Juízes 11
mfo (MFO) vs NTLH
1 Iwa Jẹphta kw'ofon Gilead ode okkengitza kw'ideden. Wa otte okpen Gilead; ọkka kwẹ ode ọzaaza-kwanọng.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Wa kwanọng kwa Gilẹad obiro ọmaan-ẹ va p'ijinọng. Mada va mba abari, bẹ akhubh Jẹphta, aben bi, “Kọ ekkema manda dani ka man k'ẹhọhmmọr kakhaam, okhuri bi, kọ ade nnwa kwa kwanọng ọdọdọk.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta obina oji votte pẹ, ọtza oruk k'irerek sa Tob, kẹ kwa ẹkhaan ch'akparari-nọng bani atzọn-ẹ abẹ, abira awobha ttar-ẹ.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 K'ogbe mẹ, wa anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 M'ogbe nwuma kw'anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ, adeho pa Gilead afona bi, atza atzọkha Jẹphta k'irerek sa Tob.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Wa bẹ aben Jẹphta bi, “Kwu de man oho kw'arim-egbong, ifha mọfha orima anọng p'Ammọn abẹ.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Iwa Jẹphta oben adeho pa Gilead bi, “Wa bọng kaam kattaang maa, bọng akhubh-m k'ẹhọhmmọr ch'otte kwaam o? Okhuri yan kwa bọng an-abira arọbh akwu ka kaam k'ogbe kwa dama-dama?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Adeho pa Gilead aben Jẹphta bi, “Kaambi obiro ode mando, mayina mọn-ọtzọn kọ abẹ; kwu tzọn man abẹ, mọtza orima anọng p'Ammọn abẹ, kkeri kọ wọ áde oho kwaman biphyir p'orukhi ka Gilead.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Jẹphta obhina anọng pa Gilead bi, “Idikha bọng atzim-m mkpa nnam nda nnima anọng p'Ammọn abẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ngema bẹ, na kaam nde bọng oho k'odik-ọkka a?”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Iwa adedennọng pa Gilead abhina Jẹphta bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode nttẹsẹ kwaman, mósi-osi mach'abeni.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Mẹ wọ ofon, Jẹphta ọtzọn adedennọng pa Gilead abẹ, bẹ asẹ-ẹ oho kwabẹ ọmaana odeho kw'arim-egbong. Mando kwa Jẹphta obiro ọgbaak atzim p'ira ọgbaakhi k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Mizpa.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha p'atza abọbh ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn bi, “Ottotto kwaam ode yan, kw'arim ẹkhọma chaam abẹ o?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Iwa ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn obhina akkaabh-nkkaabha pa Jẹphta bi, “Mada iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip akwu, bẹ atzọk irerek saam ttẹwọr k'ọraanga kw'Arnọn maa, apyiri k'ọraanga kwa Jabọk, atzima atza apyiri k'ọraanga kwa Jọrdan. Kọ na tte sẹ ọbọhk anang-m bi bẹm.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Iwa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akpa nnam k'ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn,
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 oben bi:
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Yina, k'ogbe kw'iwa bẹ abin k'Ijip, wa anọng p'Israẹl areng k'ebherede apyiri k'Ẹraanga-khora, akwọbha achina ka Kadẹsh.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha k'ọvaarnọng kw'Edom, aben bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ ọkwobha,’ yina, ọvaarnọng kw'Edom bẹ itzọhng koyong. Wa bẹ abira atzọhm ẹkkaabha nda anang ọvaarnọng kwa Moab, kẹ obiro obhum. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl an-awobha ka Kadẹsh.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 “Ayongi mẹ, wa anọng p'Israẹl arenga k'ibe s'anọng an-arukhi, k'ọkhaan-ọkhaan kw'Edom ọmaana kwa Moab. Bẹ arenga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Moab, atza abhing k'okhubha kw'ọraanga kw'Arnọn. Wa bẹ k'ẹkhọma cha Moab kadimi da iwa Arnọn ode enem chabẹ.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 “Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha ka Sihon kw'ode ọvaarnọng kw'anọng p'Amọr, kw'ọdabhi ẹvaar ka Hẹshbọn, aben-ẹ bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ, ochina ka man k'ibe.’
