Juízes 19
mfo (MFO) vs NAA
1 K'ogbe nwuma wa anọng p'Israẹl ọvaarnọng kakhaam.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos lados da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Yina, wa ọkkọra-kwanọng nwa osi ẹmmaana-tzama otzima otzor odim. Wa obin oji odim, ọkpa nnam k'otte k'ọhọhm ka Bẹtẹlẹhẹm kwa Juda. Mada okk'aphe anna owobha kẹ,
2 Porém ela se irritou com ele e, deixando-o, voltou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, onde ficou durante uns quatro meses.
3 odim obina ttara atzọhmnọng pẹ ọmaana nnyanyaang sẹ mfa, bi ọtza okhukh-ẹ ọkpa nnam. Mando kwa kwanọng nwa otzim odim, ọnwa k'ọhọhm kw'otte. Mada otte kwa kwanọng ọrẹ-ẹ, ọgọm-ẹ ttara ottem-daamiji.
3 Seu marido, levando consigo o seu servo e dois jumentos, foi atrás dela para tentar convencê-la a voltar. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando viu o levita, saiu alegre a recebê-lo.
4 Ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, ophyem-ẹ bi obhing, mando kw'obhingi ttara bẹ k'iwu ittaan. Om-ochi obiro ogwo, obiro ọttaabha mẹ.
4 O sogro, o pai da moça, convenceu o levita a ficar com ele durante três dias; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Ottong iwu inna, bẹ abina k'ekpekpebha ado for bi, bẹ afona. Yina, otte kwa kwanọng oben odim kwa nnwa bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr yina afona.”
5 No quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir. Mas o pai da moça disse a seu genro: — Coma alguma coisa, para você ter mais força para a viagem. Depois disso vocês podem ir embora.
6 Mando kwa bẹ anọng afa awobh ibe rani achi ọchattọhk abira agwo atzuk. Mada bẹ akk'akyera, otte kwa kwanọng oben bi, “Tzotzokhaan, tte ettem ẹdaam-ọ bi, awobha ma m'erungiwu nda.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam juntos. Então o pai da moça disse ao homem: — Por favor, fique aqui mais uma noite e alegre o seu coração.
7 Yina, k'ogbe kw'ojinọng nwa obin bi ofona, otte kwa kwanọng oden-ẹ maa, okhera oyima m'erungiwu nduma.
7 Quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu para que ficasse, e ele mais uma vez pernoitou ali.
8 K'ekpebha ch'ewu ehobh, ch'ettong iwu izen, mada obin bi ofona, otte kwa kwanọng oben bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr, awobha maa, apyiri k'ẹya!” Mando kwa bẹ atzọni achi ọttọhk.
8 No quinto dia, ele se levantou de madrugada para partir, mas o pai da moça lhe disse: — Coma alguma coisa. Fiquem até o entardecer. E ambos comeram juntos.
9 K'ogbe kw'ojinọng nwa, ọmaana ọkkọra-kwanọng kwẹ ttara ọtzọhmnọng kwẹ abin bi afona, ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, oben bi, “Kker e, erungi en-ekkekkeni epyi e, chi ọttọhk yima ma e; kkeri ewu ẹkk'ẹha e. Iphyini ekpekpebha, abina abhana k'ọhọhm kwọ e.”
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo. Mas o sogro dele, o pai da moça, lhe disse: — Olhe! Está ficando tarde e a noite vem chegando. Passe mais uma noite aqui. Este dia já está acabando. Passe aqui a noite, e alegre o seu coração. Amanhã de madrugada vocês podem se levantar e viajar de volta para casa.
10 Yina, wa itta nwa kẹ kọdaakhi bi obiro oyima mẹ k'erungiwu ẹdọdọk. Wa odo nnyanyaang sẹ ewobha, otzima ọkkọra-kwanọng kwẹ obina orenga ochina k'okhubha kwa Jẹbus (kw'ode Jẹrusalẹm).
10 Porém o homem não quis passar ali mais uma noite. Ele se levantou, partiu e chegou até a altura de Jebus, isto é, Jerusalém. Com ele iam os dois jumentos encilhados e também a sua concubina.
