Juízes 18
mfo (MFO) vs VC
1 K'ogbe nwuma wa anọng p'Israẹl ọvaarnọng kakhaam.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. Por essa mesma época a tribo de Dá buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.
2 Mẹ wọ ofon, anọng pa Dan atzọhm akkakkaama pabẹ anọng azen p'afon k'ibhon sa Zora ọmaana Ẹshtaol bi, bẹ atza arom ẹkhọma nda bẹ abira arenga are chẹ. Wa ajinọng mba afon ka nnọmma sa Dan biphyir. Bẹ agbaak bẹ bi, “Bọng nọhng atza arenga are ẹkhọma nduma.”
2 Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre todas as suas famílias de Sorea e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: Ide, disseram-lhes, e examinai bem a terra. Foram e chegaram à montanha de Efraim, e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.
3 Mada bẹ abaang ọhọhm kwa Mika, bẹ atzin odikkobh kw'efonamma cha Lẹvi k'ẹmọng; mẹ wọ ofon, bẹ afona atza akhebh-ẹ, abọbh-ẹ bi, “Anyi wọ otzim-ọ akwu ma? Am-asi mbọng m'ibe nna? Mbọng vọ otzim-ọ okwu ma?”
3 Perto da casa de Micas ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?
4 Mando kw'ọtzọk odik kwa Mika ọkk'ọsa ọnang-ẹ ọgbaak bẹ, oben bi, “Kẹ ọkk'aam ọtzọkha k'ọtzọhm e, kaam wọ nde ọfọhnẹja kwẹ e.”
4 Respondeu-lhes o jovem: Micas fez-me isto e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe, de sacerdote.
5 Mẹ wọ ofon, bẹ aben-ẹ bi, “Tzotzokhaan, kọ dọhn Ibinọkpaabyi ifha moronga s'ode na orenga kwaman ójibh ọnang man.”
5 Consulta então, replicaram-lhe, o teu deus a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida.
6 Ọfọhnẹja nwa obhina bẹ bi, “Bọng nọhng k'odidiri. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'orenga kwabọng ọda.”
6 O sacerdote respondeu: Ide em paz: vossa viagem está sob o olhar de Deus.
7 Mando kw'ajinọng mba azen abin achina Laish, atza are bi, anọng p'arukhi kẹ, bẹ arukhi k'odidiri, mach'anọng pa Sidọn, p'arukhi k'odidiri bẹ ojora kabira akhaama. Wa ojibhi anọng mba ojibh okhuri da ọttọhk manda vani oni k'ẹkhọma chabẹ owori. Ibe sa bẹ abira aruk ibhir eden k'ẹkhọma cha Sidọn, wa bẹ oforgbakha manda wani kakhaam ttara anọng adọdọk.
7 Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranqüilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquele terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes, ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.
8 Mada bẹ akhun k'ibhon sa Zora, ọmaana Ẹshtaol, votte abọbh bẹ bi, “Yan wọ kw'idik ide ttara bọng?”
8 Voltando para seus irmãos em Sorea e Estaol, estes disseram: Que pudestes fazer?
9 Bẹ abhina bi, “Bọng kwu, mọtza orima bẹ abẹ! Kkeri mọkk'ọra bi, irerek nnuma ijibh-ojibh. Bọng bi sẹbh kawobha, bọng ogbe kakhibhi, mofona mọtza ọtzọkha irerek nnuma.
9 Eles responderam: Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais aí sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.
10 Mada bọng apyiri kẹ, bọng akhebha anọng p'arukhi m'irerek nnuma p'ani chen ahokhi bi, odik ọfha otto. Ibe nna ide irerek s'iwoni-owoni s'Ibinọkpaabyi ọkk'ọtzọkha okhe bọng ka mbọhk, sẹ ide irerek s'ini ọttọhk manda vani iwori.”
10 Quando ali entrardes, encontrareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz.
11 Mando kw'ajinọng ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'afon k'ẹkhọma cha Dan ado for s'egbong, abina ka Zora, ọmaana Ẹshtaol.
11 Seiscentos homens da família de Dá partiram, pois, de Sorea e de Estaol, munidos com armas de guerra
12 Mada bẹ areng ka ọkkadeden, bẹ attima ibhingabẹ abaanga Kiriyat-Jearim ka Juda. Kẹ wọ osi, bẹ ayeri okhubha kw'ewuchen em-edimi ka Kiriyat-Jẹrim Mahane-Dan maa, apyiri k'ewu cha mayina.
12 e acamparam em Cariatiarim, em Judá. Por isso deu-se àquele lugar o nome de Mahanê-Dã, o qual assim se chama ainda hoje, e está situado ao ocidente de Cariatiarim.
13 Bẹ abina mẹ achina k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ephraim, atza ahakha k'ọhọhm kwa Mika.
13 Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.
14 Mẹ wọ ofon, ajinọng mba azen p'akk'ẹkhọma cha Laish atza aroma, abọbh votte pabẹ bi, “Bọng arong kẹ bi, ọhọhm wani k'ottem kw'ihọhm nna ọkhaam ẹphọd, ọmaana agbatza p'ẹhọhmmọr ọmaana ọgbatza kwa bẹ atzim silva abhọri? Bọbọng arong odem kwa bọng asi kẹ.”
14 E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: Sabeis que há nessa casa um efod, uns terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer.
15 Mẹ wọ e, bẹ abina mẹ achina k'ọhọhm kwa Mika atza arima odikkobh kwa Lẹvi.
15 Dirigiram-se para lá e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.
16 Ajinọng mba ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'efonamma cha Dan, p'akk'igbong-for adabha, atza abe k'ẹbaakhama ch'obhon.