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Wa Sihon anọng p'Israẹl k'odik-ọkka kọtzọk, kẹ wọ osi bẹ ọbọhk kotte bẹ arenga k'ẹkhọma chẹ. Wa ọtzọhm arim-egbong pẹ atza abhing ka Jahaz, arima anọng p'Israẹl abẹ.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 “Mẹ wọ ofon, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, ọtzọkha Sihon ọmaana arim-egbong pẹ biphyir okhe anọng p'Israẹl ka mbọhk, bẹ akhema bẹ. Wa anọng p'Israẹl atzọkha irerek biphyir s'anọng p'Amọr p'iwa arukhi mẹ ẹkhọma nduma.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Bẹ attẹwọr k'Arnọn atzọkha irerek s'anọng p'Amọr biphyir maa, apyiri ka Jabọk ọmaana k'ebherede maa, apyiri ka Jọrdan.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl okk'anọng p'Amọr okhubha k'itzitzikha s'anọng pẹ p'Israẹl, bọng ẹfa cha kọ akhaam bi, abira akpa nnam atzọkha irerek nna a?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Idikha Kẹmọsh kw'ode ọkha fabọng, ọnangi bọng ọttọhk bọng katzọkha a? Mando kw'ode ttara man bi, ọttọhk kpenamkpen f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman ọnangi man, mọtzọkh-ọtzọkha.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Yan kwa kọ ajibhi ayọnga Balak kw'ode nnwa kwa Zipọr, kw'ode ọvaarnọng kwa Moab? Mada ogbe odede, ọkk'ẹkhọhr ọsa ọmaana anọng p'Israẹl, yina ira on-orim bẹ abẹ o?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Ka cho arọbh chi kw'anọng p'Israẹl arukhi ka Hẹshbọn ọmaana k'Aroa ọmaana k'ibhon s'iwobh ikhọri bẹ, ttara k'abhobhona biphyir p'awobh k'ọkkadeden da achin k'Arnọn. Okhuri yan kw'iwa bọng ani sẹ k'ogbe nwuma atzọk?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Kaam kọ itzama kinsi. Yina, kọ am-achibhi itzama bi, arim-m abẹ. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ọsi-aponga, ọttọhna aponga mba ọnang anọng p'Israẹl ọmaana anọng p'Ammọn.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Kaambi mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Ammọn ẹkkaabha nda cha Jẹphta ọtzọhmi ọnang-ẹ, itzọhng koyong.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Mẹ wọ ofon, wa egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ch'ẹfa ẹnwa Jẹphta. Ojekha ka Gilead ọmaana ka Manasẹ, orenga ka Mizpa kwa Gilead, ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Wa Jẹphta osi echekhi ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “Idikha atte anọng p'Ammọn ọbọhk anang-m,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 mada mmana da ngema anọng p'Ammọn, ọttọhk kpenamkpen f'ochi eden ofona k'ọhọhm kwaam okwu ọgọm-m, fẹ óde f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ḿbiri ndima fẹ ńsi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Mando kwa Jẹphta ofon ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ. Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi otte anọng mba ọbọhk ọnang-ẹ.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Wa Jẹphta okhema ibhon ẹrọbh k'Aroer ọmaana, k'okhubha kwa Minit maa, apyiri k'Abẹl-Keramin. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Ammọn an-awobha irekhirek kw'anọng p'Israẹl.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Mada Jẹphta opyiri k'ọhọhm kwẹ ka Mizpa, wa ọnọng kw'oyini k'iyaan ọgọm-ẹ kode, oyongi ominanwa kwẹ kw'ode nnwa obungikwẹ kw'ọkhaam, kw'otzubhi ebin otzor k'okhira kw'achangchangkpa. Akhiri ominanwa nwa aji, wa nnwa ọdọdọk ode kw'ijinọng obiro ode kw'ikwanọng kọkhaam.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Mada otte ọrẹ-ẹ, ọbọkha ọbara f'ọfọr ọjaakhi obhom, oben bi, “Kpe e, nnwa kwaam! Akk'asa chua ọbọkh-m, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Kaam nkk'echekhi nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi cha nni nnam mfha mkpa mbọra.”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Nnwa obhina bi, “Otte kwaam, kọ akk'echekhi asa anang Ọvaar Ibinọkpaabyi e. Tzim-m si mach'akk'achekhi, da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Ammọn, p'ade attattaanga-nọng pọ, okhema ọnang-ọ.
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Yina, tte mphyem-ọ odik nwa wani, nang-m aphe afa, ifha kaam ọmaana ayokh-omina paam mobhom ọkpaanga k'okhubha kwa mgbegbeho, okhuri da kaam nni odim ḿba maa, ikhina ogbe ode.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Otte obhina bi, “Kọ rọhng.” Ọttẹ-ẹ ọbọhk ofona k'aphe afa. Kẹ ọmaana ayokh-omina pẹ afona achina k'okhubha kwa mgbegbeho atza abhom amọng kẹ, okhuri da ominanwa nwa oni odim ọ́ba maa, ogbe ode.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Mada aphe afa akk'akwọbha, okhuna okwu okhebha otte, otte otzim-ẹ osi mach'okk'ochekhi. Wa ominanwa nwa ojinọng otzim oronga.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 cha ka cho kpenamkpen aminava p'Israẹl, am-afona k'iwu inna atzima ajima ominanwa kwa Jẹphta, kw'ofon Gilead.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.