11 K'ogbe kwa bẹ akk'Jebus abaanga, da ewu en-ebubha, ọtzọhmnọng kw'ojinọng nwa oben itta kwẹ bi, “Tte mobhing m'odedenmon kw'anọng pa Jẹbus m'erungiwu nda e.”
11 Quando chegaram perto de Jebus, o dia já estava chegando ao fim. Então o servo disse a seu senhor: — Venha, vamos sair da estrada e entrar nessa cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Itta kwẹ obhina ọtzọhmnọng nwa bi, “Mma e, man k'odedenmon manda wani kw'oni kw'anọng p'Israẹl ode kọ́tza. Ottu kw'am-osi mando, mọkwọbha óchina ka Gibea.
12 Porém o seu senhor lhe disse: — Não vamos entrar em nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel. Vamos um pouco mais adiante até Gibeá.
13 Tte mokhonga opyiri ka Gibea, obiro ode Rama, ifha moyima m'obhon wani kw'ibhon nna ifa e.”
13 E continuou: — Venha, vamos a um desses lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Mando kwa be achin ororo maa, bẹ atza abaanga Gibea k'ẹkhọma cha Bẹnjamin, ka nchọhkha-bọhk.
14 Assim passaram adiante e continuaram a viagem. E o sol se pôs quando chegaram a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Bẹ atza akwọbha ka Gibea bi bẹ abhing m'erungiwu nduma. Bẹ afona atza awobha ẹwọr ka nttaanga-chi s'odedenmon. Yina, ọnọng mando wani kw'oyeri bẹ bi, bẹ atza k'ọhọhm kwẹ kode.
15 Saíram da estrada para entrar em Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite. O levita entrou e se sentou na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 M'ẹchọhkha nduma, ọtzaminọng-jinọng wani kw'ofon k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, oruk ka Gibea ofona k'owoni kw'osi ọtzọhm okhuna. Wa anọng pa Gibea p'iwa arukhi m'ibe nna ade anọng p'ẹkhọma cha Bẹnjamin.
16 Eis que, ao anoitecer, um homem velho estava voltando do seu trabalho no campo. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá. Os outros habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Mada ọtzaminọng nwa otzini chen okkeri ka nttaanga-chi s'odedenmon, ọn-ọbọbh bi, “Bọng afon man o? Bọng am-achina man o?”
17 Quando o velho ergueu os olhos e viu o viajante na praça da cidade, perguntou: — Para onde você está indo? E de onde você vem?
18 Ofona-nwa nwa kwa Lẹvi, obhina bi, “Mofon ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, om-ochina k'ẹtzaanga-ẹtzaanga kw'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, kẹ da kaam nnukhi. Wa kaam nda Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, ma, kaam nna nchin k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng manda wani kw'ọkk'aam otzima bi, nda nyima k'ibe sẹ kode.
18 O levita respondeu: — Estamos viajando de Belém de Judá para os lados da região montanhosa de Efraim, de onde sou. Fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do
19 Maman ọttọhk manda vani korori. Mọkhaam araraari-bukhi ọmaana ọchattọhk fa nnyanyaang saman ka e. Mọkhaama brẹd ọmaana atzuk p'abenga kaam ọmaana kwanọng kwaam ttara odikkobh nwa.”
19 embora tenhamos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para esta sua serva, e para o moço que vem com estes seus servos. Não nos falta nada.
20 Mẹ wọ ofon, ọtzaminọng nwa oben bi, “Bọng kwu wobha k'ọhọhm kwaam. Bọng ma nttaanga-chi nna kàwobha. Tte nnang bọng ọttọhk kpenamkpen fa bọng aror.”
20 Então o velho disse: — Que a paz esteja com você! Tudo o que lhe vier a faltar fique a meu encargo. Só não passem a noite na praça.
21 Mando kw'ọtzaminọng nwa otzim ojinọng nwa ochina k'ọhọhm kwẹ, obiro ọnang nnyanyaang sẹ ọchattọhk. Mada okk'mando asa, bẹ agbobhi mmokpatzọkhi sabẹ, bẹ achi ọttọhk, abira agwo atzuk.
