Juízes 19
mfo (MFO) vs NTLH
1 K'ogbe nwuma wa anọng p'Israẹl ọvaarnọng kakhaam.
1 Naqueles dias em que Israel não tinha rei, um levita foi morar bem longe, na região montanhosa de Efraim. Ele arranjou uma jovem de Belém de Judá para ser a sua concubina .
2 Yina, wa ọkkọra-kwanọng nwa osi ẹmmaana-tzama otzima otzor odim. Wa obin oji odim, ọkpa nnam k'otte k'ọhọhm ka Bẹtẹlẹhẹm kwa Juda. Mada okk'aphe anna owobha kẹ,
2 Porém ela brigou com ele e voltou para a casa do seu pai, em Belém. E ficou lá durante quatro meses.
3 odim obina ttara atzọhmnọng pẹ ọmaana nnyanyaang sẹ mfa, bi ọtza okhukh-ẹ ọkpa nnam. Mando kwa kwanọng nwa otzim odim, ọnwa k'ọhọhm kw'otte. Mada otte kwa kwanọng ọrẹ-ẹ, ọgọm-ẹ ttara ottem-daamiji.
3 Então o homem resolveu ir a Belém atrás dela, para tentar convencê-la a voltar. Ele foi com o seu empregado e levou dois jumentos. E a moça o recebeu na casa do seu pai. Quando o pai da moça viu o levita, recebeu-o com alegria
4 Ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, ophyem-ẹ bi obhing, mando kw'obhingi ttara bẹ k'iwu ittaan. Om-ochi obiro ogwo, obiro ọttaabha mẹ.
4 e insistiu para que ficasse na sua casa. E ele ficou ali três dias. Assim o casal tomou as suas refeições e passou as noites ali.
5 Ottong iwu inna, bẹ abina k'ekpekpebha ado for bi, bẹ afona. Yina, otte kwa kwanọng oben odim kwa nnwa bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr yina afona.”
5 No quarto dia eles se levantaram cedo e se aprontaram para ir embora. Mas o pai da moça disse ao levita: — Coma alguma coisa antes de ir e assim você se sentirá melhor. Você pode ir mais tarde.
6 Mando kwa bẹ anọng afa awobh ibe rani achi ọchattọhk abira agwo atzuk. Mada bẹ akk'akyera, otte kwa kwanọng oben bi, “Tzotzokhaan, tte ettem ẹdaam-ọ bi, awobha ma m'erungiwu nda.”
6 Então os dois homens se sentaram, e comeram, e beberam juntos. Aí o pai da moça disse: — Por favor, fique mais uma noite e divirta-se.
7 Yina, k'ogbe kw'ojinọng nwa obin bi ofona, otte kwa kwanọng oden-ẹ maa, okhera oyima m'erungiwu nduma.
7 O homem se levantou para sair, mas o pai da moça insistiu muito que ele ficasse. E assim o levita passou outra noite ali.
8 K'ekpebha ch'ewu ehobh, ch'ettong iwu izen, mada obin bi ofona, otte kwa kwanọng oben bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr, awobha maa, apyiri k'ẹya!” Mando kwa bẹ atzọni achi ọttọhk.
8 No quinto dia, bem cedo, ele se levantou para ir, mas o pai da moça pediu: — Por favor, coma alguma coisa. Espere até mais tarde. E os dois homens comeram juntos.
9 K'ogbe kw'ojinọng nwa, ọmaana ọkkọra-kwanọng kwẹ ttara ọtzọhmnọng kwẹ abin bi afona, ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, oben bi, “Kker e, erungi en-ekkekkeni epyi e, chi ọttọhk yima ma e; kkeri ewu ẹkk'ẹha e. Iphyini ekpekpebha, abina abhana k'ọhọhm kwọ e.”
9 Quando o homem, a moça e o empregado iam saindo, o pai disse: — Olhe! Agora já é quase noite. É melhor você ficar para passar a noite aqui. Logo vai ficar escuro. Fique aqui e divirta-se. Amanhã você poderá se levantar cedo e viajar de volta para casa. — Por que não paramos e passamos a noite nesta cidade dos jebuseus ?
10 Yina, wa itta nwa kẹ kọdaakhi bi obiro oyima mẹ k'erungiwu ẹdọdọk. Wa odo nnyanyaang sẹ ewobha, otzima ọkkọra-kwanọng kwẹ obina orenga ochina k'okhubha kwa Jẹbus (kw'ode Jẹrusalẹm).
