Juízes 11
mfo (MFO) vs NVI
1 Iwa Jẹphta kw'ofon Gilead ode okkengitza kw'ideden. Wa otte okpen Gilead; ọkka kwẹ ode ọzaaza-kwanọng.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Wa kwanọng kwa Gilẹad obiro ọmaan-ẹ va p'ijinọng. Mada va mba abari, bẹ akhubh Jẹphta, aben bi, “Kọ ekkema manda dani ka man k'ẹhọhmmọr kakhaam, okhuri bi, kọ ade nnwa kwa kwanọng ọdọdọk.”
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta obina oji votte pẹ, ọtza oruk k'irerek sa Tob, kẹ kwa ẹkhaan ch'akparari-nọng bani atzọn-ẹ abẹ, abira awobha ttar-ẹ.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 K'ogbe mẹ, wa anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 M'ogbe nwuma kw'anọng p'Ammọn am-arima anọng p'Israẹl abẹ, adeho pa Gilead afona bi, atza atzọkha Jẹphta k'irerek sa Tob.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 Wa bẹ aben Jẹphta bi, “Kwu de man oho kw'arim-egbong, ifha mọfha orima anọng p'Ammọn abẹ.”
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Iwa Jẹphta oben adeho pa Gilead bi, “Wa bọng kaam kattaang maa, bọng akhubh-m k'ẹhọhmmọr ch'otte kwaam o? Okhuri yan kwa bọng an-abira arọbh akwu ka kaam k'ogbe kwa dama-dama?”
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Adeho pa Gilead aben Jẹphta bi, “Kaambi obiro ode mando, mayina mọn-ọtzọn kọ abẹ; kwu tzọn man abẹ, mọtza orima anọng p'Ammọn abẹ, kkeri kọ wọ áde oho kwaman biphyir p'orukhi ka Gilead.”
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Jẹphta obhina anọng pa Gilead bi, “Idikha bọng atzim-m mkpa nnam nda nnima anọng p'Ammọn abẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ngema bẹ, na kaam nde bọng oho k'odik-ọkka a?”
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Iwa adedennọng pa Gilead abhina Jẹphta bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode nttẹsẹ kwaman, mósi-osi mach'abeni.”
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Mẹ wọ ofon, Jẹphta ọtzọn adedennọng pa Gilead abẹ, bẹ asẹ-ẹ oho kwabẹ ọmaana odeho kw'arim-egbong. Mando kwa Jẹphta obiro ọgbaak atzim p'ira ọgbaakhi k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ka Mizpa.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Mẹ wọ ofon, wa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha p'atza abọbh ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn bi, “Ottotto kwaam ode yan, kw'arim ẹkhọma chaam abẹ o?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Iwa ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn obhina akkaabh-nkkaabha pa Jẹphta bi, “Mada iwa anọng p'Israẹl abin k'Ijip akwu, bẹ atzọk irerek saam ttẹwọr k'ọraanga kw'Arnọn maa, apyiri k'ọraanga kwa Jabọk, atzima atza apyiri k'ọraanga kwa Jọrdan. Kọ na tte sẹ ọbọhk anang-m bi bẹm.”
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Iwa Jẹphta ọtzọhm akkaabh-nkkaabha akpa nnam k'ọvaarnọng kw'anọng p'Ammọn,
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 oben bi:
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Yina, k'ogbe kw'iwa bẹ abin k'Ijip, wa anọng p'Israẹl areng k'ebherede apyiri k'Ẹraanga-khora, akwọbha achina ka Kadẹsh.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha k'ọvaarnọng kw'Edom, aben bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ ọkwobha,’ yina, ọvaarnọng kw'Edom bẹ itzọhng koyong. Wa bẹ abira atzọhm ẹkkaabha nda anang ọvaarnọng kwa Moab, kẹ obiro obhum. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl an-awobha ka Kadẹsh.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 “Ayongi mẹ, wa anọng p'Israẹl arenga k'ibe s'anọng an-arukhi, k'ọkhaan-ọkhaan kw'Edom ọmaana kwa Moab. Bẹ arenga k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Moab, atza abhing k'okhubha kw'ọraanga kw'Arnọn. Wa bẹ k'ẹkhọma cha Moab kadimi da iwa Arnọn ode enem chabẹ.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 “Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Israẹl atzọhm akkaabh-nkkaabha ka Sihon kw'ode ọvaarnọng kw'anọng p'Amọr, kw'ọdabhi ẹvaar ka Hẹshbọn, aben-ẹ bi, ‘Tte morenga k'ẹkhọma chọ, ochina ka man k'ibe.’