21 Ele os levou para a sua casa e deu pasto aos jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 K'ogbe kwa bẹ awobh k'ottemdamiji nwa, abibyanọng bani p'odedenmon nwa akhọri ọhọhm akhe k'ottem. Bẹ adani ọmma, am-akpẹbh ọtzaminọng kw'ọkhaam ọhọhm, aben bi, “Tzima ajinọng mba p'ahak m'ọhọhm kwọ kwu, ifha moyima bẹ abẹ.”
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, homens malignos, cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho, o dono da casa: — Traga para fora o homem que entrou em sua casa, para que abusemos dele.
23 Mando kw'ọkhaam-ọhọhm oyini k'iyaan, oben ajinọng mba bi, “Mma e, ab'ayi, bọng obibyadik-dema nwa kasi e. Mada ojinọng nwa ode okhekhennọng kwaam, bọng ogbarsa-dik-dema nwa, kàsi.
23 O dono da casa saiu para falar com eles e disse: — Não, meus irmãos, não façam esta maldade. Já que o homem está em minha casa, não façam uma loucura dessas.
24 Bọng kkeri, ominanwa kwaam ọmaana ọkkọra-kwanọng kw'ojinọng nwuma awobh ma e. Ńdima bẹ otzima nyin ka, ifha bọng ọtzọkha bẹ asi mach'achibhi pabọng ade. On-ode ojinọng nwa, bọng ogbarsa-dik-dema nwa kàsi.”
24 Vejam, aqui estão a minha filha virgem e a concubina dele. Vou pôr as duas para fora e vocês poderão abusar delas e fazer o que bem quiserem. Mas não façam uma loucura dessas com este homem!
25 Kaambi mẹ wọ, ajinọng mba itzọhng kayong anang ọtzaminọng nwa. Mẹ wọ ofon, ofona-jinọng nwa kwa Lẹvi, ọtzọkha ọkkọra-kwanọng kwẹ ọnang ajinọng mba k'iyaan. Bẹ abọkh-ẹ k'ẹfa ayima abẹ m'erungiwu nduma biphyir. Mada ewu ehobh, bẹ atte kwanọng ọbọhk ofona.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir. Então o levita pegou a sua concubina e a entregou a eles do lado de fora. E eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, quando estava amanhecendo, eles a deixaram.
26 M'owuhobha, kwanọng ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kw'itta kwẹ om-owobha, otto owobha m'ibhokhi, oyima mẹ maa, ewu akyera ẹttaani.
26 Ao amanhecer, a mulher veio e caiu à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava hospedado. E ela ficou ali até o clarear do dia.
27 K'ogbe kw'itta kwa kwanọng nwa ọn-ọphyọbh k'ekpebha, okwunga ọmma bi ochina ororo k'orenga kwẹ, on-ore ọkkọra-kwanọng kwẹ kw'ọkk'ọtta m'ọmma kw'ọhọhm, ọtzọkha mbọhk ọbọkha m'ọmma.
27 De manhã, quando o seu senhor se levantou e abriu as portas da casa, para continuar a viagem, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre a soleira.
28 Itta kwẹ oben-ẹ bi, “Bina, mofona.” Yina, ẹmọng kosi. Mando kw'ojinọng nwa otzin-ẹ ọnana k'ẹnyanyaang otzim-ẹ ọbhana.
28 Ele lhe disse: — Levante-se, e vamos embora! Porém não houve resposta. Então o homem a pôs sobre o jumento e foi para a sua casa.
29 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm, ọtzọkha okkoro ọkpọhk kwanọng ka ngọma-ka ngọma k'obe jobh obhiri afa, ọtzọkha ọtzọhm ka ngọma jobh obhiri mfa s'Israẹl.
29 Chegando a casa, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. E enviou os pedaços para todas as regiões da terra de Israel.
30 Ọnọng kpenamkpen kw'ore kwẹ ọn-ọbhakhi oben oyok bi, “Bẹ odik-dema nwa atzim am-asa, anọng odik-dema nwa atzim am-ara, ttẹwọr k'ewu ch'iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip. Bọng chibhi odik nwa, mọkhaambi more odik okhuri kwẹ e!”
30 Todos os que viram isso diziam: — Nunca se fez uma coisa dessas, nem se viu nada semelhante desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje. Pensem nisso, discutam entre si e digam o que se deve fazer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.