Juízes 19
mfo (MFO) vs NVT
1 K'ogbe nwuma wa anọng p'Israẹl ọvaarnọng kakhaam.
1 Naqueles dias, Israel não tinha rei. Havia um homem da tribo de Levi que morava num lugar afastado, na região montanhosa de Efraim. Certo dia, ele trouxe para casa uma mulher de Belém de Judá para ser sua concubina.
2 Yina, wa ọkkọra-kwanọng nwa osi ẹmmaana-tzama otzima otzor odim. Wa obin oji odim, ọkpa nnam k'otte k'ọhọhm ka Bẹtẹlẹhẹm kwa Juda. Mada okk'aphe anna owobha kẹ,
2 Mas ela se irou com ele e voltou para a casa de seu pai, em Belém. Cerca de quatro meses depois,
3 odim obina ttara atzọhmnọng pẹ ọmaana nnyanyaang sẹ mfa, bi ọtza okhukh-ẹ ọkpa nnam. Mando kwa kwanọng nwa otzim odim, ọnwa k'ọhọhm kw'otte. Mada otte kwa kwanọng ọrẹ-ẹ, ọgọm-ẹ ttara ottem-daamiji.
3 seu marido foi a Belém para reconquistá-la e convencê-la a voltar com ele. Levou consigo um servo e dois jumentos. Quando ele chegou, a mulher o levou até seu pai, que o recebeu com alegria.
4 Ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, ophyem-ẹ bi obhing, mando kw'obhingi ttara bẹ k'iwu ittaan. Om-ochi obiro ogwo, obiro ọttaabha mẹ.
4 O sogro insistiu para que ficasse algum tempo, e ele permaneceu ali três dias, comendo, bebendo e dormindo.
5 Ottong iwu inna, bẹ abina k'ekpekpebha ado for bi, bẹ afona. Yina, otte kwa kwanọng oben odim kwa nnwa bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr yina afona.”
5 No quarto dia, levantaram-se cedo e ele estava pronto para partir, mas o pai da mulher disse a seu genro: “Coma alguma coisa antes de sair”.
6 Mando kwa bẹ anọng afa awobh ibe rani achi ọchattọhk abira agwo atzuk. Mada bẹ akk'akyera, otte kwa kwanọng oben bi, “Tzotzokhaan, tte ettem ẹdaam-ọ bi, awobha ma m'erungiwu nda.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam. Então o pai da mulher disse: “Por favor, fique mais uma noite e alegre seu coração”.
7 Yina, k'ogbe kw'ojinọng nwa obin bi ofona, otte kwa kwanọng oden-ẹ maa, okhera oyima m'erungiwu nduma.
7 O homem se levantou para partir, mas o sogro continuou a insistir para que ele ficasse. Por fim, ele cedeu e passou mais uma noite ali.
8 K'ekpebha ch'ewu ehobh, ch'ettong iwu izen, mada obin bi ofona, otte kwa kwanọng oben bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr, awobha maa, apyiri k'ẹya!” Mando kwa bẹ atzọni achi ọttọhk.
8 Na manhã do quinto dia, ele se levantou cedo e estava pronto para partir, e outra vez o pai da mulher disse: “Coma alguma coisa; deixe para sair à tarde”. Assim, fizeram mais uma refeição juntos.
9 K'ogbe kw'ojinọng nwa, ọmaana ọkkọra-kwanọng kwẹ ttara ọtzọhmnọng kwẹ abin bi afona, ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, oben bi, “Kker e, erungi en-ekkekkeni epyi e, chi ọttọhk yima ma e; kkeri ewu ẹkk'ẹha e. Iphyini ekpekpebha, abina abhana k'ọhọhm kwọ e.”
9 Mais tarde, quando o homem, a concubina e o servo se preparavam para partir, o sogro disse: “Já está escurecendo. Passe a noite aqui e alegre seu coração. Amanhã você pode levantar cedo e partir”.
10 Yina, wa itta nwa kẹ kọdaakhi bi obiro oyima mẹ k'erungiwu ẹdọdọk. Wa odo nnyanyaang sẹ ewobha, otzima ọkkọra-kwanọng kwẹ obina orenga ochina k'okhubha kwa Jẹbus (kw'ode Jẹrusalẹm).
10 Dessa vez, porém, o homem estava decidido a partir. Rumou para Jebus (isto é, Jerusalém), levando consigo os jumentos com suas selas e a concubina.