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Wa Sihon anọng p'Israẹl k'odik-ọkka kọtzọk, kẹ wọ osi bẹ ọbọhk kotte bẹ arenga k'ẹkhọma chẹ. Wa ọtzọhm arim-egbong pẹ atza abhing ka Jahaz, arima anọng p'Israẹl abẹ.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 “Mẹ wọ ofon, Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl, ọtzọkha Sihon ọmaana arim-egbong pẹ biphyir okhe anọng p'Israẹl ka mbọhk, bẹ akhema bẹ. Wa anọng p'Israẹl atzọkha irerek biphyir s'anọng p'Amọr p'iwa arukhi mẹ ẹkhọma nduma.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 Bẹ attẹwọr k'Arnọn atzọkha irerek s'anọng p'Amọr biphyir maa, apyiri ka Jabọk ọmaana k'ebherede maa, apyiri ka Jọrdan.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl okk'anọng p'Amọr okhubha k'itzitzikha s'anọng pẹ p'Israẹl, bọng ẹfa cha kọ akhaam bi, abira akpa nnam atzọkha irerek nna a?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 Idikha Kẹmọsh kw'ode ọkha fabọng, ọnangi bọng ọttọhk bọng katzọkha a? Mando kw'ode ttara man bi, ọttọhk kpenamkpen f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaman ọnangi man, mọtzọkh-ọtzọkha.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 Yan kwa kọ ajibhi ayọnga Balak kw'ode nnwa kwa Zipọr, kw'ode ọvaarnọng kwa Moab? Mada ogbe odede, ọkk'ẹkhọhr ọsa ọmaana anọng p'Israẹl, yina ira on-orim bẹ abẹ o?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Ka cho arọbh chi kw'anọng p'Israẹl arukhi ka Hẹshbọn ọmaana k'Aroa ọmaana k'ibhon s'iwobh ikhọri bẹ, ttara k'abhobhona biphyir p'awobh k'ọkkadeden da achin k'Arnọn. Okhuri yan kw'iwa bọng ani sẹ k'ogbe nwuma atzọk?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 Kaam kọ itzama kinsi. Yina, kọ am-achibhi itzama bi, arim-m abẹ. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ọsi-aponga, ọttọhna aponga mba ọnang anọng p'Israẹl ọmaana anọng p'Ammọn.”
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Kaambi mẹ wọ, ọvaarnọng kw'Ammọn ẹkkaabha nda cha Jẹphta ọtzọhmi ọnang-ẹ, itzọhng koyong.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Mẹ wọ ofon, wa egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ch'ẹfa ẹnwa Jẹphta. Ojekha ka Gilead ọmaana ka Manasẹ, orenga ka Mizpa kwa Gilead, ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Wa Jẹphta osi echekhi ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “Idikha atte anọng p'Ammọn ọbọhk anang-m,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 mada mmana da ngema anọng p'Ammọn, ọttọhk kpenamkpen f'ochi eden ofona k'ọhọhm kwaam okwu ọgọm-m, fẹ óde f'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ḿbiri ndima fẹ ńsi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ.”
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Mando kwa Jẹphta ofon ọtza orima anọng p'Ammọn abẹ. Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi otte anọng mba ọbọhk ọnang-ẹ.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 Wa Jẹphta okhema ibhon ẹrọbh k'Aroer ọmaana, k'okhubha kwa Minit maa, apyiri k'Abẹl-Keramin. Mẹ wọ ofon, wa anọng p'Ammọn an-awobha irekhirek kw'anọng p'Israẹl.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Mada Jẹphta opyiri k'ọhọhm kwẹ ka Mizpa, wa ọnọng kw'oyini k'iyaan ọgọm-ẹ kode, oyongi ominanwa kwẹ kw'ode nnwa obungikwẹ kw'ọkhaam, kw'otzubhi ebin otzor k'okhira kw'achangchangkpa. Akhiri ominanwa nwa aji, wa nnwa ọdọdọk ode kw'ijinọng obiro ode kw'ikwanọng kọkhaam.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Mada otte ọrẹ-ẹ, ọbọkha ọbara f'ọfọr ọjaakhi obhom, oben bi, “Kpe e, nnwa kwaam! Akk'asa chua ọbọkh-m, ẹfa ẹkk'aam ẹha. Kaam nkk'echekhi nsa k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi cha nni nnam mfha mkpa mbọra.”
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Nnwa obhina bi, “Otte kwaam, kọ akk'echekhi asa anang Ọvaar Ibinọkpaabyi e. Tzim-m si mach'akk'achekhi, da Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'anọng p'Ammọn, p'ade attattaanga-nọng pọ, okhema ọnang-ọ.
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 Yina, tte mphyem-ọ odik nwa wani, nang-m aphe afa, ifha kaam ọmaana ayokh-omina paam mobhom ọkpaanga k'okhubha kwa mgbegbeho, okhuri da kaam nni odim ḿba maa, ikhina ogbe ode.”
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 Otte obhina bi, “Kọ rọhng.” Ọttẹ-ẹ ọbọhk ofona k'aphe afa. Kẹ ọmaana ayokh-omina pẹ afona achina k'okhubha kwa mgbegbeho atza abhom amọng kẹ, okhuri da ominanwa nwa oni odim ọ́ba maa, ogbe ode.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Mada aphe afa akk'akwọbha, okhuna okwu okhebha otte, otte otzim-ẹ osi mach'okk'ochekhi. Wa ominanwa nwa ojinọng otzim oronga.
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 cha ka cho kpenamkpen aminava p'Israẹl, am-afona k'iwu inna atzima ajima ominanwa kwa Jẹphta, kw'ofon Gilead.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.