Juízes 11

mfo (MFO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iwa Jẹphta kw'ofon Gilead ode okkengitza kw'ideden. Wa otte okpen Gilead; ọkka kwẹ ode ọzaaza-kwanọng.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Wa kwanọng kwa Gilẹad obiro ọmaan-ẹ va p'ijinọng. Mada va mba abari, bẹ akhubh Jẹphta, aben bi, “Kọ ekkema manda dani ka man k'ẹhọhmmọr kakhaam, okhuri bi, kọ ade nnwa kwa kwanọng ọdọdọk.”
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta obina oji votte pẹ, ọtza oruk k'irerek sa Tob, kẹ kwa ẹkhaan ch'akparari-nọng bani atzọn-ẹ abẹ, abira awobha ttar-ẹ.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 K'ogbe mẹ, wa anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 M'ogbe nwuma kw'anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ, adeho pa Gilead afona bi, atza atzọkha Jẹphta k'irerek sa Tob.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Wa bẹ aben Jẹphta bi, “Kwu de man oho kw'arim-egbong, ifha mọfha orima anọng p'Ammọn abẹ.”
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Iwa Jẹphta oben adeho pa Gilead bi, “Wa bọng kaam kattaang maa, bọng akhubh-m k'ẹhọhmmọr ch'otte kwaam o? Okhuri yan kwa bọng an-abira arọbh akwu ka kaam k'ogbe kwa dama-dama?”
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Adeho pa Gilead aben Jẹphta bi, “Kaambi obiro ode mando, mayina mọn-ọtzọn kọ abẹ; kwu tzọn man abẹ, mọtza orima anọng p'Ammọn abẹ, kkeri kọ wọ áde oho kwaman biphyir p'orukhi ka Gilead.”
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Jẹphta obhina anọng pa Gilead bi, “Idikha bọng atzim-m mkpa nnam nda nnima anọng p'Ammọn abẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ngema bẹ, na kaam nde bọng oho k'odik-ọkka a?”
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Iwa adedennọng pa Gilead abhina Jẹphta bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode nttẹsẹ kwaman, mósi-osi mach'abeni.”
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Mẹ wọ ofon, Jẹphta ọtzọn adedennọng pa Gilead abẹ, bẹ asẹ-ẹ oho kwabẹ ọmaana odeho kw'arim-egbong. Mando kwa Jẹphta obiro ọgbaak atzim p'ira ọgbaakhi k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Mizpa.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha p'atza abọbh ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn bi, “Ottotto kwaam ode yan, kw'arim ẹkhọma chaam abẹ o?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Iwa ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn obhina akkaabh-nkkaabha pa Jẹphta bi, “Mada iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip akwu, bẹ atzọk irerek saam ttẹwọr k'ọraanga kw'Arnọn maa, apyiri k'ọraanga kwa Jabọk, atzima atza apyiri k'ọraanga kwa Jọrdan. Kọ na tte sẹ ọbọhk anang-m bi bẹm.”
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Iwa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akpa nnam k'ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn,
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 oben bi:
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Yina, k'ogbe kw'iwa bẹ abin k'Ijip, wa anọng p'Israẹl areng k'ebherede apyiri k'Ẹraanga-khora, akwọbha achina ka Kadẹsh.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha k'ọvaarnọng kw'Edom, aben bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ ọkwobha,’ yina, ọvaarnọng kw'Edom bẹ itzọhng koyong. Wa bẹ abira atzọhm ẹkkaabha nda anang ọvaarnọng kwa Moab, kẹ obiro obhum. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl an-awobha ka Kadẹsh.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 “Ayongi mẹ, wa anọng p'Israẹl arenga k'ibe s'anọng an-arukhi, k'ọkhaan-ọkhaan kw'Edom ọmaana kwa Moab. Bẹ arenga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Moab, atza abhing k'okhubha kw'ọraanga kw'Arnọn. Wa bẹ k'ẹkhọma cha Moab kadimi da iwa Arnọn ode enem chabẹ.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 “Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha ka Sihon kw'ode ọvaarnọng kw'anọng p'Amọr, kw'ọdabhi ẹvaar ka Hẹshbọn, aben-ẹ bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ, ochina ka man k'ibe.’