16 Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.
17 Ajinọng mba azen p'akk'afona atza arom irerek nna, adim k'ọhọhm ẹtzaanga atza atzini ọgbatza, ọmaana ẹphọd ọmaana agbatza p'ẹhọhmmọr, k'ogbe kw'ọfọhnẹja ọmaana ajinọng p'akk'igbong-for adabha anọng ẹnọhna obhiri arọbh jobh, abe k'ẹbaakhama ch'obhon.
17 Os cinco exploradores penetraram {sozinhos} na capela e tomaram o ídolo com o efod e os terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.
18 Mada ajinọng mba azen adimi k'ọhọhm kwa Mika atza atzọkha ọgbatza, ọmaana ẹphọd ọmaana agbatza p'ẹhọhmmọr, ọfọhnẹja ọbọbh bẹ bi, “Mbọng fa bọng am-asi?”
18 Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: Que fazeis vós?
19 Bẹ abhin-ẹ bi, “Myi bi sẹẹbh! Odik ma kagbaak. Tzọn man abẹ, abira ade man otte ttara ọfọhnẹja. Bi kọ ade ọfọhnẹja k'ẹkhọma dani ọmaana k'ẹnọmma dani ch'Israẹl, ttara bi, kọ akwu ade ọfọhnẹja k'ẹhọhmmọr ch'ojinọng wani, yan wọ ojibhi ọtzam?”
19 Cala-te, responderam-lhe, põe a mão na boca e vem conosco; tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?
20 Wa ọfọhnẹja nwa ettem ẹdaam-ẹ k'eden-ọkka. Ọtzọkha ẹphọd ọmaana agbatza mba p'ẹhọhmmọr, ọmaana ọgbatza nwa kwa bẹ agwa-ọgwa, ọtzọn anọng mba abẹ ofona.
20 Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, os terafim e o ídolo, foi com a tropa.
21 Wa bẹ abhakhi nnam afona, va pabẹ ọmaana etzirakpo pyabẹ ttara ẹkhakhaama chabẹ, achi bẹ eden.
21 Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.
22 Mada bẹ akk'afona k'odenmir aji ọhọhm kwa Mika, ajinọng p'arukhi abaanga Mika ayeri for sabẹ atzobha, bẹ afona atza akhọhbha anọng pa Dan k'itzitzikha.
22 Estando eles já longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.
23 Mada bẹ agwoni bẹ, anọng pa Dan abhakhi nnam aben Mika bi, “Bọng odik wọ ọsọ-ọ kw'ayeri ajinọng pọ bi, bẹ akwu arima erima o?”
23 Interrogados, os filhos de Dã voltaram-se e disseram a Micas: Que queres tu, e por que trazes toda essa gente?
24 Mika obhina bi, “Bọng atzọk agbatza pa ngwa, ọmaana ọfọhnẹja kwaam, atzima afona. Ọttọhk manda vani dọk kingaam, okhuri yan kwa bọng an-abọbh bi, “Kọ ode yan o?’ ”
24 Ele respondeu: Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partistes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?
25 Anọng pa Dan abhina bi, “Ikhakhaanga kasi ttara man, oni mando ode, ajinọng bani ma, atzima ottem-pyibha arim-ọ abẹ, kọ ọmaana ẹhọhmmọr chọ ádimi akpen pabọng odimi.”
25 Os danitas replicaram: Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!
26 Mando kw'anọng pa Dan afon bi bẹẹm. Mada Mika ore bi, ajinọng mba agaangi ọtzam ayọhng-ẹ, ọbhakhi nnam ọbhana.
26 E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.
27 Mando kwa bẹ atzọk ekpo pya Mika ọkk'ọsa, ọmaana ọfọhnẹja kwẹ atzima afona achina ka Laish, atza arima egbong ttara anọng p'arukhi k'odidiri bẹ ojora kabira akhaama. Bẹ atzima ọkkangkkaang arima anọng mba abẹ, bẹ abira akwọmi odedenmon kwabẹ.
27 Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no ao fio da espada e queimaram a cidade.
28 Wa ọnọng manda wani kw'ọkkaan bẹ kode, da obhon kwabẹ obhiri eden k'obhon kwa Sidọn, ttara bi, wa bẹ oforgbakha ttara obhon manda wani kakhaam. Wa odedenmon nwa owobh k'ittolim s'ibaang Bet-Rehob.
28 Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram-na,
29 Kaambi ode bi, wa obhon nwa okpen Laish, bẹ an-akpẹ-ẹ che abhina Dan, kw'ode otte kwabẹ kw'ideden, kw'iwa ode nnwa kwa Jekọb.
29 chamando-a cidade de Dã, nome de seu pai, que tinha nascido de Israel; a cidade chamava-se primitivamente Lais.
30 Wa anọng pa Dan atzọkha ọgbatza nwa attima, Jonatan kw'ode nnwa kwa Gershọm, kw'ode nnwa kwa Mosẹs, ọmaana va pẹ p'ijinọng bọ iwa ade afọhnẹja p'ẹkhọma cha Dan maa, akwu apyiri k'ogbe kwa bẹ abọk ẹkhọma nda k'ẹmmọri.
30 E erigiram em seguida o ídolo. Jonatã, filho de Gersã filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de Dã até o dia de sua deportação.
31 Bẹ achina ororo akpobha ọgbatza nwa kwa Mika ọkk'ọsa, k'ogbe biphyir kw'ọhọhm kw'Ibinọkpaabyi owobh ka Shilo.
31 O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.