Josué 9

mfo (MFO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 K'ogbe kw'avaar biphyir p'okhubha kw'ewuchen em-edimi ka Jọrdan k'okhubha kwa mgbegbeho sa ngori-ogori, ọmaana k'okhubha kwa mgbegbeho sa ndẹri-ọtzẹri, akwu attara k'okhubha kwa mgbegbeho s'Ọraanga kw'ideden kwa Mẹditeraniya maa, apyiri k'ebira-ebira kwa Lẹbanọn, abhaang odik kwa ngema s'anọng p'Israẹl, (avaarnọng pa Het, ọmaana p'Amọr, ọmaana pa Kenaan, ọmaana pa Periz, ọmaana pa Hiv ttara pa Jẹbus),
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 bẹ akwu abhuna achibhi pabẹ bi, bẹ arima Joshua ọmaana anọng p'Israẹl abẹ.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Yina, k'ogbe kw'anọng pa Gibeọn abhaang odik kwa Joshua, ọkk'anọng pa Jeriko ọmaana p'Ayi ọsa,
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 bẹ an-akhera bi, bẹ asi ibhora: Bẹ arenga k'ẹkhaan cha nnyanyaang sa ndọhk mkpa sa nkk'ndama ọmaana mkpa sa nden-kpa sa nkk'ndama mbiri njaakhi, bẹ abira araakha.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Wa anọng mba akhe ekpo pya mmo py'ekk'ekhibhi, bẹ araakha. Bẹ abira ọfhọra ọbara f'ọkk'ọtzama. Brẹd kwabẹ biphyir kw'ọchattọhk ogwu bi haakhada obiro ọgaangi bi kpọkhọdọ.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Bẹ afona atza akhebha Joshua, ọmaana anọng p'Israẹl k'ibhingabe sa bẹ awobh ka Gilgal, aben bẹ bi, “Mokk'ofona k'ẹkhọma ch'ebhir-eden okwu; bọng si echekhi ttara man.”
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Iwa anọng p'Israẹl aben anọng pa Hiv bi, “Osi man bi, bọng arukhi abaanga man o. Ka yan kwa maman on-osi echekhi ttara bọng o?”
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Bẹ aben Joshua bi, “Maman ode atzọhmnọng pabọng.”
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Bẹ abhina bi, “Atzọhmnọng pọ afon k'obhon kw'obhiri eden akwu ma, okhuri che-barada ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ. Maman okk'idik s'osi ọbhaanga: idik nnuma biphyir s'osi m'akhọra Ijip,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 ọmaana idik biphyir s'osi ọnang avaar afa p'adabhi anọng p'Amọr k'okhubha kw'ewuchen em-eyin kw'okhubha kwa Jọrdan p'ade; ọvaar Sihọn kwa Heshbọn, ọmaana ọvaar Og kwa Bashan kw'ọdabhi Ashtarọt.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Kẹ wọ osi, adedennọng paman, ọmaana anọng biphyir p'arukhi k'ẹkhọma chaman, aben man bi, “Bọng dima ọchattọhk k'ornga kw'abọng; bọng nọhng atza akhebha bẹ, aben bẹ bi, “Maman ode atzọhnọng pabọng; Bọng si echekhi ttara man.” ’
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Wa brẹd nwa kwaman ọpọhkh-ọpọhkha k'ewu ch'iwa mobin orenga okwu ma. Yina, kkeri odem kw'ọkk'ọgwa ka bi hakhada, obiro ọgaangi bi kpọkhọdọ.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Wa ndenkpa nna sa mokhe ekpo nde mmasẹ. Yina, bọng kkeri odem kwa sẹ nkk'njaakhi ka. Ọbara faman ọmaana ekpo pya mmo pyaman ebire ẹtzam, okhuri odenmir kw'orenga nwa.”
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Mando kw'anọng p'Israẹl atzọk ọchattọhk f'anọng mba, bẹ Ọvaar Ibinọkpaabyi kadọhni.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Mẹ wọ ofon, Joshua osi echekhi ch'ẹmẹm ttara bẹ, ch'ette anọng mba ọbọhk aruk ttara anọng p'Israẹl. Mando kw'adedennọng p'Israẹl atzọk ọnwọhngi akhera echekhi nda.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Mada iwu ittaan ikk'ikwọbha s'anọng p'Israẹl asi echekhi nda ttara anọng pa Gibeọn, anọng p'Israẹl an-abhaanga bi, anọng mba ade ayokhibaanga, p'arukhi abaanga bẹ.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Mẹ wọ ofon, anọng p'Israẹl abina orenga, k'ewu ch'ettong iwu ittaan, bẹ apyiri k'idedenmon sabẹ s'ide: Gibeọn, ọmaana Kephira, ọmaana Berot ttara Kiriyat-Jearim.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Yina, wa anọng p'Israẹl anọng mba abẹ karim, okhuri da iwa adedennọng p'Israẹl akk'echekhi asa ttara anọng mba, abira anwọhngi ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Mẹ wọ ofon, adedennọng p'Israẹl biphyir aben bi, “Maman okk'bẹ echekhi chaman ọnanga ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl. Mẹ wọ osi, man bẹ ọbọhk kọttọhmi.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Ma wọ ode odik kwa mósi bẹ: Mótte bẹ ọbọhk bẹ aruk, ifha opohnga-pyibha oningi kwaman ode bi, mọvọhkhi echekhi ch'iwa mọkk'ọnwọhngi ọtzọkha ttara bẹ.
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Bẹ achina ororo aben bi, “Tte bẹ aruk ttara man. Yina, tte bẹ ade anọng p'am-akpaara nchi, ọmaana p'am-akhaabha asi anang ebhonmọr chaman makhọra.” Mando kw'anọng mba akher bi ahok echekhi nda ch'adedennọng p'Israẹl.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Mẹ wọ, Joshua oyeri anọng pa Gibeọn otzobha, ọbọbh bi, “Okhuri yan kwa bọng abọhr man aben bi, ‘Morukhi k'odenmir,’ k'ogbe kwa bọng arukhi abaanga man ma o?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Mẹ wọ ofon, bẹ anang bọng ẹmma ch'ẹ́raakhi bọng: Bọbọng k'ọtzọhm f'echi-kpaara ọmaana ẹsi-khaabha kánaanga, k'ọhọhm kw'Ibinọkpaabyi kwaam.”
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Mando kw'anọng mba abhin Joshua bi, “Wa bẹ akk'ẹjaakhi nda asa anang maman atzọhmnọng pọ, eden ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, ọkk'ọtzọhmnọng kwẹ Mosẹs ọgbaakha bi, ọnang bọng irerek nna biphyir, obira odimi ọnọng kpenamkpen kw'orukhi mẹ, k'itzitzikha sabọng. Kẹ wọ osi akpen paman asi man nkwo okhuri kọ, kwẹ gwọ obiro osi, mosi odik nwa.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Maman on-owobh ka mbọhk sabọng. Bọng si man k'odem kpenamkpen kw'ọpaani bọng, ojibh-ojibh o obiro ode bi, opyibh-opyibh o.”
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Mando kwa Joshua ọkkaan anọng mba ka mbọhk s'anọng p'Israẹl, anọng p'Israẹl bẹ anọng mba kafhu.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 M'ewu nduma, Joshua on-osi anọng pa Gibeọn ade akpaar-nchi ọmaana akhaabh-asi k'ebhonmọr ch'Israẹl, ọmaana k'ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, k'ibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi ótzekha. Mando kw'anọng mba an-ade maa, apyiri k'ewu cha mayina.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.