10 — ausente —
11 K'ogbe kwa bẹ akk'Jebus abaanga, da ewu en-ebubha, ọtzọhmnọng kw'ojinọng nwa oben itta kwẹ bi, “Tte mobhing m'odedenmon kw'anọng pa Jẹbus m'erungiwu nda e.”
11 — ausente —
12 Itta kwẹ obhina ọtzọhmnọng nwa bi, “Mma e, man k'odedenmon manda wani kw'oni kw'anọng p'Israẹl ode kọ́tza. Ottu kw'am-osi mando, mọkwọbha óchina ka Gibea.
12 Mas o patrão respondeu: — Não vamos parar numa cidade onde o povo não é israelita. Vamos continuar até Gibeá.
13 Tte mokhonga opyiri ka Gibea, obiro ode Rama, ifha moyima m'obhon wani kw'ibhon nna ifa e.”
13 É melhor a gente andar mais um pouco e passar a noite em Gibeá ou Ramá.
14 Mando kwa be achin ororo maa, bẹ atza abaanga Gibea k'ẹkhọma cha Bẹnjamin, ka nchọhkha-bọhk.
14 Então passaram pela cidade de Jebus e continuaram a viagem. O sol já se havia escondido quando eles chegaram a Gibeá, cidade da tribo de Benjamim.
15 Bẹ atza akwọbha ka Gibea bi bẹ abhing m'erungiwu nduma. Bẹ afona atza awobha ẹwọr ka nttaanga-chi s'odedenmon. Yina, ọnọng mando wani kw'oyeri bẹ bi, bẹ atza k'ọhọhm kwẹ kode.
15 Aí saíram da estrada para passar a noite na cidade. O levita chegou e se sentou na praça. Mas ninguém o convidou para dormir na sua casa.
16 M'ẹchọhkha nduma, ọtzaminọng-jinọng wani kw'ofon k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, oruk ka Gibea ofona k'owoni kw'osi ọtzọhm okhuna. Wa anọng pa Gibea p'iwa arukhi m'ibe nna ade anọng p'ẹkhọma cha Bẹnjamin.
16 E aconteceu que passou por ali um velho que estava voltando do seu trabalho na roça. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas estava morando em Gibeá. O povo dali era da tribo de Benjamim.
17 Mada ọtzaminọng nwa otzini chen okkeri ka nttaanga-chi s'odedenmon, ọn-ọbọbh bi, “Bọng afon man o? Bọng am-achina man o?”
17 O velho viu o viajante na praça e perguntou: — De onde você é? Para onde vai?
18 Ofona-nwa nwa kwa Lẹvi, obhina bi, “Mofon ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, om-ochina k'ẹtzaanga-ẹtzaanga kw'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, kẹ da kaam nnukhi. Wa kaam nda Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, ma, kaam nna nchin k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng manda wani kw'ọkk'aam otzima bi, nda nyima k'ibe sẹ kode.
18 O levita respondeu: — Eu estou viajando de Belém de Judá para bem longe, para a região montanhosa de Efraim, onde moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa, mas ninguém me ofereceu hospedagem para esta noite.
19 Maman ọttọhk manda vani korori. Mọkhaam araraari-bukhi ọmaana ọchattọhk fa nnyanyaang saman ka e. Mọkhaama brẹd ọmaana atzuk p'abenga kaam ọmaana kwanọng kwaam ttara odikkobh nwa.”
19 Nós temos alimento e palha para os jumentos, e pão e vinho para mim, para a minha concubina e para o meu empregado. Temos tudo o que precisamos.
20 Mẹ wọ ofon, ọtzaminọng nwa oben bi, “Bọng kwu wobha k'ọhọhm kwaam. Bọng ma nttaanga-chi nna kàwobha. Tte nnang bọng ọttọhk kpenamkpen fa bọng aror.”
20 O velho disse: — Venham comigo; vocês serão bem-recebidos na minha casa. Eu cuidarei de vocês. Por favor, não passem a noite na praça.
21 Mando kw'ọtzaminọng nwa otzim ojinọng nwa ochina k'ọhọhm kwẹ, obiro ọnang nnyanyaang sẹ ọchattọhk. Mada okk'mando asa, bẹ agbobhi mmokpatzọkhi sabẹ, bẹ achi ọttọhk, abira agwo atzuk.