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Wa Sihon anọng p'Israẹl k'odik-ọkka kọtzọk, kẹ wọ osi bẹ ọbọhk kotte bẹ arenga k'ẹkhọma chẹ. Wa ọtzọhm arim-egbong pẹ atza abhing ka Jahaz, arima anọng p'Israẹl abẹ.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 “Mẹ wọ ofon, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, ọtzọkha Sihon ọmaana arim-egbong pẹ biphyir okhe anọng p'Israẹl ka mbọhk, bẹ akhema bẹ. Wa anọng p'Israẹl atzọkha irerek biphyir s'anọng p'Amọr p'iwa arukhi mẹ ẹkhọma nduma.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Bẹ attẹwọr k'Arnọn atzọkha irerek s'anọng p'Amọr biphyir maa, apyiri ka Jabọk ọmaana k'ebherede maa, apyiri ka Jọrdan.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl okk'anọng p'Amọr okhubha k'itzitzikha s'anọng pẹ p'Israẹl, bọng ẹfa cha kọ akhaam bi, abira akpa nnam atzọkha irerek nna a?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Idikha Kẹmọsh kw'ode ọkha fabọng, ọnangi bọng ọttọhk bọng katzọkha a? Mando kw'ode ttara man bi, ọttọhk kpenamkpen f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman ọnangi man, mọtzọkh-ọtzọkha.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Yan kwa kọ ajibhi ayọnga Balak kw'ode nnwa kwa Zipọr, kw'ode ọvaarnọng kwa Moab? Mada ogbe odede, ọkk'ẹkhọhr ọsa ọmaana anọng p'Israẹl, yina ira on-orim bẹ abẹ o?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Ka cho arọbh chi kw'anọng p'Israẹl arukhi ka Hẹshbọn ọmaana k'Aroa ọmaana k'ibhon s'iwobh ikhọri bẹ, ttara k'abhobhona biphyir p'awobh k'ọkkadeden da achin k'Arnọn. Okhuri yan kw'iwa bọng ani sẹ k'ogbe nwuma atzọk?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Kaam kọ itzama kinsi. Yina, kọ am-achibhi itzama bi, arim-m abẹ. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ọsi-aponga, ọttọhna aponga mba ọnang anọng p'Israẹl ọmaana anọng p'Ammọn.”
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Kaambi mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Ammọn ẹkkaabha nda cha Jẹphta ọtzọhmi ọnang-ẹ, itzọhng koyong.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Mẹ wọ ofon, wa egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ch'ẹfa ẹnwa Jẹphta. Ojekha ka Gilead ọmaana ka Manasẹ, orenga ka Mizpa kwa Gilead, ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Wa Jẹphta osi echekhi ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “Idikha atte anọng p'Ammọn ọbọhk anang-m,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 mada mmana da ngema anọng p'Ammọn, ọttọhk kpenamkpen f'ochi eden ofona k'ọhọhm kwaam okwu ọgọm-m, fẹ óde f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ḿbiri ndima fẹ ńsi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ.”
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Mando kwa Jẹphta ofon ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ. Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi otte anọng mba ọbọhk ọnang-ẹ.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Wa Jẹphta okhema ibhon ẹrọbh k'Aroer ọmaana, k'okhubha kwa Minit maa, apyiri k'Abẹl-Keramin. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Ammọn an-awobha irekhirek kw'anọng p'Israẹl.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Mada Jẹphta opyiri k'ọhọhm kwẹ ka Mizpa, wa ọnọng kw'oyini k'iyaan ọgọm-ẹ kode, oyongi ominanwa kwẹ kw'ode nnwa obungikwẹ kw'ọkhaam, kw'otzubhi ebin otzor k'okhira kw'achangchangkpa. Akhiri ominanwa nwa aji, wa nnwa ọdọdọk ode kw'ijinọng obiro ode kw'ikwanọng kọkhaam.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Mada otte ọrẹ-ẹ, ọbọkha ọbara f'ọfọr ọjaakhi obhom, oben bi, “Kpe e, nnwa kwaam! Akk'asa chua ọbọkh-m, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Kaam nkk'echekhi nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi cha nni nnam mfha mkpa mbọra.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Nnwa obhina bi, “Otte kwaam, kọ akk'echekhi asa anang Ọvaar Ibinọkpaabyi e. Tzim-m si mach'akk'achekhi, da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Ammọn, p'ade attattaanga-nọng pọ, okhema ọnang-ọ.
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Yina, tte mphyem-ọ odik nwa wani, nang-m aphe afa, ifha kaam ọmaana ayokh-omina paam mobhom ọkpaanga k'okhubha kwa mgbegbeho, okhuri da kaam nni odim ḿba maa, ikhina ogbe ode.”
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Otte obhina bi, “Kọ rọhng.” Ọttẹ-ẹ ọbọhk ofona k'aphe afa. Kẹ ọmaana ayokh-omina pẹ afona achina k'okhubha kwa mgbegbeho atza abhom amọng kẹ, okhuri da ominanwa nwa oni odim ọ́ba maa, ogbe ode.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Mada aphe afa akk'akwọbha, okhuna okwu okhebha otte, otte otzim-ẹ osi mach'okk'ochekhi. Wa ominanwa nwa ojinọng otzim oronga.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 cha ka cho kpenamkpen aminava p'Israẹl, am-afona k'iwu inna atzima ajima ominanwa kwa Jẹphta, kw'ofon Gilead.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.