Josué 9
mfo (MFO) vs NVT
1 K'ogbe kw'avaar biphyir p'okhubha kw'ewuchen em-edimi ka Jọrdan k'okhubha kwa mgbegbeho sa ngori-ogori, ọmaana k'okhubha kwa mgbegbeho sa ndẹri-ọtzẹri, akwu attara k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ọraanga kw'ideden kwa Mẹditeraniya maa, apyiri k'ebira-ebira kwa Lẹbanọn, abhaang odik kwa ngema s'anọng p'Israẹl, (avaarnọng pa Het, ọmaana p'Amọr, ọmaana pa Kenaan, ọmaana pa Periz, ọmaana pa Hiv ttara pa Jẹbus),
1 Todos os reis a oeste do rio Jordão souberam do que havia acontecido. Eram os reis dos hititas, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus que viviam nas montanhas, nas colinas do oeste, ao longo do litoral do mar Mediterrâneo, até as montanhas do Líbano, ao norte.
2 bẹ akwu abhuna achibhi pabẹ bi, bẹ arima Joshua ọmaana anọng p'Israẹl abẹ.
2 Esses reis juntaram suas tropas para lutar como um só exército contra Josué e os israelitas.
3 Yina, k'ogbe kw'anọng pa Gibeọn abhaang odik kwa Joshua, ọkk'anọng pa Jeriko ọmaana p'Ayi ọsa,
3 Contudo, quando os habitantes de Gibeom souberam do que Josué tinha feito com Jericó e Ai,
4 bẹ an-akhera bi, bẹ asi ibhora: Bẹ arenga k'ẹkhaan cha nnyanyaang sa ndọhk mkpa sa nkk'ndama ọmaana mkpa sa nden-kpa sa nkk'ndama mbiri njaakhi, bẹ abira araakha.
4 usaram de astúcia para se salvar. Enviaram mensageiros a Josué e carregaram seus jumentos com sacos gastos e vasilhas de couro velhas e rachadas.
5 Wa anọng mba akhe ekpo pya mmo py'ekk'ekhibhi, bẹ araakha. Bẹ abira ọfhọra ọbara f'ọkk'ọtzama. Brẹd kwabẹ biphyir kw'ọchattọhk ogwu bi haakhada obiro ọgaangi bi kpọkhọdọ.
5 Os mensageiros calçavam sandálias gastas e remendadas e vestiam roupas esfarrapadas, e também levavam pães secos e esfarelados.
6 Bẹ afona atza akhebha Joshua, ọmaana anọng p'Israẹl k'ibhingabe sa bẹ awobh ka Gilgal, aben bẹ bi, “Mokk'ofona k'ẹkhọma ch'ebhir-eden okwu; bọng si echekhi ttara man.”
6 Quando chegaram ao acampamento em Gilgal, disseram a Josué e aos líderes de Israel: “Viemos de uma terra distante para pedir que vocês façam um tratado de paz conosco”.
7 Iwa anọng p'Israẹl aben anọng pa Hiv bi, “Osi man bi, bọng arukhi abaanga man o. Ka yan kwa maman on-osi echekhi ttara bọng o?”
7 Os israelitas disseram a esses heveus: “Como podemos ter certeza de que não vivem aqui por perto? Pois, se for o caso, não podemos fazer tratado algum com vocês”.
8 Bẹ aben Joshua bi, “Maman ode atzọhmnọng pabọng.”
8 Eles responderam: “Somos seus servos”. “Mas quem são vocês?”, insistiu Josué. “De onde vieram?”
9 Bẹ abhina bi, “Atzọhmnọng pọ afon k'obhon kw'obhiri eden akwu ma, okhuri che-barada ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ. Maman okk'idik s'osi ọbhaanga: idik nnuma biphyir s'osi m'akhọra Ijip,
9 Eles disseram: “Seus servos vieram de uma terra muito distante. Ouvimos falar do poder do S enhor , seu Deus, e de tudo que ele fez no Egito.
