Juízes 19
mfo (MFO) vs BKJ
1 K'ogbe nwuma wa anọng p'Israẹl ọvaarnọng kakhaam.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Yina, wa ọkkọra-kwanọng nwa osi ẹmmaana-tzama otzima otzor odim. Wa obin oji odim, ọkpa nnam k'otte k'ọhọhm ka Bẹtẹlẹhẹm kwa Juda. Mada okk'aphe anna owobha kẹ,
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 odim obina ttara atzọhmnọng pẹ ọmaana nnyanyaang sẹ mfa, bi ọtza okhukh-ẹ ọkpa nnam. Mando kwa kwanọng nwa otzim odim, ọnwa k'ọhọhm kw'otte. Mada otte kwa kwanọng ọrẹ-ẹ, ọgọm-ẹ ttara ottem-daamiji.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, ophyem-ẹ bi obhing, mando kw'obhingi ttara bẹ k'iwu ittaan. Om-ochi obiro ogwo, obiro ọttaabha mẹ.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Ottong iwu inna, bẹ abina k'ekpekpebha ado for bi, bẹ afona. Yina, otte kwa kwanọng oben odim kwa nnwa bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr yina afona.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Mando kwa bẹ anọng afa awobh ibe rani achi ọchattọhk abira agwo atzuk. Mada bẹ akk'akyera, otte kwa kwanọng oben bi, “Tzotzokhaan, tte ettem ẹdaam-ọ bi, awobha ma m'erungiwu nda.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Yina, k'ogbe kw'ojinọng nwa obin bi ofona, otte kwa kwanọng oden-ẹ maa, okhera oyima m'erungiwu nduma.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 K'ekpebha ch'ewu ehobh, ch'ettong iwu izen, mada obin bi ofona, otte kwa kwanọng oben bi, “Kọ bọkha ẹbhọhr, awobha maa, apyiri k'ẹya!” Mando kwa bẹ atzọni achi ọttọhk.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 K'ogbe kw'ojinọng nwa, ọmaana ọkkọra-kwanọng kwẹ ttara ọtzọhmnọng kwẹ abin bi afona, ọnyẹ kwẹ kw'ode otte kwa kwanọng, oben bi, “Kker e, erungi en-ekkekkeni epyi e, chi ọttọhk yima ma e; kkeri ewu ẹkk'ẹha e. Iphyini ekpekpebha, abina abhana k'ọhọhm kwọ e.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Yina, wa itta nwa kẹ kọdaakhi bi obiro oyima mẹ k'erungiwu ẹdọdọk. Wa odo nnyanyaang sẹ ewobha, otzima ọkkọra-kwanọng kwẹ obina orenga ochina k'okhubha kwa Jẹbus (kw'ode Jẹrusalẹm).
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 K'ogbe kwa bẹ akk'Jebus abaanga, da ewu en-ebubha, ọtzọhmnọng kw'ojinọng nwa oben itta kwẹ bi, “Tte mobhing m'odedenmon kw'anọng pa Jẹbus m'erungiwu nda e.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Itta kwẹ obhina ọtzọhmnọng nwa bi, “Mma e, man k'odedenmon manda wani kw'oni kw'anọng p'Israẹl ode kọ́tza. Ottu kw'am-osi mando, mọkwọbha óchina ka Gibea.