21 Então ele os levou para a sua casa e deu de comer aos jumentos. Os seus hóspedes lavaram os pés, comeram e beberam.
22 K'ogbe kwa bẹ awobh k'ottemdamiji nwa, abibyanọng bani p'odedenmon nwa akhọri ọhọhm akhe k'ottem. Bẹ adani ọmma, am-akpẹbh ọtzaminọng kw'ọkhaam ọhọhm, aben bi, “Tzima ajinọng mba p'ahak m'ọhọhm kwọ kwu, ifha moyima bẹ abẹ.”
22 Enquanto eles conversavam alegremente, alguns homens imorais daquela cidade cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho: — Traga para fora o homem que está na sua casa! Nós queremos ter relações com ele.
23 Mando kw'ọkhaam-ọhọhm oyini k'iyaan, oben ajinọng mba bi, “Mma e, ab'ayi, bọng obibyadik-dema nwa kasi e. Mada ojinọng nwa ode okhekhennọng kwaam, bọng ogbarsa-dik-dema nwa, kàsi.
23 Aí o velho saiu e disse: — Não, meus amigos! Por favor, não façam essa coisa tão má e tão imoral! Este homem é meu hóspede.
24 Bọng kkeri, ominanwa kwaam ọmaana ọkkọra-kwanọng kw'ojinọng nwuma awobh ma e. Ńdima bẹ otzima nyin ka, ifha bọng ọtzọkha bẹ asi mach'achibhi pabọng ade. On-ode ojinọng nwa, bọng ogbarsa-dik-dema nwa kàsi.”
24 Olhem! Estão aqui a minha filha virgem e a concubina dele. Eu vou pôr as duas para fora, e vocês poderão fazer com elas o que quiserem. Mas não façam essa coisa horrível com este homem!
25 Kaambi mẹ wọ, ajinọng mba itzọhng kayong anang ọtzaminọng nwa. Mẹ wọ ofon, ofona-jinọng nwa kwa Lẹvi, ọtzọkha ọkkọra-kwanọng kwẹ ọnang ajinọng mba k'iyaan. Bẹ abọkh-ẹ k'ẹfa ayima abẹ m'erungiwu nduma biphyir. Mada ewu ehobh, bẹ atte kwanọng ọbọhk ofona.
25 Mas eles não quiseram ouvi-lo. Então o levita pegou a sua concubina, a pôs para fora e a entregou a eles. E eles a forçaram, e abusaram dela a noite toda, e só a deixaram de manhã.
26 M'owuhobha, kwanọng ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kw'itta kwẹ om-owobha, otto owobha m'ibhokhi, oyima mẹ maa, ewu akyera ẹttaani.
26 Ao amanhecer a mulher veio e caiu na frente da casa onde o seu marido estava. E ficou ali até clarear o dia.
27 K'ogbe kw'itta kwa kwanọng nwa ọn-ọphyọbh k'ekpebha, okwunga ọmma bi ochina ororo k'orenga kwẹ, on-ore ọkkọra-kwanọng kwẹ kw'ọkk'ọtta m'ọmma kw'ọhọhm, ọtzọkha mbọhk ọbọkha m'ọmma.
27 De manhã o marido se levantou para continuar a viagem. Quando abriu a porta, achou a sua concubina caída em frente da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 Itta kwẹ oben-ẹ bi, “Bina, mofona.” Yina, ẹmọng kosi. Mando kw'ojinọng nwa otzin-ẹ ọnana k'ẹnyanyaang otzim-ẹ ọbhana.
28 Aí lhe disse: — Levante-se! Vamos embora! Porém não teve resposta. Então pôs o corpo dela atravessado sobre o jumento e seguiu viagem para casa.
29 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm, ọtzọkha okkoro ọkpọhk kwanọng ka ngọma-ka ngọma k'obe jobh obhiri afa, ọtzọkha ọtzọhm ka ngọma jobh obhiri mfa s'Israẹl.
29 Quando chegou lá, entrou, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. Depois mandou um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel.
30 Ọnọng kpenamkpen kw'ore kwẹ ọn-ọbhakhi oben oyok bi, “Bẹ odik-dema nwa atzim am-asa, anọng odik-dema nwa atzim am-ara, ttẹwọr k'ewu ch'iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip. Bọng chibhi odik nwa, mọkhaambi more odik okhuri kwẹ e!”
30 E todos os que viam isso diziam: — Nunca vimos uma coisa assim! Nunca houve uma coisa igual a essa, desde o tempo em que os israelitas saíram do Egito! Pensem! O que vamos fazer agora?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.