10 ọmaana idik biphyir s'osi ọnang avaar afa p'adabhi anọng p'Amọr k'okhubha kw'ewuchen em-eyin kw'okhubha kwa Jọrdan p'ade; ọvaar Sihọn kwa Heshbọn, ọmaana ọvaar Og kwa Bashan kw'ọdabhi Ashtarọt.
10 Também soubemos do que ele fez aos dois reis amorreus a leste do Jordão: Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Kẹ wọ osi, adedennọng paman, ọmaana anọng biphyir p'arukhi k'ẹkhọma chaman, aben man bi, “Bọng dima ọchattọhk k'ornga kw'abọng; bọng nọhng atza akhebha bẹ, aben bẹ bi, “Maman ode atzọhnọng pabọng; Bọng si echekhi ttara man.” ’
11 Por isso, nossos líderes e todo o nosso povo nos instruíram: ‘Levem provisões para uma viagem longa. Vão encontrar-se com os israelitas e digam-lhes: Somos seus servos; por favor, façam um tratado conosco’.
12 Wa brẹd nwa kwaman ọpọhkh-ọpọhkha k'ewu ch'iwa mobin orenga okwu ma. Yina, kkeri odem kw'ọkk'ọgwa ka bi hakhada, obiro ọgaangi bi kpọkhọdọ.
12 “Estes pães haviam acabado de sair do forno quando partimos. Agora, como podem ver, estão secos e esfarelados.
13 Wa ndenkpa nna sa mokhe ekpo nde mmasẹ. Yina, bọng kkeri odem kwa sẹ nkk'njaakhi ka. Ọbara faman ọmaana ekpo pya mmo pyaman ebire ẹtzam, okhuri odenmir kw'orenga nwa.”
13 Estas vasilhas de couro estavam novas quando as enchemos, mas agora estão rachadas. E nossas roupas e sandálias estão gastas da viagem extremamente longa”.
14 Mando kw'anọng p'Israẹl atzọk ọchattọhk f'anọng mba, bẹ Ọvaar Ibinọkpaabyi kadọhni.
14 Os israelitas examinaram as provisões deles, mas não consultaram o S enhor a respeito.
15 Mẹ wọ ofon, Joshua osi echekhi ch'ẹmẹm ttara bẹ, ch'ette anọng mba ọbọhk aruk ttara anọng p'Israẹl. Mando kw'adedennọng p'Israẹl atzọk ọnwọhngi akhera echekhi nda.
15 Josué fez um tratado de paz com aqueles homens e garantiu que pouparia a vida deles, e os líderes da comunidade confirmaram o acordo com um juramento.
16 Mada iwu ittaan ikk'ikwọbha s'anọng p'Israẹl asi echekhi nda ttara anọng pa Gibeọn, anọng p'Israẹl an-abhaanga bi, anọng mba ade ayokhibaanga, p'arukhi abaanga bẹ.
16 Três dias depois de fazerem esse tratado, os israelitas descobriram que, na verdade, os gibeonitas viviam ali perto.
17 Mẹ wọ ofon, anọng p'Israẹl abina orenga, k'ewu ch'ettong iwu ittaan, bẹ apyiri k'idedenmon sabẹ s'ide: Gibeọn, ọmaana Kephira, ọmaana Berot ttara Kiriyat-Jearim.
17 Partiram de imediato naquela direção e, em três dias, chegaram às cidades dos gibeonitas, chamadas Gibeom, Quefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Yina, wa anọng p'Israẹl anọng mba abẹ karim, okhuri da iwa adedennọng p'Israẹl akk'echekhi asa ttara anọng mba, abira anwọhngi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl.
18 Contudo, não atacaram as cidades, pois os líderes da comunidade haviam feito um juramento em nome do S enhor , o Deus de Israel. Toda a comunidade se queixou contra seus líderes por causa do tratado,
19 Mẹ wọ ofon, adedennọng p'Israẹl biphyir aben bi, “Maman okk'bẹ echekhi chaman ọnanga ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl. Mẹ wọ osi, man bẹ ọbọhk kọttọhmi.