11 K'ogbe kwa bẹ akk'Jebus abaanga, da ewu en-ebubha, ọtzọhmnọng kw'ojinọng nwa oben itta kwẹ bi, “Tte mobhing m'odedenmon kw'anọng pa Jẹbus m'erungiwu nda e.”
11 Chegaram perto de Jebus quase no final do dia, e o servo disse ao homem: “Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui”.
12 Itta kwẹ obhina ọtzọhmnọng nwa bi, “Mma e, man k'odedenmon manda wani kw'oni kw'anọng p'Israẹl ode kọ́tza. Ottu kw'am-osi mando, mọkwọbha óchina ka Gibea.
12 Seu senhor respondeu: “Não podemos ficar numa cidade estrangeira, que não pertence aos israelitas. Vamos prosseguir até Gibeá.
13 Tte mokhonga opyiri ka Gibea, obiro ode Rama, ifha moyima m'obhon wani kw'ibhon nna ifa e.”
13 Venha, vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passaremos a noite numa dessas cidades”.
14 Mando kwa be achin ororo maa, bẹ atza abaanga Gibea k'ẹkhọma cha Bẹnjamin, ka nchọhkha-bọhk.
14 Então prosseguiram. O sol estava se pondo quando chegaram a Gibeá, uma cidade no território de Benjamim
15 Bẹ atza akwọbha ka Gibea bi bẹ abhing m'erungiwu nduma. Bẹ afona atza awobha ẹwọr ka nttaanga-chi s'odedenmon. Yina, ọnọng mando wani kw'oyeri bẹ bi, bẹ atza k'ọhọhm kwẹ kode.
15 e pararam ali para passar a noite. Sentaram-se na praça da cidade, mas ninguém se ofereceu para hospedá-los.
16 M'ẹchọhkha nduma, ọtzaminọng-jinọng wani kw'ofon k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, oruk ka Gibea ofona k'owoni kw'osi ọtzọhm okhuna. Wa anọng pa Gibea p'iwa arukhi m'ibe nna ade anọng p'ẹkhọma cha Bẹnjamin.
16 Ao anoitecer, um homem idoso voltava para casa do trabalho no campo. Era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá, onde os habitantes eram da tribo de Benjamim.
17 Mada ọtzaminọng nwa otzini chen okkeri ka nttaanga-chi s'odedenmon, ọn-ọbọbh bi, “Bọng afon man o? Bọng am-achina man o?”
17 Quando viu os viajantes sentados na praça da cidade, perguntou de onde vinham e para onde iam.
18 Ofona-nwa nwa kwa Lẹvi, obhina bi, “Mofon ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, om-ochina k'ẹtzaanga-ẹtzaanga kw'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, kẹ da kaam nnukhi. Wa kaam nda Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, ma, kaam nna nchin k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng manda wani kw'ọkk'aam otzima bi, nda nyima k'ibe sẹ kode.
18 O homem respondeu: “Estamos viajando de Belém de Judá para um lugar afastado na região montanhosa de Efraim, onde eu moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa. Ninguém quis nos hospedar,
19 Maman ọttọhk manda vani korori. Mọkhaam araraari-bukhi ọmaana ọchattọhk fa nnyanyaang saman ka e. Mọkhaama brẹd ọmaana atzuk p'abenga kaam ọmaana kwanọng kwaam ttara odikkobh nwa.”
19 embora tenhamos tudo de que precisamos. Temos palha e forragem para os jumentos e bastante pão e vinho para nós”.
20 Mẹ wọ ofon, ọtzaminọng nwa oben bi, “Bọng kwu wobha k'ọhọhm kwaam. Bọng ma nttaanga-chi nna kàwobha. Tte nnang bọng ọttọhk kpenamkpen fa bọng aror.”
20 “Vocês são bem-vindos em minha casa”, disse o homem idoso. “Eu lhes darei o que precisarem. Não passem a noite na praça, de jeito nenhum!”
21 Mando kw'ọtzaminọng nwa otzim ojinọng nwa ochina k'ọhọhm kwẹ, obiro ọnang nnyanyaang sẹ ọchattọhk. Mada okk'mando asa, bẹ agbobhi mmokpatzọkhi sabẹ, bẹ achi ọttọhk, abira agwo atzuk.
21 Ele os levou para casa e alimentou os jumentos. Depois que lavaram os pés, comeram e beberam juntos.
22 K'ogbe kwa bẹ awobh k'ottemdamiji nwa, abibyanọng bani p'odedenmon nwa akhọri ọhọhm akhe k'ottem. Bẹ adani ọmma, am-akpẹbh ọtzaminọng kw'ọkhaam ọhọhm, aben bi, “Tzima ajinọng mba p'ahak m'ọhọhm kwọ kwu, ifha moyima bẹ abẹ.”