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Tte mokhonga opyiri ka Gibea, obiro ode Rama, ifha moyima m'obhon wani kw'ibhon nna ifa e.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Mando kwa be achin ororo maa, bẹ atza abaanga Gibea k'ẹkhọma cha Bẹnjamin, ka nchọhkha-bọhk.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Bẹ atza akwọbha ka Gibea bi bẹ abhing m'erungiwu nduma. Bẹ afona atza awobha ẹwọr ka nttaanga-chi s'odedenmon. Yina, ọnọng mando wani kw'oyeri bẹ bi, bẹ atza k'ọhọhm kwẹ kode.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 M'ẹchọhkha nduma, ọtzaminọng-jinọng wani kw'ofon k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, oruk ka Gibea ofona k'owoni kw'osi ọtzọhm okhuna. Wa anọng pa Gibea p'iwa arukhi m'ibe nna ade anọng p'ẹkhọma cha Bẹnjamin.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Mada ọtzaminọng nwa otzini chen okkeri ka nttaanga-chi s'odedenmon, ọn-ọbọbh bi, “Bọng afon man o? Bọng am-achina man o?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Ofona-nwa nwa kwa Lẹvi, obhina bi, “Mofon ka Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, om-ochina k'ẹtzaanga-ẹtzaanga kw'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, kẹ da kaam nnukhi. Wa kaam nda Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, ma, kaam nna nchin k'ọhọhm kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng manda wani kw'ọkk'aam otzima bi, nda nyima k'ibe sẹ kode.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Maman ọttọhk manda vani korori. Mọkhaam araraari-bukhi ọmaana ọchattọhk fa nnyanyaang saman ka e. Mọkhaama brẹd ọmaana atzuk p'abenga kaam ọmaana kwanọng kwaam ttara odikkobh nwa.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Mẹ wọ ofon, ọtzaminọng nwa oben bi, “Bọng kwu wobha k'ọhọhm kwaam. Bọng ma nttaanga-chi nna kàwobha. Tte nnang bọng ọttọhk kpenamkpen fa bọng aror.”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Mando kw'ọtzaminọng nwa otzim ojinọng nwa ochina k'ọhọhm kwẹ, obiro ọnang nnyanyaang sẹ ọchattọhk. Mada okk'mando asa, bẹ agbobhi mmokpatzọkhi sabẹ, bẹ achi ọttọhk, abira agwo atzuk.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 K'ogbe kwa bẹ awobh k'ottemdamiji nwa, abibyanọng bani p'odedenmon nwa akhọri ọhọhm akhe k'ottem. Bẹ adani ọmma, am-akpẹbh ọtzaminọng kw'ọkhaam ọhọhm, aben bi, “Tzima ajinọng mba p'ahak m'ọhọhm kwọ kwu, ifha moyima bẹ abẹ.”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Mando kw'ọkhaam-ọhọhm oyini k'iyaan, oben ajinọng mba bi, “Mma e, ab'ayi, bọng obibyadik-dema nwa kasi e. Mada ojinọng nwa ode okhekhennọng kwaam, bọng ogbarsa-dik-dema nwa, kàsi.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Bọng kkeri, ominanwa kwaam ọmaana ọkkọra-kwanọng kw'ojinọng nwuma awobh ma e. Ńdima bẹ otzima nyin ka, ifha bọng ọtzọkha bẹ asi mach'achibhi pabọng ade. On-ode ojinọng nwa, bọng ogbarsa-dik-dema nwa kàsi.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Kaambi mẹ wọ, ajinọng mba itzọhng kayong anang ọtzaminọng nwa. Mẹ wọ ofon, ofona-jinọng nwa kwa Lẹvi, ọtzọkha ọkkọra-kwanọng kwẹ ọnang ajinọng mba k'iyaan. Bẹ abọkh-ẹ k'ẹfa ayima abẹ m'erungiwu nduma biphyir. Mada ewu ehobh, bẹ atte kwanọng ọbọhk ofona.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 M'owuhobha, kwanọng ọkpa nnam ochina k'ọhọhm kw'itta kwẹ om-owobha, otto owobha m'ibhokhi, oyima mẹ maa, ewu akyera ẹttaani.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 K'ogbe kw'itta kwa kwanọng nwa ọn-ọphyọbh k'ekpebha, okwunga ọmma bi ochina ororo k'orenga kwẹ, on-ore ọkkọra-kwanọng kwẹ kw'ọkk'ọtta m'ọmma kw'ọhọhm, ọtzọkha mbọhk ọbọkha m'ọmma.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Itta kwẹ oben-ẹ bi, “Bina, mofona.” Yina, ẹmọng kosi. Mando kw'ojinọng nwa otzin-ẹ ọnana k'ẹnyanyaang otzim-ẹ ọbhana.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Mada bẹ apyiri k'ọhọhm, ọtzọkha okkoro ọkpọhk kwanọng ka ngọma-ka ngọma k'obe jobh obhiri afa, ọtzọkha ọtzọhm ka ngọma jobh obhiri mfa s'Israẹl.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Ọnọng kpenamkpen kw'ore kwẹ ọn-ọbhakhi oben oyok bi, “Bẹ odik-dema nwa atzim am-asa, anọng odik-dema nwa atzim am-ara, ttẹwọr k'ewu ch'iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip. Bọng chibhi odik nwa, mọkhaambi more odik okhuri kwẹ e!”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.