19 mas eles responderam: “Uma vez que fizemos um juramento na presença do S enhor , o Deus de Israel, não podemos tocar neles.
20 Ma wọ ode odik kwa mósi bẹ: Mótte bẹ ọbọhk bẹ aruk, ifha opohnga-pyibha oningi kwaman ode bi, mọvọhkhi echekhi ch'iwa mọkk'ọnwọhngi ọtzọkha ttara bẹ.
20 Temos de deixá-los viver, pois se quebrássemos o juramento a ira divina cairia sobre nós.
21 Bẹ achina ororo aben bi, “Tte bẹ aruk ttara man. Yina, tte bẹ ade anọng p'am-akpaara nchi, ọmaana p'am-akhaabha asi anang ebhonmọr chaman makhọra.” Mando kw'anọng mba akher bi ahok echekhi nda ch'adedennọng p'Israẹl.
21 Que eles vivam!”. Assim, os israelitas os colocaram para cortar lenha e carregar água para toda a comunidade, de acordo com a decisão dos líderes.
22 Mẹ wọ, Joshua oyeri anọng pa Gibeọn otzobha, ọbọbh bi, “Okhuri yan kwa bọng abọhr man aben bi, ‘Morukhi k'odenmir,’ k'ogbe kwa bọng arukhi abaanga man ma o?
22 Josué reuniu os gibeonitas e lhes disse: “Por que vocês mentiram para nós? Por que disseram que viviam numa terra distante da nossa quando, na verdade, vivem aqui perto?
23 Mẹ wọ ofon, bẹ anang bọng ẹmma ch'ẹ́raakhi bọng: Bọbọng k'ọtzọhm f'echi-kpaara ọmaana ẹsi-khaabha kánaanga, k'ọhọhm kw'Ibinọkpaabyi kwaam.”
23 Sejam amaldiçoados! De agora em diante, vocês serão sempre servos, encarregados de cortar lenha e carregar água para a casa do meu Deus”.
24 Mando kw'anọng mba abhin Joshua bi, “Wa bẹ akk'ẹjaakhi nda asa anang maman atzọhmnọng pọ, eden ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ Mosẹs ọgbaakha bi, ọnang bọng irerek nna biphyir, obira odimi ọnọng kpenamkpen kw'orukhi mẹ, k'itzitzikha sabọng. Kẹ wọ osi akpen paman asi man nkwo okhuri kọ, kwẹ gwọ obiro osi, mosi odik nwa.
24 Eles responderam: “Agimos desse modo porque foi anunciado a nós, seus servos, que o S enhor , seu Deus, havia ordenado a seu servo Moisés que desse a vocês toda esta terra e que destruísse todos os seus habitantes. Tememos muito por nossa vida por causa de vocês.
25 Maman on-owobh ka mbọhk sabọng. Bọng si man k'odem kpenamkpen kw'ọpaani bọng, ojibh-ojibh o obiro ode bi, opyibh-opyibh o.”
25 Agora, estamos em suas mãos. Façam conosco o que lhes parecer correto”.
26 Mando kwa Joshua ọkkaan anọng mba ka mbọhk s'anọng p'Israẹl, anọng p'Israẹl bẹ anọng mba kafhu.
26 Assim, Josué livrou os gibeonitas e não permitiu que os israelitas os matassem.
27 M'ewu nduma, Joshua on-osi anọng pa Gibeọn ade akpaar-nchi ọmaana akhaabh-asi k'ebhonmọr ch'Israẹl, ọmaana k'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, k'ibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ótzekha. Mando kw'anọng mba an-ade maa, apyiri k'ewu cha mayina.
27 Naquele dia, porém, encarregou-os de cortar lenha e carregar água para toda a comunidade de Israel e para o altar do S enhor , no lugar que o S enhor escolhesse construí-lo. Isso é o que fazem até hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.