22 Enquanto eles se alegravam, um grupo de homens perversos da cidade cercou a casa. Começaram a bater na porta e gritar para o velho, o dono da casa: “Traga para fora o homem que está hospedado com você, para que tenhamos relações com ele!”.
23 Mando kw'ọkhaam-ọhọhm oyini k'iyaan, oben ajinọng mba bi, “Mma e, ab'ayi, bọng obibyadik-dema nwa kasi e. Mada ojinọng nwa ode okhekhennọng kwaam, bọng ogbarsa-dik-dema nwa, kàsi.
23 O dono da casa saiu e falou com eles: “Não, meus irmãos, não façam tamanha maldade. O homem é hóspede em minha casa, e uma coisa dessas seria uma vergonha.
24 Bọng kkeri, ominanwa kwaam ọmaana ọkkọra-kwanọng kw'ojinọng nwuma awobh ma e. Ńdima bẹ otzima nyin ka, ifha bọng ọtzọkha bẹ asi mach'achibhi pabọng ade. On-ode ojinọng nwa, bọng ogbarsa-dik-dema nwa kàsi.”
24 Tomem minha filha virgem e a concubina do homem. Eu as trarei para fora, e vocês poderão violentá-las e fazer o que desejarem. Mas não façam uma coisa vergonhosa dessas com meu hóspede”.
25 Kaambi mẹ wọ, ajinọng mba itzọhng kayong anang ọtzaminọng nwa. Mẹ wọ ofon, ofona-jinọng nwa kwa Lẹvi, ọtzọkha ọkkọra-kwanọng kwẹ ọnang ajinọng mba k'iyaan. Bẹ abọkh-ẹ k'ẹfa ayima abẹ m'erungiwu nduma biphyir. Mada ewu ehobh, bẹ atte kwanọng ọbọhk ofona.
25 Eles, porém, não deram ouvidos. Então o levita pegou sua concubina e a empurrou para fora. Os homens da cidade abusaram dela e a estupraram a noite toda. Por fim, quando o sol começou a nascer, eles a largaram.
26 M'owuhobha, kwanọng ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kw'itta kwẹ om-owobha, otto owobha m'ibhokhi, oyima mẹ maa, ewu akyera ẹttaani.
26 Ao amanhecer, a mulher voltou para casa onde o marido estava hospedado. Caiu junto à porta da casa e ali ficou até o dia clarear.
27 K'ogbe kw'itta kwa kwanọng nwa ọn-ọphyọbh k'ekpebha, okwunga ọmma bi ochina ororo k'orenga kwẹ, on-ore ọkkọra-kwanọng kwẹ kw'ọkk'ọtta m'ọmma kw'ọhọhm, ọtzọkha mbọhk ọbọkha m'ọmma.
27 Quando o marido se levantou e abriu a porta para sair e seguir viagem, lá estava a concubina, caída à porta, com as mãos na soleira.
28 Itta kwẹ oben-ẹ bi, “Bina, mofona.” Yina, ẹmọng kosi. Mando kw'ojinọng nwa otzin-ẹ ọnana k'ẹnyanyaang otzim-ẹ ọbhana.
28 Ele disse: “Levante-se! Vamos embora!”. Mas não houve resposta. Então ele pôs o corpo da mulher sobre o jumento e a levou para casa.
29 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm, ọtzọkha okkoro ọkpọhk kwanọng ka ngọma-ka ngọma k'obe jobh obhiri afa, ọtzọkha ọtzọhm ka ngọma jobh obhiri mfa s'Israẹl.
29 Quando chegou em casa, pegou uma faca, desmembrou o corpo da concubina em doze partes e enviou uma parte para cada tribo em todo o território de Israel.
30 Ọnọng kpenamkpen kw'ore kwẹ ọn-ọbhakhi oben oyok bi, “Bẹ odik-dema nwa atzim am-asa, anọng odik-dema nwa atzim am-ara, ttẹwọr k'ewu ch'iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip. Bọng chibhi odik nwa, mọkhaambi more odik okhuri kwẹ e!”
30 Todos que viram isso disseram: “Desde que os israelitas saíram do Egito, nunca se cometeu um crime tão horrível. Pensem bem! O que vamos fazer? Quem vai se pronunciar?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.