakha k'iyaan s'ibhingabe.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Ode ch'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan, ọmaana anọng p'ẹkhọma ch'Amalẹk ttara anọng pa ngọma sa nnukhi k'okhubha kwa ewuchen em-eyin akk'azobha k'ọhaabh mach'agwuribhebhe k'ittolim. Akamẹl pabẹ abira ahaabh mach'oyeyeng kw'ọraanga kw'ọnọng oni ov-obhik.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Mando kwa Gideọn otzor-otzor ọtza opyiri m'ogbe nwuma kw'ojinọng wani ọm-ọgbaak oyok idachen s'ọttaar bi, “Kaam nttaar idachen, nne da brẹd kw'ode iriring kwa bẹ atzim barli asi, om-otto ogina maa, odim k'ibhingabe s'anọng pa Midiyan. Otzima ẹfa nduma ọtza ọtzọhbh k'ikhira, ihọbhi itto ikhubha.”
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Mẹ wọ ofon, oyok-odikkobh kwẹ obhina bi, “Odem ọdọdọk kode, oyongi bi, ọkkangkkaang kwa Gideọn kw'ode nnwa kwa Joash, kw'ofon Israẹl wọ e. Ibinọkpaabyi okk'anọng pa Midiyan, ọmaana ibhingabe sabẹ biphyir ọtzọkha ọkhẹ-ẹ ka mbọhk.”
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 K'ogbe kwa Gideọn ọbhaang idachen nna ttara ẹjaakhi chẹ, ọrakha ọnang Ibinọkpaabyi ikpokpobha. Ọkpa nnam ọbhana k'ibhingabe s'anọng p'Israẹl, oben bẹ bi, “Bọng bina e! Kkeri Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'anọng pa Midiyan, ọmaana ibhingabe sabẹ ọtzọkha okhe bọng ka mbọhk e.”
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Ọbhaangi ajinọng mba arọbh chi ka ngaan nttaan, ọtzọkha abukpọhng, ọmaana agbere p'ọttọhk on-ode okhe bẹ biphyir ka mbọhk, ttara okhebh f'oyeni k'agbere mba ẹtzaanga.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 Oben bẹ bi, “Bọng kker-m mo o, bọng dor-m ma ndọkhi. Mada mpyiri m'ibhingabe ọkhaan-ọkhaan, odik kpenamkpen kwa nsi, bọng si mando.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Mada kaam ttara anọng biphyir p'awobh ttar-m mogyi abukpọhng paman, mando kwa bọng biphyir p'awobh akhọri ibhingabe, agyi abukpọhng pabọng abira awuri ẹmọng aben bi, ‘Ekhema ede ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọmaana cha Gideọn.’ ”
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Mando kwa Gideọn ọmaana ajinọng arọbh azen p'awobh ttar-ẹ atza apyiri k'ibhingabe s'anọng mba ọkhaan-ọkhaan, k'ogbe kwa bẹ akk'akkeribe abhona. Bẹ agyi abukpọhng pabẹ, abira avọhkhi agbere mbuma pa bẹ atzim ka mbọhk.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Ngaan nna nttaan ngyi abukpọhng mbiri mvọhkhi agbere. Ọnọng-ọnọng otzima ikhebh ka kwabọhk, ọmaana obukpọhng k'odimbọhk, ọnọng-ọnọng owuri ẹmọng, oben bi, “Bọng nima erima nda ttara akkangkkaang pabọng anang Ọvaar Ibinọkpaabyi ttara Gideọn!”
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ojinọng kpenamkpen obe k'ibe sẹ, bẹ akhọri ibhingabe nna, anọng pa Midiyan biphyir am-abhom arọbh.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Mada abukpọhng mba arọbh chi agyi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgara ajinọng pa Midiyan biphyir bẹ abhakhi atzima akkangkkaang pabẹ arima for sabẹ abẹ. Arim-egbong mba arọbh achina ka Bet-Shita da achin ka Zerera maa, atza apyiri k'enem cha Abẹl-Mẹhola ọbaanga Tabat.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Anọng p'Israẹl p'afon k'ẹkhọma cha Naphtali, ọmaana ch'Ashẹr, ọmaana ẹkhọma cha Manasẹ biphyir ayin k'iyaan akhubh anọng pa Midiyan.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Wa Gideọn ọtzọhm akkaabh-nkkaabha m'akhọra obhon kw'egbegbeho kw'Ephraim, oben bi, “Bọng hakha akwu arima anọng pa Midiyan abẹ, bọng abira akpa bẹ eden k'Ọraanga kwa Jọrdan maa, apyiri ka Bet-Bara.”
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Iwa bẹ abira abọkha adeho afa p'anọng pa Midiyan, p'ade Oreb, ọmaana Zeeb. Bẹ afhu Oreb k'itzakpa s'Oreb, bẹ afhu Zeeb k'ibe sa bẹ am-amyana achiduk s'iwobh ka Zeeb. Wa bẹ akhubh anọng pa Midiyan bẹ atzima eho ch'Oreb, ọmaana cha Zeeb achena Gideọn, kw'owobh ka Jọrdan ọkhaan-ọkhaan.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.